အခန်း (၂၂)

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီလောက်နဲ့တော့ လုံးဝမလုံလောက်သေးဘူး..."

နို့စို့သူငယ်အရွယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ကျိရုရွှယ်အနေဖြင့် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လေထဲတွင် လွင့်ပျံစေနိုင်သည့် အောင်မြင်မှုမှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။ အကယ်၍ ကြီးမားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းများကသာ ကျိရုရွှယ်၏ အခြေအနေကို သိရှိသွားပါက သူမအား သိမ်းသွင်းစည်းရုံးရန် အလုအယက် ရောက်ရှိလာကြမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်ကိုယ်ပါရမီစွမ်းအားများ နိုးထလာပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲနိုင်သည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးဟူသည်မှာ အံ့ဖွယ်နိမိတ်တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

သို့သော်လည်း ကျိရုရွှယ်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မိမိ၏ လက်ရှိအစွမ်းမှာ ပြောပလောက်သည့် အခြေအနေမဟုတ်ကြောင်းကို သူမ ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသည်။ တစ်ကျော့ပြန်မွေးဖွားလာသူတစ်ဦးဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ ပိုမိုပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အကြား ဖြစ်ပွားမည့် တိုက်ပွဲများမှာလည်း ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

လူသားတို့သည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အနားယူရန် လိုအပ်သော်လည်း ဇွန်ဘီများနှင့် သားရဲများအတွက်မူ တစ်ဦး၏ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို တစ်ဦးက ဝါးမြိုခြင်းက ခွန်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းပင်။ အစွမ်းထက်သော ဇွန်ဘီများနှင့် သားရဲများ အချင်းချင်း ဝါးမြိုမှု ပိုမိုများပြားလာလေလေ ၎င်းတို့၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှုန်းမှာလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဇွန်ဘီများ ကျက်စားရာ ဤမြို့ပြကြီးအတွင်း၌ ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက်မူ ခိုင်မာသော အစွမ်းသတ္တိများကို ပိုင်ဆိုင်ထားရန်မှာ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လှသည်။

အဓိကအချက်မှာ ကျိရုရွှယ်သည် သူမတစ်ကိုယ်စာအတွက်သာ စဉ်းစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေကိုလည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညပြီးနောက်တွင်လည်း သူမ၏ဖခင်မှာ ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့သဖြင့် သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မျှသာဖြစ်ကြောင်း သူမ ယူဆထားမိသည်။ ဤသို့ မျိုးရိုးဗီဇများ အပြိုင်အဆိုင် ပြောင်းလဲနေသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း၌ သာမန်အောက်ခြေအဆင့် ဇွန်ဘီများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အပယ်ခံများ ဖြစ်ကြရသည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီများနှင့်တွေ့ပါက အသတ်ခံရနိုင်သလို ထူးခြားစွမ်းအင်ရှင် လူသားများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါကလည်း အသက်အန္တရာယ်မှာ ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။

"အောက်ထပ်က ဆူညံသံတွေက အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပါလား ဇွန်ဘီဖေဖေက အောက်မှာ တစ်နေ့ကုန် ဘာတွေများ အလုပ်ရှုပ်နေတာပါလိမ့်"

နံရံများခြားနေသော်လည်း လုချွမ်းသည် ဆဋ္ဌမထပ် ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ ဇွန်ဘီအချို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်နေသည့် အသံဗလံများကို ကျိရုရွှယ် ကြားနေရသည်။ နာကျင်မှုနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို မသိသော ဇွန်ဘီများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုချွမ်းသည် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ခြင်းဖြစ်စေ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်းဖြစ်စေ အညှာအတာမဲ့စွာ လုပ်ဆောင်နေသဖြင့် ဆူညံသံများမှာ ဟိန်းထွက်နေခြင်းပင်။

သို့ရာတွင် ကျိရုရွှယ်မှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်မိသည်မှာ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေသည် အပြင်သို့ထွက်ကာ ရိက္ခာရှာဖွေခြင်းမပြုသည်မှာ တစ်ပတ်ကျော်နေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ လက်ရှိအိမ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော ရိက္ခာများအပေါ် မှီခိုနေခြင်းမှာ လောလောဆယ်တွင် ပြဿနာမရှိနိုင်သော်လည်း တစ်နေ့တွင် ကုန်ဆုံးသွားမည်မှာ အမှန်ပင်။

ကျိရုရွှယ်သည် အမှန်တရားကို နားလည်ထားသည်။ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေမှာ သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ခွန်အားချင်း အဆမတန်ကွာခြားနေသဖြင့် အပြင်လောကရှိ အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ဖခင်မှာ လူသားအသိစိတ်များ ကျန်ရှိနေသေးသူဖြစ်ရာ အဆိုပါ စွမ်းအားကွာခြားမှုကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ဖခင်တွင် အပြစ်ရှိ၍မဟုတ်ဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော ဤလောကကြီးကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အတိတ်ဘဝက ဧကရီတစ်ပါးဖြစ်ခဲ့သူ ကျိရုရွှယ်သည် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး မည်မျှရက်စက်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သတ်ဖြတ်မှုများမှာ လျော့ပါးသွားခြင်းမရှိဘဲ ပိုမိုများပြားလာတတ်သည်။ လုံလောက်သော အစွမ်းသတ္တိမရှိသူများအဖို့ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှင်သန်နေထိုင်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလည မကျဆင်းမီအချိန်ကမူ သာမန်ဇွန်ဘီများအဖို့ ရှင်သန်ရန် မည်သည့်ဖိအားမျှ မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယခုမူ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလည ကျဆင်းပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများနှင့် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် စတင်၍ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာကြရာ မျိုးရိုးဗီဇမပြောင်းလဲနိုင်သော သာမန်ဇွန်ဘီများမှာမူ စစ်မြေပြင်ရှိ အမြောက်စာများကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားခဲ့ရသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ခါစအချိန်က ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးများကြောင့် လူသားတို့ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခဲ့ကြသည်ကို ကျိရုရွှယ် ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော သာမန်ဇွန်ဘီများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားသည့် အစုအဝေးကြီးများကို အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များက အလွယ်တကူပင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျိရုရွှယ်အနေဖြင့် လုချွမ်းအပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များစွာ မထားဝံ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည့် ဤလောကတွင် အောက်ခြေအဆင့် သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖို့ အသတ်မခံရရန်မှာပင် အလွန်ခက်ခဲလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှမက နို့စို့ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန်ဟူသည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်လောက်သည့် တာဝန်တစ်ခုပင်။

ကျိရုရွှယ်၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ဖန်သားအသက်ရှူကျင့်စဉ်မှတစ်ဆင့် မိမိ၏ စွမ်းအင်များကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်နိုင်ရန်နှင့် အချိန်နှင့်အမျှ လျင်မြန်စွာ ကြီးပြင်းလာနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ကျိရုရွှယ်သည် အခြားသူများအပေါ်တွင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်ရခြင်း သို့မဟုတ် ဆွဲချသလိုဖြစ်ရခြင်းမျိုးကို အလွန်အမင်း ရွံရှာမိသည်။

သူမသည် မိမိ၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များဖြင့်သာ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေ၏ အသက်နှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ရှားပါးလှသော ဤမိသားစုသံယောဇဉ်ကို လက်လွှတ်မခံလိုခြင်းပင် ဖြစ်၏။ သူမအား မေတ္တာဂရုဏာဖြင့် စောင့်ရှောက်နေသူမှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေစေဦးတော့ ဤဆွေမျိုးသားချင်းစိတ်ဓာတ်ကို သူမ တန်ဖိုးထားမိသည်။

ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်

ကျိရုရွှယ်သည် စွမ်းအင်ဓာတ်များကို ရှူသွင်းသည့် ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း လေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ပျံဝဲနေသော ငွေအပ်ကလေးများကို စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်နေသည်။ ငွေအပ်များ၏ အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသလို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သေးငယ်လွန်းလှသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်

ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ ထို့ကြောင့် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကိုသာ အဓိကထား၍ မြှင့်တင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်ခြေများက ခန္ဓာကိုယ်ကို မထောက်ကူနိုင်သေးသည့်တိုင်အောင် စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ လေထဲတွင် ပျံဝဲနိုင်ရန် သူမ ရည်မှန်းထားပေသည်။

လက်ရှိတွင် မြေပြင်မှ တစ်စင်တီမီတာ သို့မဟုတ် နှစ်စင်တီမီတာခန့်သာ ကြွတက်နိုင်သေးသော်လည်း ၎င်းမှာ ကျိရုရွှယ်အတွက်မူ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုပင်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သူမသည် အမြင့်မှ ပြုတ်ကျခဲ့ပါက စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းကျောင်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ အစပျိုးချိန်မှာပင် ပြုတ်ကျ၍ အသက်ဆုံးရှုံးရမည့် ဘေးမှ ကင်းဝေးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြင့်မြတ်လှသော လူသားတို့၏ ဧကရီတစ်ပါးအဖို့ အမြင့်မှပြုတ်ကျ၍ဖြစ်စေ ငတ်မွတ်၍ဖြစ်စေ အသက်ဆုံးရှုံးရခြင်းမှာ အလွန်တရာ အရှက်ရဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ကျင့်စဉ်ကို အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေသည်နှင့်အမျှ ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း ပိုမိုခိုင်မာပြတ်သားလာခဲ့သည်။

ဆဋ္ဌမထပ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးလေ့ကျင့်မှုများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လုချွမ်းသည် သူဖျက်ဆီးထားသော ဇွန်ဘီအကြွင်းအကျန်များကို ရှင်းလင်းရန် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို စေလွှတ်

လိုက်သည်။ လုချွမ်းသည် အပေါ်ထပ်သို့တက်၍ ချီချီလေးအား နို့တိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်၌ ရိက္ခာရှာဖွေနေသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ထံမှ ထူးခြားသော တွေ့ရှိမှုအသစ်တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

အနီးနားရှိ လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိမ်ဖျင်းနေသော်လည်း လက်သည်းများမှာ သိသိသာသာ ထက်မြက်ကာ အရှိန်နှုန်း အလွန်မြန်ဆန်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော လူသားတစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်လံအမဲလိုက်နေသည်။ ထိုအသက်

ရှင်ကျန်ရစ်သူနောက်သို့ လိုက်နေသော ဇွန်ဘီမှာ လွန်ခဲ့သောရက်က ဧရာမဇွန်ဘီကြီး၏ ရိုက်

နှက်မှုကို ခံခဲ့ရသည့် သွွက်လက်သောဇွန်ဘီမျိုးနွယ်ဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ထိုလူသားမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ ပိန်လှီနေပြီး ဆံပင်များမှာလည်း ခြောက်ကပ်နေကာ ခြေလှမ်းများမှာ ယိုင်နဲ့နေသည်။ ဤအတောအတွင်း ပုန်းအောင်းနေရင်း ရှိသမျှရိက္ခာများကို စားသုံးခဲ့ပြီးနောက် အစားအစာကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်၍ ရှာဖွေခြင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် ကံဆိုးလှစွာဖြင့် အပြင်သို့ထွက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဇွန်ဘီနှင့် တိုးခဲ့ရသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူနှင့်တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ဇွန်ဘီမှာ လုချွမ်း အချိန်အတော်ကြာအောင် လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့သည့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီမျိုး ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သွက်လက်သောဇွန်ဘီမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် သေးသွယ်သော်လည်း ၎င်း၏အရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။

သစ်ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေသော ထိုဇွန်ဘီသည် လမ်းဘေးရှိ ကားတံခါးများအတွင်းသို့ ၎င်း၏လက်သည်းများကို အားပြုစိုက်ထည့်ကာ အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်လိုက်ရာ အရှိန်မပျက်ဘဲ အကွေ့အကောက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။ ထိုသို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက်တွင်မူ သွက်လက်သောဇွန်ဘီသည် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနေသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်မီသွားတော့သည်။

၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ ချောမွေ့လွန်းလှသဖြင့် လုချွမ်းပင်လျှင် အံ့ဩချီးကျူးမိသည်။ အမှန်စင်စစ် အကွေ့တွင် အရှိန်မလျှော့ဘဲ ကွေ့နိုင်ခြင်းမှာ စစ်မှန်သော အရှိန်နှုန်းပင်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမှာ ပြန်လည်ခုခံရန် အချိန်ပင်မရလိုက်ဘဲ သွက်လက်သောဇွန်ဘီ၏ လက်သည်းချက်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။

"ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းပဲ"

လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားသည်။ သူသည် ပုံဆောင်ခဲအမြုတေများ ထပ်မံရရှိရန် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြိုင်ဘက်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် နောက်ယောင်ခံလိုက်ရန်အတွက် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။