အခန်း (၂၀)

သို့သော်လည်း လက်တွေ့ထိတွေ့မှု စတင်လိုက်ချိန်တွင် သီအိုရီနှင့် ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်မှုသက်သက်သည် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရခြင်းနှင့်စာလျှင် အလွန်ကွာဟချက်ကြီးမားကြောင်း လုချွမ်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ယခင်က လုချွမ်းသည် လူအများစုမှာ သဲအိတ်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့်ထိုးနိုင်သော်လည်း ကြိုးဝိုင်းအတွင်းရောက်သည့်အခါ အလွယ်တကူ အလဲထိုးခံရသည်ကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ အကွာအဝေးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် ပြိုင်ဘက်၏ တုံ့ပြန်မှုများကို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ လက်တွေ့တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့်သာ ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လေထဲကို ထိုးနေခြင်း သို့မဟုတ် ပစ်မှတ်တစ်ခုကိုသာ ထိုးနေခြင်းဖြင့် ခိုင်မာသော တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံကို မတည်ဆောက်နိုင်ပေ။

မျက်နှာချင်းဆိုင် အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ကြည့်ပြီးနောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကိုသာ အားကိုး၍ ပြိုင်ဘက်ကို နှိမ်နင်းရန်မှာ အတော်လေး ခက်ခဲကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ စာအုပ်ထဲမှ သင်ယူခြင်းဆိုသည့် အယူအဆမှာ ဤနေရာတွင် သိသိသာသာ အလုပ်မဖြစ်တော့ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဘာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့သော ဇွန်ဘီများမှာ သူ၏ လေ့ကျင့်ဖော်များဖြစ်နေသဖြင့် လုချွမ်းသည် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်မျိုးစုံကို ၎င်းတို့အပေါ်တွင် စမ်းသပ်အသုံးချခဲ့သည်။ ထပ်တလဲလဲ လေ့ကျင့်မှုများမှတစ်ဆင့် လုချွမ်း၏ လက်သီးအရှိန်မှာ တစ်စတစ်စ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

သူ၏ တိကျမှုမှာလည်း သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးကို လေ့ကျင့်ခြင်းသည် လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကို တိုးတက်စေရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်၏ ဟန်ချက်ညီညီ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းကိုလည်း ကောင်းမွန်စေသည်။ အနာဂတ်တွင် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်း မပြုလုပ်ရသည့်တိုင်အောင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရာတွင်လည်း ဤအတွေ့အကြုံများက အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း..

ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ ထုရိုက်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး သနားစရာကောင်းသော ဇွန်ဘီမှာမူ လုချွမ်းကို ကိုက်ရန် အဆက်မပြတ် ခုန်အုပ်နေရှာသည်။ သို့သော် ၎င်းကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ လုချွမ်း၏ သွက်လက်လှသော တိုက်ခိုက်ရေးကွက်များသာ ဖြစ်သည်။

ဇွန်ဘီ၏ ရှေ့တိုက်စစ်ကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ၎င်း၏ပုခုံးကို ဆွဲကိုင်ကာ ပုခုံးကျော်လွှဲချနည်းဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ဝုန်း…

ဇွန်ဘီမှာ ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုချွမ်းက နောက်ပြန်လွှဲချနည်းဖြင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ကျောရိုးမှာ ကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လုချွမ်းသည် သူ၏ခွန်အားကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားသော်လည်း ထိုမျှအထိ ပြင်းထန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီကာ နာကျင်ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှေ့ရှိဇွန်ဘီကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းမှာ လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်များကြောင့် ဖူးရောင်ကာ သွေးများ ထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ မူလကပင် လှုပ်ရမ်းနေသော သွားများမှာလည်း လုချွမ်း၏ ထိုးချက်များကြောင့် ကျွတ်ထွက်ကုန်ပြီး နှာခေါင်းမှာလည်း ပြားချပ်ကာ ဇွန်ဘီတို့၏ သွေးမည်းများ စီးကျနေတော့သည်။

တံတောင်ဆစ်နှင့် ဒူးဆစ်များမှာလည်း လုချွမ်း၏ အဆစ်ချိုးနည်းစနစ်များကြောင့် အလွယ်တကူပင် ပြုတ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ ရှေ့တိုက်စစ်ကို လုချွမ်းသည် ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ တစ်ဖက်သတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်အထိ စွမ်းဆောင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအတောအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးအကွက်များကြောင့် လုချွမ်းသည် အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ဦးဘဝမှ အသင့်အတင့် ကျွမ်းကျင်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ခေတ်မီလေ့ကျင့်ရေး နည်းစနစ်များ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို မသိဘဲ သေခြင်းတရားကို မကြောက်သော လေ့ကျင့်ဖော်မျိုးကိုတော့ မည်သည့်နေရာတွင်မှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိ သူ၏စွမ်းရည်အပေါ် လုချွမ်း အလွန်စိတ်ကျေနပ်မိသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် အခက်အခဲအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ခေါ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခု အာရုံထဲတွင် ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာခဲ့သည်။

မကြာသေးမီက လုချွမ်းသည် အိမ်တွင်း၌ ဇွန်ဘီများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းရင်း အပြင်ဘက်သို့လည်း အရင်းအမြစ်များ ရှာဖွေရန် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်ကာ အလုပ်နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ဆောင်ရန် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်အာရုံမျှဝေမှုအရ နေခြည်လင်းလက် ရပ်ကွက် အမှတ် ၁ အဆောက်အအုံသို့ စေလွှတ်ထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှစ်ကောင်သည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခုနှင့် တွေ့ဆုံနေကြောင်း လုချွမ်း သိရှိလိုက်ရသည်။

အမှတ် ၁ အဆောက်အအုံ၏ တတိယထပ်တွင် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်သည် လူသားများနှင့်တူသော ထူးဆန်းသည့် အပြုအမူများကို ပြသရင်း အရင်းအမြစ်များကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြခြင်းပင်။

ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းနေသော အရိပ်တစ်ခုသည် မျက်နှာကြက်ပေါ်မှ ဝှစ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

၎င်း၏ အရှိန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အစအနများသာမရှိလျှင် လုချွမ်းအနေဖြင့် မျက်စိမှားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်မိပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိုအရိပ်နောက်သို့ အမြန်လိုက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရုပ်သေးတစ်ကောင် သေသွားလည်း အရေးမကြီးပေ လမ်းမပေါ်တွင် ဇွန်ဘီများစွာ ရှိနေသဖြင့် တစ်ကောင်နှစ်ကောင် ဆုံးရှုံးသွားခြင်းကို လုချွမ်း ဂရုမစိုက်ပေ။

ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းနေသော ထိုသတ္တဝါသည် နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များပေါ်တွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့် လုချွမ်း ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးများမှာပင် လိုက်မီရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ လုချွမ်းသည် ရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက် သစ်သားချောင်းနှစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို မြင်လိုက်ရ၍ ဖြစ်နိုင်သည်။ မျက်နှာကြက်ပေါ်မှ သတ္တဝါသည် လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ လုချွမ်းသည် မျက်နှာကြက်တွင် ကပ်နေသော သွေးရောင်သတ္တဝါကို သေချာမြင်လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ရုပ်သွင်မှာ လုချွမ်းကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

မျက်နှာကြက်တွင် ကပ်နေသော ဤဇွန်ဘီမှာ ထူးဆန်းသော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကို ခံထားရပုံရသည်။ ၎င်း၏ အရေပြားမှာ အခွံနွှာခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အတွင်းမှ နီရဲနေသော အသားစများ ပေါ်ထွက်နေကာ အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုး အော့နှလုံးနာဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီများပင် ကြောက်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဤမျက်နှာကြက်ကပ် ဇွန်ဘီမှာမူ ထိုအထဲတွင်မှ အဆိုးရွားဆုံး အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

ဤဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ သိသိသာသာ ပျောက်ကွယ်နေပြီး သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဦးနှောက်မှာ အပြင်သို့ ပေါ်ထွက်နေသည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ ၎င်း၏ ဟင်းလင်းပွင့်နေသော ပါးစပ်အတွင်း၌ ရှည်လျားထက်မြက်သော သွားများနှင့် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့သော အနီရောင် လျှာအရှည်ကြီး ရှိနေခြင်းပင်။

၎င်း၏ လက်နှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံးမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခုအခါ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ လက်သည်းခြေသည်းများနှင့် ဆင်တူနေသည်။ သို့သော် ဤပြောင်းလဲမှုကြောင့် ၎င်း၏ ကျောရိုးမှာ ထိခိုက်သွားပုံရပြီး ဤဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီမှာ မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့ဘဲ လေးဘက်ထောက်ကာ သွားလာနေရတော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြွက်သားများနှင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် ခွန်အားများကြောင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်နှုန်းကို ရရှိထားပြီး လက်သည်းကဲ့သို့သော ခြေလက်များဖြင့် နံရံများနှင့် မျက်နှာကြက်များပေါ်သို့ အလွယ်တကူ တက်နိုင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် လုချွမ်းမှာ လန့်ဖျပ်သွားရသည်။ ဤမျှ အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်သော ဇွန်ဘီမျိုး တည်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီအများစုမှာ လူသားနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိနေသေးသော်လည်း ယခု သူမြင်နေရသော သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းသည့် သတ္တဝါမှာမူ လူသားနှင့်တူသည့် အသွင်အပြင်အားလုံးကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှစ်ကောင်ထံမှတစ်ဆင့် လုချွမ်းသည် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤသွေးရောင်သတ္တဝါသည် သာမန်ဇွန်ဘီများအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှစ်ကောင်ကို သစ်သားချောင်းများဖြင့် အတင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မျက်နှာကြက်တွင် ကပ်နေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါသည် လျင်မြန်စွာ ခုန်ဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းခွံမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားတော့သည်။

ဒုတိယမြောက် ရုပ်သေးမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ၎င်း၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် အနီရောင် အသားစတစ်ခုက ဦးခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်သွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။ ဤသွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းသော မိစ္ဆာကောင်၏ အရှိန်မှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် လုချွမ်း ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးများမှာ ဘာမှပင် ပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုမျိုး မိစ္ဆာကောင်လဲ?"

မိမိကိုယ်တိုင်၏ အမြင်အာရုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လုချွမ်းမှာ အခုထိ ကြောက်စိတ်မပြေသေးပေ။

"စောစောက ငါ့ရဲ့ ရုပ်သေးကို အပြတ်ရှင်းလိုက်တာ အဲဒီကောင်ရဲ့ လျှာအရှည်ကြီးလား"

ဇွန်ဘီတစ်ကောင်သည် လူသားပုံစံကို လုံးဝစွန့်ပစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အနုနယ်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော လျှာကိုပင် လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် အသုံးချလာနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။ ထိုသွေးရောင်လွှမ်းနေသောလျှာကြီးသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပစ်ထွက်လာသဖြင့် သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးများမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ရုတ်တရက် လုချွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်လေးလံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညပြီးနောက် ဇွန်ဘီများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသော စွမ်းရည်များမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပုံရသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ အထူးစွမ်းရည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဇွန်ဘီများမှာ ထူးခြားဖြစ်စဉ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ နောင်အနာဂတ်တွင် သူသည် ပို၍ပင် သတိကြီးစွာ ထားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

နံရံများပေါ်တွင် လျှောက်သွားနိုင်သော ထိုသွေးရောင်သတ္တဝါကို ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း လုချွမ်းမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာရသည်။ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုသတ္တဝါကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ရုပ်သေး ၅ ကောင်လုံးဖြင့် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်လျှင်တောင်မှ ဤမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားရှေ့တွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြုတ်ပြုတ်ပြုန်းသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

ယခုလောလောဆယ်တွင် လုချွမ်း မျှော်လင့်နိုင်သည်မှာ ထိုသတ္တဝါသည် သူနေထိုင်ရာ အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံသို့ လာရောက်စူးစမ်းခြင်း မပြုရန်ပင်။