အခန်း (၁၁)

လုချွမ်းသည် ခေါင်မိုးထပ်သို့ အမြန်ဆုံးပြေးတက်လာခဲ့ရာ လှေကားလမ်းတွင် သူပိတ်ဆို့ထားခဲ့သော ဗီရိုကြီးမှာ မူလအတိုင်းရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားတော့သည်။

ယခုတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်ရာတွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အဆိုးဆုံးမှာ သူ သတိလစ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ အိမ်တွင် ဘာများဖြစ်နေမလဲဆိုသည်ကို လုချွမ်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်မိသည်။ ဤသည်မှာ လုချွမ်း ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားရသော သံယောဇဉ်နှင့် တွယ်တာမှုပင်. လွန်ခဲ့သောတစ်လလုံးတွင် လုချွမ်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့်သာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ။

လူသားများသာ ပိုင်ဆိုင်သော ဤထူးခြားသည့် ခံစားချက်ကြောင့် လုချွမ်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အသက်ရှင်နေဆဲ လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ပို၍ပို၍ ခံစားလာရသည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလနှင့် ထိတွေ့ပြီးနောက် လုချွမ်း၏ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သဖြင့် ဗီရိုကြီးကို ဖယ်ရှားရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်ပင် လွယ်ကူနေတော့သည်။ အိပ်ခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှား ပြန်ဝင်လာသောအခါ ကုတင်ပေါ်ရှိ ကလေးငယ်လေးမှာ မျက်လုံးဝိုင်းလေးများဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ခါမျှ ရည်းစားမထားဖူးသော်လည်း ဤမြင်ကွင်းက လုချွမ်းကို ဖခင်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။ ကလေးငယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပကြည်လင်နေပြီး လမ်းမပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီများနှင့် လုံးဝကို ကွာခြားလှသည်။ ဤကဲ့သို့ အေးချမ်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသော ကလေးငယ်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး၏ အညစ်အကြေးအားလုံးကို သန့်စင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပုံရပေသည်။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအပြီးတွင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော လုချွမ်း၏နှလုံးသားမှာ အိမ်ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်မှ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်အေးချမ်းသွားတော့သည်။

"သမီးလေး... ပါးပါး အကြာကြီး အပြင်သွားနေလို့ နိုးလာတဲ့အခါ ဗိုက်ဆာနေပြီ ထင်တယ်"

လုချွမ်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး နို့ဖျော်ရန်အတွက် မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ မြို့ထဲတွင် ရေနှင့် မီးများ အကြီးအကျယ် ပြတ်တောက်နေသဖြင့် ရေနွေးအိုးတည်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် နေအိမ်အတွင်း၌ ထင်းမီးမွှေးရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ အကယ်၍ မတော်တဆ မီးလောင်ကျွမ်းမှု ဖြစ်ပွားပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးဝါးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေအရ သူရရှိထားသော ရေသန့်ဗူးထဲမှ ရေအေးဖြင့်သာ နို့မှုန့်ကို ဖျော်စပ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း၌ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရေးမှာ အခြားအရာအားလုံးထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မဟုတ်ပါလား။

လုချွမ်းတစ်ယောက် နို့ဖျော်နေစဉ်အတွင်း ကျိရုရွှယ်သည်လည်း သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေကို အကဲခတ်နေမိသည်။ လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပြောင်းလဲမှုအချို့ ရှိနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်၏။ သူ၏ အရေပြားမှာ မနေ့ကထက်စာလျှင် လူသားတစ်ဦး၏ အသားအရေနှင့် ပိုမိုတူညီလာသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သို့သော် ဤပြောင်းလဲမှုမှာ အလွန်သိသာထင်ရှားလှသည်တော့ မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အချက်အလက်များနှင့်လည်း အနည်းငယ် ကွဲလွဲနေသည်။

ကျိရုရွှယ်၏ အမှတ်ရမှုများအရ ဇွန်ဘီများသည် အစပိုင်းတွင် ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားသော သာမန် ပထမအဆင့်ဇွန်ဘီများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လုချွမ်းသည်လည်း မူလက ထိုအမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသွေးရောင်လွှမ်းနေသောလမင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်တွင်မူ ကမ္ဘာကြီး၌ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ အထူးသဖြင့် သွေးဆာနေသော ဇွန်ဘီများသည် အသိသာဆုံးသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

၎င်းတို့သည် မူလဇွန်ဘီအမျိုးအစားအပေါ် မူတည်၍ မတူညီသော ပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ့ရှိကြသည်။ ကျိရုရွှယ် မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ပြီး မကြာမီမှာပင် အချို့သော ဇွန်ဘီများသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညအပြီးတွင် အလွန်မြင့်မားပြီး သန်မာထွားကြိုင်းသော သတ္တဝါကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

မူလက ၁.၇၈ မီတာခန့်သာ မြင့်သော ဇွန်ဘီများသည် ၂ မီတာ သို့မဟုတ် ၃ မီတာအထိ မြင့်မားလာတတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကြွက်သားထုထည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးထွားလာပြီး အရေပြားမှာလည်း အလွန်တရာ မာကျောကာ အရိုးတည်ဆောက်ပုံမှာ သာမန်သတ္တဝါများထက် များစွာ သာလွန်သွားခဲ့သည်။

ဤဇွန်ဘီများသည် သာမန်ဇွန်ဘီများထက် ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစား ဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားကြသည်။ စစ်မြေပြင်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် ရရှိလာသော ဒဏ်ရာအနာတရအများစုကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းများလည်း ရှိကြပေသည်။

လုချွမ်း၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ သာမန်ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ ထွားကြိုင်းလာခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ လူသားနှင့် ပိုမိုတူညီလာခြင်း ဖြစ်နေသဖြင့် ကျိရုရွှယ်အတွက် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေရသည်.

ဤဇွန်ဘီများသည် စစ်မြေပြင်တွင် ပေါ်လာသည့်အခါ ဖျက်ဆီးရန် အလွန်ခက်ခဲရုံသာမက မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သာမန်အတားအဆီးများမှာ ၎င်းတို့အတွက် အလွန်လွယ်ကူစွာ တိုက်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤလမ်းစဉ်အတိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော ဇွန်ဘီများကို ယခင်ဘဝမှ အသက်ရှင်

ကျန်ရစ်သူ လူသားများက တင့်ကားအမျိုးအစားဇွန်ဘီများဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤဇွန်ဘီများသည် စစ်မြေပြင်သုံး တင့်ကားကြီးများကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူ နင်းခြေဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုအတွက် ခြောက်အိပ်မက်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်. အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမန်လက်နက်များဖြင့် ဤဇွန်ဘီများကို ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

အခြားသော ဇွန်ဘီအချို့မှာမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထွားမှုမျိုး မရှိဘဲ သွက်လက်ဖျတ်လတ်မှုပိုင်းတွင် အဓိက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် သေစေနိုင်သော လက်သည်းများကိုသာ အာရုံစိုက်၍ ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်သည်။

အဓိကအချက်မှာ ဤဇွန်ဘီအမျိုးအစားသည် သန်မာလှသော ခြေလက်များနှင့် တံစဉ်းကဲ့သို့ လက်သည်းများကို အသုံးပြု၍ နံရံများ၊ မျက်နှာကြက်များပေါ်တွင် တွဲလွဲခိုခြင်းနှင့် တွားသွားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကြွက်သားများသည် စပရိန်များကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်သဖြင့် ကြီးမားသော ခုန်ပျံနိုင်စွမ်းနှင့် အလွန်မြန်ဆန်သော လှုပ်ရှားမှုနှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ လျင်မြန်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ထူးဆန်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားများကြောင့် ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင်ပင် လွယ်ကူစွာ ကွေ့ဝိုက်လှုပ်ရှားနိုင်ကြသည်။

လူသားများအတွက်မူ ဤဇွန်ဘီများကို ထိမှန်အောင် ပစ်ခတ်ရန်မှာ အလွန်စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှသည်။ သို့သော် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဤဇွန်ဘီများ၏ လျှာမှာလည်း ထူးဆန်းစွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ ၎င်းသည် စိတ်ကြိုက် ဆန့်ထုတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်ကာ အုတ်နှင့် ကျောက်ခဲများကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော ကြီးမားသည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိသည်။

ကျိရုရွှယ် အသေအချာ မှတ်မိနေသည်မှာ ယခင်ဘဝက သူမပူးပေါင်းခဲ့သော စခန်းတစ်ခုမှ ခေါင်းဆောင်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် အတွေ့အကြုံမရှိမှုကြောင့် ဇွန်ဘီ၏ခေါင်းကို ဖြတ်ရန်ပြင်နေစဉ်မှာပင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်လျှာ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာများကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများက ဤဇွန်ဘီများကို လျှာရှည်

စွမ်းအားရှင်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။

အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ပျော့ပျောင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှာမှာ အထူးပြုပြောင်းလဲလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အချို့သော ဇွန်ဘီများသည် ကျောရိုးမှ အရိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာကြသည်။ ထိုဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာသည့်အခါ ထိုထွက်ပေါ်လာသော အရိုးများအကြားတွင် အမြှေးပါးများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အရိုးတောင်ပံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျံသန်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိကြသည်။

အလွန်ရှားပါးသော အခြေအနေများတွင်မူ လူသားနိုးထသူများကဲ့သို့ပင် ဒြပ်စင်စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ဒြပ်စင်ဇွန်ဘီများလည်း ရှိတတ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လေဓားသွားများ၊ မီးလုံးများနှင့် ရေခဲဆူးချွန်များဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိရာ နောက်ပိုင်းတွင် လူသားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းများအတွက် ကြီးမားသော အခက်အခဲများ ဖြစ်လာစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဇွန်ဘီများမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အစောပိုင်းကာလများ၌ပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သိသာထင်ရှားသော လက္ခဏာရပ်များ ပေါ်ထွက်လာလေ့ရှိသည်။ သို့သော်လည်း သူမကို နို့တိုက်ကျွေးနေသော ဤဇွန်ဘီဖေဖေမှာမူ သာမန်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညတွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခဲ့သည့်တိုင် သိသိသာသာ ထူးခြားသွားခြင်းမျိုး မရှိပေ။

ဤသည်ကို တွေးမိရင်း ကျိရုရွှယ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသွားသည်။ သူမသည် ယနေ့တွင် ထူးခြားသောအစွမ်းများရှိသည့် ဖခင်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူတိုင်းမှာ မိမိချစ်ရသူများကို အစွမ်းထက်စေချင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ရှင်သန်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပြီး လုံလောက်သော အင်အားမရှိပါက အချိန်မရွေး ဖယ်ရှားခံရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေအပေါ် ယုံကြည်မှုတော့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားအသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းကပင်လျှင် သူသည် အလွန်ထူးခြားသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း အလွန်ရှားပါးလှပြီး ယခင်ဘဝမှ ဧကရီတစ်ပါးအနေဖြင့်ပင် ကျိရုရွှယ် ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

ကျိရုရွှယ်သည် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်စဉ်များကို မြင်တွေ့ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခုလောလောဆယ်တွင်မူ အခွင့်အရေးမရှိသေးပုံရသည်။ အစဉ်တစိုက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေမှသာ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အစောပိုင်းကာလများတွင်သာ ဤသာမန် ပထမအဆင့် ဇွန်ဘီများသည် သာမန်လူသားများကို ခြောက်လှန့်

နိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် သိသာထင်ရှားသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမျိုး မရှိပါက ၎င်းတို့မှာ အားနည်းသော စစ်သားအဆင့်မျှသာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သနားစရာကောင်းတဲ့ ဇွန်ဘီဖေဖေ... သမီးကြီးလာတဲ့အခါကျရင် သမီးပဲ ပါးပါးကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။