အခန်း (၄)

ကလေးငယ်၏ မိဘများမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံပေါ်ပြီး ဤသက်ရှိလေးမှာလည်း အစာပြတ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏ စားနိုင်စွမ်းမှာ အံ့ဩစရာပင်။

လုချွမ်းသည် ပန်းကန်လုံးထဲရှိ နို့မှုန့်များကို တိုက်ကျွေးပြီးသွားသော်လည်း ကလေးငယ်လေးမှာမူ သူ၏ တောက်ပကြည်လင်သော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ရာ အားမရသေးကြောင်း သိသာလှသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ ဒီလောက် သေးသေးလေးနဲ့ ဒါအကုန်သောက်နိုင်တာလား"

လုချွမ်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် သူသည် ယခုအခါ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေသဖြင့် စကားမပြောနိုင်ဘဲ နားမလည်နိုင်သော ဟိန်းဟောက်သံတိုးတိုးကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်တော့ကြောင်း သူ မေ့လျော့နေခဲ့၏။

ထိုအသံကြောင့် ကျိရုရွှယ်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

"ဒုက္ခပဲ... ဒီကောင်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ အသားတိုးအောင်ကျွေးပြီးမှ စားဖို့ ကြံနေတာပဲ"

သက်ပြင်းချရုံရှိသေးသော ကျိရုရွှယ်သည် ဇွန်ဘီ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပြန်လည် တင်းမာသွားရပြန်သည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်ခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ထိုဇွန်ဘီမှာ နောက်လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

မကြာမီမှာပင် ကျိရုရွှယ်သည် နို့ဖျော်နေသော အသံကို ပြန်ကြားလိုက်ရပြီး ခဏအကြာတွင် လုချွမ်းသည် နောက်ထပ် နို့တစ်ပန်းကန်ကို ယူဆောင်၍ ပြန်လာခဲ့သည်။

ကျိရုရွှယ်မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေမျိုးကို သူမ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ဖူးခြင်းပင်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသေးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ဗီဇအတိုင်းပင် အငမ်းမရ စုပ်ယူတုံ့ပြန်နေမိတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် လုချွမ်းသည် နို့မှုန့် သုံးပန်းကန်တိုင်တိုင် ဖျော်စပ်တိုက်ကျွေးပြီးမှသာ ကလေးငယ်မှာ ဗိုက်ပြည့်သွားပုံရသည်။ ကလေးငယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ နို့စွန်းကွက်လေးများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စားချင်စိတ် မကုန်သေးသော အရိပ်အယောင်များကို လုချွမ်း ခံစားမိနေသေးသည်။

"ဒီကလေးလေးကတော့ တကယ့်ကို အစားကောင်းကောင်းစားတာပဲ"

လုချွမ်းသည် အိမ်ထောင်ပြုဖူးခြင်း သို့မဟုတ် ကလေးသူငယ် ပြုစုပျိုးထောင်ဖူးခြင်း မရှိသော်လည်း ဤမျှအရွယ်နုနယ်သော နို့စို့သူငယ်တစ်ဦးသည် ဤမျှအထိ အများအပြား မစားသုံးနိုင်ကြောင်းကိုမူ သူ သိရှိနားလည်ထားသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကလေးလေးကို မွေးစားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ့အတွက်တော့ ဖိအားတွေ တော်တော်များလာတော့မှာပဲ..."

လုချွမ်းသည် စိတ်ထဲမှသာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယခင်ဘဝက သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များစွာသည် ကလေးနို့မှုန့်ဖိုးအတွက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ပင်ပန်းကြီးစွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်ကို ယခုမှပင် သူ ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရခြင်းမှာ လုံးဝ မလွယ်ကူလှချေ။

သို့သော် ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအခါ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အခမဲ့ ရရှိနိုင်သည်ဖြစ်ရာ စီးပွားရေးအရ ခက်ခဲမည်ကိုမူ သူ စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားနေရာများ၌ ပစ္စည်းများ သွားရောက်ရှာဖွေသည့်အခါ ကလေးနို့မှုန့်များကို ပိုမိုစုဆောင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤကလေးငယ်သည် နောင်တွင် ယခုထက်ပင် ပို၍ စားနိုင်လာဖွယ် ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နို့မှုန့်ဘူးအများစုမှာ လေလုံအောင် ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် သိုလှောင်ထားနိုင်သည့် သက်တမ်းမှာ အတော်အတန် ကြာမြင့်ပေသည်။

နို့ဝသွားပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် ပုခက်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ လဲလျောင်းနေပြီး အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေသည့် ပုံစံရှိသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ဆာလောင်ခဲ့ရပြီးမှ ယခုကဲ့သို့ နို့သောက်လိုက်ရခြင်းမှာ ကျိရုရွှယ်အတွက် နတ်သုဒ္ဓါကို မြည်းစမ်းလိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။

ကျိရုရွှယ်သည် လုချွမ်းကို စူးစမ်းသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။ နေရာအနှံ့ သွေးဆာကာ အသားစိမ်းငါးစိမ်း ဝါးမြိုရမည့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်သည် သူမကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို အံ့ဩဖွယ် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။

ဤအချက်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ထူးဆန်းနေပြီဖြစ်ရာ ယခုမူ နို့မှုန့်များကိုပင် ဖျော်စပ်၍ ဇွန်းဖြင့် တိုက်ကျွေးနေသေးသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝကို မယုံကြည်နိုင်စရာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကိစ္စပင် ဖြစ်တော့သည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ကျိရုရွှယ်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ဖြစ်ပွားချိန်မှစ၍ ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ဧကရီအဆင့်အထိ ရောက်ရှိအောင်မြင်ခဲ့ပြီး အဆုံးတိုင် အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

အနှိုင်းမဲ့ဧကရီတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ မကြုံဖူးသည့် ဇွန်ဘီဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ သူမလက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားသော ဇွန်ဘီအရေအတွက်မှာလည်း မရေတွက်နိုင်အောင်ပင် များပြားလှသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

နောင်တွင် ထိုဇွန်ဘီများသည် အဆင့်ဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာကြပြီး ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးများ တဖြည်းဖြည်း ပိုင်ဆိုင်လာကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ ယခုကဲ့သို့သော အချိန်ကာလမျိုးတွင် ဖြစ်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ သူမရှေ့မှ ဇွန်ဘီထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းလှသည်။ ၎င်းမှာ ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ခံရပြီးနောက် လတ်တလောမှ ပြောင်းလဲသွားသည့် အင်အားအနည်းဆုံး အဆင့် ၁ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ နေရာအနှံ့တွင် တွေ့နိုင်သော ဤအဆင့်ရှိ ဇွန်ဘီများသည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း သွေးဆာတတ်သည့် သတ္တဝါဆိုးများသာ ဖြစ်ကြပြီး ဉာဏ်ရည်နိုးကြားလာရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျိရုရွှယ်သည် သူမရှေ့မှ ဇွန်ဘီကိုကြည့်ရင်း လက်ရှိအခြေအနေကို လုံးဝဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ ယခင်ဘဝ၌ သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းပေါင်းစုံကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသူပီပီ ကနဦး ထိတ်လန့်မှုများ ပြေပျောက်သွားပြီးနောက် စိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။

အကြောင်းရင်း ဘာပဲရှိရှိ ဤဇွန်ဘီသည် သူမကို လတ်တလောတွင် စားသောက်ရန် အစီအစဉ်မရှိသေးသဖြင့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ အကယ်၍ ဤဇွန်ဘီက သူမကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လာဦးတော့ အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် ဗိုက်ပြည့်ပြည့်နှင့် သေရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကပင် ကလေးပုခက်ထဲတွင် ငတ်ပြတ်သေဆုံးသွားရခြင်းထက်စာလျှင် ဧကရီတစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အဖတ်ဆယ်ရာ ရောက်ပေသေးသည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်းဗိုက်ပြည့်တင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ကျိရုရွှယ်ထံသို့ အိပ်ချင်စိတ်များ လှိုင်းလုံးကြီးနှယ် တိုးဝင်လာတော့သည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ဆာလောင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် အစွန်းကုန် တင်းမာနေခဲ့သော သူမ၏ အာရုံကြောများသည် အစာဝသွားချိန်တွင်မှ လုံးဝ လျော့ပါးသွားခဲ့ရသည်။ ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ခွံများမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် နို့စို့သူငယ်အရွယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် ယခုအချိန်အထိ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာပင် သူမ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"စားပြီးရင် အိပ်တာပဲ... ငယ်ရတဲ့ဘဝက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ"

သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ချစ်စဖွယ် သက်ရှိလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ဤကလေးငယ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ နို့တိုက်ကျွေးပြီး သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖော်ပြမတတ်သော အောင်မြင်မှုရသတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပုခက်ထဲတွင် ငြိမ်သက်အေးချမ်းစွာ လဲလျောင်းနေသော ချစ်စဖွယ် ကလေးငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ စိတ်အစဉ်မှာ နွေးထွေးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး လူသူကင်းမဲ့နေသော ဤမြို့ပြကြီးထဲတွင် အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဤမျှအထိ နုနယ်လှသော သက်ရှိလေးကို တွေ့ရှိရခြင်းမှာ သူ့အတွက် ထူးခြားလွန်းလှသည်။

ဘေးဒုက္ခများကြားတွင် ရင်သွေးငယ်တစ်ဦးကို ပြုစုရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲသော ကိစ္စဖြစ်နိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ယင်းသည် မျှော်လင့်ချက်အသစ်များ၏ ဆက်နွှယ်မှုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကလေးငယ်၏ အသက်ရှူသံမှာ တဖြည်းဖြည်း မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြစ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုချွမ်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ၏အပြုံးမှာ ယခုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း ဇွန်ဘီကပ်ဘေးကြီးအတွင်း ဤသူစိမ်းဆန်သော ကမ္ဘာသစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းသော အလှတရားကို လုချွမ်း ခံစားလိုက်ရခြင်းပင်။

ယနေ့မှစ၍ ဇွန်ဘီများ လွှမ်းမိုးထားသော ဤမြို့ကြီးထဲတွင် သူ တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကလေးလေး... မင်းနဲ့ငါက ကံဆိုးတဲ့ အခြေအနေချင်း တူတူပါပဲ။ ဒီသူစိမ်းဆန်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲကို ရောက်လာပြီးမှ ဇွန်ဘီကပ်ဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာချင်းလည်း တူတယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ မင်းကို အကောင်းဆုံး စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်"

လုချွမ်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တွေးတောနေမိသည်။ သို့သော် အရင်းအမြစ်များ အလွန်အမင်း ရှားပါးလှသော ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် ကလေးတစ်ယောက်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်မှာ မလွယ်ကူကြောင်းလည်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဇွန်ဘီဘဝဖြင့်ပေါ့။

အကယ်၍သာ ဤကလေးငယ်သည် လူသားများ၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းတစ်ခုခုတွင် မွေးဖွားခဲ့ပါက တစ်မျိုးဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ သူနှင့်အတူ ရှိနေခြင်းကြောင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဘယ်လို အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း လုချွမ်းသည် ယခုအခါ အလွန်ပင် ပြတ်သားနေချေပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမည်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်လတာလုံး လုချွမ်းသည် ဦးတည်ချက်မဲ့စွာ ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် လူလိုလို သရဲလိုလို ဘဝဖြင့် သေခြင်းတရားနှင့် ပျက်စီးခြင်းများကိုသာ ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် စွဲလမ်းစရာ တစ်ခုမျှမရှိသော ဤကမ္ဘာသစ်ကို သူ ငြီးငွေ့နေခဲ့သည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

ဤကလေးငယ်လေးမှာ မွေးကင်းစ သက်ရှိလေးတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ဤဇွန်ဘီကမ္ဘာထဲတွင် လုချွမ်း ဆက်လက်ရှင်သန်သွားနိုင်ရန်အတွက် ယုံကြည်ချက်နှင့် ခွန်အားတို့ကို ပေးစွမ်းမည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ ကျိရုရွှယ်သည် ယခုအချိန်တွင် အိပ်မပျော်သေးပါက သူမရှေ့မှ ဇွန်ဘီ၏ သွေးနီရောင်မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားချက်များနှင့် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို အသေအချာ သတိပြုမိပေလိမ့်မည်။