အခန်း (၁၆၉၈-၁၇၀၀)

အခန်း (၁၆၉၈) - သူကလည်း အဲ့ဒီလို ရုပ်ရှင်မျိုး ရိုက်ခဲ့တာလား

~ရှချိုးသည် စက္ကန့် အနည်းငယ်မျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက်... ယဲ့ဖန်ကို စိမ်းစိမ်း ကြည့်လိုက် လေ၏။

"ရှင်... တကယ်ပဲ အတည် ပြောလို့ မရဘူးလား..."

"ဒါဆို... မင်း မီကာမီ ယူအာ (Mikami Yua) ရဲ့ ရုပ်ရှင်တွေ ကြည့်ဖူးတာပေါ့..."

ယဲ့ဖန်သည် ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည့်အလား စူးစမ်းမေးမြန်း ၏။

"မကြည့်ဖူးပါဘူး..."

ရှချိုး အလျင်အမြန် ငြင်းဆန် လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဆိုင်ကာ ကာဝါကီတာ (Saika Kawakita) ကို ကြည့်ဖူးမှာပေါ့..."

"မကြည့်ဖူးပါဘူး..."

"ရှိုကို တာကာဆာကီ (Shoko Takasaki) ကိုကော..."

"မကြည့်ဖူးဘူး..."

"လင်းချီလင်း (Lin Chi-Ling) ကိုကော..."

"သူကလည်း အဲ့ဒီလို ရုပ်ရှင်မျိုး ရိုက်ခဲ့တာလား..."

"မင်း ကြည့်ဖူးတယ် ဆိုတာတောင် ငြင်းနေသေးတာလား..."

"..."

ရှချိုး၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ပြောစရာ စကား ပျောက်ရှသွားတော့သည်။

ကားထဲတွင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်... သူမ၏ ဖုန်း တုန်ခါလာ၏။ သူမ ဖုန်းကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူပြီး ကိုင်လိုက်၏။

"ဘာ... ကျွန်မတို့ ရိုက်ကူးမယ့် နေရာတွေက ခွင့်ပြုချက် စာရွက်တွေ ပို့လိုက်ပြီလား..."

"နေမဝင် အင်ပါယာက အရည်အသွေးမြင့် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကိုတောင် ချိတ်ဆက်ပေးလိုက်တယ် ဟုတ်လား..."

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ကျွန်မ အခုပဲ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်..."

ယဲ့ဖန်က သူမ ဖုန်းပြောပြီးဆုံးသည် အထိ စောင့်နေလိုက်ပြီး... ဘာမှ မမေးတော့ဘဲ တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်၏။

"ဘယ်မှာ တည်းတာလဲ..."

"ဟိုတယ် တစ်ခုမှာပါ..."

ရှချိုးက GPS ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်၏။

"ကျွန်မ လမ်းညွှန်ပေးပါ့မယ်... သိပ် မဝေးပါဘူး..."

ယဲ့ဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ GPS စတင် လမ်းညွှန်သည်နှင့် သူ ကားစတင် မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

မိနစ် အနည်းငယ် အတွင်း... သူတို့ ဟိုတယ် အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ထိုနေရာက လူစည်ကားလွန်းလှသည်။

လှပသော ရှုခင်းများအပြင်... ပတ်ဝန်းကျင်က တကယ်ပဲ စည်ကားနေသည်။

ဆိုင်များတွင် ခရီးသွားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တက်ကြွ လှုပ်ရှားနေသော မြင်ကွင်း။

"ဒီည အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရှချိုး ကားပေါ်မှ မဆင်းခင်... ယဲ့ဖန်ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆို လိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

"တကယ်တမ်း ပြောရရင်... မင်းက ငါ့လူပဲ... ငါတို့ ကြားမှာ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး..."

"အဲ့ဒါက အခြားကိစ္စပါ..."

ရှချိုးက သူမ၏ ဆံပင်များကို သပ်လိုက်ပြီး... ယဲ့ဖန်ကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘောစ့်ပဲ... ဒီကိစ္စတွေနဲ့ ရှင့်ကို အနှောင့်အယှက် မပေးသင့်ဘူး..."

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ..."

ယဲ့ဖန်က သူမ၏ စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဆက်ဆံရေး အရ... ဒီကိစ္စတွေ ပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား..."

"မြန်မြန် သွားပြီး အလုပ်လုပ်ပါ..."

"နေမဝင် အင်ပါယာမှာ ဘာပဲ အခက်အခဲ ရှိရှိ... ကျွန်တော့်ကို အချိန်မရွေး ဖုန်းဆက်ပါ... အနှောင့်အယှက် ပေးရမှာ မကြောက်ပါနဲ့..."

"မင်းတို့ ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ ပြဿနာ အများစုက... ကိုယ့် စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားနိုင်တယ်..."

"ခစ်ခစ်…ရှင်ကတော့ အာဏာပြလွန်းတာပဲ..."

ရှချိုး ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါဆို ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ်..."

သူမ စကားပြောပြီးနောက်... ယဲ့ဖန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း... ကားတံခါးကို ဖွင့်ကာ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသွားလေတော့သည်။

ယဲ့ဖန်လည်း အပိုလုပ်မနေတော့ပေ။

သူမ ဟိုတယ် ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက်... သူ ကားစက်နှိုးကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ... ထိုအချိန်တွင်... မနီးမဝေးရှိ အရက်ဆိုင် တစ်ခု အပြင်ဘက်၌ အငြင်းပွားမှု တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပုံ ရ၏။

တရုတ်လူမျိုး အချို့က အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။

နှစ်ဖက် စကားများ အပြင်းအထန် ငြင်းခုံနေကြ၏။

ယဲ့ဖန် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ... ဝိုင်းရံခံထားရသူမှာ 'စမတ် သတင်းအချက်အလက် အကြံပေး ကုမ္ပဏီ' (Smart Information Consulting Co., Ltd.) မှ ဆာမီယာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

ယဲ့ဖန် ချက်ချင်း ဖုန်းထုတ်ပြီး ဆာမီယာကို ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဆာမီယာ အလွန် အလုပ်များနေသည်။ သူမ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေ လိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဘောစ့်... ဒီမှာ အရေးပေါ် ကိစ္စလေး ဖြစ်နေလို့... ဖုန်းဖြေဖို့ အဆင်မပြေဘူး... နောက်မှ ပြန်ခေါ်လို့ ရမလား..."

ထို့နောက်... သူမ ဖုန်းကို ချက်ချင်း ချလိုက်၏။

ယဲ့ဖန် သူမကို အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်စဉ်မှာပင်... ဖုန်းထဲတွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားလိုက်ရသည်။

ဆာမီယာ ဖုန်းချလိုက်ပြီး... ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ကာ... သူမ ရှေ့က လူအုပ်စုကြီးနှင့် စတင် အငြင်းပွားနေသည်ကို မြင်သောအခါ... ယဲ့ဖန် ကား ခါးပတ် ဖြုတ်ပြီး ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်၏။

"ငါ နင့်ကို (၁၀) လစာပဲ အကြွေးတင်တာပါ... မပေးပါဘူးလို့ မပြောပါဘူး... ဘာလို့ ဒီလောက် အတင်းတောင်းနေရတာလဲ... ဒီပိုက်ဆံတွေ ယူပြီး သင်္ချိုင်းဝယ်ဖို့ လောနေတာလား..."

"ဖုန်းဆက်ပြီး ဂျီကျတာ ထားလိုက်ဦး... အခု နင် ငါတို့ ဘား ထဲထိ လိုက်လာပြီး လာဂျီကျနေတယ်ပေါ့... အရှက်တရား ဆိုတာရော ရှိသေးလား..."

"ငါ လူခေါ်ပြီး နင့်ကို ပညာပေးခိုင်းလိုက်ရမလား..."

အနီးကပ် ရောက်လာသောအခါ... ဆာမီယာနှင့် ရန်ဖြစ်နေသူက... ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး ဖောက်ပြန်သော ပုံစံ ဝတ်ဆင်ထားသော တရုတ် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို ယဲ့ဖန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက အသက် (၃၀) ဝန်းကျင် ရှိပြီး... လည်ဆွဲ၊ နားကပ်၊ လက်ကိုင်အိတ် အားလုံးက ဇိမ်ခံ အမှတ်တံဆိပ်များသာ ဖြစ်သည်။

သူမက ခန္ဓာကိုယ် သေးငယ်သော်လည်း... စကားပြောသည်မှာ အလွန် မာနကြီးလွန်းလှသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ... ဆာမီယာ ဒေါသ အလွန်ထွက်နေပုံ ရ၏။

"ဘာကို (၁၀) လစာပဲ အကြွေးတင်တာလဲ..."

"အစက ပေးထားတဲ့ အပ်ငွေနဲ့ ပထမလ အခကြေးငွေက လွဲပြီး... နင် တစ်နှစ်ခွဲလုံး တစ်ပြားမှ မပေးခဲ့ဘူးလေ..."

"ငါ နင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် လာဂျီကျခဲ့တာ ဘယ်နှစ်ခါရှိပြီလဲ... နင်က အမြဲတမ်း စီးပွားရေး အခက်အခဲ ရှိတယ်၊ ပိုက်ဆံ ပြတ်နေတယ် ဆိုတဲ့ စကားချည်းပဲ ပြောတာ... အခုကျတော့... ငါက ဒီဆိုင်ရဲ့ အခွန်တွေနဲ့ အဆောက်အအုံ စီမံခန့်ခွဲမှု အခကြေးငွေတွေကိုပါ နေ့တိုင်း ပေးနေရတယ်... နင်က ဇိမ်ခံ ကားတွေ၊ ဇိမ်ခံ ပစ္စည်းတွေပဲ ဝယ်နေတယ်... နင့်မှာ လူစိတ် ဆိုတာရော ရှိသေးလား..."

"ငါ နင့်ကို ပြောထားမယ်... ငါ ဒီနေ့ အဆုံးအဖြတ် လာလုပ်တာ... နင် အချိန်မီ အိမ်ငှားခ မပေးရင်... ငါ ရဲကို ခေါ်ပြီး ရှေ့နေနဲ့ တရားစွဲမယ်..."

ဖောက်ပြန်သော မိန်းမက လူအများရှေ့တွင် သူမ၏ အရှက်မရှိသော အပြုအမူများကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ... ရှက်ရွံ့သွားပုံ ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာထား ကြမ်းတမ်းသွားပြီး ဆာမီယာကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

"မိန်းမယုတ်..."

"နင် ဘာစကား ပြောလိုက်တာလဲ..."

"ငါ နင့်ကို မျက်နှာသာ ပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"နင် ငါ့ နယ်မြေထဲထိ လိုက်လာပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့... ငါ လူအယောက် (၂၀)၊ (၃၀) လောက် ခေါ်ပြီး နင့်ကို ဖျက်ဆီးခိုင်းလိုက်ရမလား..."

ပြောပြောဆိုဆိုပင်... ထိုမိန်းမက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တရုတ် အမျိုးသားများကို အမိန့်ပေး လိုက်၏။

"ရှက်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မစုတ်.. သူ့ကို ဖမ်းလိုက်စမ်း..."

"မညှာနဲ့..."

"တစ်ခုခု ဖြစ်ရင်... ငါ တာဝန်ယူမယ်..."

တရုတ် အမျိုးသားများ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ... တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီး... အလွယ်တကူ လက်မရဲကြပေ။

'အစ်မဆူ' ဟု ခေါ်ခံရသော ထိုအမျိုးသမီးက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ... အလွန် ဒေါသထွက်သွားပုံ ရသည်။ သူမက သူမနှင့် အနီးဆုံး တရုတ် အမျိုးသားကို ရုတ်တရက် ရိုက်လိုက်ပြီး... ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တရုတ် အမျိုးသားများကို စိမ်းစိမ်းကြည့်ကာ ကြိမ်းမောင်း လိုက်၏။

"မင်းတို့ ဘာလို့ ရပ်နေကြတာလဲ..."

"ငါ မင်းတို့ရဲ့ အစ်ကို ချွန် ကို ခေါ်ခိုင်းရဦးမလား..."

တရုတ် အမျိုးသား အချို့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ... သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာတော့သည်။

"အစ်မဆူ... ကျွန်တော်တို့ ဒီလို လုပ်တာ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်..."

"ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော်တို့ အမှား ရှိနေတယ်..."

"ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ တစ်ဖက်လူနဲ့ ရန်ဖြစ်ရင်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်တယ်... အဖွဲ့အစည်း သိသွားရင် အပြစ်ပေးခံရမှာ..."

'အစ်မဆူ' ဟု ခေါ်ခံရသော အမျိုးသမီးက ပြန်ပြောသောသူကို ချက်ချင်း ငေါက်ငမ်း လိုက်၏။

"ငါ့ အမိန့်ကို လိမ္မာစွာ နားမထောင်ရင်... နင်တို့ ဒုက္ခရောက်မယ်..."

"ငတုံးတွေ..."

"ဒီနေရာမှာ နင်တို့ရဲ့ ဘောစ့်က ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မေ့သွားကြပြီလား..."

တရုတ် အမျိုးသားများ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးမိသွားပုံ ရပြီး... သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲက ကြောက်ရွံ့မှု ပို၍ နက်ရှိုင်းလာတော့သည်။

ထို့နောက်... သူတို့က ဆာမီယာကို တောင်းပန်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အစ်မ... အစ်မ မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်ပြီ..."

"အစ်မ ဆက်ပြီး ဂျီကျနေရင်... ကျွန်တော်တို့က အရင်ဆုံး တောင်းပန်ရတော့မှာပဲ…”

အခန်း (၁၆၉၉) - ငါနဲ့ သိတာ ဒီနေ့မှလား

~ဆာမီယာ ဒေါသ အလွန်ထွက်သွားပုံ ရ၏။

"နင်..."

"နင်တို့ အဖွဲ့က တကယ်ပဲ အကျင့်ယုတ်လွန်းတယ်..."

သူမ စကားပြောရင်း ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားနေ၏။

'အစ်မဆူ’ ဟု ခေါ်ခံရသော ဖောက်ပြန်သော မိန်းမကမူ... အိတ်ကပ်ထဲမှ အမျိုးသမီး စီးကရက် ဘူးကို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်လိပ်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သေသပ်လှပသော ဇစ်ပို မီးခြစ်ဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ မီးညှိလိုက်၏။

ထို့နောက် သူမ ဆာမီယာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက် ၏။

"ငါ နင့်ကို အနိုင်ကျင့်တယ်... ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ..."

"နင် စွမ်းရင်... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ထက်တောင် ပိုအင်အားကြီးတဲ့ လူကို ရှာပြီး... ငါ့ကို ကိုက်ခိုင်းလိုက်လေ..."

ဆာမီယာ ထိုစကားကို ကြားပြီး ဆက်ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်...

လှောင်ပြောင်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

"'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ဟုတ်လား..."

"ငါ မှတ်မိတာ... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က... နေမဝင် အင်ပါယာမှာ ရှိတဲ့ တရုတ်လူမျိုးတွေကို စုစည်းပြီး... အချင်းချင်း ကူညီဖို့ပဲ... ဘယ်တုန်းက အာဏာပြပြီး မတရားမှုတွေ လုပ်တဲ့ အသင်း ဖြစ်သွားတာလဲ..."

ဆာမီယာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ... မမျှော်လင့်ဘဲ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ် တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမ မှင်သက်သွားပြီး... "ဘောစ့်..." ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။

ရောက်လာသူမှာ ယဲ့ဖန်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ယဲ့ဖန်က ဆာမီယာ မှင်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ... ခေါင်းခါလိုက်မိ၏။

"ခင်ဗျားက 'စမတ် သတင်းအချက်အလက် အကြံပေး ကုမ္ပဏီ' ရဲ့ အတွင်းရေးမှူး... လူပေါင်းများစွာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ကိုင်ထားတဲ့ သူ... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က အောက်ခြေ လူတစ်ယောက်က ခင်ဗျားကို လာထိန်းချုပ်နေတယ်ပေါ့..."

"ပြောရမယ် ဆိုရင်... ခင်ဗျား တကယ် ရှုံးနိမ့်သွားတာပဲ..."

"ဘောစ့်... ကျွန်မ..."

ဆာမီယာ ရှင်းပြချင်သော်လည်း... စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေရရှာသည်။

"ကျွန်မ မနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့..."

ယဲ့ဖန်က သူမကို အပြစ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ ထစ်အောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ... လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီကိစ္စ နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့..."

"ပြောပါဦး... ဒီမှာ တကယ်တမ်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

"အိမ်ငှားခ ပြဿနာလား..."

ဆာမီယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လိုရင်းကို ရှင်းပြ လိုက်သည်။

"ဒီမိန်းမက ကျွန်မရဲ့ ဆိုင်ခန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို ငှားထားတာ... အိမ်ငှားခကို ဆက်တိုက် ဆွဲဆန့်နေတယ်... ပြီးတော့ ဒီနေရာရဲ့ အခွန်တွေနဲ့ အဆောက်အအုံ စီမံခန့်ခွဲမှု အခကြေးငွေတွေကိုပါ ကျွန်မကို ခံခိုင်းထားတာ..."

"ကျွန်မ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လာတောင်းပေမယ့်... အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲနေတယ်..."

"ဒီနေ့ မခံနိုင်တော့လို့... ဒီ ဘားထဲကို တန်းပြီး လာရှာတာ... သူက 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က လူတွေကို သုံးပြီး ကျွန်မကို အတင်းအဓမ္မ မောင်းထုတ်ခိုင်းနေတယ်..."

ယဲ့ဖန် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်...

''အစ်မဆူ'' ဟု ခေါ်ခံရသော အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

"ရဲရင့်လိုက်တာ... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က လူတွေကို လှောင်ပြောင်ရဲတယ်ပေါ့..."

"ဒါ့အပြင်... မင်းက တရုတ်လူမျိုး ဖြစ်နေရက်နဲ့... နေမဝင် အင်ပါယာက မိန်းမ တစ်ယောက်ကို ကူညီရဲတယ်ပေါ့..."

ယဲ့ဖန်က သူမ၏ မေးခွန်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ... သူမနှင့် တခြား တရုတ် အမျိုးသားများကို လှည့်ပတ် ကြည့်လိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့ အားလုံး 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က ဟုတ်ရဲ့လား..."

တရုတ် အမျိုးသား အချို့ ယဲ့ဖန်၏ အကြည့်ကြောင့် နေရခက်သွားကြ၏။

'အစ်မဆူ' မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

"ဒီမှာ လာပြီး ဟန်ရေးပြနေတာလား..."

"သတ္တိရှိရင်... သွားမေးကြည့်လိုက်လေ..."

ယဲ့ဖန်က သူမကို ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ... ဆာမီယာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"နင့် အိမ်ငှား နာမည် ဘယ်လို ခေါ်လဲ..."

"နောက်ခံ ဘယ်လို ရှိလဲ..."

"သူ့နာမည်က ဆူဇီ ပါ..."

ဆာမီယာ၏ လက်ထဲတွင် အချက်အလက် အများအပြား ရှိနေသည်။

"သူက 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ဝင် မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒါပေမဲ့... သူ တွဲနေတဲ့ ယောက်ျားက ချန်တာ့ချွန် လို့ ခေါ်တယ်... သူက ဒီနယ်မြေမှာ 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ကို တာဝန်ယူထားတဲ့သူ... အာဏာ နည်းနည်းတော့ ရှိတယ်..."

"'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က တကယ်ပဲလား..."

ယဲ့ဖန် ရေရွတ်လိုက်ပြီး... ဆူဇီနှင့် တရုတ် အမျိုးသားများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို...ခင်ဗျားတို့ ဘောစ့်ကို ဖုန်းဆက်လိုက်... လာပြီး ဖြေရှင်းဖို့ ပြောလိုက်..."

တရုတ် အမျိုးသား အချို့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ... မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေကြသည်။

ဆူဇီက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး အစ်ကို ချွန်ကို ကိုယ်တိုင် လာခိုင်းရအောင်... မင်းက ငါတို့ 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ လား..."

"ဝက်က ဘယ်လို သေသွားလဲ သိလား..."

ယဲ့ဖန်က သူမကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ဟာသ တစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ အခု အပြုအမူက... အဲ့ဒီ ဝက်တွေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ..."

"ဒါတောင် မဟုတ်သေးဘူး...ကျုပ် ဒီလို ပြောရင်... ဝက်တွေကို စော်ကားသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"မင်းက ဝက်ထက်တောင် ငတုံး ကျသေးတယ်..."

ဆူဇီ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ... ဒေါသ ထွက်သွားပုံ ရသည်။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ စီးကရက်ကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်၏။

ထို့နောက်... ဒေါက်ဖိနပ်ဖြင့် ယဲ့ဖန်ကို ကန်လိုက်တော့သည်။

"မင်း ဘယ်သူ့ကို ဆဲနေတာလဲ..."

"သေချင်နေတာလား..."

"လာခဲ့လေဗျာ..."

ယဲ့ဖန်တွင် အမျိုးသမီးများကို သနားတတ်သည့် အကျင့်ဆိုး မရှိပေ။

တစ်ဖက်လူ၏ ဒေါက်ဖိနပ် မကန်ခင်မှာပင်... သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထို ဖောက်ပြန်သော မိန်းမကို လေထဲတွင် (၃၆၀) ဒီဂရီ လည်သွားစေရုံသာမက... အဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားစေလိုက်တော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်က ရှိနေသော တရုတ်လူမျိုး အချို့နှင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသူ အများအပြားကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ..."

"ဒီကောင်လေးက အရပ်မရှည်ဘူး... ခန္ဓာကိုယ်လည်း မတောင့်တင်းဘူး... ဘာလို့ သူ့ လက်ဝါးရိုက်ချက်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေရတာလဲ..."

"ဟိုမိန်းမက အရပ် (၁.၇) မီတာ လောက် ရှိတယ်... အလေးချိန် အနည်းဆုံး ပေါင် (၁၁၀) ရှိတယ်... ဒါကို လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်လိုက်တာဟ..."

"..."

"ဒါပေမဲ့... ဟိုမိန်းမက ဒီ ‘Sexy ဘား' ရဲ့ ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလား... သူမက 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က အလယ်အလတ် အဆင့် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ရဲ့ ချစ်သူဆို..."

"ဒီကောင်က အရမ်း ရဲတင်းတာပဲ... သူ့ကိုတောင် ရိုက်ရဲတယ်... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က သူ့ကို အရိုးကို မီးရှို့ပြီး ပြာကို လေထဲ ဖြန့်ခိုင်းမှာ မကြောက်ဘူးလားဟေ..."

"ဟိုမိန်းမရဲ့ နောက်ခံ 'အစ်ကို ချွန်' က သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး..."

"..."

လူတိုင်း စကားများ ပြောဆိုနေကြစဉ်... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' က လူအချို့လည်း အသိပြန်ဝင်လာကြသည်။

သူတို့ ယဲ့ဖန်ကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ယဲ့ဖန်က သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ... ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးမြန်း လိုက်သည်။

"ချန်တာ့ချွန်ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ် ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရှိလဲ..."

"ခေါ်လိုက်..."

"ကျုပ် သူ့ကို တိုက်ရိုက် စကားပြောမယ်..."

ထိုလူယုတ်မာများ ယဲ့ဖန်၏ နောက်ခံနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ ဘယ်က လာမှန်း မသိသဖြင့်... ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက်... ဖုန်းထုတ်ကာ ခေါ်ဆိုလိုက်၏။

"အစ်ကို ချွန်..."

"ဘာလဲ... ဘာကိစ္စလဲ..."

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ဒေါသထွက်နေသော အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မင်းတို့… ငါနဲ့ သိတာ ဒီနေ့မှလား..."

"တနင်္လာ၊ ဗုဒ္ဓဟူး၊ သောကြာနေ့တိုင်း ငါ ပါတီ လုပ်တဲ့ အချိန် ဆိုတာ မသိဘူးလား..."

"အခု ဘာလို့ လာရှာနေရတာလဲ..."

ဆူပူခံရသော တရုတ် အမျိုးသားက ပြန်မပြောရဲတော့ပေ။ သူက အားနွဲ့စွာ ပြောပြ လိုက်သည်။

“အစ်မဆူရဲ့ ဘားမှာ ပြဿနာလေး တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ…”

"တရုတ် အမျိုးသား တစ်ယောက်က ခင်ဗျားနဲ့ တိုက်ရိုက် စကားပြောချင်တယ်တဲ့..."

"ဘာ စကားပြောမှာလဲ..."

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ချန်တာ့ချွန်က သူ့စကား မဆုံးခင်မှာပင် ကြိမ်းမောင်း လိုက်သည်။

"ငါ ချန်တာ့ချွန်က ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေရမလဲ..."

"ငါတို့ အိမ်ရှေ့က မြေကွက်လေး တစ်ခု အတွက် စကားပြောနေရမှာလား..."

"ဘယ်သူ ပြဿနာ ရှာရဲတာလဲ... ရိုက်ပစ်လိုက်..."

"နေမဝင် အင်ပါယာရဲ့ မြေအောက်လောကမှာ... 'နာရေးအဖွဲ့အစည်း' ကလွဲရင်... ငါတို့ ဘယ်သူ့ကို သတိထားရမှာလဲကွ..."

ဆူပူခံလိုက်ရသော တရုတ် အမျိုးသားက ချက်ချင်း အသံတိတ်သွားရတော့သည်။

ယဲ့ဖန် ဖုန်းကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး စကားစ လိုက်သည်။

"အစ်ကို ချွန် ဟုတ်လား..."

"ခင်ဗျားရဲ့ မိန်းမက... တခြားသူရဲ့ အိမ်ငှားခကို တစ်နှစ်ခွဲလောက် ကြွေးတင်ထားတာ... အခုကျတော့ ခင်ဗျားကို အကြောင်းပြပြီး... လူတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတယ်..."

"ခင်ဗျား အခြေအနေကို နားလည်ချင်လား... ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာ ဆွေးနွေးချင်လား..."

“...

အခန်း (၁၇၀၀) - သူ.. သေခြင်း ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို မရေးတတ်ဘူး

~ဖုန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ဇိမ်ခံ ဗီလာ အတွင်း၌၊

မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် ရမ္မက်ဆန်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုဝယ်... ယောက်ျားမိန်းမ အများအပြားသည် သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်ဆန်သော အပြုအမူများကို ဖုံးကွယ်ခြင်းမရှိဘဲ လွှတ်ထုတ်နေကြ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌... ဤပါတီ၏ စီစဉ်သူ ချန်တာ့ချွန် သည် ရုတ်တရက် အမူအရာ တစ်ခု ပြုလိုက်၏။

မူလက တောရိုင်း သားရဲများကဲ့သို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လွှတ်ထုတ်နေကြသော လူများသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကြတော့သည်။

ချန်တာ့ချွန်လည်း ငယ်ရွယ်သော မော်ဒယ် သုံးဦးကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာထားက အနည်းငယ် မရေမရာ ဖြစ်နေလေ၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင်... သူသည် ခုနက လက်အောက်ငယ်သားများကို ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းပြီး ပေါ့ဆသော ပုံစံမျိုး မရှိတော့ချေ။ အစားထိုး ဝင်လာသည်မှာ သတိထားခြင်းပင်။

အမှန်စင်စစ် ချန်တာ့ချွန်သည် ရဲရင့်မှု တစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးပြီး ယနေ့အထိ အသက်ရှင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။

အချို့ ရှုထောင့်များမှ ကြည့်လျှင်... သူသည် မျက်စိရှင်ပြီး အနံ့ခံ အာရုံ အလွန် ကောင်းသော လူစားမျိုးပင်။

ထို့ကြောင့် ဖုန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ယဲ့ဖန်၏ လေသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ဖုန်းတစ်ဖက်က လူမှာ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်ဟု ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မိသည်။

သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ မြေအောက်လောက အတွေ့အကြုံအရ... ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိနိုင်သော လူမျိုး သုံးမျိုးသာ ရှိသည်။

တစ်မျိုးမှာ... လုံးဝ ငတုံး၊ ကျားကို မကြောက်သော နွားသိုးငယ်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနန္တကို လုံးဝ မသိနားမလည်သူ။

နောက်တစ်မျိုးမှာ... အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး အခြားသူများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသူ။

ကျန်တစ်မျိုးမှာ... ထိုနှစ်မျိုးကြားတွင် ရှိသော လေလုံးထွားသူ ဖြစ်၏။

ချန်တာ့ချွန်သည် ယဲ့ဖန်၏ ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်းကိုသာ ကြားခဲ့ရသဖြင့်... ယဲ့ဖန်က မည်သည့် အမျိုးအစားထဲ ပါဝင်သည်ကို မသေချာသေးသော်လည်း... သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံအရ သတိထားနေမိသည်။

"ကျွန်တော်က အနိုင်ကျင့်ခံရသူရဲ့ ဘောစ့် တစ်ယောက်ပါ... ပြီးတော့ 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေနဲ့လည်း အဆက်အသွယ် ရှိပါတယ်... ကိစ္စကို ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်ချင်ရုံ သက်သက်ပါ..."

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ ယုံကြည်မှု အပြည့် ပါဝင်နေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... ချန်တာ့ချွန်သည် အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး... အောက်ကျို့ခြင်းလည်း မရှိ၊ မာန်ထန်ခြင်းလည်း မရှိသော လေသံဖြင့် မေးမြန်း လိုက်၏။

"ဘယ်သူက အနိုင်ကျင့်ခံရသူလဲ..."

"နားလည်မှု လွဲတာများ ရှိနေမလား..."

"ခင်ဗျားရဲ့ နာမည် အပြည့်အစုံကို သိခွင့် ရှိမလား မိတ်ဆွေ..."

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်တယ် ဆိုရင်တော့... ကျွန်တော် တရားမျှတစွာ ဖြေရှင်းပေးပါ့မယ်..."

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အသံမှာ အနည်းငယ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည် ဖြေကြား လာခဲ့၏။

"ကျွန်တော့် နာမည်က ယဲ့ဖန် ပါ..."

"နားလည်မှု လွဲတာ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုတော့... အစ်ကို ချွန်က ခင်ဗျားရဲ့ မိန်းမနဲ့ အနားမှာ ရှိတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို နောက်မှ မေးကြည့်ပါဦး..."

"ယဲ့ဖန်..."

ချန်တာ့ချွန်သည် ဤနာမည်ကို သူ့စိတ်ထဲတွင် အလျင်အမြန် ရှာဖွေကြည့်လိုက်၏။

'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ၏ အထက်အရာရှိများ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ အမည်များကို သူ အခြေခံအားဖြင့် သိရှိ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုး ဆိုလျှင်... ဒီလူတွေကို တွေ့လျှင် ခဏလေး စဉ်းစားလိုက်တာနှင့် မှတ်မိမည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်၏ နာမည်မှာ ထိုသူများထဲတွင် ပါဝင်ပုံ မရပေ။

ယဲ့ဖန်နှင့် စကားပြောဆိုမှု အဆုံးသတ်ပြီးနောက်... သူသည် 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရုံးချုပ်မှ သတင်းကောင်းကောင်း သိသူ သူငယ်ချင်း တစ်ဦးကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်၏။

"အစ်ကို ဖုန်း... ယဲ့ဖန် ဆိုတဲ့ လူ တစ်ယောက်ကို သိလား..."

"'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ် ဆိုတဲ့ သူမျိုးကို ပြောတာ..."

အစ်ကို ဖုန်းသည် မူလက ယွီကျင်းနမ်၏ လူယုံ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုး ဆိုလျှင်... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ၏ အထက်အရာရှိများ အကြောင်း အားလုံးကို သူ သိရမည်။

သို့သော် ယွီကျင်းနမ်နှင့် ယွီဖုန်းရှန်းတို့သည် အန်းကျူ တေလာနှင့် ယဲ့ဖန်တို့ကို ညစာစားပွဲသို့ ဖိတ်ကြားစဉ်က... လျှို့ဝှက်ရန်အတွက် သူ့ကို မခေါ်ခဲ့ကြချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယဲ့ဖန်၏ အခြေအနေကို လုံးဝ မသိရှာပေ။

ချန်တာ့ချွန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ... သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေ လိုက်၏။

"ဘာ. ယဲ့ဖန်လား.. ယဲ့ယွီလား... ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး..."

"သူက ငါတို့ 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေနဲ့ တကယ် ပတ်သက်တယ် ဆိုရင်... ငါတို့ ပွဲကြီးပွဲကောင်း လုပ်တိုင်း... မင်း သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူးလေ... ဒီ နိုင်ငံခြားမှာ သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ပေါ်လာဖို့ လွယ်ပါ့မလား..."

"မင်း ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေကို သိတယ်လို့ ပြောတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား..."

ချန်တာ့ချွန် ဘာမှ မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ... ယဲ့ဖန်၏ ကိစ္စကို အစ်ကို ဖုန်းအား အလျင်အမြန် အသိပေးလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့... မင်း လူလိမ် တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တာ (၁၀၀%) သေချာပြီ..."

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အစ်ကို ဖုန်းက ချက်ချင်း မထီမဲ့မြင် ပြုံး လိုက်၏။

"ငါတို့ အခု နိုင်ငံခြား ရောက်နေတာ... 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေက အုပ်စုလိုက် စုစည်းရတာကို အထူး သဘောကျတယ်... ငါတို့ ပွဲကြီးပွဲကောင်း လုပ်တိုင်း... သူတို့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေကိုပါ အခြေခံအားဖြင့် ခေါ်လာကြတာ..."

"တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ အထက်အရာရှိတွေကို သိတဲ့သူ တကယ် ရှိတယ် ဆိုရင်... မင်း မသိရင်တောင်... ငါက သေချာပေါက် သိရမှာ..."

ချန်တာ့ချွန်သည် အစ်ကို ဖုန်း၏ စကားများက အဓိပ္ပာယ် ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ၏ အထက်အရာရှိများသည် အတူတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရတာကို နှစ်သက်ကြသည်။

နှစ်စဉ် တရုတ် နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော် ကျင်းပချိန်တွင်... သူတို့၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ အားလုံးကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး... အတူတူ ပွဲကျင်းပလေ့ ရှိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရင်းအမြစ်များ စုစည်းပြီး အတူတကွ ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် ကြိုးစားကြသည်။

ချန်တာ့ချွန်သည် နိုင်ငံခြားတွင် နေထိုင်သည့် အထက်အရာရှိများ၏ ဆွေမျိုးသားချင်းများ အားလုံးကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အကုန် မှတ်မိလုနီးပါး ရှိနေသည်။

ထိုသူများထဲတွင် ယဲ့ ဆိုသော နာမည်နှင့် လူ လုံးဝ မပါဝင်ပေ။

ထိုသို့ ဖြစ်နေမှတော့... ယဲ့ဖန်က လေလုံးထွားနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း (၁၀၀%) သေချာသွားသည်။

"ဒီ ခွေးမသား... ငါ့ကို လာလိမ်ရဲတယ်ပေါ့... သူ သေခြင်း ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်လို ရေးရမယ် ဆိုတာ သိမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်..."

ချန်တာ့ချွန်သည် သူ့ရှေ့တွင် လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက်... သူ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ပြီး သူ့ခေါင်းဆောင်ကို အမိန့်ပေး လိုက်သည်။

"လူစုလိုက်စမ်း..."

"ငါ့ ဗီလာကို (၃) မိနစ်အတွင်း ရောက်အောင် လာခဲ့..."

"လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ထား..."

ဖုန်းပြောပြီးနောက်... သူ အလျင်အမြန် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဆူဇီကို ဖုန်းဆက်ကာ အခြေအနေ မေးမြန်းလိုက်၏။

...

‘Sexy ဘား' အဝင်ဝ၌...

ဆူဇီသည် ယဲ့ဖန်၏ လက်ချက်ကြောင့် လဲကျသွားပြီး... ချန်တာ့ချွန်၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ကြားသောအခါ... သူမက ပြဿနာ ရှာမိပြီဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယဲ့ဖန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ... သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သူမက ချန်တာ့ချွန်ကို အခြေအနေ ရှင်းပြသောအခါ... အမှန်တရားကိုသာ ပြောပြခဲ့သည်။ လုံးဝ လိမ်ညာခြင်း မပြုရဲပေ။

မမျှော်လင့်ဘဲ... သူမ ချန်တာ့ချွန်ကို ရှင်းပြပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက်... Land Rover ကား တစ်စီးသည် ဗင်ကား အများအပြားနှင့် အတူ မောင်းဝင်လာ၏။

ချန်တာ့ချွန် ဖုန်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး... အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်သည် ယဲ့ဖန်၏ အပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"မင်းက... ခုနက ငါ့ကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်လား..."

"သူ့ကို ဖမ်းချုပ်ပြီး... သွားတွေ တစ်ချောင်းချင်းစီ ဆွဲနှုတ်ပစ်လိုက်..."

"စောက်ရမ်း... ငါ့ နယ်မြေထဲမှာ လာပြီး ဟန်ဆောင်ရဲတယ်ပေါ့..."

ဆူဇီ မှင်သက်သွားရသည်။

ထို့နောက်... ဗင်ကားများမှ သံပိုက်လုံးများနှင့် ဓားရှည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော 'ကြွယ်ဝခြင်း အသင်း' ဝင်များ အမြောက်အမြား ဆင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ... သူမ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရတော့သည်။

"ချစ်သူ... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ..."

"ရှင် တကယ်ပဲ တို့ကို ကြောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာ... ဖုန်းထဲမှာ ရှင့် လေသံ ကြားတော့...

တို့. ..တကယ်ပဲ ရှင် ဒုက္ခရောက်နေပြီ ထင်လိုက်တာ..."

ပြောပြောဆိုဆိုပင်... သူမက မြေကြီးပေါ်မှ အလျင်အမြန် ထလိုက်၏။

"ဒီကောင်စုတ်က အရမ်း ရွံစရာကောင်းတယ်..."

"သူ ခုနက ရှင့် ရှေ့မှာ ဟန်ဆောင်ရုံတင် မကဘူး... လူတွေ အများကြီး ရှေ့မှာ ရှင့်နာမည်ကို တပ်ခေါ်ပြီး ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း စကားပြောခဲ့သေးတယ်ရှင့်..."

"သူ့ သွားတွေ အကုန် နှုတ်တာက အလွယ်တကူ လွတ်ပေးလိုက်တာပဲ... အနည်းဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ အသံအိုးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်... ဒါမှ ဒီသင်ခန်းစာကို သူ မှတ်မိမှာ..."

"ဒါ့အပြင်... သူ ခုနက တို့ကို ပါးရိုက်ခဲ့တာ... သူ့ လက်မောင်းကို ဖြုတ်ပစ်ရမယ်... မဟုတ်ရင် တို့ရဲ့ ရင်ထဲက အမုန်းတရားတွေ မပြေနိုင်ဘူးကွယ်..."

“...”