နူးညံ့သော အနီရောင် လက်ညှိုးတစ်ချက်

သို့သော်လည်း သူမသည် ဟေးဖုန်း၏ လက်သီးချက်ပေါင်း ဆယ်ချက်နီးပါးကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဤသည်က မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

၎င်းကို မြင်သောအခါ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိုးရန်ယွင်သော် တစ်ယောက် သူမ၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး မြင်နေရသောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်မျှပင် သန်မာနေပါစေ၊ သူမသည် နတ်ဘုရင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး သူမနှင့် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ကြားတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တစ်ခုလုံး ခြားနားနေသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဝှစ်”

ထိုသို့သောအချိန်၌ ရုတ်တရက် ဟေးဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှာ ချိတ်များနှင့် တူနေကာ သေမင်း၏ လက်သည်းများကဲ့သို့ အိုးရန်ယွင်သော်၏ ပုခုံးဆီသို့ ရက်စက်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဤတိုက်ကွက်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

၎င်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကိုပင် ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လောက်သည့် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

အိုးရန်ယွင်သော်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ရန်သူ၏ အရှိန်မှာ သူမထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ယခုအခြေအနေတွင် တုံ့ပြန်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

“ဂျွတ်”

ထိုစဉ်မှာပင် အိုးရန်ယွင်သော်၏ ပုခုံးဆီမှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ညာဘက်ပုခုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

“ဝုန်း”

အိုးရန်ယွင်သော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မထနိုင်တော့ချေ။ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားသော နာကျင်မှုမှာ သည်းခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ညာဘက်လက်တစ်ပြင်လုံးမှာ အာရုံခံစားမှု လုံးဝကင်းမဲ့သွားပြီး အသုံးမပြုနိုင်တော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အိုးရန်ယွင်သော်၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝပင် ဖြူလျော့သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနားရှိလူတိုင်း မျက်နှာပျက်ကုန်ကြတော့သည်။ အိုးရန်ယွင်သော်အနေဖြင့် သူမ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်ရန်သူမှာ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် တစ်ဦးဖြစ်နေရာ ဒဏ်ရာမရရှိဘဲ အချိန်ကြာကြာ တိုက်ရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။

“ဒီခွေးမ သေကို‌သေသင့်တယ်”

ဟေးဖုန်းက ဒေါသအလိပ်လိုက် ထွက်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံခုန်ဝင်လာသည်။ ယခုအခါ သူသည် အိုးရန်ယွင်သော်ကို ကျီစယ်ကစားလိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ သူမကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ရန်သာ အာရုံစိုက် နေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်မှာ ကျဆင်းလာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ အိုးရန်ယွင်သော်၏ ဦးခေါင်းထိပ် တည့်တည့်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သော လက်ဝါးချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် သူမကို ပွဲချင်းပြီးသတ်ရန် ကြံစည်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“မလုပ်နဲ့”

အိုးရန်ချန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသတကြီး ပြူးကျယ်သွားပြီး ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အိုးရန်ယွင်သော်သာ ဟေးဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရပါက သူ ယဲ့ဖန်ကို မည်သို့ မျက်နှာပြရ တော့မည်နည်း၊

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အိုးရန်ယွင်သော်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သူမဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဆရာ ... ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ဆရာ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်မိပြီ”

သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် အစအနမျှ မရှိချေ။

နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူမ သန်မာလာသည့် အခိုက်အတန့်ကို ယဲ့ဖန် မမြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ နှမြောဖို့ ကောင်းလှပေသည်။

သူမ၊ အိုးရန်ယွင်သော်သည် ဧကရာဇ်ကိုးပါးတို့၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာကြီးကို အော်ဟစ် ပြောကြား ချင်ခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူမက အကောင်းဆုံး တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်းကိုပါ ပြောချင်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ ဆရာကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာကာ ရန်သူအားလုံးကို တိုက်ထုတ်ပြီး ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တိုက်ပွဲဝင်လျက် လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာချင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ယဲ့ဖန်နှင့်အတူ နဂါးငွေ့တန်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ အခြားသော ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ခရီးလှည့်လည် ချင်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ယဲ့ဖန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားချင်ခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ... နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော အနီရောင်ဖျော့ဖျော့ အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ပိုးသားဖဲကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ အဝေးမှ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုပိုးသားဖဲကြိုးထဲမှ သွယ်လျပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဝင်းပသော လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာကာ ဟေးဖုန်း၏ လက်ဝါးချက်ကို ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ထိုလက်သည် ဟေးဖုန်း၏ တိုက်ကွက်ကို ချက်ချင်းပင် ခုခံတားဆီးလိုက်နိုင်၏။

“ဝုန်း”

အသံခပ်အုပ်အုပ်နှင့်အတူ ဟေးဖုန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် အဝေးသို့ လွင့်စင်ထွက်သွားရပြန်သည်။

“ဂျွတ်”

အရိုးများ ကြေမွသွားပြီး သူ၏လက်ဝါးမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ဟေးဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ကွက်မှာ ပျော့ပြောင်းပြီး အားမပါသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း လှပလွန်းလှသည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သွယ်လျသောခါးနှင့် ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်ရှိကာ မြင့်မြတ်သောအသွင်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

တောက်ပသော အနီရောင်သည် အခြားသူများ ဝတ်ဆင်ပါက ရိုးအီပြီး အရသာမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ သူမနှင့်ကျမှ ထူးခြားသော တင့်တယ်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနေသည်။ ဤအရောင်မှာ သူမတစ်ယောက်တည်း အတွက်သာ ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ အိုးရန်မျိုးနွယ်စု၏ အခြားပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝူရို့ဟုန်ပင် ဖြစ်သည်။

“မမဝူ”

အိုးရန်ယွင်သော်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူရို့ဟုန်သည်လည်း အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝူရို့ဟုန်က လှည့်မကြည့်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ငါ အားလုံးကို သိပြီးပြီ။ ကျန်တာကို ငါ့တာဝန် ထားလိုက်”

အေးစက်ပြီး တသီးတသန့် နေတတ်သော အမူအရာ။

လောကကို ဂရုမစိုက်သော ပုံစံ။

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာရိပ်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဝူရို့ဟုန်က တကယ်ပင် ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားလေပြီ။ ကောင်းလှပေသည်။

ဤနည်းဖြင့် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုတွင် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်နှစ်ဦး ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ နှစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်မည် ဆိုပါက အိုးရန်မျိုးနွယ်စု သေချာပေါက် အောင်ပွဲရမည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးသည် အိုးရန်ယိ နှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့ကို လေးစားစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤနှစ်ဦးသည် မျိုးနွယ်စုကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူတို့မှာ တကယ့်ကို ရှားပါးလှသော အနှိုင်းမဲ့ပါရမီရှင်များပင်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်နေ့တည်းမှာပင် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူရို့ဟုန်သည်လည်း မိမိနှင့် အဆင့်ချင်း တူညီနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုးရန်ယိ မျက်မှောင်ကြုတ် သွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မသာမယာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဝူရို့ဟုန်ကို အပြတ်အသတ် ချန်ထားခဲ့နိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ဝူရို့ဟုန်ကလည်း အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

သူသည် ဝူရို့ဟုန်ကို လုံးဝအပြတ်အသတ် မကျော်လွှားနိုင်သေးချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝူရို့ဟုန်သည်လည်း အိုးရန်ယိကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး စိတ်အနည်းငယ် မကြည်မလင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤပါရမီရှင်နှစ်ဦးမှာ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ဆက်ဆံရေးသိပ်မရှိကြသော်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် တိတ်တဆိတ် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိကသာ အသာစီးရပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အဆင့်ချင်း တူညီနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“ဝူရို့ဟုန်”

ဤအမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုများ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသွားတော့သည်။ ယခုအခါ အင်အားချင်း ညီမျှသွားပြီဖြစ်ရာ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးအနေဖြင့် အသာစီးရရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိသလောက် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

“နင် အခု သေလို့ရပြီ”

ဝူရို့ဟုန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ဟေးဖုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အမူအရာမှာ ယခင်အတိုင်းပင် အေးစက်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါနေဆဲပင်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဟေးဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူသည် ဝူရို့ဟုန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမနေနဲ့ဦး။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို သတ်မလဲဆိုတာ ပြောဖို့ စောပါသေးတယ်”

ထိုခဏ၌ ဟေးဖုန်းသည် သူ၏လက်ချောင်းကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရာ အလင်းတန်းပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူရို့ဟုန်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝူရို့ဟုန်၏ မျက်နှာတွင် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏လက်ထဲရှိ အနီရောင်ဖဲကြိုးမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လည်ပတ်သွားပြီး ကောင်းကင်အောက်ရှိ အရာအားလုံး၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ကာ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

“ဘုန်း”

ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ယန်စွမ်းအင်များမှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ဂယက်ထသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကြမ်းပြင်ချပ်များကို အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူရို့ဟုန်နှင့် ဟေးဖုန်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ဆုတ်ခွာ သွားကြရပြီး မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်ရိပ်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

“မင်းတို့အားလုံး ဘာရပ်ကြည့်နေကြတာလဲ၊ မြန်မြန်လုပ်ပြီး သူတို့ကို သတ်ကြစမ်း”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိုးရန်ချန်းက အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင်များကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်သည် လက်စားချေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စု၏ အနှိုင်းမဲ့ပါရမီရှင် နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားသဖြင့် သူတို့ လုံးဝ မကြောက်တော့ချေ။ ယခု သူတို့ ဆက်လုပ်ရန်မှာ ဤဓားပြနောက်လိုက်များကို ရှင်းလင်းပစ်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အခြေအနေများမှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုတို့၏ မျက်နှာများမှာ သုန်မှုန်သွားခဲ့သည်။ ဓားပြအားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာလည်း လုံးဝ တောင့်တင်းအေးခဲသွားရသည်။

သူတို့အားလုံးသည် အိုးရန်ယိ နှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ကြားဖူးနားဝ ရှိကြသည်။ ထိုသူတို့မှာ ကျော်ကြားပြီး အစွမ်းထက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ ထိုနှစ်ဦးစလုံးမှာ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့၏ အစွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုတို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အတော်ပင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတော့သည်။ သူတို့သည် အစက အောင်ပွဲမှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုမှာဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ မထင်မှတ်ထားသော အဟန့်အတား နှစ်ခုက ဘွားကနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းက သူတို့ကို ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ အချင်းချင်း ပြန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဆုတ်ခွာရမလားဆိုသည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ ကြသည်။ ဤထူးခြားသော ပါရမီရှင်နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝူရို့ဟုန်နှင့် အိုးရန်ယိတို့သည် သူတို့ကို အခွင့်အရေး လုံးဝမပေးခဲ့ချေ။ သူတို့၏ ပြင်းထန်သော သတ္တိများမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် မြေကြီးကို ခြေထောက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ကြမ်းပြင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ထက်ရှသော မြှားနှစ်စင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုများ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

“နူးညံ့သော အနီရောင်တစ်စွန်းတစ်စ”

ဝူရို့ဟုန်၏လက်ထဲတွင် မဟာတာအိုဖြင့် ဖန်တီးထားသော အနီရောင်ချည်မျှင်တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် နေနှင့်လကိုပင် ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်းရှိပြီး ဟေးဖုန်းဆီသို့ ဟိန်းဟောက်လျက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

“ဒါ... ဒါက သွေးအနှစ်သာရနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ အနီရောင်ချည်မျှင်ပဲ၊ မင်း ရူးနေတာလား”

ဟေးဖုန်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးအနှစ်သာရကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်ကို ချည်နှောင်မည့် အနီရောင်ချည်မျှင် ဖန်တီးခြင်းသည် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ အကယ်၍ ထိုအနီရောင်ချည်မျှင်သာ ပြတ်တောက်သွားပါက သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ အားထုတ်ထားသမျှ ကျင့်ကြံမှုများမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် အသက်အန္တရာယ်ပင် စိုးရိမ်ရနိုင်သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် တကယ်ကို ရူးနေလေပြီ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးထားသောကြောင့်ပင် သူမရှေ့ရှိ သွေးချည်မျှင်မှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထက်ရှလှကာ နတ်ဘုရား လက်နက်တစ်ခုနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ရွှစ်”

ဟေးဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးမြူများ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဟေးဖုန်း၏ လက်တစ်ဖက်မှာ အနီရောင်ချည်မျှင်များဖြင့် ပတ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အသားစိုင်များ လွင့်ထွက်ကာ သွေးအိုင် ဖြစ်သွား ရတော့သည်။

လတ်ဆတ်သော သွေးများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျလာပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်းပင် စိုရွှဲသွားစေသည်။

ဟေးဖုန်းမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအနီရောင်ချည်မျှင်မှာ မျက်လုံးပါနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ မည်သည့်နေရာသို့ ဆုတ်ခွာပါစေ ၎င်းက အမြဲတမ်း လိုက်လံရှာဖွေနိုင်နေသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းကို အကန့်အသတ်မရှိ ရှည်ထွက်အောင်လည်း လုပ်နိုင်သေးသည်။

“ရွှစ် ရွှစ် ရွှစ်”

တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အနီရောင်ချည်မျှင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သွေးမြူတိမ်တိုက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

*ချီးပဲ*

ဟေးဖုန်းသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အချက်အချာနေရာများကို ရှောင်လွှဲရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ အတွင်းကလီစာအချို့မှာမူ ထိုမြှားအလား ထက်ရှသော ချည်မျှင်၏ ထိုးနှက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက သူသည် ဤနေရာတွင်ပင် ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးရပေတော့မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်နှာပေါ်၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခါစသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

*ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ*

*သူ့အဆင့်က တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးသင့်ဘူးလေ*

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များကို သာမန်စံနှုန်းများဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ချေ။

ရှန့်ရွှေတောင်ထိပ်မှ ရက်စက်သော ဓားပြများပင် မှင်တက်သွားကြသည်။

“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒုခေါင်းဆောင်က တကယ်ပဲ ဖိနှိပ်ခံနေရတာလား”

ဒုခေါင်းဆောင်သည် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခါစ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် သူသည် ဘယ်လိုလုပ် အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခံနေရသနည်း။

ဤမြင်ကွင်းက သူတို့ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းက အားလုံးမဟုတ်သေးပေ။

“နတ်ဘုရားသတ် ဟိန်းဟောက်သံ”

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း အိုးရန်ယိက သူ၏လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ သတ်ဖြတ် လိုစိတ်များမှာ ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“ရွှစ်”

ဟေးရှန်း၏ ရင်ဘတ်မှ နီမြန်းသော သွေးများ ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှံဖြင့် ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အတွင်းကလီစာ အားလုံးမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှ သွေးစများမှာ အဆက်မပြတ် စီးကျနေတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟေးရှန်း၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ဟေးရှန်းညီအစ်ကို နှစ်ဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များကို မည်သို့မျှ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

*ယီးပဲ*

သူတို့ ကျွမ်းကျင်လှပါသည်ဆိုသော ရေကန်ထဲမှာပင် မှောက်လျက်လဲခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟေးရှန်းညီအစ်ကို... မင်းတို့ ပေးဆပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ”

အိုးရန်ချန်းက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အနားရှိ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာလည်း နာကျည်းမှုကို ဖော်ပြနေကြပြီး၊ ရှေ့မှလူနှစ်ဦးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။

“ပေးဆပ်ရမယ် ဟုတ်လား၊ ငါတော့ အဲ့ဒီလို မထင်ဘူး”

ဟေးရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာလိုက်ပြီးနောက် အိုးရန်ယိ နှင့် အခြားသူများကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“တောက် … မင်းတို့ကောင်တွေပဲ”

*ဘာ*

အိုးရန်ချန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုသည် သူတို့၏ အစွမ်းသတ္တိများ အကုန်အစင် သုံးစွဲပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်ထိ မည်သို့ကြောင့် ဤမျှအထိ ဝင့်ကြွား နေနိုင်ရသနည်း။

သူတို့တွင် အခြားသော လျှို့ဝှက်လက်နက်များ ရှိနေသေးသလား။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟေးရှန်းက ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“အင်မော်တယ် အရှင်သခင် ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးပါဦး”

*အင်မော်တယ် အရှင်သခင်*

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း၏မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပျက်သွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေတွင် ‘အင်မော်တယ် အရှင်သခင်' ဟု အခေါ်ခံရန် ထိုက်တန်သူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က မင်းတို့ကို အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ဒီလောက် ပေးထားတာတောင် ဒီကိစ္စလေးကိုတောင် မင်းတို့ မဖြေရှင်းနိုင်ကြဘူးလား။ အဘိုးသာ ငါ့စကားကို နားထောင်ခဲ့ရင် မင်းတို့လို ကြွက်စုတ်တွေကို အမြစ်ကပါ တူးထုတ်ပစ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ”

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော ယုတ်မာလှသည့် အသံတစ်ခုမှာ တံခါးအပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။