မာန်နတ်၏သမီးတော် Chapter 10 - ပြန်စာတစ်စောင်

သို့/

ချစ်ရတဲ့အဖေ

သမီးတို့ ကုန်း​မြေတိုက်သစ်မှာ အခြေကျနေပါပြီ။ သမုဒ္ဒရာထဲ ခရီးသွားတုန်းမုန်တိုင်းမိလို့ ရွက်လွှင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းခဲ့ရပေမဲ့ အောင်အောင်မြင်မြင်ပဲ ကုန်း​မြေတိုက်ရဲ့အရှေ့ဘက်ကမ်းရိုးတန်းကို ကမ်းကပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ပထမတော့ မိစ္ဆာကျီးကန်းက လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားတဲ့ ကျွန်မတို့ကိုရှာနိုင်ပါ့မလားစိုးရိမ်မိပေမဲ့ ခုတော့ စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပုံပါပဲ။ ကျီးကန်းသယ်လာတဲ့ အဖေ့ရဲ့မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်မဖတ်ပြီးပါပြီ။ အဲဒီက နိုင်ငံတွေက သိပ်ကိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။

ကျွန်မတို့လည်း ဒီနေရာမှာ နယူးကာကီရာဆိုပြီးတော့ တိုင်းပြည်တစ်ခုထောင်ထားတယ်။ ကုန်းမြေတိုက်သစ်က ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေမှာပဲ စိုက်လို့ပျိုးလို့ရပေမဲ့ ရာသီဥတုက အများအား​ဖြင့်နွေးထွေးပြီး အိမ်နဲ့ဆင်တူတယ်။ အတွင်းပိုင်းမှာတော့ သဲကန္တာရနဲ့ခြောက်သွေ့တောတွေချည်းပဲရှိတယ်။ အိမ်နီးချင်းတွေအနေနဲ့က လူရိုင်းတွေပဲရှိတယ်။ အနောက်တိုင်းသားတွေပြောသလို လူမနေတာတော့မဟုတ်ဘူး။ လူရိုင်းတွေနဲ့စစ်ဖြစ်မလိုဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သီဟက သံတမန်အနေနဲ့ကူညီလို့ အဆင်ပြေသွားပြီ။ လူရိုင်းတချို့တောင် ကျွန်မတို့ရဲ့ပြည်သူတွေဖြစ်လာတယ်။

သီဟက ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်ချင်​တယ်ဆိုပြီး ခဏခဏပြောနေပေမဲ့ အာမွန်ကတော့ သူ့ကိုအရည်အချင်းမပြည့်ဝသေးဘူးဆိုပြီး ဆက်တိုက်ပညာတွေသင်ပေးနေတုန်းပဲ။ တိုင်းပြည်သစ်က ပြဿနာတွေမရှိတာတော့မဟုတ်ပေမဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းပါပဲ။ မိစ္ဆာတွေ စိတ်အေးလက်အေးနေလို့ရတယ်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ကတော့ အဖေအဆင်ပြေနေတာကို သိရလို့ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထပ်တွေ့ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ။ အဖေလည်ပတ်ချင်တဲ့ နိုင်ငံတွေကိုလည်ပတ်ပြီးသွားရင် နယူးကာကီရာကိုလည်း လာလည်ပတ်ဖို့မမေ့ပါနဲ့။ ဒီနိုင်ငံက သမီးရဲ့အိမ်အသစ်မလို့ အဖေ့လို ကြီးမြတ်တဲ့ ခရီးသည်တစ်ယောက်ကို ကြိုဆိုဖို့အမြဲအဆင်သင့်ပါပဲ။

အမြန်ဆုံးလာလည်လှည့်ပါ

ချစ်တဲ့

ခြူး...