အခန်း (၁၄)

"ဟင်... ဒီဇွန်ဘီနှစ်ကောင်က တစ်မျိုးကြီးပဲ"

ခေါင်မိုးထပ်မှ တိုက်ပွဲကို အကဲခတ်နေသော လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ သူ ပုံမှန်မြင်တွေ့နေကျ ဇွန်ဘီများနှင့် ကွဲပြားနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော် သတ္တမထပ်မှာ မြင့်လွန်းလှသဖြင့် အသေးစိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရချေ။ တစ်

ကောင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းပြီး သာမန်ဇွန်ဘီများထက် ပိုမိုသန်မာပုံရကာ အခြားတစ်ကောင်မှာမူ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် သေးငယ်သော်လည်း သာမန်ထက် များစွာ ပိုမိုလျင်မြန်နေသည်ကို ဝေဝေဝါးဝါးသာ မြင်တွေ့ရသည်။

ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကြောင့် လုချွမ်းသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိုးရိမ်စိတ်များ မြင့်တက်လာကာ စတုတ္ထထပ်ခန့်အထိ အမြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မှ အောက်ထပ်၌ ဘာဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ သူ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တွေ့နေရသော ဇွန်ဘီများနှင့် လုံးဝကွာခြားကြောင်း လုချွမ်း သတိပြုမိလိုက်၏။ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မှာ အရပ်အမြင့် နှစ်မီတာနီးပါးရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တရာ ထွားကြိုင်းလှသည်။ ၎င်းသည် ဗလတောင့်တင်းသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးနှင့် တူလှပြီး ၎င်း၏ ကြွက်သားအဖုအထစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ လမ်းဘေးရှိ ကားတံခါးများပင် ချိုင့်ဝင်သွားရသည်။

ဤမျှကြီးမားသော ခွန်အားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုချွမ်းမှာ အံ့ဩလွန်း၍ လျှာခေါက်မိမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုဇွန်ဘီနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး လက်သီးတစ်ချက် အထိုးခံရပါက သေချာပေါက် အသက်ပျောက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း သံသယမရှိတော့ချေ။

ထိုသန်မာလှသော ဇွန်ဘီ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ အခြားဇွန်ဘီတစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ထိုဇွန်ဘီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အတော်အတန် ပိန်ပါးသော်လည်း ၎င်း၏ လက်သည်းများမှာမူ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သာမန်ဇွန်ဘီများသည် တိုက်ခိုက်ရာတွင် လက်သည်းနှင့် သွားများကို အသုံးပြုကြသော်လည်း လူသားများနှင့် များစွာကွာခြားခြင်းမရှိပေ။ ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် လူသားခန္ဓာကိုယ်များသည်ပင် ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်မှုဒဏ်ကို ခံစားရနိုင်ချေရှိသည်။

သို့သော်လည်း ယခုမြင်တွေ့နေရသော ပိန်ပါးသည့်ဇွန်ဘီ၏ လက်သည်းများမှာမူ ဓားမြှောင်ငါးလက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကားတစ်စီး၏ ကိုယ်ထည်ကို အသာအယာခြစ်ချလိုက်ရုံဖြင့် နက်ရှိုင်းသော အစင်းရာငါးကြောင်း ထင်ကျန်ရစ်စေသည်။

အဆောက်အအုံအတွင်းမှနေ၍ ဤအစွမ်းထက်သော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရင်း လုချွမ်းမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းအတွင်းက သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလသည် အခြားဇွန်ဘီများအပေါ်တွင်လည်း သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်ဟု သူစိုးရိမ်ခဲ့သဖြင့် အပြင်သို့မထွက်ဘဲ အောင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အလွန်တရာမှ မှန်ကန်လှပေသည်။ ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်ထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

သန်မာထွားကြိုင်းသော ဇွန်ဘီတွင်မူ အခြားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သည်းမျိုးမရှိသော်လည်း ၎င်း၏လက်မောင်းများမှာမူ ထူးခြားစွာ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းနေသည်ကို လုချွမ်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုလက်မောင်းများသည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အခြားဇွန်ဘီနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်သည့်အခါ သတ္တုချင်း ထိခိုက်မိသကဲ့သို့သော အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်တွင် မည်သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ရှိနေတာလဲဟု လုချွမ်း စဉ်းစား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ၎င်းတို့မှာ သူနှင့် လုံးဝကို အဆင့်အတန်းမတူညီတော့ချေ။ ပြီးခဲ့သည့်ရက်များက ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်ထားသဖြင့် သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း အောက်ထပ်မှ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာမူ လုချွမ်းအတွက် တကယ့်ကို မျက်စိပွင့်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အကယ်၍သာ ကျိရုရွှယ်သာ ဤနေရာ၌ရှိနေလျှင် ဤဇွန်ဘီအမျိုးအစားများကို ချက်ချင်းခွဲခြားနိုင်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ကောင်မှာ ဗလတောင့်တင်းသော တင့်ကားဇွန်ဘီဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ကောင်မှာမူ သွက်လက်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများထဲတွင် အတွေ့ရများသော အမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အစောပိုင်းကာလများတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် အထူးသဖြင့် ဒုက္ခပေးလေ့ရှိသော ဇွန်ဘီများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

လုချွမ်းသည် ဤဇွန်ဘီများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အမျိုးအစားများကို အသေအချာ မသိရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူနှင့်နည်းတူ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းစဉ်များမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ဇွန်ဘီများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိရာ ၎င်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုပင်။ တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရေးပိုင်းတွင်မူ သူသည် ယခင်ကထက် အနည်းငယ်သာ ပိုမိုသန်မာလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုတွေ့မြင်နေရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အဆင့်မျိုးသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။

အောက်ထပ်မှ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာမူ ကိုယ်ကာယ တိုက်ခိုက်ရေးလမ်းစဉ်ကို လိုက်နာထားကြသည်မှာ သိသာလှသည်။ တစ်ကောင်မှာ ပိုမိုသန်မာပြီး မာကျောသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အခြားတစ်ကောင်မှာမူ သွက်လက်ဖျတ်လတ်ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်စွမ်းရည်ရှိသည်။ ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ထဲမှ မည်သည့်တစ်ကောင်မဆို သာမန်ဇွန်ဘီများအတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး အုပ်စုလိုက်ကို အလွယ်တကူ သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ သတိကြီးစွာ ထားရှိမှုကို အလွန်ပင် ကျေးဇူးတင်မိတော့သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် အိမ်ထဲ၌ ဤမျှကာလပတ်လုံး အောင်းမနေခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသည့် ဇွန်ဘီများ၏ လက်ချက်ဖြင့် အသိမဲ့စွာ အသတ်ခံရနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုချွမ်း၏ စွမ်းရည်မှာ စိတ်စွမ်းအင်ကို အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ပွဲများတွင် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ ဤကမ္ဘာကြီးမှာ သူထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ လုချွမ်း၏ စိတ်အစဉ်မှာ ပို၍ လေးလံလာခဲ့သည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရရှိထားသော သူ၏ မာန်မာနများကိုလည်း ဤကမ္ဘာ၏ ရက်စက်လှသော လက်တွေ့ဘဝနှင့် ညှိနှိုင်းကာ လျှော့ချရန် လိုအပ်လာပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်းသည် ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်နေကြရတာလဲဟူသည်ကို အလွန်ပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။ အမျိုးအစားတူ သတ္တဝါများမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြန်လည်ဝါးမြိုလေ့ မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်အထိ ဇွန်ဘီအချင်းချင်း ပြန်စားသည့် ဖြစ်စဉ်မျိုးကို လုချွမ်း မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသေးချေ။ ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်းပင်။

"ဟင်... အပြင်က ဇွန်ဘီတွေအားလုံး ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ ရူးသွပ်ကုန်ကြတာလား။ အဲဒါတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ဇွန်ဘီအသားက တကယ်ကို စားချင်စရာမရှိတာ..."

မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းအနေနှင့် မိမိကိုယ်ပိုင်အသားမှာ မည်သို့မျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရသာမျိုး မရှိကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သူ၏ သွေးများမှာ ခြောက်သွေ့နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ဇွန်ဘီများကို စားသုံးခြင်းသည် အသားခြောက်ကို ဝါးနေရသည်ထက်ပင် မသာလွန်ပေ။

ဝုန်း ဒုန်း ဂျိမ်း….

အောက်ထပ်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြသော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ ဆူညံသံမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး လမ်းဘေးရှိ ကားအချို့ပင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိုက်ပွဲမှာ အဖြေထွက်တော့မည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ထွားကြိုင်းလှသော တင့်ကားဇွန်ဘီမှာ ၎င်း၏ လက်မောင်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ကြီးမားသော ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ သွက်လက်အမျိုးအစားမှာမူ အစွမ်းထက်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် အားနည်းလှသော ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်သီးတစ်ချက်အောက်မှာပင် အသက်ပျောက်သွားနိုင်ပြီး ၎င်း၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပြိုင်ဘက်၏ လက်မောင်းကို ထိုးဖောက်ရုံမျှသာ တတ်နိုင်သဖြင့် တိုက်ပွဲတွင် အစွမ်းကုန် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်တော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် တင့်ကားဇွန်ဘီသည် ၎င်း၏ လက်သီးများကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွက်လက်ဇွန်ဘီမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ထွားကြိုင်းသော တင့်ကားဇွန်ဘီသည် အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်လာသော ကားတစ်စီးကဲ့သို့ပင် သွက်လက်ဇွန်ဘီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထိုကြီးမားလှသော လက်သီးမှာ သွက်လက်ဇွန်ဘီ၏ ပိန်ပါးလှသော ကိုယ်လုံးနှင့် လုံးဝ မယှဉ်သာပေ။ တင့်ကားဇွန်ဘီ၏ အင်အားပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သွက်လက်ဇွန်ဘီ၏ ကျောရိုးမှာ အချက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျိုးကြေသွားခဲ့ရသည်။

ဗုန်း….

နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်က သွက်လက်သောဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အသက်ကို လုံးဝ အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။ ထိုပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် သွက်လက်ဇွန်ဘီနှင့် ၎င်းအောက်ရှိ ကားမှာပါ ပြားချပ်သွားခဲ့ရရာ လုချွမ်းပင် မသိစိတ်ဖြင့် ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်း ထသွားမိသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်း သတိထားမိလိုက်သည်မှာ အောင်ပွဲရသွားသော တင့်ကားဇွန်ဘီသည် ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော လက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းမှ ဖြူဖွေးသော ပုံဆောင်ခဲအမြုတေတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

ဖြူဖွေးသော ထိုပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုချွမ်း၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ ဖော်ပြ၍မရသော ပြင်းပြသည့် လိုအင်ဆန္ဒတစ်ခု ရုတ်တရက် တိုးဝှေ့လာခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ပိုင်ဆိုင်လိုသော စိတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို လုချွမ်း အသေအချာ မသိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကမူ ထိုအရာကို ဗီဇအရ တောင်းတနေကြောင်း သူ ခံစားမိနေသည်။ ထိုအမြုတေကို စားသုံးလိုက်ခြင်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိစေမည်ဟုလည်း သူ ယူဆမိသည်။

"ဒါဆို... ဒီဇွန်ဘီနှစ်ကောင် တိုက်ခိုက်နေကြတာက တစ်ဖက်လူရဲ့ ဦးခေါင်းထဲမှာရှိတဲ့ ဒီပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို လုယူဖို့အတွက်များလား"