အခန်း (၅)

ကျိရုရွှယ်သည် အလွန်နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်အစဉ်တွင် ချိုမြိန်သော ခံစားချက်တစ်ခုက လွှမ်းခြုံထားပြီး တစ်ကျော့ပြန် မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကြုံတွေ့နေရသော ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာများကြား၌ ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အမှန်တကယ် စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်ခဲ့ရခြင်းပင်။

နို့မှုန့် သုံးပန်းကန်တိုင်တိုင် သောက်သုံးခဲ့ရပြီးနောက် အစွန်းကုန် တင်းမာနေခဲ့သော သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ နောက်ဆုံး၌ အနားယူခွင့် ရသွားခဲ့သည်။ သူမ၏ ဘေးနားတွင် သွေးဆာနေသည့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ရှိနေသော်လည်း ကျိရုရွှယ်မှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသို့ အိပ်စက်ခဲ့သည်မှာ အချိန်မည်မျှပင် ကြာမြင့်သွားသည်ကိုလည်း သူမ မသိရှိတော့ချေ။

ကျိရုရွှယ်သည် အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်

သောအခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အမှန်

စင်စစ်မှာမူ ထိုဇွန်ဘီက သူမကို ပွေ့ချီထားခြင်းပင်။

ဤဇွန်ဘီ၏ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပြုလုပ်နေသော လုပ်ရပ်များကြောင့် ကျိရုရွှယ်မှာ ပို၍ပင် ဝေခွဲမရဖြစ်လာသော်လည်း ယခုအခါ ဤဇွန်ဘီက သူမကို မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကြံစည်နေသလဲဆိုသည်ကိုသာ ပို၍ စိုးရိမ်မိတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ထိုရင်သွေးငယ်လေးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ပိုက်ကာ အခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ လသားအရွယ်သာ ရှိသေးသော ဤကလေးငယ်လေးကို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း တစ်ကိုယ်တည်း ထားရစ်ခဲ့ပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် သူမကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဇွန်ဘီကပ်ဘေး စတင်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် လုချွမ်းသည် အထပ် ခုနစ်ထပ်ရှိပြီး ဓာတ်လှေကားမပါသော လူနေတိုက်တန်းဟောင်းတစ်ခု အနီးတွင် သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်ကို ပွေ့ချီလျက် လှေကားအတိုင်း ဆက်လက်တက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ တတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဤနေရာမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု မရှိသေးဟု ယူဆသောကြောင့် သတ္တမထပ်အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်ညကပင် လုချွမ်းသည် လှေကားလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဇွန်ဘီများကို ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှာ ရပ်ကွက်ဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း တိုက်ခန်းအတွင်း၌ ဇွန်ဘီများစွာ စုပြုံမနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ထိုဇွန်ဘီအများစုမှာ အချင်းချင်း ကိုက်ခဲစားသောက်ရင်း သန္ဓေပြောင်းလဲသွားကြခြင်းဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ မပြည့်မစုံဖြစ်နေကြသည်မှာ အများစုပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဇွန်ဘီတို့သည် အစားအစာအတွက် လုယက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှအပ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရန်ပြုလေ့မရှိကြပေ။ ယခုအခါ လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်းရှိသော လုချွမ်းသည် ၎င်းတို့ကြားတွင်ပင် မသိမသာ ရောနှောသွားလာနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

အခြားသူများမှာ ဇွန်ဘီများကို မြင်သည်နှင့် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြရသော်လည်း လုချွမ်းမှာမူ ၎င်းတို့ကြားတွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် လျှောက်လှမ်းနိုင်သည်။ ဇွန်ဘီတို့သည် တစ်ကြိမ်သေဆုံးပြီးသူများဖြစ်၍ နာကျင်မှုဟူသော အသိစိတ်ကင်းမဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဦးခေါင်းကို မဖျက်ဆီးသရွေ့ ထိုမသေမျိုး သတ္တဝါများကို သတ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

အရိုးများ ကျိုးပဲ့နေသည့်တိုင် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားနေကြဆဲဖြစ်ကာ အထဲမှ လူသားများကို ဝါးမြိုရန် တံခါးများကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ပုတ်နေကြသော ဇွန်ဘီများကို လုချွမ်း မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ အမှန်စင်စစ် လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ထိုစွမ်းအားများကို ကန့်သတ်ထားလေ့ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူသားတို့တွင် ကြီးမားသော ခွန်အားရှိသော်လည်း ထိုအားကို အပြည့်အဝအသုံးမပြုကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရန်သူကို ထိခိုက်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည့်တိုင် မိမိ၏လက်မောင်းပါ ကျိုးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သွေးဆာနေသည့် ဇွန်ဘီတို့တွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်မှုမျိုး မရှိကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် သာမန်လူသားများထက် ပို၍ ခွန်အားကြီးမားနေခြင်းပင်။ သို့သော် လူသားနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်များအကြား အဓိကကွာခြားချက်မှာ လူသားတို့သည် ကိရိယာများကို အသုံးပြုတတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေသော်လည်း ညစ်ပတ်ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းများကို သူ၏ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ခဲဖျက်ဆီးရန် လုံးဝ ငြင်းဆန်ထားသည်။

ထို့ကြောင့် ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ ကောက်ယူလာသည့် သံတူရွင်းကို ကိုင်စွဲလျက် လုချွမ်းသည် ကျောဘက်မှနေ၍ တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလိုက်သည်။ သူသည် သံတူရွင်းကို အသုံးပြုကာ ဇွန်ဘီတို့၏ ဦးခေါင်းကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ချိန်ရွယ်ရိုက်ခွဲ၍ လွယ်လင့်တကူပင် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

အကယ်၍သာ ဤဇွန်ဘီများကို ကြိုတင်မရှင်းလင်းထားပါက သူသည် ဤကလေးငယ်လေးကို ပွေ့ချီကာ အရဲစွန့်ပြီး သွားလာနေရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ သေဆုံးပြီးသူများမှ အသွင်ပြောင်းလာသည့် ရွေ့လျားနေသော အလောင်းများသာ ဖြစ်သော်ငြား...

၎င်းတို့သည် သက်ရှိတို့၏ အနံ့အသက်ကိုမူ အလွန်အမင်း အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ ဇွန်ဘီကပ်ဘေးကြီး စတင်ခဲ့သည်မှာ တစ်လခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ဘေးကင်းရာ၌ ပုန်းအောင်းနေကြပြီဖြစ်စေ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ဇွန်ဘီတို့၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံခဲ့ကြရပြီ ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

ထိုဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးမှာ လူသားလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်တို့၏ အရသာကို မမြည်းစမ်းရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းတို့သည် ဤကလေးငယ်လေး၏ အနံ့အသက်ကို ရရှိသွားပါက သေလမ်းမှအပ အခြားမရှိနိုင်တော့ချေ။

သတ္တမထပ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ လုချွမ်းသည် သူကြိုတင်ရှင်းလင်းထားသည့် အိပ်ခန်းအတွင်း၌ ကျိရုရွှယ်ကို ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။ အပေါ်ဆုံးထပ် ဖြစ်သည့်အတွက် အသံနှင့် အနံ့အသက်များ ပျံ့နှံ့မှုကို အတော်အတန် တားဆီးပေးနိုင်သောကြောင့် လောလောဆယ်တွင် ဘေးကင်းလုံခြုံသော နေရာတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

ယခင်ကမူ လုချွမ်းသည် သူသတိလစ်ခဲ့သည့် ဆိုင်အတွင်း၌ပင် နေထိုင်ရင်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ပုပ်သိုးပျက်စီးမှုများကြားတွင် နေသားကျနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် နိုးလာတိုင်း အသားစိမ်းများကို ကိုက်ခဲစားသောက်ရင်း ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်ကာ ဇွန်ဘီများ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည်ကို ငေးကြည့်နေတတ်သည်။

ယခုအခါ ဤကလေးငယ်လေးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ဘဝထဲသို့ သက်ရှိတို့၏ အသွေးအအရောင်များ ပြန်လည်စီးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤရင်သွေးငယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီဆန်သော အမူအကျင့်များကို ဆက်လက်မပြလိုတော့ဘဲ လူသားတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မသိစိတ်မှ ကြိုးစားနေမိသည်။

လုချွမ်းသည် ဤအခန်းကို ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်အိမ်အဖြစ် ဖန်တီးရန်နှင့် လူသားတို့၏ လူနေမှုဘဝပုံစံကို ပြန်လည်ရရှိရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဤအခန်းကို သူ ကြိုတင်၍ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

တစ်လတာမျှ ယိုယွင်းပျက်စီးခဲ့ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရေသန့်ဘူးများဖြင့် သန့်စင်လိုက်ပြီး အတော်အတန် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်လေတော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အမာရွတ်များနှင့် လွယ်လွယ်နှင့် ကျက်မည်မဟုတ်သော ဒဏ်ရာအချို့မှလွဲလျှင် သူသည် အဝေးကကြည့်ပါက သာမန်လူသားတစ်ဦးနှင့်ပင် ဆင်တူလှသည်။

အထူးသဖြင့် ဤအိပ်ခန်းအတွင်း၌ ကလေးအဝတ်အစားများ၊ ဒိုင်ပါများ၊ နို့ဘူးများ၊ ကစားစရာများနှင့် စာအုပ်များစွာကို သူ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယခင်က ဤအခန်းတွင် နေထိုင်သူများ၌ ကလေးရှိခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီကပ်ဘေး စတင်ချိန်တွင် အလောတကြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုချွမ်းသည် ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အပြင်ဘက်မှ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများကို ငေးကြည့်ရင်း ပျင်းရိစွာဖြင့် ကိုယ်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာကြီးဖြစ်သော်လည်း ဤကလေးငယ်လေးကြောင့် လုချွမ်း၏စိတ်ထဲတွင် တက်ကြွမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်အသစ်များ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း သူ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမိုသွက်လက်လာခြင်းပင်။ ဇွန်ဘီစဖြစ်ကာစက လုချွမ်း၏ ခြေလက်များမှာ အလွန်ပင် တောင့်တင်းနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ သေဆုံးသွားသော လူသားခန္ဓာကိုယ်မှ ပြောင်းလဲလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လုချွမ်းသည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမိုဟန်ချက်ညီလာသည်ကို ခံစားလာရသည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးသော်လည်း လူသားတို့၏ ရိုးရှင်းသော လုပ်ဆောင်ချက်အချို့ကိုမူ သူ ပြုလုပ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဇွန်ဘီတွေအားလုံးက အချိန်ကြာလာရင် ငါ့လိုပဲ ပြောင်းလဲလာကြတာလား ဒါမှမဟုတ် ငါက လှုပ်ရှားမှုများလို့ ဒီလိုဖြစ်တာလား"

မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အပြောင်းအလဲများကို ခံစားရင်း လုချွမ်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအကြောင်းကို အကြာကြီး တွေးမနေတော့ဘဲ ကလေးငယ်လေးကိုသာ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။ ဗီရိုထဲမှ ရှာတွေ့ထားသော ဒိုင်ပါများကို ယူကာ ကျိရုရွှယ်ကို လဲလှယ်ပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

"စုပ်ယူမှုအားကောင်းပြီး ခြောက်သွေ့စေတယ်... ဒိုင်ပါဆိုတာ တကယ့်ကို လူသားတွေရဲ့ ထူးကဲတဲ့ တီထွင်မှုတစ်ခုပဲ"

လုချွမ်းသည် ဒိုင်ပါကိုကိုင်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျိရုရွှယ်ကို လဲလှယ်ပေးရန် စတင်လိုက်သည်။ ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ သူ့အတွက် ခက်ခဲနေသေးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော အလုပ်မျိုးကိုမူ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။

ကျိရုရွှယ်မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွေးအမျှင်များ ထောင်ထလာမတတ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ကလေးတစ်ယောက်လို အစာကျွေးခံရခြင်းကပင် ထူးဆန်းနေပြီဖြစ်ရာ ယခု ဒိုင်ပါပါ လဲလှယ်ပေးနေသည်ဆိုတော့...။

အစာကျွေးခြင်းမှာ သက်ရှိတို့၏ ဗီဇအရ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤကလေးဒိုင်ပါများမှာ လူသားတို့၏ တီထွင်မှုဖြစ်ပြီး ဗီဇတစ်ခုတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်၍ရသော အရာမဟုတ်ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်ထဲသို့ အလွန်ကြီးမားသော အတွေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

"ဒီဇွန်ဘီက... လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာလား"