အခန်း (၂၁)

သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလည စတင်ခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဇွန်ဘီများနှင့် တွေ့ကြုံလိုက်ရခြင်းက လုချွမ်း၏ စိတ်ကို အလွန်လေးလံသွားစေသည်။

မူလက လုချွမ်းသည် ထွားကြိုင်းသော ဧရာမဇွန်ဘီနှင့် သွက်လက်သော ဇွန်ဘီတို့မှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ဤထူးဆန်းသော ကမ္ဘာကြီးကို အထင်သေးခဲ့မိကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ အဆိုပါ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းသော သတ္တဝါဆိုး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသည်။ အကယ်၍ ဧရာမဇွန်ဘီနှင့် သွက်လက်သော ဇွန်ဘီတို့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ထိုသွေးရောင်သတ္တဝါက ၎င်းတို့အား ချက်ချင်း အပြတ်ရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု လုချွမ်းက အခိုင်အမာ သံသယဝင်နေမိသည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို အသုံးပြု၍ အဆိုပါ မိစ္ဆာကောင်နှင့် အနီးကပ် ထိတွေ့ခဲ့ရခြင်းကြောင့် လုချွမ်းသည် အသတ်ခံလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်၏ သေခြင်းတရား အမြင်အာရုံကို ကိုယ်တိုင်ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုထူးဆန်းသော သွေးရောင်သတ္တဝါထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖိအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

ဤထူးဆန်းသော ဇွန်ဘီမှာ အရေပြားမရှိတော့ဘဲ နီရဲနေသည့် ကြွက်သားများ ပေါ်ထွက်နေသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ ဧရာမဇွန်ဘီထက် မလျော့နည်းကြောင်း သိသာလှသည်။ အဓိကအချက်မှာ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်နှုန်းကြောင့် နံရံများပေါ်သို့ တက်ခြင်းနှင့် မျက်နှာကြက်၌ တွဲလွဲခိုခြင်းများကို အလွယ်တကူ ပြုလုပ်နိုင်နေခြင်းပင်။

၎င်း၏ သန်မာသော ခွန်အားက တစ်ပိုင်း ထောင့်ပေါင်းစုံမှ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ၎င်း၏ နည်းလမ်းများက ကာကွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်က တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုချွမ်း အကြောက်ဆုံးအရာမှာ အဆိုပါ သွေးရောင်သတ္တဝါ၏ အဝင်အထွက် ပြုလုပ်နိုင်သော လျှာရှည်ကြီးပင်။ တစ်နေ့တွင် လျှာဖြင့် အသတ်ခံရနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို လုချွမ်း တစ်ခါမျှ မတွေးတောဖူးခဲ့ပေ။

ယခုလောလောဆယ်တွင် ၎င်းတို့မှာ အဆောက်အအုံချင်း မတူညီကြသေးသော်လည်း နှစ်ဦးလုံးမှာ ရပ်ကွက်တစ်ခုတည်း၌ ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် အဆိုပါ ထူးဆန်းသော ဇွန်ဘီနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း ကြိုတင်ခံစားနေမိသည်။ ရပ်ကွက်မှာလည်း ဤမျှသာ အကျယ်အဝန်းရှိသည်ဖြစ်ရာ မတွေ့ဆုံဘဲနေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ပင်။

ခဏတာအတွင်း လုချွမ်း၏ စိတ်အာရုံများ လေးလံသွားရသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များ လေ့ကျင့်ရင်း ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ရသည့် ပျော်ရွှင်မှုများသည်လည်း ယခုအခါ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤလောကကြီးမှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်ကို လုချွမ်း နားလည်သွားပြီး ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် သူသည် ခွန်အားများကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရတော့မည်။ အားလုံးမှာ ဇွန်ဘီချင်း တူညီနေကြသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် မိစ္ဆာကောင်များမှာမူ မျိုးတူချင်း အညှာအတာထားရမည်ဟူသော အသိတရားမျိုး ရှိပုံမရပေ။

လာမည့်ရက်များအတွင်း လုချွမ်းသည် တစ်စက္ကန့်ကိုမျှ အလဟဿ အကုန်မခံတော့ဘဲ နေ့စဉ် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်တော့သည်။

ဇွန်ဘီများနှင့် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်နေပြီး အရှင်းလင်းဆုံးသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ အကြီးမားဆုံးသော တိုးတက်မှုကို ရရှိရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း လုချွမ်းသည် အနီးနားရှိ အရင်းအမြစ်များကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်ရန်လည်း မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါ လုချွမ်းတွင် ရည်မှန်းချက်အသစ်တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အခြားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ရှာဖွေရန်ပင်။ အဆောက်အအုံ ၁ တွင် ပေါ်လာခဲ့သော တစ်ကိုယ်လုံး သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဇွန်ဘီအကြောင်းကို သူ များများစားစား မသိသေးပေ။ ထို့အပြင် ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် မိစ္ဆာကောင်ကို ပစ်မှတ်ထားရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် အကျိုးမရှိဘဲ စွန့်စားရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ စိန်ခေါ်နိုင်လောက်သည့် ခွန်အားမရှိဘဲ သွားရောက်ရင်ဆိုင်ခြင်းမှာ သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းနှင့် မခြားပေ။

သို့သော်လည်း သူပထမဆုံးတွေ့ခဲ့သည့် ဧရာမဇွန်ဘီနှင့် သွက်လက်သောဇွန်ဘီကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီမျိုးမှာမူ ကိုင်တွယ်ရသည်မှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ ထိုဇွန်ဘီနှစ်မျိုးလုံးမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ သန်မာလာသော်လည်း ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်သည့် လုချွမ်းအတွက်မူ ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ စမ်းသပ်မှုများပြုလုပ်ပြီးနောက် ပုံဆောင်ခဲအမြုတေဟူသည်မှာ အများအားဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌သာ ဖြစ်တည်ကြောင်း လုချွမ်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း သူသည် သာမန်ဇွန်ဘီအတော်များများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဘာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး တစ်ပတ်ဆိုသည့် အချိန်ကာလမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း…

ဆဋ္ဌမထပ်တွင်မူ လုချွမ်းသည် ယခုအခါ ထွားကြိုင်းသော ဇွန်ဘီသုံးကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဇွန်ဘီအရေအတွက် များပြားလာသောကြောင့် ဧည့်ခန်းကျယ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကျဉ်းထဲကျပ်ထဲ နေရာမျိုး၌ပင် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ အလွန်ပင် သွက်လက်နေသည်။

ဇွန်ဘီတို့၏ အတင်းအဓမ္မ လိုက်လံကိုက်ခဲသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို လုချွမ်းသည် ပျော့ပျောင်းသော ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များကို အသုံးပြု၍ အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဇွန်ဘီတို့၏ တိုက်စစ်ဟသွားသော ကွက်လပ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ မေးရိုးအား လက်သီးဖြင့် အားပြင်းစွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ ဇွန်ဘီများ ဖြစ်သွားကြပြီဖြစ်ရာ လူသားများကဲ့သို့ လည်ပင်းရှိ အာရုံကြောကို ထိုးနှက်၍ အလဲသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ ထိရောက်မှု မရှိတော့ပေ။ သို့ရာတွင် လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းမှာ လည်ထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာစေသည်။

ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို လဲကျအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ငုံ့လျှိုးလိုက်ကာ နောက်ဘက်မှ လိုက်လံကိုက်ခဲသော ဇွန်ဘီကို ရှောင်ကွင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့ရှိ ဇွန်ဘီ၏ ခါးကို ဖက်ယူလိုက်ပြီး မြင်းစီးဟန်ဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းခွန်အားကို အသုံးချကာ နောက်ပြန်ပေါက်ချလိုက်ရာ ဇွန်ဘီ၏ လည်ပင်းမှာ တစ်ဝက်ခန့် ကျိုးထွက်သွားခဲ့သည်။

ဂျောက်…

ကျောရိုးဆစ် ကျိုးသွားခြင်းကြောင့် အဆိုပါ ဇွန်ဘီသည် မသေသေးသည့်တိုင် တစ်စုံတစ်ရာ ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော ဇွန်ဘီ၏ တိုက်စစ်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌မူ လုချွမ်းသည် အခွင့်အရေးကို အမိအရဖမ်းဆုပ်ကာ ၎င်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ဂျောက် ဂျောက်…

အဆစ်ချိုးနည်းစနစ်များကို အသုံးပြု၍ လုချွမ်းက အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်သည်နှင့် ဇွန်ဘီ၏ အဆစ်များမှာ တန်းစီ၍ ပြုတ်ထွက်သွားပါတော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဤဇွန်ဘီသုံးကောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လုချွမ်း၏ လက်ချက်ကြောင့် ဦးခေါင်းများ လည်ထွက်ခြင်း၊ ကျောရိုးကျိုးခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ်အားလုံး ပြုတ်ထွက်ခြင်းတို့ကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆဋ္ဌမထပ် ဧည့်ခန်းအတွင်းမှ ဤကဲ့သို့သော အရိုးကျိုးသံများသည် ကမ္ဘာမပျက်မီကသာ ဆိုပါက ကြားရသူတိုင်းအား ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထသွားစေမည်မှာ အမှန်ပင်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ကမ္ဘာမပျက်မီက ဖြစ်ပွားခဲ့မည်ဆိုပါက လူနာတင်ကား အမြောက်အမြားပင် အဆောက်အအုံအောက်သို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် ဧည့်ခန်းအလယ်၌ မတ်တတ်ရပ်ရင်း သူ၏ရလဒ်ကို အားရကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူရှာဖွေထားသော ဇွန်ဘီများသည် အတော်လေး သန်မာသော်လည်း သူကမူ မည်သည့်အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မပြုလုပ်ရဘဲ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် လုချွမ်းနေထိုင်သော ရပ်ကွက်ဝင်ပေါက်အနီး မြေပြင်ပေါ်၌ ဇွန်ဘီအလောင်းများ အပုံလိုက် ရှိနေသည်။ ဤဇွန်ဘီများသည် လုချွမ်း တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်စဉ်အတွင်း အပိုင်းပိုင်းအတစ်တစ် အဖြုတ်ခံထားရသော လေ့ကျင့်ရေးပစ္စည်းများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်သော စနိုက်ပါသမားတစ်ဦးသည် ကျည်ဆန်များစွာဖြင့် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ရသကဲ့သို့ပင် ထူးချွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးသည်လည်း လက်တွေ့တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့်သာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လုချွမ်းသည် အပြင်သို့ထွက်ခွာ၍ ဇွန်ဘီတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေ၏။ ကမ္ဘာမပျက်မီ အချိန်ကာလသို့ ပြန်လည်သွားရောက်နိုင်မည် ဆိုပါကလည်း လုချွမ်းအနေဖြင့် အလွတ်ရုန်းတိုက်ခိုက်ရေးတွင် ရွှေခါးပတ်ကို အလွယ်တကူ ဆွတ်ခူးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာ့လက်ဝှေ့ချန်ပီယံတစ်ဦးပင်လျှင် ၎င်းကဲ့သို့ အသက်နှင့်ရင်း၍ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လေ့ကျင့်ရဲမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သတ္တမထပ် အိပ်ခန်းအတွင်း...

လုချွမ်းက အောက်ထပ်၌ တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်နေစဉ် ကလေးငယ်လေး ကျိရုရွှယ်သည်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်မှုများကို အားမလျှော့တမ်း လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မပြုစုနိုင်သေးသော ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသော်လည်း ဖန်သားအသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာမြေနှင့် ကောင်းကင်ယံမှ စွမ်းအင်ဓာတ်များကို အဆက်မပြတ် ရှူသွင်းရှူထုတ် ပြုလုပ်နေသောကြောင့် ကျိရုရွှယ်၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှုန်းမှာလည်း မနှေးကွေးလှပေ။

ယခုအချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ အသုံးချလိုက်သည့်အခါ ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လေထဲသို့ စတင်လွင့်ပျံလာတော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ အရှိန်တက်မလာသေးသော်လည်း သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာမူ သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ မြေပြင်မှ ၁ စင်တီမီတာမှ ၂ စင်တီမီတာခန့်အထိ ကြွတက်နေအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက ငွေအပ်တစ်ချောင်းကို ရွှေ့လျားရန်ပင် များစွာအားယူခဲ့ရသော ကလေးငယ်တစ်ဦးအတွက် ယခုကဲ့သို့ မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို မြှောက်တင်နိုင်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူသားတို့အတွက် လေထဲ၌ ပျံသန်းနိုင်ရန်မှာ လူတိုင်း၏ အိပ်မက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကျိရုရွှယ်မှာမူ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ဤရက်ပိုင်းအတွင်း အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်ခဲ့မှုများကြောင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်မည့် စွမ်းရည်အချို့ကို နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။