ချီပျက်စီးခြင်းနှင့် ကျေပျက်သွားသော နှလုံးသားများ

"ဒါကို တကယ်ပဲ သေချာရဲ့လား?"

ပိုင်ကျီဟန်က မေးလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့၊ သခင်လေးပိုင်အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက် စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။"

"ဟုတ်တယ်။ တကယ်လို့ သခင်လေးပိုင်သာ အဆင်မပြေဘူးထင်ရင် အခုပဲ လက်လျှော့လိုက်လို့ ရပါတယ်ဗျာ။"

ချစ်ရေးဆိုသူ အုပ်စုသည် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားကြပြီး လက်လျှော့ဖို့ဟူသော အတွေးမျိုး လုံးဝမရှိကြပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် ပိုင်ကျီဟန်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် မည်သို့ ဟန်ပန်ထုတ်ရမည်ကိုပင် စိတ်ကူးယဉ်နေကြလေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ မောင်ဖြစ်နေသဖြင့် အနိုင်ရသည့်အခါတွင် အလွန်အကျွံ ရိုင်းစိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမျိုး မလုပ်မိရန် သတိထားနေကြသည်။

"သခင်လေးပိုင်က အင်အားကြီးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အချစ်က ပိုပြီး အားကောင်းတယ်ဗျ”

"စိတ်မရှိပါနဲ့ သခင်လေးပိုင်... ကျွန်တော်နဲ့ သခင်မလေး ပိုင်ရွှယ်ချင်းတို့ကြားက အချစ်ကို ဘယ်သူမှ လာတားလို့ မရပါဘူး။"

အချို့ကမူ ပိုင်ရွှယ်ချင်း၏ နှလုံးသားကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖမ်းစားနိုင်မည့် ရဲတင်းသော ကြေညာချက်များကိုပင် ကြိုတင် လေ့ကျင့်နေကြသည်။

"ဒီနောက်မှာမှ မင်းတို့တွေ ငါ့ရှေ့မှာ မတ်မတ်ရပ်နိုင်သေးတယ်ဆိုရင်တော့ ငါတကယ်ပဲ ချီးကျူးမိမှာပါ"

ပိုင်ကျီဟန်သည် ပြောရင်း သူ၏မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ယခုအချိန်အထိ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သော သူ၏ အရောင်အဝါသည် ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပွင့်ထွက်လာသည်။

သူသည် ထိုသူများကို တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ၎င်းမှာ အချိန်ကုန်လွန်းလှသည်။

ဤလူများအတွက် အစွမ်းထက်သော ပညာရပ်များကို သုံးရန်မလိုသကဲ့သို့ သူတို့ ဒဏ်ရာရသွားပါက ဖြစ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကိုလည်း သူ မဖြေရှင်းချင်ပေ။

သူတို့ကို ချက်ချင်း လက်လျှော့သွားစေမည့် ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်ဖြင့် ဖိနှိပ်ပစ်ခြင်းပင်။

ပထမတော့ ချစ်ရေးဆိုသူများနှင့် ဧည့်သည်များသည် ပိုင်ကျီဟန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေရုံသာဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားများသည် ဝိညာဉ်

ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်အထိ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

လူအများသည် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အချို့မှာမူ ယခုမှပင် အတည်ပြုနိုင်တော့သည်။ ပိုင်ကျီဟန်သည် တစ်ချိန်က အသုံးမကျသူ မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ အစွမ်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

အားနည်းသော ချစ်ရေးဆိုသူများသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေကြရပြီး သူ၏ ချီကို မနည်းတောင့်ခံနေကြရသော်လည်း ခေါင်းမာစွာဖြင့် လက်မလျှော့ကြသေးပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိပါသေးသည်။

ထို့နောက် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ထိုဖိအားသည် အလုံးစုံလွှမ်းမိုးကာ ချေမှုန်းပစ်နိုင်လောက်ပြီး အကြွင်းမဲ့ပင် ဖြစ်သည်။ ချစ်ရေးဆိုသူ အားလုံးနီးပါး ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲသွားကြတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက”

"ဒါ ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အဆင့်ပဲ။ ပိုင်ကျီဟန်က ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေတာပဲ”

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? အဲဒီလိုဆိုရင်တော့... ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိတော့ဘူး”

အမှန်တရားကို အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပိုင်ရွှယ်ချင်း ထက်ပင် သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမကို အနိုင်ယူဖို့တောင် သူတို့ စိတ်မကူးနိုင်ကြချေ။ သို့ဖြစ်ရာ သူမထက် တစ်ဆင့်မြင့်သော အဆင့်တွင် ရှိနေသည့် သူမ၏ မောင်ဖြစ်သူကို မည်သို့ အနိုင်ယူဖို့ မျှော်လင့်နိုင်ပါမည်နည်း?

ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူအားလုံးသည် သူ၏ အရှိန်အဝါအောက်တွင် ပြိုလဲသွားကြပြီး မတ်တပ်ပင် မရပ်နိုင်ကြတော့ပေ

စောင့်ကြည့်နေသော ဧည့်သည်များသည် ဖိအားကို ခံစားရသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်သည် အရှိန်အဝါကို ချစ်ရေးဆိုသူများအပေါ်တွင်သာ အဓိကထားထားသဖြင့် သူတို့မှာ ဘေးကင်းကြသည်။

"သခင်လေးပိုင်က တကယ့်ကို မိုက်တာပဲ”

"အသက် ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ အင်ပါယာထဲမှာ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မရှိဖူးဘူး”

"အရမ်းလည်း ချောတယ်၊ ပါရမီလည်း ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တကယ့် လူကြီးလူကောင်းပဲ။ ကြည့်စမ်း... သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက သူ့ရဲ့ အစေခံလေးကိုတောင် မထိခိုက်စေဘူး။"

ပါရမီရှင်များဟု ဆိုကြသည့် လျှောက်ထားသူ အုပ်စုကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ နှိမ်နင်းလိုက်သည့် ဤမိစ္ဆာဆန်သော သခင်လေးကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ပျိုမေများမှာ ရူးမတတ် စွဲလန်းသွားကြတော့သည်။

သူ၏ ထူးခြားထက်မြက်သော ရုပ်ရည်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားပြီး သူတို့အားလုံး ချက်ချင်းပင် ကြွေဆင်းသွားကြရသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ ကြင်နာမှုလည်း ရှိသေးသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် လောင်ချင်းကို စွမ်းအင်အတားအဆီးဖြင့် ကာကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ သူ၏ အရှိန်အဝါ တစ်ရာခိုင်နှုန်းသည်ပင် သူမကို ချက်ချင်း သေစေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော လောင်ချင်းမှာမူ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းပင် မသိလိုက်ချေ။

(ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ? သခင်လေး တစ်ခုခု လုပ်လိုက်တာလား?)

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အကာအကွယ်ပေးခံထားရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ချစ်ရေးဆိုသူများကို သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် ချေမှုန်းနေသည်ကိုလည်းကောင်း လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ တွေးတောနေမိတော့သည်။

မျက်မှောက်ရှိ လူတိုင်းနီးပါးအတွက်မူ ဤသည်မှာ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုပင်။ ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟူသော အတွေးမှာ ယခုအခါ ရယ်စရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားချေပြီ။

တတိယမင်းသားပင်လျှင် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ပိုင်ကျီဟန်၏ အရှိန်အဝါကို အသည်းအသန် ခုခံနေရသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

(ဒီမိစ္ဆာကောင်။ ငါက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းမှု အဆင့်မှာ ရှိနေတာတောင် ကွာဟချက်က ဒီလောက်အထိ ကြီးမားနေသေးတာလား)

ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးကတည်းက သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို မှီအောင်လိုက်နေပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတော့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အမှန်တရားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်သတိရသွားရပြန်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ဘေးနားရှိ ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည်လည်း အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားသည်။ သူမအနေဖြင့် ရိပ်မိထားခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် အတည်ပြုလိုက်ရချိန်တွင်တော့ အခြေအနေက လုံးဝကွာခြားသွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အဆင့်သို့ အမှန်တကယ်ပင် တက်လှမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

ပထမတော့ ပိုင်ရှင်းယွဲ့၊ အခုတော့ ပိုင်ကျီဟန်

သူမသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။

အခြားသူများသည် သူမကို နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်ဟု ပြန်လည်ခေါ်ဆိုကာ ဂုဏ်ပြုနေကြသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ကတည်းက ထိုဘွဲ့ထူးသည် သူမ၏ မောင်နှင့်သာ ထိုက်တန်ခဲ့ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ယခုအချိန်အထိလည်း ထိုအတိုင်းပင်။

(သူ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးတွေဆီကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရပ်တွေ ရခဲ့တာလား?)

သူမကို ပေးခဲ့သည့် ပညာရပ်သည်ပင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည်။ ပိုင်ကျီဟန်သည်လည်း ထိုအဆင့်အတန်းမျိုး သို့မဟုတ် ထိုထက်သာလွန်သော အရာတစ်ခုခုကို ရရှိထားလိမ့်မည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိသည်။

ထိုအရာများကို အခြားမည်သည့်နေရာမှ ရနိုင်မည်နည်း?

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အဖြေတစ်ခုသာ ရှိသည်—၎င်းမှာ မသေမျိုးဧကရာဇ်၏ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများပင် ဖြစ်သည်။

(ဒါပေမဲ့ ခဏလေး ပိုင်ရှင်းယွဲ့က အမွေအနှစ်ကို ရခဲ့တာလေ။ ဒါဆို သူက... တခြား ရတနာတွေကို ယူခဲ့တာများလား?)

ထိုအတွေးမှာ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အချက်တစ်ချက်ကတော့ အသေအချာပင်။ ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သန်မာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ စိတ်ပျက်မသွားပေ။

ပိုင်ကျီဟန် ပေးထားသော ကျင့်စဉ်ဖြင့် သူမ ပိုမိုကြိုးစားအားထုတ်မည်ဆိုပါက တစ်နေ့သောအခါတွင် သူ့ကို မှီနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။

ဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်ကြည့်လျှင် ချစ်ရေးဆိုသူများသည် လက်ထပ်ရေးရာကိစ္စကို မေ့လျော့သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရှင်သန်ရေးကိုသာ သူတို့ အာရုံစိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန်ဆိုသည်မှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။ သူတို့၏ ဗီဇစိတ်များကပင် ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် အော်ဟစ်နေကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတို့ကို သတ်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်နိုင်ဆဲဖြစ်သော လူသုံးဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ကဲ... မင်းတို့ သုံးယောက်ကတော့ တောင့်ခံနိုင်သားပဲ။ အထင်ကြီးစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို ဆက်တိုက်ချင်သေးလား?"

ပိုင်ကျီဟန်က မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ တိုက်မည်ဟု ပြောလာပါက အကောင်းဆုံး ပညာပေးရန် သူ အသင့်ပြင်ထားသည်။

"မတိုက်တော့ပါဘူး”

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြတော့ချေ။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲမကျသွားအောင် ထိန်းထားရခြင်းကပင် သူတို့ တတ်နိုင်သည့် အစွမ်းထက် ပိုနေပြီဖြစ်ရာ ပိုင်ကျီဟန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးထဲမှာပင်

မရှိတော့ပေ။

ပိုင်ရွှယ်ချင်း အထင်ကြီးအောင် ဟန်ဆောင်ပြီး ကြိုးစားပြဖို့တောင် သူတို့အနေနဲ့ မစွမ်းသာကြတော့ပေ - ထိုမျှအထိ ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။

"အင်း... ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ”

ပိုင်ကျီဟန်သည် ထွေထွေထူးထူး မတွေးတော့ဘဲ သူ၏နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ရာ လောင်ချင်းသည် လက်ဖက်ရည် လာရောက် တည်ခင်းပေးသည်။

ထို့နောက် ပိုင်ရွှယ်ချင်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကို စကားပြောလိုက်

သည်။

"ရှင်တို့အားလုံးကို ကျွန်မ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် အခုတော့ ရှင်တို့ ပေးထားတဲ့ ကတိအတိုင်း လက်ထပ်ဖို့ကိစ္စကို လက်လျှော့ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မျှော်လင့်ပါတယ်။"