အခန်း (၂၄)

လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိသော ဤဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် လုချွမ်းကိုယ်တိုင် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း မရှိသရွေ့ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်များမှာ ကွယ်ပျောက်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေသည် ဇွန်ဘီများအတွက် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရာဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ရုပ်သေးသုံးကောင်မှာမူ အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေကြသည်။

လုချွမ်း၏ အမိန့်ပေးမှုအရ ရုပ်သေးသုံးကောင်သည် လူနေရပ်ကွက်ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ချီတက်လာခဲ့သည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အမြုတေ၏ အနံ့အသက်ကို ရရှိသဖြင့် လုယူရန် ကြိုးပမ်းကြသော သာမန်ဇွန်ဘီအချို့ကိုလည်း လုချွမ်းက ရုပ်သေးများအား ပုဆိန်ဖြင့် တစ်ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းကာ လမ်းရှင်းစေခဲ့သည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း အသိစိတ်မဲ့သော သာမန်ဇွန်ဘီများမှာမူ လုချွမ်း၏ ရုပ်သေးများရှေ့တွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းခြင်းကိုသာ ခံကြရလေသည်။

ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို သယ်ဆောင်လာသော အဖွဲ့ငယ်သည် မည်သည့်အတားအဆီးကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လူနေရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အမြုတေကို လက်ခံရရှိပြီးနောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် ထိုရုပ်သေးသုံးကောင်အား မီးသတ်ပုဆိန်များကိုယ်စီဖြင့် အဆောက်အအုံ၏ အဝင်ဝတွင် လုံခြုံရေးအတွက် ကင်းစောင့်စေခဲ့ပြီး မိမိကိုယ်တိုင်မူ ဆဋ္ဌမထပ်ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား တက်သွားခဲ့တော့သည်။

ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ချိန်တွင် လုချွမ်းမှာ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမြုတေသည် သူယခင်က ဝါးမြိုခဲ့ဖူးသည့် အဖြူရောင်နောက်ခံတွင် အနီရောင်အစက်အပြောက်များ ပါဝင်နေသော အမြုတေမျိုးနှင့် ထပ်တူကျနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ သူယခုမှ ဝိုင်းဝန်းသတ်ဖြတ်ခဲ့သော သွက်လက်သောဇွန်ဘီသည် သာမန်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်မျှသာမဟုတ်ဘဲ အခြားအမြုတေတစ်ခုကို ဝါးမြိုပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

"ဒီသွက်လက်တဲ့ဇွန်ဘီက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် မြန်နေရတာလဲလို့ ငါတွေးနေတာ သူက တစ်ဆင့်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးသား ဖြစ်နေတာကိုး..."

စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း လုချွမ်းသည် ထိုအမြုတေကို ဝါးမြိုလိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းပင် ယခင်ကအတိုင်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ လုချွမ်း၏ ဦးနှောက်မှာ ထပ်မံ၍ ကြီးထွားကျယ်ပြန့်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း ယခင်က အတွေ့အကြုံရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခက်အခဲမရှိဘဲ အေးဆေးစွာပင် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အံတင်းတင်းစေ့ကာ စိတ်စွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည့် ဖြစ်စဉ်ကို အံတုရင်ဆိုင်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင်မူ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသိအာရုံတစ်ခုမှာ လုချွမ်း၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

လုချွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အားရကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခုမှာ အထင်းသား ပေါ်လွင်လာ၏။ မိမိ၏ ခွန်အားမှာ တစ်ဆင့်ထပ်၍ မြင့်တက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်လိုက်သည်။ လုချွမ်း၏ အာရုံငါးပါးမှာလည်း ယခင်ထက် ပိုမိုထက်မြက်လာပြီး အကြားအာရုံနှင့် အမြင်အာရုံတို့မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ယခင်က အားအင်ချည့်နဲ့ခဲ့သော လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ပုံဆောင်ခဲအမြုတေနှစ်ခုကို ဝါးမြိုပြီးနောက် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာခွန်အား၊ လျင်မြန်မှုနှင့် အရေပြား၏ ခုခံနိုင်စွမ်းတို့မှာ ယခင်ကထက် များစွာ သန်မာအားကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကားများကိုပင် ဆွဲဖြဲနိုင်သော သွက်လက်သည့် ဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သံမဏိသဖွယ် လက်မောင်းများဖြင့် ခုခံနိုင်ခဲ့သည့် ဧရာမဇွန်ဘီကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံကို မြင်တွေ့စဉ်က လုချွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကျခဲ့ရသည်။ ယခုမူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုမျှအထိ အစွမ်းကုန် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ယခင်နှင့်စာလျှင်မူ များစွာ အားကောင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

လက်သီးများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း လေတိုးသံများပင် ထွက်ပေါ်လာရရာ၊ လုချွမ်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုယ်ခံပညာကို စိုက်လိုက်မတ်တတ် လေ့ကျင့်ထားသည့် သိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။ မိမိ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ပြန်လည်စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် လုချွမ်းမှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

သူ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းမှာ စိတ်စွမ်းအင်ဘက်သို့သာ ဦးတည်နေသော်လည်း ယခင်က အားနည်းခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သူ စိတ်မလုံခြုံမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ထိုစိုးရိမ်မှုများ ကွယ်ပျောက်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်ဝလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လုချွမ်းသည် ဘေးတွင်ချထားသော သံမဏိဓားရှည်ကို ကောက်ကိုင်ကာ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဧည့်ခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ဓားရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေထုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည့် ပြင်းထန်စူးရှသော အသံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လုချွမ်း၏ လက်ထဲရှိ ထိုသံမဏိဓားမှာ အသက်ကို ခြွေယူနိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေများကို ဝါးမြိုခြင်းသည် ခွန်အားတိုးတက်မှုကို အမှန်တကယ်ပင် မြန်ဆန်စေပြီး သူ၏ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုလည်း သိသိသာသာ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို စုစည်း၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို တွေ့ရှိရပြန်သည်။

အကယ်၍ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညကျဆင်းပြီးစအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ ရေဖန်ခွက်တစ်လုံးစာမျှသာ ရှိခဲ့လျှင် ယခုမူ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာပြီး ရေဇလုံကြီးတစ်လုံးစာခန့်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အထက်ထပ်တွင် ရပ်နေရင်း လုချွမ်းသည် အရိုးရှင်းဆုံးသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ကြည့်ရာ လက်ရှိ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် ဇွန်ဘီ ၁၀ ကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းအပြင် စိတ်

စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်သော အကွာအဝေးမှာလည်း မီတာ ၃,၀၀၀ အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လုချွမ်းသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အောက်ထပ်သို့ အပြေးအလွှား ဆင်းသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးထဲမှ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ပြည့်စုံပြီး သန်မာထွားကြိုင်းသော ဇွန်ဘီ ၁၀ ကောင်ကို သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့အဖြစ် ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

ဤအတောအတွင်း လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်၍ ရိက္ခာရှာဖွေစေရုံတင်မကဘဲ လက်နက်များကိုလည်း ရှာဖွေစေခဲ့သည်။ မီးသတ်ပုဆိန်ကဲ့သို့သော လက်နက်များကို တွေ့ရှိပါက အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာရန် သူ အမြဲတစေ ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ အရပ်အမြင့် ခြောက်ပေခန့်စီရှိသော ထွားကြိုင်းသည့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ချင်းစီကို ထက်မြက်သော မီးသတ်ပုဆိန်များ တပ်ဆင်ပေးလိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် လုချွမ်း၏ရှေ့တွင် ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် မီးသတ်ပုဆိန်တစ်လက်စီ တင်ထားကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။ သူ၏ ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းမှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။

ဇွန်ဘီဗားရှင်း ပုဆိန်ကိုင်ဂိုဏ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပုံပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရသော လုချွမ်းမှာ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်တက်ကြွလာပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်စအချိန်က ခံစားခဲ့ရသော ဝေခွဲမရမှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမှုများအားလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုခဏ၌ လုချွမ်း၏ အာရုံထဲတွင် ဧရာမဇွန်ဘီတပ်မတော်ကြီးကို ကွပ်ကဲကာ ထက်မြက်သော လက်နက်များဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တိုက်ပွဲဝင်နေသည့် ပုံရိပ်များမှာ အစီအရီ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"ဟဲဟဲ... မင်းတို့တွေက ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာပါစေဦးတော့ တစ်ယောက်ချင်း အနီးကပ်တိုက်ရင် ငါက ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင်မှ..."

သို့သော်လည်း... လုချွမ်းသည် အပြင်လောကသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းသည့်အခါ အဓိကအချက် သုံးချက်အပေါ်၌သာ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကိုးစားထားပေသည်။

၎င်းတို့မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု၊ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများပင်။

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် အင်အားဩဇာရှိရန် လိုအပ်လှသည်။ ဦးနှောက်ကို အသုံးမချဘဲ ကြွက်သားများကိုသာ ရှေ့တန်းတင်၍ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော အောက်ခြေအဆင့် ဇွန်ဘီများအား ဘယ်သူက တစ်ကိုယ်တော် သွားရောက်ရင်ဆိုင်နေမှာလဲ။

"ငါကတော့ အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်မယ့် မဟာဗျူဟာကိုပဲ သုံးမယ်။ လူအင်အား ဇွန်ဘီအင်အားနဲ့ပဲ အသာစီးယူမယ်"

ရန်သူက လက်ဗလာဖြင့် လာရောက်ရင်ဆိုင်လျှင်ပင် လုချွမ်းဘက်ကမူ ပုဆိန်များ၊ ဓားရှည်များဖြင့် အသင့်စောင့်ကြိုနေမည်သာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ခံပညာရှင်တို့၏ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာဟူသည်မှာ လုချွမ်းအတွက် အပိုသက်သက်သာ ဖြစ်၏။ လူအင်အားသာလွန်ခြင်းနှင့် ပုဆိန်များ ပိုမိုများပြားခြင်းသည်သာလျှင် စစ်မှန်သော အမှန်တရားဖြစ်ပေသည်။

တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာသော သူ၏ လက်အောက်ခံများကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများ ပိုမိုပြည့်ဝလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဝေးရှိ အဆောက်အအုံ ၁ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ အေးစက်စက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။

အဆောက်အအုံ ၁ အတွင်း၌ သူယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဇွန်ဘီများနှင့် လုံးဝဥဿုံ ကွဲပြားသည့် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာကောင်ရှိနေသည်ကို လုချွမ်း မမေ့သေးပေ။ လုချွမ်းသည် ထိုအကောင်ကို ဇွန်ဘီဟု ခေါ်ဆိုရန်ပင် ဝန်လေးနေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူကိုယ်တိုင် ဇွန်ဘီမျိုးနွယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးနှင့် မျိုးနွယ်တူအဖြစ် မသတ်မှတ်လိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်၍ ထိုသွေးရောင်လွှမ်းနေသောလွှမ်းနေသော အရိပ်ဆိုးနှင့် အနီးကပ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က ခံစားခဲ့ရသော တုန်လှုပ်မှုမှာ လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယနေ့တွင် နှစ်ဆင့်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော သွက်လက်သည့် ဇွန်ဘီကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရာတွင် ထိုလျှာရှည်ဇွန်ဘီမှာ ပိုမိုစိုးရိမ်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း လုချွမ်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယနေ့ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် သွက်လက်သောဇွန်ဘီသည်ပင် လုချွမ်း၏ အစုအဝေးတိုက်စစ်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုလျှာရှည်ဇွန်ဘီ၏ အရှိန်နှုန်းမှာ သွက်လက်သောဇွန်ဘီထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ၎င်း၏ တိုက်စစ်များမှာလည်း ပိုမိုရက်စက်လှသည်။ လုချွမ်း အစိုးရိမ်ဆုံးအချက်မှာ ရန်သူ့ထံတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော လက်နက်သဖွယ် အသုံးပြုနိုင်သည့် လျှာရှည်ကြီး ရှိနေခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ခုခံရန် အလွန်ခက်ခဲလှသော တိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်၏။

ယခင်က ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ယခု သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေး ၁၀ ကောင်၏ အင်အားဖြင့် ထိုပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ လက်ရှိ သူ၏ အင်အားဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ရရှိရန် အာမခံချက်မရှိသေးပေ။ အဓိကပြဿနာမှာ ထိုမိစ္ဆာကောင်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ သိရှိမှုမှာ အလွန်နည်းပါးနေသေးခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် အဆောက်အအုံ ၁ ရှိရာဘက်သို့ စိုးရိမ်စိတ်အပြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်

မိသည်။ ပြိုင်ဘက်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စွမ်းအားကို ထည့်တွက်ကာ လုချွမ်းသည် လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အခွင့်အရေးကို စောင့်ကြည့်၍ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်ကာ ထိုမိစ္ဆာ၏ အစွမ်းအစကို ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤကဲ့သို့ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲနိုင်သော ဗုံးတစ်လုံး ရှိနေသရွေ့ လုချွမ်း၏ စိတ်မှာ မည်သို့မျှ အေးချမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။