အခန်း (၁၅)

ဖြူဖွေးသော ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို ဝါးမြိုပြီးနောက် ထိုထွားကြိုင်းလှသော ဇွန်ဘီကြီးသည် ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ကို တဗုန်းဗုန်းထုကာ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော်နေသည်ကို လုချွမ်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုဟိန်းဟောက်သံများထဲတွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုများ ပါဝင်နေသည်ကို လုချွမ်း အာရုံခံမိနေသည်။

ဒုန်း..ဂွပ်…ဝုန်း…

ဤဖြူဖွေးသော အမြုတေထဲတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေပုံရပြီး ၎င်းက ဤဗလတောင့်တင်းသော ဇွန်ဘီကြီးကို အလွန်အမင်း တက်ကြွစေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရပ်ထားသော ကားများကို ရူးသွပ်စွာ လိုက်လံထုရိုက် ဖျက်ဆီးစေတော့သည်။ ၎င်းသည် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်ကာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

အနီးနားရှိ သာမန်ဇွန်ဘီအချို့မှာ ထိုအသံကို ကြားရသောအခါ ခြေလှမ်းများ တုံ့ခဲသွားကြပြီးနောက် အားလုံးက နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤဗလကောင်းသော ဇွန်ဘီကြီးအပေါ် ဗီဇအရ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏတာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထုတ်ဖော်ပြီးနောက် ထိုဇွန်ဘီကြီးသည် လမ်းတစ်ဖက်ရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ လုချွမ်းသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ၎င်းပြန်ထွက်လာသည်ကို မတွေ့ရပေ။ သို့သော် ဆိုင်အတွင်းမှ ဇွန်ဘီ၏ ဟိန်းဟောက်သံသဲ့သဲ့ကိုမူ ကြားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤဇွန်ဘီသည် ထိုဖြူဖွေးသော အမြုတေမှ ရရှိသည့် စွမ်းအားများကိုစုပ်ယူရန်အတွက် တစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လုချွမ်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ဤအမြုတေမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို အသေအချာ မသိရသေးသော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ ၎င်းသည် ဇွန်ဘီများအတွက် များစွာအကျိုးရှိကြောင်း သူ အပြည့်အဝ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စောစောက သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းပြသည့် တောင့်တမှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ လုချွမ်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်လာပြီးနောက် လုချွမ်းသည် လူသားအသားနှင့် သွေးကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်သည့် ခံစားချက်မျိုးကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ လူသားများကို မြင်လျှင် ဗီဇအရ ကိုက်ခဲလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်တတ်သော်လည်း အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လုချွမ်းသည် လူသားအသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ လူသားတစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ထိုအသားစားလိုသည့် ဆန္ဒမှာ ကြောက်စရာမဟုတ်တော့ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လုချွမ်းသည် လူသားအသားကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်သည့် စိတ်ဆန္ဒအားလုံးနီးပါးကို ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုလေးတင် ထိုဖြူဖွေးသော ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲမှ တောင့်တမှုမှာ လူသားအသားအပေါ် ဆာလောင်မှုထက်ပင် များစွာသာလွန်နေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အခြားဇွန်ဘီများ၏ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေများကို စားသုံးခြင်းက သေချာပေါက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအမြုတေများသည် ဇွန်ဘီများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှတစ်ဆင့် ရရှိလာသော အစွမ်းသတ္တိများကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားနှင့် စွမ်းရည်ချင်း လုံးဝကွဲပြားနေသော ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ အဘယ်ကြောင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြရတာလဲဟူသည်မှာ ရှင်းလင်းသွားပေပြီ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဝါးမြိုခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်လိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဖြူဖွေးသော အမြုတေကြောင့် မိမိအတွင်းစိတ်၌ လှုပ်ခတ်သွားသော ဆန္ဒကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း လုချွမ်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"ငါသာ ဒီကောင်ကြီးရဲ့ အမြုတေကို စားလို့ရရင် ငါ့ရဲ့ ဇွန်ဘီနောက်လိုက်တွေကို အခုထက်ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်လာမလား မသိဘူး"

လက်ရှိတွင် လုချွမ်း၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ အားမကောင်းသေးဘဲ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကိုသာ အကန့်အသတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ ယခုအခါ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လုချွမ်းသည် မိမိ၏ခွန်အားကို မြှင့်တင်ရန် ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိလာခဲ့သည်။ မိမိအတွက်မဟုတ်သည့်တိုင် ချီချီအတွက် သူသည် သန်မာလာအောင် ကြိုးစားရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှ ရရှိထားသော အထူးစွမ်းရည်မှာ ဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ကာယမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောင်းလဲလာခဲ့သော်လည်း အောက်ထပ်မှ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်နှင့်မူ လုံးဝယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

ထိုထွားကြိုင်းလှသော ဇွန်ဘီကြီးသည် ကြီးမားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ၎င်း၏ လက်မောင်းများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောလှသည်။ အသတ်ခံလိုက်ရသော ဇွန်ဘီမှာမူ ပိန်ပါးသော်လည်း အလွန်ပင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ လက်သည်းများမှာ လုချွမ်းကိုပင် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များ အထူးတလည် တိုးတက်လာသော ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုချွမ်းမှာ လုံးဝယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိသည်မှာ သိသာလှသည်။ ထိုဇွန်ဘီကြီး၏ လက်သီးချက်တစ်ချက်သာ အထိခံရပါက သူ သေချာပေါက် အသက်ပျောက်သွားမည်ကို လုချွမ်း သံသယမရှိပေ။

ခွန်အားချင်း တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝအနိုင်မရနိုင်သောကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေတွင် ဉာဏ်ကိုအသုံးပြု၍ အနိုင်ယူရန်သာ ရှိတော့သည်။ လုချွမ်းသည် အလေးအနက် စဉ်းစားနေစဉ် မီးဖိုချောင်ရှိ ဂတ်စ်အိုးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားပြီး အစီအစဉ်တစ်ခု စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် လုချွမ်းသည် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို ရရှိရန်အတွက် စနစ်တကျနှင့် အချိန်ယူ၍ ကြံစည်ရပေမည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ သန်မာလာချင်သည့် အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ချီချီလေး ဤကမ္ဘာတွင် ကျန်းကျန်းမာမာဖြင့် ဆက်လက်ကြီးပြင်းနိုင်ရန် အာမခံချက်ရှိစေဖို့သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အမှားအယွင်းဖြစ်ပြီး ထိုဇွန်ဘီကြီး၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပါက ချီချီလေးကို စောင့်ရှောက်မည့်သူ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် အဓိကနှင့် သာမညကို မှားယွင်း၍ မဖြစ်ချေ။

...

ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ကျိရုရွှယ်သည်လည်း အပြင်ဘက်မှ ကြီးမားသော ဆူညံသံများကို သဘာဝအတိုင်း ကြားနေရသည်။ လက်ရှိ ကလေးငယ်ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အောက်

ထပ်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မမြင်နိုင်သော်လည်း တစ်ကျော့ပြန်မွေးဖွားလာသူပီပီ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သူမ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လူသားများတွင် ပင်ကိုယ်ပါရမီစွမ်းအားများ နိုးထလာရုံသာမက ဇွန်ဘီများကြားတွင်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးများကြားမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အခြားတိရစ္ဆာန်များသည်လည်း သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလပြီးနောက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများအဖြစ်သို့ စတင်ပြောင်းလဲလာကြသည်။

အစဉ်တစိုက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ရန်အတွက် ဇွန်ဘီများနှင့် သားရဲများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး သတ်ဖြတ်ကာ ဝါးမြိုလာကြတော့သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားများသည်လည်း ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေရုံမျှ မဟုတ်တော့ဘဲ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဇွန်ဘီများကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်များကို ဖော်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူသားများသည်လည်း ဇွန်ဘီများနှင့် သားရဲများထံမှ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေများကို စတင်စုဆောင်းလာကြသည်။ ၎င်းတို့ကို လေ့လာဆန်းစစ်ကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပိုမိုသန်မာလာစေရန်အတွက် မျိုးရိုးဗီဇမြှင့်တင်ဆေးရည်များကို ဖော်စပ်ထုတ်လုပ်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထူးခြားစွမ်းအင်မျိုးရိုးဗီဇများကို မြှင့်တင်ပေးသည့် ဤမျိုးရိုးဗီဇဆေးရည်များမှာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလပြောင်းလဲမှု၏ အစောပိုင်းထုတ်ကုန်များသာ ဖြစ်သည်။ ကျိရုရွှယ်၏ ယခင်ဘဝ တစ်ကျော့ပြန်မမွေးဖွားမီ အချိန်အထိ လူသားမျိုးနွယ်သည် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော နည်းစနစ်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဤနည်းစနစ်များဖြင့် လူသားများသည် မိမိတို့၏ ခွန်အားကို ပိုမိုပြည့်စုံပြီး ထိရောက်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ကျိရုရွှယ်မှာမူ လူသားများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဧကရီတစ်ပါးဖြစ်သည်နှင့်အညီ ယခင်ဘဝက အဆင့်မြင့်ဆုံးနည်းစနစ်ဖြစ်သည့် ဖန်သားအသက်ရှူနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သူဖြစ်သည်။

ယခင်ဘဝ၏ အစောပိုင်းကာလများတွင် အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ ထူးခြားလှသော ပင်ကိုယ်ပါရမီနှင့် ဤအစွမ်းထက်သည့် နည်းစနစ်ကို ပေါင်းစပ်ကာ သွေးချောင်းစီးသော လမ်းများကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဖြတ်ကျော်လျက် ဧကရီဘွဲ့ကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လှိုင်းလုံးကြီးများ စတင်နေပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေ၏ သာမန်အောက်ခြေအဆင့် ဇွန်ဘီစွမ်းအားမျှဖြင့် ပိုမိုရက်စက်လာမည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှင်သန်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် နီးပါးရှိကြောင်း ကျိရုရွှယ် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ထို့ကြောင့် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ခွန်အားကို အမြန်ဆုံးမြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူမသည် ဇွန်ဘီဖေဖေကို ကာကွယ်ပေးရန်နှင့် မိမိကိုယ်မိမိ စောင့်ရှောက်နိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်သော ခွန်အားရှိရပေမည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယခင်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် နည်းစနစ်များသည် တစ်ကျော့ပြန်မွေးဖွားလာသော်လည်း မေ့ပျောက်မသွားခဲ့ပေ။ လက်ရှိတွင် ကလေးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ဖန်သားအသက်ရှူနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီးပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် လေထုထဲ၌ ကြီးမားသော စွမ်းအင်ဓာတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤစွမ်းအင်ဓာတ်များသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး သတ္တဝါအများအပြားကို တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အမျိုးမျိုးမှာ ဤစွမ်းအင်ဓာတ်များနှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် အစောပိုင်းကာလမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားများသည် ကမ္ဘာမပျက်မီက အတွေးအခေါ်များတွင်သာ ပိတ်မိနေကြပြီး ဤစွမ်းအင်များကို အသုံးချရန် သင်ယူခြင်းမရှိဘဲ မျိုးရိုးဗီဇဆေးရည် သုတေသနပြုလုပ်ခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင်မှ လေထုထဲရှိ စွမ်းအင်ဓာတ်များကို စုပ်ယူနိုင်ရန် သင့်လျော်သော အသက်ရှူနည်းစနစ်များကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ကျိရုရွှယ်သည် ဖန်သားအသက်ရှူနည်းစနစ်ကို စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံမှာ စည်းချက်ကျကျ တည်ငြိမ်ပြီး ရှည်လျားလာကာ လေထုထဲရှိ စွမ်းအင်ဓာတ်များသည် သူမ၏ ထူးခြားသော အသက်ရှူနည်းစနစ်နှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာတော့သည်။