လာတိုက်လေ...

“သူ သေချာပေါက် အောင်မြင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်... ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား အမှတ်အသားကို သူ ရသွားမှာပဲ...”

နျန်ချီယွီသည် စင်ပေါ်ရှိ ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လျက် ပြောလိုက်သည်။

နျန်ချီယွီတွင် ထိုကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ သတ်ဖြတ်နေပြီး ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်နေသော်လည်း ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲဖြစ်ရာ ဤအမှတ်အသားကို သေချာပေါက် ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူမတွင် ထိုသို့သော ခံစားချက် ရှိမရှိကို ယီထျန်းယွမ် မသိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကမူ ဤသတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရား အမှတ်အသားကို ရယူရမည်ဟု သေချာပေါက် သိရှိနေသည်။

သို့မှသာ ပိုမိုအားကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ဤနီရဲသော စွမ်းအင်များကို စုစည်းရန် သူ့ကို တိုက်တွန်းနေသော ခံစားချက်မျိုး ရှိနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ထိုခံစားချက် ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ သူသည် လက်ရှိတွင် ရန်သူများကို ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် အမြောက်အများကို ရယူရန်သာ အဓိကထားနေသည်။

သူ အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်သွားပြီးနောက် အတွေ့အကြုံအမှတ်များမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ဒုတိယအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်သို့ ထိုးဖောက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်မှုအောက်တွင် စိတ်ရိုင်းဝင်နေသော ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သူ့ကြောင့် ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်းမှာ မှင်တက်မိသွားကြကာ ဘာဖြစ်နေမှန်းကို မသိတော့ချေ။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိတ်ရိုင်းဝင်နေသော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အများကို သတ်ဖြတ်နေသော်လည်း စိတ်ရိုင်းဝင်မသွားခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် မယုံကြည်နိုင်စရာ ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

“ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... စိတ်ရိုင်းဝင်နေတဲ့သူတွေကို ဒီလောက်အများကြီး ဆက်တိုက် သတ်နေတာတောင် ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလား... ဒါ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”

“မဖြစ်နိုင်တာ... သူ နောက်ထပ် ခဏလေးပဲ တောင့်ခံနိုင်မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်...”

“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်... အများဆုံး ခဏပဲ တောင့်ခံနိုင်မှာပါ...”

၎င်းတို့က ယီထျန်းယွမ် ကျရှုံးပြီး အခြား ရှုံးနိမ့်သူများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဟုသာ ဆက်လက် ယူဆနေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ ထိုသို့ ထင်လေလေ ယီထျန်းယွမ်မှာ ဘာမှမဖြစ်လေလေ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် မူလ အခြေအနေအတိုင်းပင် ဆက်လက် ထိုးစစ်ဆင်နေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နီရဲသော စွမ်းအင်များမှာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး ကြီးမားသော အနီရောင် ပုလဲကျောက်လုံးကြီးအဖြစ် စုစည်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။

“မြန်မြန် ထွက်သွားစမ်း... အပြင်ကို ထွက်သွားစမ်း...”

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘေးနားတွင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အုပ်လျက် လူးလိမ့်နေကာ ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

“စီနီယာ အစ်ကို... ဘာဖြစ်တာလဲ... တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူးလား... ကျွန်တော် အပြင်ကို ခေါ်သွားပေးမယ်...”

ထိုအချိန်တွင် ဘေးနားရှိ အဖော်ဖြစ်သူက သူ့ကို ဆွဲကာ အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် ထိုစီနီယာအစ်ကိုမှာ မျက်လုံးများ နီရဲလာပြီး လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုဂျူနီယာညီလေးမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး အထိုးခံလိုက်ရကာ နီရဲသော စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုဂျူနီယာညီလေး၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ရီသွားပြီး မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲလာကာ စိတ်ရိုင်းဝင်သွားသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

ဓားတစ်ချက် အထိုးခံရရုံဖြင့် စိတ်ရိုင်းဝင်သွားခြင်း ဖြစ်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဝင်သွားပြီးနောက် သူ့ကို လျင်မြန်စွာ စိတ်ရိုင်းဝင်သွားစေခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။

“အား...”

စိတ်ရိုင်းဝင်သွားသော ဂျူနီယာညီလေးမှာ ရူးသွပ်သွားပြီးနောက် သူ၏ အဖော်များကို ချက်ချင်းပင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“မြန်မြန် ထွက်ခဲ့ကြ... အမြန် ထွက်ခဲ့...”

အောက်ရှိ ကောင်းကင်သခင်က ချက်ချင်းပင် ဟစ်အော်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ လူများကို ဤနေရာမှ အမြန် ထွက်ပြေးရန် ပြောလိုက်သည်။ မဟုတ်ပါက မိမိအဖော်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ၎င်းတို့ ထွက်ပြေးမည် လုပ်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ရိုင်းဝင်နေသော ကျင့်ကြံသူများက လျင်မြန်စွာ တားဆီးလိုက်ကြပြီး ရူးသွပ်စွာ ဤဘက်သို့ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာပြီး ခဏချင်းမှာပင် ယခင်ကထက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ စိတ်ရိုင်းဝင်နေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အသီးသီး တိုးဝင်သွားကြသည်။

ဤအခြေအနေတွင် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်စေ၊ ခွန်အားဖြစ်စေ အကြီးအကျယ် မြင့်တက်လာသည်။ ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို အကြီးအကျယ် မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည့်အလားပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ မခုခံနိုင်ချေ။ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ထက် များစွာ ပိုမို သန်မာလာပြီး ပို၍လည်း လျင်မြန်လှသည်။

တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် စိတ်ရိုင်းဝင်သွားပြီး အချိန်စောင့်ရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ ဤတိုက်စားမှု အရှိန်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။

“ကယ်... ကယ်ပါဦး...”

၎င်းတို့က ဟစ်အော်ကြတော့သည်။ ရှေ့ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ၎င်းတို့မှာ ကြောက်လန့်တုန်ရီနေကြပြီ ဖြစ်ရာ မည်သို့ ဆက်တိုက်ရပါမည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ပြေးဝင်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားကာ ထိုစိတ်ရိုင်းဝင်နေသော ကျင့်ကြံသူများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

လူတိုင်း သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် ပြေးဝင်လာသူမှာ ယီထျန်းယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရူးသွပ်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့ကို သူ၏ လှံအောက်၌ လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

“အမြန်သွားတော့...”

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို အသာအယာ ကြည့်ကာ အမြန်ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

၎င်းတို့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ထို့ပြင် အခြားသော နေရာများတွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများ ဖြစ်ပွားနေပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စိတ်ရိုင်းဝင်လာကြကာ အရှိန်မှာလည်း ယခင်ထက် များစွာ ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။

တစ်ပြင်လုံးရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ သိသိသာသာပင် ယခင်ထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး အဆင့်တစ်ခု မြင့်တက်သွားသည့်အလား ခံစားရသည်။

ဤအခြေအနေတွင် လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ပြေးသွားကြပြီး အပေါ်တွင် ဆက်လက် မနေဝံ့ကြတော့ချေ။ အကယ်၍ ဤအတိုင်း ဆက်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

ကြည့်ရသည်မှာ မသေသေးသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းတို့မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းများအဖြစ်သာ အစားထိုးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်တာလဲ... သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်က ထုတ်လွှတ်တဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေက အရင်ထက် ဘာလို့ အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြင်းထန်လာရတာလဲ”

“ဟုတ်တယ်... ဒီသတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေက အရင်ထက် အများကြီး ပိုပြင်းထန်လာတယ်၊ ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်ကြီး ဒေါသထွက်နေသလိုပဲ”

“ဒါ အဲဒီကောင်လေးကြောင့် ဖြစ်တာလား... သူက စိတ်ရိုင်းဝင်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်နေတော့ ရလဒ်က ပိုပြီး မြင့်တက်လာတာလား”

လူတိုင်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်က ဤအခြေအနေအတိုင်းသာ ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယီထျန်းယွမ် တက်သွားပြီးနောက် အပြတ်အသတ် သတ်ဖြတ်နေသည့် အခြေအနေတွင်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်က ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာခြင်းပင်။

“ဒါတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ တပည့်ကြောင့်ပဲ... သူကသာ အဲဒီကျင့်ကြံသူတွေကို ဆက်တိုက် မသတ်ဘူးဆိုရင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါ့မလဲ...”

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်သခင် တစ်ဦးက နျန်ချီယွီအား ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ တပည့် အများအပြား သေဆုံးသွားသဖြင့် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ ကောင်းမွန်နေမည် မဟုတ်သည်မှာ ထူးဆန်းသော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

အခြားသူများမှာလည်း နျန်ချီယွီနှင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့က ကိစ္စများကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်ဟု ခံစားနေကြသည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့တွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုမျိုး ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကင်သခင် တစ်ဦးတည်း၏ တပည့်များ ထိခိုက်ရုံသာ မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများ၏ တပည့်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်ကာ ဆုံးရှုံးမှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းတို့ ဤနေရာသို့ ခေါ်လာသူများမှာ အရည်အချင်း ကောင်းမွန်သူများ ဖြစ်ကြရာ တစ်ယောက် သေဆုံးသွားတိုင်း ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ပင် ရင်နာစရာ ကောင်းလှသည်။

အရင်းအမြစ် အမြောက်အများ အသုံးပြုကာ ပျိုးထောင်ထားခဲ့ရသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ တကယ့်ကို ကြီးမားသော ဖြုန်းတီးမှုပင် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ နတ်ဘုရားနယ်မြေ တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲနှင့် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ လူခေါ်လာပြီး လေ့ကျင့်ပေးခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးရန်ဖြစ်ပြီး တက်လှမ်းခြင်းတိုက်ပွဲတွင် ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ယခု လူအများအပြား သေဆုံးသွားသည့်အတွက် ၎င်းတို့ မည်သို့ ဒေါသ မထွက်ဘဲ နေပါမည်နည်း။

နျန်ချီယွီက ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မင်းတို့ ကောင်းကင်သခင် အဆင့်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အသိဉာဏ်ကတော့ ခွေးစားသွားပြီ ထင်တယ်... ကိုယ့်မှာ အရည်အချင်း မရှိတာကို သူတစ်ပါးကို အပြစ်မတင်နဲ့လေ... ငါ့လူက ဘာမှားလို့လဲ၊ စိတ်ရိုင်းဝင်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်ဖြတ်တာပဲလေ... မင်းတို့ ပြောသလိုဆိုရင်တော့ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးသွားရင် အရာအားလုံးက အေးချမ်းသွားမှာပဲ၊ မင်းတို့ တပည့်တွေလည်း အပေါ်မှာ အေးအေးဆေးဆေး တရားထိုင် ကျင့်ကြံနိုင်တာပေါ့...”

“အခုကျတော့... ကိုယ့်မှာ အရည်အချင်း မရှိတာကို ငါတို့ကို လာအပြစ်တင်နေတာလား... ငါ့အမြင်အရတော့ မင်းတို့ တပည့်တွေမှာသာ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုး ရှိရင် အရင်ဆုံး ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်မယ့်သူတွေက မင်းတို့ပဲ... ပြောရရင် ကိုယ့်မှာ အရည်အချင်း မရှိတာပဲ၊ အပိုတွေ လာပြောမနေနဲ့...”

နျန်ချီယွီက တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ချေ။ ကောင်းကင်သခင် ဖြစ်နေလျှင်ကော ဘာဖြစ်သနည်း။ လာတိုက်လေ...။

အခန်း ၉၂၉ ပြီးပါပြီ။