အခန်း (၂၈၄)

ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၂၈၄

မူရင်းစာရေးဆရာ Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် Author Chang’e 🌕

ပိုင်ဆယ်ဟူသည်မှာ ဤဒေသခံများ ခေါ်ဆိုသော အမည် ဖြစ်ပြီး ၊ တာ့နင်အင်ပါယာ၏ တရားဝင် မှတ်တမ်းတွင်မူ ထျန်ကျိုးစီရင်စုဟု ခေါ်ဆိုသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုတွင် အနောက်တောင်ပိုင်းတစ်ခုလုံး၌ အကြီးမားဆုံးသော ဒေသခံခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည့် မိုမိသားစု စော်ဘွား ရှိခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ၊ သူတို့၏ အထွတ်အထိပ် ကာလတွင် ၊ မိုမိသားစု စော်ဘွားသည် ပိုင်ဆယ်စီရင်စု တစ်ခုလုံးနှင့် ဝမ်ရှန်းစီရင်စုရှိ စီရင်စုခွဲ နှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီး ၊ အင်အား ခြောက်သောင်းခန့် ရှိသော စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲခဲ့သည်။

ထိုနှစ် ပုန်ကန်မှုကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ အဓိက လက်သည်မှာ မိုမိသားစု စော်ဘွားပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အနောက်တောင်ပိုင်းမှ အခြားသော ဒေသခံခေါင်းဆောင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ စစ်သည်အင်အား သုံးသိန်းဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သော်လည်း စစ်သည်တစ်သိန်းတည်းဖြင့် ပုန်ကန်ထကြွခဲ့သည်။ သူတို့ အင်အားအကြီးမားဆုံး အချိန်တွင် ၊ ကွေ့ကျိုးပြည်နယ်၏ တစ်ဝက် ၊ ယွန်းနန်ပြည်နယ်၏ အများစုနှင့် ကွမ်ရှီးပြည်နယ်၏ အများစုကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လီမိသားစု၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ၊ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေစစ်သည်များနှင့် အန်လုံစော်ဘွားစီရင်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ၊ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါ မိုမိသားစု စော်ဘွားသည် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီး ၊ သူ၏ နယ်မြေ အနည်းငယ်ကို လီမိသားစုက သိမ်းပိုက်လိုက်ကာ ၊ ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်း အများစုကို နန်းတွင်းမှ အမည်ခံ လွှဲပြောင်းရယူပြီး ထျန်ကျိုးဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လီမိသားစုသည် မိုမိသားစု စော်ဘွား၏ အလောင်းကောင်ကို နင်းပြီး ကြီးပွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

အခြားအရာများအနက် ၊ လီရူဟိုင်သည် ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲ၏ အမိန့်ကို ဖီဆန်ကာ ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုရှိ မိုမိသားစု စော်ဘွားအိမ်တော်ကို ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ၊ ရွှေငွေ သန်းပေါင်းများစွာကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း ဆုန်ချွဲက မိုမိသားစု စော်ဘွား၏ ရွှေငွေများကို လွှဲပြောင်းပေးရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ၊ လီရူဟိုင်သည် သုံးသောင်းခန့်သာ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ၊ ကျန်တာများကို သူ ကိုယ်တိုင် သိမ်းယူခဲ့သည်။

မိုမိသားစု စော်ဘွား ကျဆုံးချိန်တွင် ၊ လီမိသားစုသည် ဗိုက်ကွဲမတတ် စားသောက်ခဲ့ရသည်ဟု ပြောနိုင်သည်။

ယခုအခါ နန်းတွင်းသည် ထျန်ကျိုး (ပိုင်ဆယ်စီရင်စု) ကို တိုက်ရိုက် အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်မှာ ၇ နှစ်ကျော် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤစီရင်စုသည် အမည်ခံအားဖြင့် တာ့နင်အင်ပါယာပိုင် ဖြစ်သော်လည်း ၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ သီးခြား လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၊ ကွမ်ရှီးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးတွင် ရှုပ်ထွေးမှု အရှိဆုံးနှင့် အရှုပ်ထွေးဆုံး နေရာ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီးပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သော်လည်း ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုကို ချန်လှပ်ထားခဲ့ရသည့် ၊ အကြောင်းမှာ သူ့တပ်ဖွဲ့များ ထိုနေရာသို့ မဝင်ရောက်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရင်သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းကြီး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေပြီး ၊ မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့သည် ကွမ်ရှီး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ အင်အားစု အများစုကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော်လည်း ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုသည် ခြွင်းချက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့သည် ဤနေရာအတွက် ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ၊ ဘယ်သောအခါမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ ၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးသည် ပိုင်ဆယ်စီရင်စုတွင် ခြေကုပ်ပင် မယူနိုင်ခဲ့ပေ။

“လျန်ကျိုးစီရင်စုက ဘာပဲပြောပြော ကျန်းနန်နယ်စားမင်း နေထိုင်တဲ့ နေရာပဲ ၊ ပြီးတော့ ဝူချန်ချိုက လျန်ကျိုး အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ် ဖြစ်နေတယ်။ မင်း အဲဒီမှာဆိုရင် တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှာပါ” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “လျန်ကျိုးစီရင်စု အလံကိုင်အရာရှိ တစ်ယောက်အတွက် အရေးကြီးဆုံး တာဝန်က နှစ်ခု ရှိတယ် ၊ အဲတာတွေက ရေကြောင်း မှောင်ခိုလုပ်ငန်းတွေကို သင့်လျော်သလို နှိမ်နင်းဖို့ပဲ။ ဒါက ရေကြောင်းကုန်သွယ်ရေးဗျူရိုရဲ့ တာဝန်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ၊ ရေကြောင်း မှောင်ခိုလုပ်ငန်းမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ငါတို့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ရှိနေတာ”

လျန်ကျိုးစီရင်စုတွင် အလံကိုင်အရာရှိ လုပ်ခြင်းသည် သက်သောင့်သက်သာ ရှိရုံသာမက ၊ မျက်လုံးမှိတ်ထားရင်တောင် ရာထူးတိုးနိုင်ပေသည်။ ဝူချန်ချိုသည် လျန်ကျိုးစီရင်စု၏ ဒေသခံ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ၊ ကျန်းနန်နယ်စားမင်း အိမ်တော်၏ ကာကွယ်မှုဖြင့် ၊ သွေးကွမ်ရင်မယ်တော်၏ သွေးနဂါးဂိုဏ်းသည်လည်း လျန်ကျိုးစီရင်စုတွင် အခြေစိုက်ထားသည်။ ထို့အပြင် လီမိသားစု အိမ်တော်ခွဲသည်လည်း ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၊ တုပိုင် ရောက်သွားသည်နှင့် ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

လျန်ကျိုးစီရင်စုသို့ သွားခြင်းသည် အိမ်နောက်ဖေးရှိ ရေကူးကန်ထဲတွင် ရေကူးရသကဲ့သို့ ၊ အသင့်ရှိပြီးသား အောင်မြင်မှုများကို စံစားရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ထျန်ကျိုးအတွက်တော့ ငါက ပိုင်ဆယ်စီရင်စုလို့ပဲ ခေါ်ပါ့မယ်” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မင်းကို ပြောပြနိုင်တာက ၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဝမ်ဟွေ့က ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ ခြေကုပ်ယူဖို့ သူ့ရဲ့ လူယုံတော် သုံးသုတ် စေလွှတ်ခဲ့ပေမဲ့ ၊ အားလုံး ကျရှုံးခဲ့တယ်။ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ် နှစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့ပြီး ၊ တစ်ယောက်က အကျင့်ပျက်သွားခဲ့တယ်။ ဒီနေ့အထိ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးဟာ အဲဒီမှာ ခြေကုပ်မယူနိုင်သေးသလို ၊ အခြေအနေကိုလည်း မဖွင့်လှစ်နိုင်သေးဘူး။ အဲဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ နေရာကို သွားတာက အသင့်စားရုံ မဟုတ်ဘူး ၊ နယ်မြေသစ် ဖော်ထုတ်ရသလို ဖြစ်နေမှာ”

လျန်ကျိုးစီရင်စုသည် တုပိုင်အတွက် ရေကူးကန် တစ်ခုကဲ့သို့ အလွန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိပြီး ၊ ရေငတ်လျှင် ရေအေးအေးလေး ကမ်းပေးမည့်သူပင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ပိုင်ဆယ်စီရင်စုသည် တုပိုင်အတွက် လှိုင်းလေထန်ပြီး ၊ နက်နဲဆန်းကြယ်ကာ ၊ အန္တရာယ်များသော ပင်လယ်ပြင်ကြီး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ကူညီပေးမည့်သူ မရှိရုံသာမက ၊ အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် သိမ်းပိုက်ရယူရမည် ဖြစ်သည်။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ် ဖြစ်လိုက်သည်နှင့် ပင်လယ်ထဲတွင် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရနိုင်သည် ၊ ထို့ကြောင့်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ့ကို စမ်းသပ် တပ်မှူးငယ် အဖြစ် တိုက်ရိုက် ခန့်အပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တုပိုင်သည် မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ အနာဂတ် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လိုလျှင် ၊ သဘာဝကျကျပင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာများတွင် မိမိကိုယ်ကို သွေးတိုးစမ်းရပေမည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ စွမ်းရည်များကို မည်သို့ ပြသနိုင်မည်နည်း။

“ကျွန်တော် ပိုင်ဆယ်စီရင်စု အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူးရုံးရဲ့ စမ်းသပ် တပ်မှူးငယ် ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ပါတယ်” တုပိုင် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ် ၊ တကယ့် ဝမ်ဟွေ့ရဲ့ သားပါပဲ။ ဒီသတ္တိက လီယွမ်ထက် မလျော့ဘူး” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “လီယွမ်က အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ် အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး ၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူးရုံး တစ်ခုလုံးကို တစ်ဦးတည်း ကွပ်ကဲနေရတယ်။ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာ သိလား”

တုပိုင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် ဤအကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်အကြောင်း တကယ်ပင် ဘာမှမသိသလောက် ဖြစ်နေသည်။

လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “လျောင်တုန်းဒေသ ၊ ဖူရွှန်းစီရင်စု”

တုပိုင် ချက်ချင်းပင် လေးစားအားကျသွားသည်။ ထိုနေရာသည် မန်ချူးလူမျိုးများကို ခုခံကာကွယ်ရာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင် ဖြစ်ပြီး ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုထက် ပို၍ အန္တရာယ်များသော နေရာ ဖြစ်သည်။

လီမိသားစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၊ မန်ချူးလူမျိုးများသည် အင်ပါယာအတွက် ပို၍ ကြီးမားသော ပြည်တွင်းရန်သူ ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်များအတွင်း အင်ပါယာနှင့် မန်ချူးလူမျိုးများကြား စစ်ပွဲများတွင် ၊ အင်ပါယာသည် ဆယ်ပွဲတွင် ရှစ်ပွဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ၊ နိုင်ငံပိုင်နက် လီတစ်ထောင်ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့သည် လက်ရှိ မိန်းမစိုးဂိုဏ်း၏ ဒုတိယမျိုးဆက် ဆက်ခံသူ ဖြစ်ပြီး ၊ တုပိုင်နှင့် လီယွမ်တို့သည် တတိယမျိုးဆက် ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ရန်အတွက် အရှုပ်ထွေးဆုံးနှင့် အန္တရာယ်အရှိဆုံး နေရာများသို့ စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ပိုင်ဆယ်စီရင်စုကို သွားတဲ့အခါ ၊ အရေးကြီးဆုံးအရာကို သိလား”

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “ခြေကုပ်ယူဖို့ ၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ ဩဇာအာဏာကို တည်ဆောက်ဖို့ ၊ ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမဲ့ ကြီးမားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေအတွက် ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ လူအင်အား အသင့်ရှိနေစေဖို့ပါ”

“မှန်တယ်” လီလျန်တင်းသည် မြေပုံဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ “လာမယ့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လီမိသားစုက သေချာပေါက် ထပ်ပြီး ပုန်ကန်လိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့အဖေ ၊ မွေးစားအဖေ လီဝမ်ဟွေ့က အရမ်း ပြတ်သားခဲ့တယ် ၊ သူ့အသက်ကိုတောင် ပေးဆပ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကွမ်ရှီးပြည်နယ်ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့တယ်။ ဒါက ငါတို့အတွက် မကြုံစဖူး ကောင်းမွန်တဲ့ အခြေအနေကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး ၊ လီမိသားစုရဲ့ ဘဏ္ဍာရေး သွေးကြောကို တစ်ဝက်လောက် ဖြတ်တောက်လိုက်နိုင်ပြီ။ အခုဆက်ပြီးတော့ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုက စစ်တုရင်ခုံပေါ်က အချက်အချာကျတဲ့ နေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ၊ လီမိသားစုကို ပိတ်ဆို့ပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ ရှေ့တန်းစခန်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ မင်း အဲဒီမှာ အမြစ်တွယ်ထားရမယ် ၊ လီမိသားစုရဲ့ လည်ချောင်းထဲက မျိုလို့မရ ၊ ထွေးလို့မရတဲ့ ငါးရိုး ဖြစ်လာရမယ်”

“ငါ မင်းအတွက် တာဝန်ရည်မှန်းချက်တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမယ်” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “နှစ်နှစ်အတွင်း ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ မင်းရဲ့ ဩဇာအာဏာကို ချဲ့ထွင်ပြီး ၊ အနည်းဆုံး လူနှစ်ထောင်ပါဝင်တဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ကွပ်ကဲရမယ်။ ဒီတပ်ဖွဲ့ကို ဒေသခံတွေထဲကနေ ရှာဖွေရမယ် ၊ ငါတို့ မင်းကို ထောက်ပံ့ပေးလို့ မရဘူး ၊ အဲဒါက ပိုင်ဆယ်စီရင်စုက ဒေသခံ အာဏာပိုင်တွေရဲ့ ခုခံမှုကို ဖြစ်စေနိုင်လို့ပဲ”

ဤတာဝန်ရည်မှန်းချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၊ တုပိုင် မလန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤအရာသည် အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ် တစ်ယောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“မှန်တယ် ၊ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ် ဆိုတဲ့ အထောက်အထားထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကန့်သတ်မထားနဲ့” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ပိုင်ဆယ်စီရင်စုက အရာရှိလောက တစ်ခုလုံးနီးပါး အကျင့်ပျက်နေပြီ ၊ ပြီးတော့ အစိုးရက အဲဒီမှာ အာဏာမရှိဘူး။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာရှိတဲ့ အင်ပါယာရဲ့ အာဏာကိုယ်စားလှယ်လို့ သတ်မှတ်ထားသင့်တယ်”

“အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံးရဲ့ နာမည်အောက်မှာ ၊ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ အောင်မြင်စွာ အမြစ်တွယ်ပြီး ၊ အဓိက အာဏာရှင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာရမယ် ၊ လက်နက်ကိုင် တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ထောင်ကို ကွပ်ကဲနိုင်ရမယ်” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “နှစ်နှစ်အတွင်း ၊ မင်း ဘယ်အချိန်ပဲ ဒီရည်မှန်းချက်ကို ပြီးမြောက်ပါစေ ၊ ငါ မင်းကို အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ် အဖြစ် တိုက်ရိုက် ရာထူးတိုးပေးမယ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုပိုင် လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ဤမိန်းမစိုးချုပ်ကြီးဟောင်းသည် လူတော်ရွေးချယ်ရာတွင် သမားရိုးကျ စံနှုန်းများကို တကယ်ပင် လိုက်နာခြင်း မရှိပေ။ နှစ်နှစ်အတွင်း ပြီးမြောက်ခဲ့လျှင်ပင် ၊ တုပိုင်သည် အသက် ၂၀ သာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်မှူးငယ်အဖြစ် ရာထူးတိုးပေးမည်လော ၊ ထိုသည်မှာ အဆင့် ၅ အရာရှရာထူးဖြစ်လေ၏။

“ငါ မင်းကို ပြောပြရမယ် ၊ ငါတို့က မင်းကို လီမိသားစုရဲ့ အားအနည်းဆုံး ၊ ဒါပေမဲ့ အရေးအကြီးဆုံး နေရာကို ထိုးစိုက်ရမဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ဓားတစ်လက်လို့ သဘောထားတယ်။” လီလျန်တင်းက ပြောလိုက်သည်။ “အကယ်၍ ဒီဓားကို ကောင်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်ရင် ၊ ရန်သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားပြီး ၊ သူတို့ကို သွေးထွက်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကောင်း အသုံးမပြုနိုင်ရင်တော့ ၊ ဓားက ကျိုးသွားနိုင်သလို ၊ မင်းရဲ့ အသက်လည်း အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်။ မဆုံးဖြတ်ခင် သေချာ စဉ်းစားပါ”

တုပိုင်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဆရာနင်နဲ့ စကားပြောတုန်းက ၊ ဘွဲ့ရပြီးရင် ပိုင်ဆယ်အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူးရုံးကို သွားဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ”

အပိုင်း ၂၈၄ ပြီး။