အင်မော်တယ် အရှင်သခင်

ထို့နောက်တွင်တော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်လောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်လာတော့သည်။

သူ ပြောလိုက်သော စကားလုံးတိုင်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း အရှိန်အဝါ သြဇာညောင်းလှပေသည်။

ထိုဖိအားကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲထိ စိမ့်တက်သွားအောင် အေးစက်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ အတိုင်းအဆ မရှိသော သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ထိုထဲတွင် နစ်မြုပ်တော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။

ဤမြင်ကွင်းမှာ လုံးဝကို မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စရာပင်။

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အမြဲတမ်း ဝင့်ကြွားပြီး ကြမ်းကြုတ်လှသော ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုများပင်လျှင် မသိမသာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်နှာများမှာ လူသေများကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ကြသည်။

“လက်အောက်ငယ်သားတွေက အသုံးမကျလို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်”

တစ်နေရာလုံးမှာ အသံပိတ်စက်ကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများအားလုံးသည် တံခါးဝဆီသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိုးရန်ယိ နှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့ပင်လျှင် တောင့်တင်းသွားကြပြီး အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်”

သူသည် တစ်လှမ်းချင်းလှမ်း၍ မြင်ကွင်းထဲ ရောက်လာခဲ့သည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ ချောမောခန့်ညားပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် နတ်ဘုရား အလင်းရောင်ကွင်းပေါင်း ၁၀၈ ခု ဝန်းရံထားသည်။ သူသည် သန့်စင်သော ကြာပန်းတစ်ခုပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ကြယ်နှင့်လတို့က ခြံရံထားသည့်အလား လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည့်အတိုင်းပင်။

တစ်ဖက်မှ ရောက်ရှိလာသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထောင်သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ အတောက်ပဆုံး ပါရမီရှင် ဝူကျန်းယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်၏ အဂုဏ်ယူရဆုံးသော မြေးဖြစ်သူပင်တည်း။

သူ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူ၏ ပါရမီနှင့် အရည်အချင်းမှာ အိုးရန်ချင်ရွှယ်ကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အိုးရန်ချင်ရွှယ်ထက် ငါးနှစ်စော၍ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤတောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေတွင် ဝူကျန်းယွဲ့ အမည်ကို မသိသူ မည်သူရှိပါမည်နည်း။

သူသည် အနာဂတ်တွင် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာ နယ်မြေမှပင် သူ့ကို သူတို့ထံသို့ လာရောက်ပူးပေါင်းရန် အကြိမ်ကြိမ် ကမ်းလှမ်းခဲ့ဖူးသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ ဤ အင်မော်တယ် အရှင်သခင်' ငယ်သည် နှစ်တစ်ထောင်မှတစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းသော ပါရမီရှင် ဖြစ်ကြောင်းမှာ လူတိုင်း သိထားသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း သုံးကြိမ်ဝင်ခဲ့ပြီး အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ စွမ်းရည်မှာ သဘာဝတရား၏ ဖန်တီးမှုနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

သူတော်စင်များပင်လျှင် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြရသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ဝူကျန်းယွဲ့ မွေးဖွားလာချိန်တွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ကောင်းကင်ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ရွှေရောင်ငါးများက ဂါရဝပြုကြသည်၊ ဖီးနစ်ငှက်များ ခန်းမဆောင်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည်။ ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော နဖူး၌ ချိုတစ်ချောင်းပေါက်သည့် ဒဏ္ဍာရီလာမြင်းတစ်ကောင်သည် မွေးကင်းစကလေးငယ် ဝူကျန်းယွဲ့၏ ခြေရင်းတွင် ဒူးထောက်လျက် ထာဝရအစေခံအဖြစ် ခံယူခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးပြင်းလာခဲ့သည်။

အသက်ငါးနှစ်အရွယ်မှာပင် သူသည် ကဗျာလင်္ကာနှင့် စာပေများ၌ ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်တွင် မဟာတာအိုကိုပင် ဆင်ခြင်တွေးတောနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အရွယ်ရောက်လာချိန်တွင်မူ သူ၏ တာအိုအပေါ် နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို လူတိုင်းက အံ့အားသင့် ခဲ့ကြရသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် တောရိုင်းကန္တာရနယ်မြေအတွင်း တစ်ကိုယ်တည်း လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး မရေမတွက် နိုင်သော တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် သူ၏ တာအိုကို သွေးသစ်လောင်းခဲ့သည်။ သူသည် အခက်ခဲဆုံးသော လမ်းစဉ်ဖြစ်သည့် 'သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် တာအိုကို သက်သေပြခြင်း' လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။

အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သူသည် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှသည်။ ထို့အပြင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

သူ၏ အသက် တစ်ရာပြည့်ချိန်တွင်မူ သူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် အရေအတွက်မှာ တစ်သောင်းကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုသူအားလုံးမှာ တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်၊ ယနေ့အချိန်ထိ မည်သူမျှ သူနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် တိုက်ကွက်ပေါင်း တစ်ရာအထိ တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ကြချေ။

သူ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းပေါင်းမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ပင် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျော်ကြားမှုမှာ ထိုစဉ်က အိုးရန်ချင်ရွှယ်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားလှလေသည်။

သူသည် တစ်ချိန်က အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် အယောက် ၃၀ ကို တစ်ကိုယ်တော် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မကျန်စေဘဲ အားလုံးကို သုတ်သင်ပစ်ခဲ့သည်။

ဝူကျန်းယွဲ့သည် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ပြီး ဖယ်ရှား၍မရသော မျက်စိထဲက ဆူးတစ်ချောင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။

အိုးရန်မျိုးနွယ်စုသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမား ပေါင်းများစွာကို စေလွှတ်ခဲ့ သော်လည်း မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ယခုကဲ့သို့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဆင်းသက်လာချိန်တွင် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုက မည်သို့လျှင် တားဆီးနိုင်ပါမည်နည်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် အတိတ်က အိုးရန်ချင်ရွှယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတော်စင်တစ်ပါး ဆင်းသက်မလာသရွေ့ သူတို့အတွက် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ချေ။

ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့ကို မျှော်လင့်ချက် လုံးဝကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်။

“ဒါ ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ... တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ရဲ့ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုကို ဖျက်ဆီးတော့မှာလား”

အိုးရန်ချန်းမှာ မှင်တက်သွားရပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူတို့သည် အစက အိုးရန်ယိ နှင့် အခြားပါရမီရှင် နှစ်ဦးသာရှိလျှင် အိုးရန်မျိုးနွယ်စု ဘေးကင်းလုံခြုံလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝူကျန်းယွဲ့၏ ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ထိုမျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို လုံးဝ အောက်ခြေအထိ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေခဲ့သည်။

ဝူကျန်းယွဲ့ ပေါ်လာခြင်းသည် သေမင်း၏ အချက်ပေးခေါင်းလောင်းသံပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အနှိုင်းမဲ့ခြင်း၏ ပြယုဂ်ပင် မဟုတ်ပါလား။

ဝူကျန်းယွဲ့သည် ကွင်းအလယ်တွင် ဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်၌ မောက်မာမှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် လူအုပ်ကြီးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒူးထောက်၊ ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို ငါ အမြန်ဆုံး သေခွင့်ပေးမယ်”

လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်မှု ရှိလှပေသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပေသည်။

*ဘာ*

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အိုးရန်ချန်းနှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူကျန်းယွဲ့သည် သူပြောသည့်အတိုင်း တကယ်လုပ်မည့်သူဖြစ်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုတို့၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင်မူ ရက်စက်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ သူတို့သည် အိုးရန်ချန်းနှင့် အခြားသူများကို သေလူများအုပ်စုသဖွယ် ကြည့်နေကြတော့သည်။

“ငါတို့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းဖို့ဆိုတာ မင်း တော်တော်လေး မောက်မာနေတာပဲ”

အိုးရန်ယိက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျကျ လှမ်းတက်သွားသည်။ သူသည် ဝူကျန်းယွဲ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းပြသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လင်းလက်နေသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ ဤအကျော်ကြားဆုံးသော ပါရမီရှင်ကို စိန်ခေါ်ရန် အလိုရှိနေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူရို့ဟုန်သည်လည်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာမူ ယခင်ထက် ပို၍ပင် ပြင်းထန်လာခဲ့လေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူကျန်းယွဲ့သည် အစမှအဆုံးတိုင် သူမနှင့် အိုးရန်ယိ တို့ကို အဖက်လုပ်၍ပင် မကြည့်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အသုံးမကျသော အမှိုက်သရိုက်များသဖွယ် သဘောထားနေခြင်းပင်။

ဝူရို့ဟုန်သည် သူမ၏တစ်သက်တွင် ဤကဲ့သို့သော စော်ကားမှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးချေ။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသအလိပ်လိုက် ထွက်သွားပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် ဝူကျန်းယွဲ့သည် အိုးရန်ယိ နှင့် ဝူရို့ဟုန် တို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ပင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အေးစက်သောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့ အရင် သေချင်တာလား”

*ခွေးမသား*

အိုးရန်ယိနှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး အတူတကွ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက် လိုက်ကြ တော့သည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

ပြင်းထန်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော တိုက်ကွက်များစွာကို ဝူကျန်းယွဲ့ဆီသို့ ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ် လိုက်ကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာလည်း ရုတ်တရက် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။

ဤလောကကြီးသည် လူတို့ကို သေချင်စိတ်ပေါက်စေလောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာလည်း တစ်လက်မချင်း အက်ကွဲပျက်စီး သွားခဲ့ရသည်။

လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး ပြိုကျတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

သို့သော်လည်း အိုးရန်ယိ နှင့် သူ၏အဖော် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝူကျန်းယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် တစ်လက်မမျှ မရွေ့ဘဲ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး ရှောင်တိမ်းရန်ပင် စိတ်မကူးချေ!

အတိအကျပင် ထိုအခိုက်အတန့်၌ အိုးရန်ယိ နှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့က သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

ရုတ်တရက် ဝူကျန်းယွဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ထိုးပြလိုက်သည်။ ကောင်းကင်တုန်ဟည်း စေမည့် သန့်စင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲ ထွက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

“ဘုန်း”

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး သွေးတစ်လုပ်စီ အန်ထုတ်လိုက်ကြရသည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတွင်းဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ချက်ချင်းပင် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းက အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေခဲ့သည်။

*ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ*

သူတို့၏ အတောက်ပဆုံး ပါရမီရှင်များ၊ သူတို့ အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ချက် ထားခဲ့ရသော ကယ်တင်ရှင်များသည် တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရလေပြီ။

အိုးရန်ယိနှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့ပင်လျှင် ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့် သွားကြရသည်။

သူတို့သည် အိုးရန်မျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ပါသော်လည်း ဝူကျန်းယွဲ့၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အရေးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်လား။

သူတို့ကြားတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ကွာခြားချက် ကြီးမားနေရသနည်း။

သူတို့သည်လည်း အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဝူကျန်းယွဲ့၏ တစ်ကွက်တည်းကိုပင် တောင့်မခံနိုင်ခဲ့ကြချေ။

ဤသည်မှာ လုံးဝပင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စရာပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ မာန်မာနနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာတို့မှာ ဝူကျန်းယွဲ့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်များ အလား အနင်းချေခံလိုက်ရပြီး သေခြင်းထက် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားနေကြရသည်။

ဝူကျန်းယွဲ့ သည် သူတို့ထက် အနည်းငယ်မျှသာ ပို၍ အစွမ်းထက်သည်ဟု သူတို့ အမြဲတွေးခဲ့ကြပြီး၊ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်းလိုက်ပါက ဝူကျန်းယွဲ့ ပင်လျှင် ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ကြမ်းတမ်းလှသော လက်တွေ့ဘဝက သူတို့ကို ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ရာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ သူတို့၏ အသိစိတ်များ ပြန်မကပ်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုက သူတို့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဝူကျန်းယွဲ့နှင့် အဆင့်ချင်း အတူတူလောက်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူက သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို တိုက်ကွက်တစ်ခုတည်းဖြင့် အလဲ ထိုးပစ်ခဲ့သည်။

အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။

လုံးဝဥဿုံ အရေးနိမ့်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုတို့၏ မျက်လုံးများထဲ၌လည်း နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက် နေတော့သည်။

အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည်။

မယုံနိုင်စရာပင်။

ဝူကျန်းယွဲ့သည် သူတို့ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပါသည်တကား။

အိုးရန်ယိနှင့် သူ၏အဖော် ပေါ်လာချိန်တွင် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးမှာ မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဝူကျန်းယွဲ့ ကမူ တစ်ကွက်တည်းဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။

ဝူကျန်းယွဲ့ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မိသားစုထဲတွင် ရှိနေမှတော့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် မည်သို့ မကြီးပွားဘဲ နေပါမည်နည်း။ အိုးရန်မျိုးနွယ်စု ဘယ်လိုလုပ် အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းခံရဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

အကယ်၍ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုသည် ယနေ့အတွက် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့လျှင်ပင်၊ နောင်တစ်ချိန်တွင်မူ ဝူကျန်းယွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် ဧကန်မုချ ပျက်စီးရပေတော့မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဝူကျန်းယွဲ့သည် ဝူရို့ဟုန်နှင့် အိုးရန်ယိတို့ကို လှောင်ပြောင်သော အကြည့်များဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါလား... အိုးရန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာတွေ၊ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အိုးရန်ယိနှင့် ဝူရို့ဟုန်တို့မှာ အရှက်ရလွန်းလှသဖြင့် သူတို့၏သွားများကို ကြိတ်ထားမိရာ ကြေမွလုနီးပါးပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ တစ်သက်တာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ စော်ကားခံရခြင်းပင်။

“မင်းတို့ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုထဲမှာ အိုးရန်ချင်ရွှယ် တစ်ယောက်ပဲ ငါ့ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရထိုက်တယ်။ ကျန်တဲ့လူတွေ ကတော့ အမှိုက်သရိုက်တွေပဲ”

ဝူကျန်းယွဲ့က အပြတ်အသတ် မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အိုးရန်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံး၏ မျက်နှာမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော့သွားကြသည်။ အိုးရန်ယိနှင့် ဝူရို့ဟုန်ပင်လျှင် ဝူကျန်းယွဲ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့မှတော့ သူတို့အားလုံးမှာ သေဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရ တော့မည်မှာ အသေအချာပင်။

“ဟဲဟဲ ... အင်မော်တယ် အရှင်သခင်ကတော့ တကယ့်ကို အရှင်သခင်ပါပဲ။ လက်တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း နှိမ်နင်းနိုင်တာ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး တကယ်ကို အံ့သြချီးကျူး မိပါတယ်ဗျာ”

ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုမှာ မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေနေလျက် ဝူကျန်းယွဲ့ကို ဖားနေကြတော့သည်။

ထို့နောက် ဟေးရှန်းက အိုးရန်ချန်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အိုးရန်ချန်း... မင်းရဲ့ အိုးရန်မျိုးနွယ်စုကတော့ သေဘေးကနေ လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူးထင်တယ်”

အိုးရန်ချန်းက ခါးသီးသော အမူအရာဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာပင် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

ဤသည်က ကံကြမ္မာပင်။ သူတို့မှာ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

“အင်မော်တယ် အရှင်သခင်က မင်းတို့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းနေတယ်လေ၊ မကြားဘူးလား”

ဟေးဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး အိုးရန် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ကြည့် ကြည့်လိုက်သည်။

“အိုးရန် မျိုးနွယ်စုဆိုတာ သေရင်သေမယ်၊ ဘယ်တော့မှ ဒူးမထောက်ဘူး”

အိုးရန်ချန်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သည် အိုးရန်မျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အာဏာ သို့မဟုတ် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ လွတ်လပ်ပြီး အချုပ်အနှောင်ကင်းသော ဘဝတစ်ခုအတွက် ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဝံ့သူများ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ကြီးကပင် သူတို့ကို ဒူးထောက်အောင် မလုပ်နိုင်မှတော့၊ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကဲ့သို့သော အုပ်စုက သူတို့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းရန် ဘာအခွင့်အရေး ရှိပါသနည်း။

“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... မင်းတို့က သေချင်နေမှတော့ ငါကပဲ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့”

ဟေးဖုန်းသည် ဝူကျန်းယွဲ့ ရှေ့တွင် ဒေါသအလိပ်လိုက် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းတွင် ကြီးမားသော ယန်စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ အိုးရန်ချန်း၏ နဖူးဆီသို့ အင်အား အပြည့်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

“ရပ်လိုက်စမ်း”

ထိုခဏ၌ စူးရှထက်မြက်သော ငေါက်ငန်းသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝူကျန်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ အမျိုးသမီး အချို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လျှောက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီမှာ နတ်မိမယ်များအလား အလွန်အမင်း လှပလွန်းလှသည်။

ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုများနှင့် အနားရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဓားပြများမှာ ၎င်းတို့ကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံး များမှာ ရမ္မက်ဇောများဖြင့် တောက်ပလာပြီး ရိုင်းစိုင်းသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။

ဤမျှအထိ မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပသော အမျိုးသမီးမျိုးကို သူတို့တစ်သက် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။

ရောက်ရှိလာသူအားလုံးမှာ ယဲ့ဖန်၏ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါ အိုးရန် မျိုးနွယ်စု ဒုက္ခရောက်နေ သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အနေဖြင့် လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

“မိန်းကလေးတို့... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြပါ”

အိုးရန်ချန်းသည် ကျုံးဝမ်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤအမျိုးသမီးများမှာ အဘယ်ကြောင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေမှုကို အခွင့်ကောင်း ယူကာ ထွက်မပြေးကြသနည်း။

ဒါက ရူးသွပ်ရာ မရောက်ဘူးလား။

အကယ်၍သာ ထိုအမျိုးသမီးများသာ ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုများနှင့် ၎င်းတို့ကဲ့သို့သော လူစားမျိုး၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက် သွားပါက သေခြင်းထက် ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာကို ဧကန်မုချ ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ဤအမျိုးသမီးများ ဘာကို စဉ်းစားနေကြသနည်း။

“အမျိုးသမီးတွေ ဟုတ်လား”

ဝူကျန်းယွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းတို့က ယဲ့ဖန်ရဲ့ မိန်းမတွေလား” ဟု မေးလိုက်သည်။