နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ နိုင်ထက်စီးနင်းပြုမှု၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် မြေစာပင်များသာ (၂)
Vol. 11 Ch. 146
"ဟူး... ပြေးလို့လည်း မရ၊ တိုက်လို့လည်း မနိုင်၊ ဘာတတ်နိုင်ဦးမှာလဲဗျာ။"
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ကူရာမဲ့စွာ ညည်းတွားရင်း ကံကြမ္မာကိုသာ ပုံချလိုက်ကြရတော့သည်။
ယခုအချိန်၌ သူတို့အနေဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ ဤသို့သာ နှစ်သိမ့်နိုင်ကြရှာသည်။
နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ မျက်နှာပြောင်တိုက် ခေါင်းပုံဖြတ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ သူတို့၌ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိကြချေ။
"အင်အားမရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ အတူတူပါပဲလား။"
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဖန် လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ထားလိုက်မိသည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ အားကိုးရာမဲ့နေမှုကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရသည်။
ဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် ခေါင်းငုံ့ခံရုံကလွဲပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိပေ။
တကယ်တမ်းတွင်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးများ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ ခုခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာထက် အဆမတန် သာလွန်လွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလော။
"မိတ်ဆွေကျန်း... ခင်ဗျားကရော ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။"
ထိုအချိန်တွင် ဖန်ဝေက ကျန်းဖန်အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး ခက်ခဲသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ကျုပ်ကတော့ အိမ်ငှားခ ပေးဖို့ပဲ စဉ်းစားထားတယ်။"
ကျန်းဖန်က ပြတ်သားစွာ ပြောကြားလိုက်သည်။
လက်တွေ့တွင်လည်း လောလောဆယ် အိမ်ငှားခ ပေးဆောင်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။
သူ့လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးလေးရာခန့် ရှိနေသေးသည်။
အကုန်လုံးကို အိမ်ငှားခအဖြစ် သုံးစွဲလိုက်လျှင်ပင်၊ အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ်ကျော်ကျော်ခန့် ဤဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ထဲ၌ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နိုင်ပေဦးမည်။
သူသည် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ လက်ကိုင်တုတ်အဖြစ် အသုံးချမခံလိုသကဲ့သို့၊ နယ်ရုပ်ကလေးလည်း အဖြစ်မခံလိုပေ။
ကမ္ဗလာမီးလျှံ သံသတ္တုသိုက် အတွင်း၌ မည်သို့သော အန္တရာယ်များ ရှိနေမည်ကို မည်သူ သိနိုင်ပါမည်နည်း။
လောလောဆယ် သူသည် အလွန် အားနည်းနေသေးသည် ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာစေရန် အတွက် အချိန်ယူ၍ ပြင်ဆင်ရပေဦးမည်။
ငွေကြေးသုံးစွဲပြီး ကပ်ဘေးကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်ဆိုပါက ရွေးချယ်စရာလမ်းမှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။
မိမိအသက်နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ပြင်ပစည်းစိမ် ဟူသည်မှာ ဘာမျှ မဟုတ်တော့ပေ။
"ဘာ... ခင်ဗျားက အိမ်ငှားခ ပေးမလို့လား။"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်ဝေ အံ့ဩသွားရသည်။
ကျန်းဖန်၌ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနိုင်သည့် အရည်အချင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်း သူ သိထားသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ထဲ၌သာ အောင်းနေတတ်ပြီး၊ အပြင်ထွက်၍ မိစ္ဆာသားရဲများကို သွားရောက် လိုက်လံခြင်းမျိုးလည်း ပြုလုပ်ခဲသည်။
ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူ့၌ အရင်းအမြစ်များ ပြတ်တောက်နေသင့်ချေပြီ။
သို့သော် သူသည် ကျန်းဖန်၏ ငွေကြေးအင်အားကို လျှော့တွက်မိသွားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
မိသားစုကြီးမှ ဆင်းသက်လာသူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ သူ့ကြွယ်ဝမှုမှာ နောက်ခံမရှိသည့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ယှဉ်နိုင်သည့် အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။
ထိုအချက်ကို သိနေသော်လည်း သူ့ရင်ထဲတွင် မနာလိုစိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။
လူချင်း အတူတူဖြစ်ပါလျက်နှင့် ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှပါဘိ။
"ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ်က ရှေ့ပြေး လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ မပါချင်ဘူး။"
"ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ထဲမှာပဲ ဆက်နေတာ ပိုကောင်းပါတယ်။"
ကျန်းဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
နှစ်အနည်းငယ်ခန့် လုံ့လစိုက်၍ ကျင့်ကြံလိုက်ပါက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိလာမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၌ သူ ဆက်နေချင်မှ နေတော့မည်။
ထို့ကြောင့် အိမ်ငှားခ ပေးရခြင်းကို သူ ဝန်မလေးပေ။
သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကသာ ပထမဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဆိုသည်မှာ အပြင်ပန်း ပိုင်ဆိုင်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
"ဟူး... ကျုပ်လည်း အိမ်ငှားခ ပေးချင်တာပါပဲဗျာ။"
"ဒါပေမဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံး ရှိနေတော့၊ လုံလောက်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ဘယ်က ရှာရမလဲ။"
"ကြည့်ရတာ ဒီ ရှေ့ပြေး လှုပ်ရှားမှုထဲမှာ ပါဝင်ရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး ထင်ပါတယ်။"
ဖန်ဝေက အားကိုးရာမဲ့စွာ ပြောရှာသည်။
ဤသည်မှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ ဘဝပင် ဖြစ်သည်။
ရှေ့ပြေး လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန် အန္တရာယ်များပြီး၊ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း သိနေသော်လည်း...။
ပိုလျှံနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိသည့်အတွက် စွန့်စားရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိကြပေ။
"ဂရုစိုက်ပါဗျာ။"
ကျန်းဖန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူလည်း ဘာမျှ မတတ်နိုင်ချေ။
ဖန်ဝေ၏ အခက်အခဲကို ကိုယ်ချင်းစာသော်လည်း၊ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပေးကမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သူသည် ဖန်ဝေ၏ ဖခင် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။
ဤလောကကြီးထဲတွင် သနားစရာကောင်းသည့် လူများစွာ ရှိနေသည်။ ဖန်ဝေ၏ မိသားစု တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။
ထို့ပြင် သူ့လက်ထဲ၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှိနေကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပါက၊ ကပ်ဘေးကျင့်ကြံသူများ၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ထိုအခါ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်။
သဘောကောင်းတိုင်း ကောင်းကျိုးရသည် မဟုတ်ပေ။
လောလောဆယ် အရေးကြီးဆုံးမှာ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိ၏ ကျင့်ဖော်ကို ကာကွယ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
အခြားသူများမှာ သူ၏ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
"အင်း။"
ဖန်ဝေက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သကဲ့သို့ ပါးစပ်ဟလိုက်သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘာမျှ မပြောဖြစ်တော့ချေ။
သူသည် ခြေလှမ်းများ လေးလံစွာဖြင့် အိမ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ထွက်သွားရှာသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဖန်ဝေ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်၊ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ထဲရှိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အားလုံး အလားတူ အကြပ်အတည်းမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့လည်း အလွန် ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကြားတွင် ပိတ်မိနေကြသည်။
သေချာသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံးဝ မရှိသူများအတွက်မူ ရွေးချယ်စရာ လမ်းတစ်လမ်းသာ ရှိတော့သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ ခေါင်းစားနေစရာ မလိုတော့ပေ။
......
ထိုအချိန်၊ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းရှိ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းဝင်း အတွင်း၌။
အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဟန်ကျစ်ကွမ်း နှင့် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း တပည့်အများအပြား စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။
ထိုစဉ် အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ထန်ရန်က ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်မှနေ၍ ဈေးတန်းဘက်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
"အကြီးအကဲ... ကျွန်တော် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်မှာ ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာခဲ့ပြီးပါပြီ။"
အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ထန်ရန်က ရိုသေစွာ လျှောက်တင်လိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟန်ကျစ်ကွမ်းသည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဖြစ်ရုံသာမက၊ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ သခင်ကြီးလည်း ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် အားလုံး၏ အထက်လူကြီး ဖြစ်၏။
"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေဘက်က ဘာမှ ကန့်ကွက်တာ မရှိဘူး မဟုတ်လား။"
အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဟန်ကျစ်ကွမ်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"အကြီးအကဲကို တင်ပြပါတယ်။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေဘက်က ဘာကန့်ကွက်သံမှ မကြားရပါဘူး။"
"ပြီးတော့ သူတို့က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေလေဗျာ၊ ဘာအမြင် ရှိနိုင်မှာမို့လို့လဲ။"
"သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ကြွက်ကလေးတွေလို သတ္တိနည်းလွန်းတယ်။"
"ကျွန်တော်ကတော့ ပြဿနာရှာမယ့်ကောင် တစ်ယောက်လောက် ပါလာမလားလို့ မျှော်လင့်နေတာ၊ ဒါမှ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဓားပျံ ဘယ်လောက် ထက်မြက်လဲဆိုတာ စမ်းသပ်လို့ရမှာလေ။"
"ဒုက္ခပေးမယ့်ကောင် တစ်ကောင်မှတောင် မပါလာဘူး ဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပေါ့။"
အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ထန်ရန်က နောင်တရသကဲ့သို့ ပြောဆိုရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။
မူလက ဂိုဏ်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ ဒေါသထွက်ပြီး၊ သတ္တိရှိသူ အချို့က ထကြွပုန်ကန်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် တစ်ယောက်ကို သတ်ပြပြီး ကျန်လူများကို သတိပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကံဆိုးစွာပင် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် သတ္တိနည်းလွန်းသဖြင့် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းကို မရင်ဆိုင်ရဲကြချေ။
"နောက်ဆုံးတော့လည်း သူတို့က လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေပဲလေကွာ။"
"ငါတို့ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းကို စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း သူတို့မှာ ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ပြဿနာရှာတဲ့ကောင် မရှိတာလည်း ကောင်းတာပါပဲကွာ။"
"ငါတို့ ဒီ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို အရမ်းကြီး ဖိအားမပေးသင့်ဘူး။"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဗလာမီးလျှံ သံသတ္တုသိုက်ထဲက မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းလင်းဖို့ သူတို့ကို လိုအပ်နေသေးတယ်လေ။"
"ဒီ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ နယ်ရုပ်တွေ မရှိရင်၊ ငါတို့ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ အထိနာကုန်မှာပေါ့။"
"ငါတို့ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေက တန်ဖိုးရှိတယ်ကွ၊ ဒီလို နေရာမျိုးမှာ အသက် အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ဘူး။"
အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဟန်ကျစ်ကွမ်းက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်သည့် ကိစ္စတစ်ခုပမာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးထဲတွင်မူ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည် အသုံးချခံ ကိရိယာများ၊ မြေစာပင်များ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းလျှင်ပင် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးကို မမီနိုင်ချေ။
"ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ ပေးဆပ်ရတဲ့ တန်ကြေးက အရမ်း များလွန်းမနေဘူးလား။"
"ဂိုဏ်းပိုင် ဆေးလုံးတွေကို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ လဲလှယ်ခွင့် ပေးလိုက်တယ် ဆိုတာကလေ။"
"ကျွန်တော့်အမြင် ပြောရရင် သာမန် ဆေးလုံးတချို့ ပေးလိုက်ရင် လုံလောက်ပါပြီ။"
"ဘာလို့ ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို ဆုကြေးအဖြစ် ပေးရတာလဲဗျာ။"
အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ထန်ရန်မှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
တကယ်တမ်းတွင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးမား၏။ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းထဲတွင်ပင် အတွင်းစည်း တပည့်အများအပြား တန်းစီ စောင့်ဆိုင်းနေရသည် မဟုတ်ပါလော။
တစ်ခါတရံ သူတို့အလှည့်ရောက်ရန် ဆယ်နှစ်၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် စောင့်ရသည်များပင် ရှိတတ်သည်။
ယခုမူ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို ဆုကြေးအဖြစ် ပေးအပ်မည်ဟု ဆိုလာသည်။
ဆေးလုံးများအတွက် ကုန်ကျစရိတ် သက်သက်ဖြင့်ပင် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လွန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤကိစ္စကို သူ လုံးဝ သဘောမကျပေ။
ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသော ဆေးလုံးများကို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အတွက် အဘယ်ကြောင့် ဖြုန်းတီးပစ်ရမည်နည်း။
"မင်း တုံးလိုက်တာကွာ... ဆုလာဘ်ကြီးမှ သတ္တိရှိတဲ့လူ ထွက်လာမှာပေါ့။"
"အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို ဆုကြေးအဖြစ် မပေးရင်၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ဂိုဏ်းအတွက် ဘာကိစ္စ အသက်နဲ့ရင်းပြီး စွန့်စားကြမှာလဲ။"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက မြည်းရှေ့မှာ မုန်လာဥနီ ချိတ်ပြီး မျှားထားသလိုပါပဲကွာ။"
"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ တကယ် ရမရ ဆိုတာက ငါတို့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ရှိနေတာလေ။"
"ပြီးတော့ ကမ္ဗလာမီးလျှံ သံသတ္တုသိုက်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်၊ မိစ္ဆာတွေ အများကြီး ပုန်းအောင်းနေတာ။"
"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ဆေးလုံးတွေ လာလဲလှယ်နိုင်တဲ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား၊ မိစ္ဆာတွေ လက်ချက်နဲ့ပဲ သေကုန်ကြမှာပေါ့ကွာ"
အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဟန်ကျစ်ကွမ်းက မဲ့ပြုံးပြုံးရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူ့အမြင်တွင်မူ ဂိုဏ်း၏ လုပ်ရပ်များသည် ကတိအလွတ်များ ပေးထားခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ရမည်ဟု ယုံကြည်နေကြသော်လည်း၊ တကယ်တမ်း ဖြစ်လာရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။
ဂိုဏ်းသားများပင် ရရှိရန် ခက်ခဲသော ဆေးလုံးမျိုး ဖြစ်သည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို အဘယ့်ကြောင့် စည်းလွတ်ဝါးလွတ် ပေးနိုင်ပါမည်နည်း။
မှန်ပါသည်၊ သာမန်ဆေးလုံးများတော့ ရနိုင်ကောင်း ရနိုင်ပေမည်။
ဤသည်မှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ ကတိစကားအပေါ် ယုံကြည်လာအောင် ပြုလုပ်ပြီး၊ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလာအောင် တွန်းအားပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"အကြီးအကဲ... ကမ္ဗလာမီးလျှံ သံသတ္တုသိုက်က တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် အန္တရာယ်များတာလား။"
အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ထန်ရန် မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဤကိစ္စကြောင့် နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်းက တပည့်အများအပြား ဆုံးရှုံးလိုက်ရကြောင်း သူ သိထားသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ဂိုဏ်းက ဤသို့သော နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကို ထုတ်သုံးလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"တကယ် အန္တရာယ်များတယ်ကွ။"
"အဲ့ဒီနေရာက မိစ္ဆာတွေရဲ့ ခြေကုပ်စခန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသလိုပဲ။"
"မတော်လို့များ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားရင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သားကောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"
"ဒါကြောင့် မင်း သတိထားသင့်တယ်။"
အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဟန်ကျစ်ကွမ်းက အလေးအနက်ထားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။
ကမ္ဗလာမီးလျှံ သံသတ္တုသိုက် ကိစ္စကို သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။