သခင်မမက်မွန်ပွင့်၏ ညှို့ဓာတ်၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို အဘယ်ကြောင့် ညသန်းခေါင်ချိန်းဆိုရသနည်း(၄)။

"ဒီရွှေအမြုတေအဆင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာအလောင်းတွေကလည်း မဆိုးဘူး…"

"ရွှေအမြုတေအဆင့် အလောင်းတစ်ခုစီမှာ သွေးအနှစ်သာရတွေ အများကြီး ပါဝင်နေတော့ ဒါကိုလည်း ရတနာလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်…"

"နေ့တိုင်းသာ စားသုံးနိုင်ရင် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရှိတယ်…"

"ဒါ့အပြင် မိစ္ဆာအမြုတေ ငါးခုလည်း ရှိသေးတယ်… ဒါတွေကို ဆေးလုံးဖော်ဖို့ သုံးလို့ရသလို… အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို အမြုတေအတု ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးရာမှာလည်း သုံးလို့ရတယ်…."

ကျိုးစွေ့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာအလောင်းငါးခုကို ကြည့်ရင်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဟေးရှားနန်းတော်မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသုံးဦး၏ အလောင်းများကိုမူ သူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ လူသားများသည် ဇာတ်တူသားမစားကြပေ။ သို့သော်၊ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စု သားရဲများကို စားခြင်းမှာမူ အတော်လေး လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

မျိုးစိတ်များ တူကြသည် မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာသားရဲများက လူသားကို စားသုံးသလို၊ လူသားသည်လည်း မိစ္ဆာသားရဲများကို စားသုံးသည် မဟုတ်ပါလော။

ယင်းက သဘာဝတရား၏ နိယာမပင်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်၊ သူ၏ 'နဂါးဆင်ကူ' ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ သွေးနှင့်ချီ လိုအပ်ချက်ကလည်း ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

သာမန်သားရဲများ၏ သွေးနှင့်ချီက သူ့အတွက် မလုံလောက်တော့ပေ။

အခြေတည်အဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်သော သားရဲများကသာ သူ့လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ဤပင်လယ်ပြင်ဧရိယာတွင် အခြားအရာများ ရှားပါးကောင်း ရှားပါးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ပင်လယ်သားရဲများမှာမူ ပေါများပြီး အစားအစာ ဘယ်တော့မှ မပြတ်လပ်ပေ။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်သားရဲ တစ်ကောင်.. နှစ်ကောင်လောက် စားခွင့်ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ…"

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်သားရဲရဲ့… အသားနဲ့ သွေးတွေမှာ စွမ်းအင်ဘယ်လောက်တောင် ပါဝင်မလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်…"

ကျိုးစွေ့ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲကြောင်းလည်း သူ သိပေသည်။

ဤအဆင့် သားရဲများသည် အရေအတွက် နည်းပါးပြီး၊ ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးကြသလို မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော်၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာ အလောင်းငါးလောင်း ရထားသည်ကပင် အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်၏။

သူ့၏ နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ လုံလောက်ပေသည်။

ဝှစ်…။

ဤသို့တွေးပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပင်လယ်မိစ္ဆာ အလောင်းငါးခုကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

နောက်ကျမှသာ၊ အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဤရတနာများအားလုံးအား အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ပို့ခိုင်းရပေမည်။

"နှမြောစရာပဲ… 'အိပ်မက်ဝိညာဉ်ကူ'က ဒီမှာမရှိဘူး… မဟုတ်ရင် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းလုပ်ပြီး ဟေးရှားနန်းတော်နဲ့ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အစီအစဉ်ကို သိနိုင်မှာ…"

ကိုယ်ပွားကျိုးစွေ့ အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ 'အိပ်မက်ဝိညာဉ်ကူ'သည် မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ရှိနေပြီး သမင်ကြီးကျွန်းတွင် မရှိပေ။

'အိပ်မက်ဝိညာဉ်ကူ'၏ စွမ်းအားသာ မရှိလျှင်၊ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတွက် ရန်သူ့ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုရန် ခက်ခဲပေသည်။

သာမန် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းက သိပ်အသုံးမဝင်လှ၊ ရရှိလာသော မှတ်ဉာဏ်အများစုမှာ အပိုင်းပိုင်းအစများ ဖြစ်နေတတ်သောကြောင့်ပင်။

"ထားလိုက်တော့... ဒီကိစ္စကို သခင်မမက်မွန်ပွင့်ဆီ အရင် သတင်းပို့သင့်တယ်…"

"သမင်ကြီးကျွန်းကို ကျူးကျော်လာတာ ဒီရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလောက်ပဲ မဟုတ်တာ သေချာတယ်…"

"ကျွန်းပေါ်ကို ကျူးကျော်လာတဲ့ ပင်လယ်မျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ဟေးရှားနန်းတော် ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီထက် ပိုရှိရမယ်…"

ကျိုးစွေ့ ဆိုးရွားသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သမင်ကြီးကျွန်းသာ အမှန်တကယ် ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင် ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဒုတိယခံစစ်စည်း ပျက်စီးသွားရပေလိမ့်မည်။ ကွာဟချက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဒုတိယခံစစ်စည်းရှိ ကျွန်းအားလုံး ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုလက်အောက် ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့တာဝန်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ကာကွယ်ရန်ပင်။

တတ်နိုင်လျှင်၊ ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုလက်ချက်ဖြင့် မပျက်စီးစေလိုပေ။

ရိုးရိုးသားသားဆိုရလျှင် သူ ထပ်ပြီး မပြေးလိုတော့ချေ။

အခြားနေရာကို သွားလျှင်လည်း စတုတ္ထအဆင့် ထိပ်တန်းဝိညာဉ်သွေးကြောမျိုး တွေ့ရှိမည်ဟု အာမ မခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့်၊ မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး၌မဆို ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဟေးရှားနန်းတော်၏ အစီအစဉ်ကို သူ တားဆီးရပေမည်။

၎င်းတို့ကို လုံးဝ အောင်မြင်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

"ဟုတ်ပြီ... ငါ့မှာ ကိုယ်ပွားတွေ အများကြီး ရှိသေးတာပဲ…"

"သူ့ကို ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ရုပ်ဖျက်ခိုင်းပြီး သခင်မမက်မွန်ပွင့်နဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်…"

ကျိုးစွေ့ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် သမင်ကြီးကျွန်းသို့ သွားသော ကိုယ်ပွားမှာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ မတူညီသော နေရာများတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် နောက်ထပ် အခု (၃၀)ခန့် ရှိသေးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် အမြဲတမ်း အရန်အစီအစဉ်များ ရှိထားရန် လိုအပ်သည်မဟုတ်ပါလော။

ကိုယ်ပွားတစ်ခုခု မတော်တဆ ဖြစ်သွားလျှင်၊ အခြားကိုယ်ပွားများက နေရာဝင်ယူ၍ ရသည်။

ယင်းက လူစားထိုးသည့် လှည့်ကွက်ပင်။

ဤသို့ တွေးပြီးနောက် သူသည် သခင်မမက်မွန်ပွင့်ကို ဆက်သွယ်ရန် မက်မွန်ပွင့်ကျွန်း တံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

……..

ဤအချိန်တွင်၊ သမင်ကြီးကျွန်းပေါ်ရှိ နေအိမ်တစ်ခု၌…။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သခင်မမက်မွန်ပွင့်၏ စံအိမ်ဖြစ်ပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် မက်မွန်ပွင့်မျိုးစုံကို စိုက်ပျိုးထားသည်။

"ဘာ... ဒီလူက ငါ့အိမ်ကို လာချင်တယ် ဟုတ်လား…"

သခင်မမက်မွန်ပွင့်သည် မူလက သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ရှူရှိုက်ကာ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ မှော်စွမ်းအားကို အဆက်မပြတ် တိုးမြှင့်ရန် နေ့ရောညပါ ကျင့်ကြံရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တံဆိပ်ပြားပေါ်သို့ ရောက်လာသော ကျိုးစွေ့၏ သတင်းစကားကို သူမ ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

သူမ၏ အလွန်တရာ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးတွင် ထိတ်လန့်သွားသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာချေသည်။

ဤလူသည် ဤမျှသောညဉ့်နက်အချိန်မှ သူမကို ချဉ်းကပ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် သူမ၏ နေအိမ်အပြင်ဘက် ရောက်နေပြီး သူမနှင့် တွေ့ရန် စီစဉ်နေချေသည်။ ယင်းက တော်တော်လေး ရဲတင်းလွန်းရာ မကျပေဘူးလော။

ဖိုနှင့်မ နှစ်ဦးတည်း အတူရှိနေခြင်းက မသင့်တော်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ညသန်းခေါင် ချိန်းတွေ့တာမျိုးပင်။ တစ်စုံတစ်ယောက်များ မြင်သွားလျှင် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ကြမည် မဟုတ်ပါလော။

လောကကြီးတွင် မည်သို့သောယောက်ျားက မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ညဘက်တွင် လာတွေ့ရန် ဖိတ်ခေါ်ဖူးသနည်း။

နှစ်ဦးသားအကြား တစ်မျိုးတစ်မည်သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေလျှင်တော့ အကြောင်းမဟုတ်ပေ။

ဤအရှက်မရှိသောလူသည် သူတို့ကြားက ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးလေး အနည်းငယ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ တဆင့်တက်ရန် ကြံနေခြင်းပင်လော။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးတစ်ဦးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအပေါ် ဤမျှထိ ရဲတင်းရဲသည်လော။

နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်များပင် ရှိနေနိုင်သေးသည်လော။

ဤလူသာ သူ့ကို တစ်ခုခု လုပ်ရဲပါက၊ သင်ခန်းစာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်ရပေမည်။

သူမသည် မြင့်မားသည့် အဆင့်အတန်းရှိသူ၊ နတ်သမီးတစ်ပါးလို လှပသူ၊ ဤအရှက်မရှိသောလူ မက်မော၍ ရမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍၊ တစ်ဖက်လူသည် မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်လျှင်မူ၊ သူမ သဘောကောင်းပြီး ဤလူကို သူမနောက် လိုက်ခွင့်ပေးချင်ပေးမိမည် ဖြစ်သည်။

"ခဏလေး... သူ ငါ့အိမ်ကိုလာတာ အရေးကြီးကိစ္စ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့တဲ့လား…"

"ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ဟေးရှားနန်းတော်က သမင်ကြီးကျွန်းကို တိတ်တဆိတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး တာဝေးပို့ဆောင်ရေး အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်နေကြတယ် ဟုတ်လား…"

"ဟီးဟီး... ငါ သိသားပဲ… ဒီလူက အကြောင်းမဲ့သက်သက် ဘယ်တော့မှ လာလေ့မရှိဘူး… ထင်တဲ့အတိုင်း သူက ကိစ္စရှိလို့ လာတာ…"

"ဟွန့်… ကိစ္စမရှိရင်ရော ငါ့ကို လာရှာလို့ မရဘူးလား…"

သခင်မမက်မွန်ပွင့်တစ်ယောက် ဒေါသလည်းထွက်၊ စိတ်လည်း ရှုပ်သွားသည်။

ကျိုးစွေ့တစ်ယောက် ကိစ္စရှိ၍ လာသည်မှန်း သိလိုက်ရသောအခါ၊ အကြောင်းပြချက်မရှိ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်မိချေသည်။

သူမ ထိုသကောင့်သားအား ဖမ်းပြီး ရိုက်နှက်ပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

ကိစ္စရှိမှ သူမကို ရှာသည်၊ ကိစ္စမရှိလျှင် သူမကို အဖက်ပင်မလုပ်ချေ။

သူမကို ကစားစရာပစ္စည်းတစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားနေသည်လော။ ထိုအကောင်စုတ်သည် သူမလို သခင်မမက်မွန်ပွင့်ကို မည်သို့သောအမျိုးသမီးမျိုးဟု ထင်နေသနည်း။ စိတ်ကြိုက်သုံးလို့ရသည့် အမျိုးသမီးဟု ထင်မြင်နေသည်လော။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် သူမ၏ မိန်းမသားဒေါသကို ပြရမည့်အချိန် မဟုတ်မှန်း သူမ သိလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကိစ္စက တကယ့်ကို အရေးကြီးလွန်းလှသည်။

ဤကိစ္စကို သေချာမကိုင်တွယ်ပါက၊ ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

"ဝင်ခဲ့ပါ… အိမ်ထဲ ဝင်လာလို့ရအောင် အစေခံကို မှာလိုက်မယ်…"

သခင်မမက်မွန်ပွင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ကာ တံဆိပ်ပြားမှတစ်ဆင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် အစေခံမိန်းကလေး၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ကျိုးစွေ့သည် အိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်လာပြီး သခင်မမက်မွန်ပွင့်၏ ကျင့်ကြံရေးအခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"သခင်မမက်မွန်ပွင့်…"

ကျိုးစွေ့ သခင်မမက်မွန်ပွင့်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် သခင်မမက်မွန်ပွင့်သည် ပန်းရောင် ဖဲသားဂါဝန်ပါးလေးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူမ၏ နက်မှောင်ပြောင်လက်နေသော ဆံနွယ်များကို ဖြန့်ချထားပြီး၊ ဝတ်စုံက သူမ၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောက်ကြောင်းအလှကို ပေါ်လွင်နေစေသည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများက ကြယ်ရောင်များအလား တောက်ပနေချေသည်။

သူမ၏ အလွန်တရာ ချောမောလှပသော မျက်နှာလေးတွင် ဒေါသနှင့် ရှက်သွေးဖြာမှုတို့ ရောယှက်နေပြီး၊ အသည်းခွဲသွားသူကို ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တူနေ၏။

နှစ်ပေါင်းများစွာ လျစ်လျူရှုခံထားရပြီး မင်္ဂလာဦးခန်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဇနီးသည်တစ်ဦးလိုပင် ဖြစ်နေချေသည်။

သူမသည် မည်သည့်ညှို့ဓာတ်မှ သုံးထားပုံ မရသော်လည်း စိတ်ကို လှုပ်ခါသွားစေသော အာနိသင် ရှိနေသည်။ သူမ၏ စကပ်အောက်တွင် ဒူးမထောက်ဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ယင်းသည် ကျက်သရေရှိသော အမူအရာမျိုးစုံနှင့် ပြည့်စုံသည့် နတ်ဘုရားမတမျှ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ညှို့ဓာတ်ပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးစွေ့တွင် ထပ်တူညီမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော တာအိုလက်တွဲဖော်အများအပြား ရှိသော်လည်း၊ သခင်မမက်မွန်ပွင့်သည် သေချာပေါက် အထူးခြားဆုံးပင်။

"ကျွတ်... ဒီမိန်းမ ဘာဖြစ်နေတာလဲ…"

"ဘာလို့ ငါ့ကို ပြုစားနေသလို ခံစားရတာလဲ…"

ကျိုးစွေ့ အနည်းငယ် လန့်သွားသည်။

ဤအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည့်ခဏမှာပင်၊ သူမ၏ နှိမ့်ချသော အစေခံတစ်ဦးဖြစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်ကား၊ ဖိနှိပ်ထား၍ မရနိုင်သော ယောကျာ်းတစ်ဦး၏ သဘာဝပင် ဖြစ်ပေသည်။