အခန်း (၃၁)

လုချွမ်းသည် ဝရန်တာ၌ မမောမပန်းဘဲ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလေ့ကျင့်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရင်း ကျိရုရွှယ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားမိသည်။ သူမ အိပ်ရာပေါ်၌ ရှိနေစဉ် နေ့စဉ်ကြားရလေ့ရှိသော အောက်ထပ်မှ ဆူညံသံများ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဤအလုပ်ပင်။

ဤအချက်ကို တွေးတောမိသည်ရှိသော် ကျိရုရွှယ်သည် များစွာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖခင်ဖြစ်သူ အိမ်ပြင်သို့ မထွက်ခြင်းမှာ အပြင်ဘက်ရှိ အန္တရာယ်များကို ကြိုတင်အာရုံခံမိ၍ အိမ်တွင်း၌ပင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို လေ့ကျင့်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။

လုချွမ်း၏ ဓားသိုင်းပညာမှာ အလွန်တရာ အခြေခံဆန်ပြီး ကြည့်မကောင်းလှသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက်မူ ထိရောက်သော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူမ ငြင်းပယ်၍ မရပေ။ ပြင်ပလောကတွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလည၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဇွန်ဘီများသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲကာ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဖခင်မှာမူ ယခုထက်တိုင် မည်သည့်ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုမျှ မရှိသေးဘဲ သာမန်အဆင့်နိမ့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ်သာ တည်ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် မမောမပန်း ဓားဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် ဓားအသုံးချမှုကို ကျွမ်းကျင်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း၊ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်စွမ်းရည်ကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ခြင်းမှာ မဆိုးလှသော ချဉ်းကပ်မှုပင်။

အတိတ်ဘဝ အမှတ်ရချက်များအရ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားသည်လည်း ဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်၍ ကြံ့ခိုင်အောင် တည်ဆောက်ကြရစမြဲပင်။ အထူးစွမ်းရည် မရှိသော သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖို့ ဤကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် နည်းလမ်းများဖြင့်သာ ရှင်သန်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

လုချွမ်း ဓားဝှေ့ယမ်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့ကာ ငေးမောနေမိသည်။ လုချွမ်းသည်လည်း သမီးငယ်လေးက မိမိကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကလေးမလေးက ဤတိုက်ခိုက်ရေးပညာကို စိတ်ဝင်စားနေသည်ဟု ထင်မှတ်မှားသွားသည်။

ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် ပိုမိုအားစိုက်၍ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ဓားသွားက လေထုကို ခုတ်ဖြတ်သံများမှာ တစ်ခန်းလုံး၌ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

"ငါ့သမီးလေးက ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ အလုပ်တွေကို စိတ်ဝင်စားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ငါ ပိုပြီး ကြိုးစားလေ့ကျင့်ထားမှ ဖြစ်မယ်။ ဒါမှ သူကြီးလာတဲ့အခါ ဒီပညာတွေကို လက်ဆင့်ကမ်း သင်ပေးလို့ ရမှာ"

လုချွမ်းက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် တွေးတောနေမိတော့သည်။

ဤသို့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးအတွင်း၌ ရှင်သန်နိုင်ခြေကို မြှင့်တင်ရန်မှာ လုချွမ်း စဉ်းစားမိသမျှ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင်။

သူ၏ သမီးငယ်လေးသည် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပါသော်လည်း ဓားခုတ်လှံထိုးပညာရပ်များတွင် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိနေခြင်းမှာ လုချွမ်း၏အမြင်၌ အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သော အချက်တစ်ချက် ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမူကား ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးသည် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး လူတစ်ဦး၏ အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် ကျား၊ မ ခွဲခြားမှုအပေါ် မူတည်၍ သက်ညှာပေးလိမ့်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

လုချွမ်းသည်လည်း သမီးငယ်ကြီးပြင်းလာပါက မိမိ၏ အတွေ့အကြုံများကို ဝေမျှပေးရန် ဆန္ဒရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ကလေးငယ်၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ ဤရက်စက်လှသော လောကတွင် ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို အားကောင်းအောင် တည်ဆောက်ခြင်းသည်သာလျှင် အလိုအပ်ဆုံးအရာဖြစ်သည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် လုချွမ်းသည် ချီချီလေးအား ဧည့်ခန်းအတွင်း၌သာ လွတ်လပ်စွာ ဆော့ကစားခွင့် ပေးထားတော့သည်။ သတ္တမထပ်ရှိ အိပ်ခန်းပြတင်းပေါက်များကိုမူ ထိုလျှာရှည်ဇွန်ဘီ၏ အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ရန် သစ်သားပြားများဖြင့် ပိတ်ထားခဲ့သဖြင့် အလင်းရောင် ရရှိမှုမှာ အားနည်းလှသည်။

ဆဋ္ဌမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းမှာမူ ပိုမိုလင်းရုံသာမက လုချွမ်းကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို ထိုနေရာ၌ပင် လေ့ကျင့်လေ့ရှိသဖြင့် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလှသည်။ လုချွမ်းသည် ဝရန်တာ၌ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ဓားသိုင်းပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်နေစဉ် ကျိရုရွှယ်သည် ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ မတ်တတ်လမ်းလျှောက်ခြင်းကို လေ့ကျင့်ရင်း သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကိုပါ တစ်ပါတည်း ပျိုးထောင်နေခဲ့သည်။

လုချွမ်း၏ အနီးကပ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ကျိရုရွှယ်၏ ခြေလှမ်းများမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုတည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ လုချွမ်း၏ အမြင်၌မူ ချီချီလေး၏ တိုးတက်မှုမှာ သာမန်ကလေးငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် အံ့မခန်းဖွယ်ရာ ပါရမီရှင်ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာမူ ပိုမိုပြတ်သား တည်ကြည်လာခဲ့ပြီး ဖြူစင်နက်မှောင်သော ထိုမျက်ဝန်းများအတွင်း၌ ကလေးငယ်တစ်ဦးတွင် ရှိအပ်သော မသိနားမလည်မှုမျိုး စိုးစဉ်းမျှ မရှိတော့ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်နှင့်အမျှ ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်တွင်း၌ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်ဆိုင်ရာ အသိစိတ်များမှာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလည၏ ပြောင်းလဲမှုနောက်ပိုင်းတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် အန္တရာယ်အပေါင်း ခိုအောင်းရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သောကြောင့်ပင်။

လေထုအတွင်း စွမ်းအင်ဓာတ်များ ပေါများစွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုနှင့် ထူးခြားသော ဗီဇပြောင်းလဲမှုများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ယခုအချိန်သည် အစပျိုးရုံမျှသာ ရှိသေးသော်လည်း နောင်တွင်မူ ထိုပြောင်းလဲမှုများသည် ယခုထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့ပြင် အခြားသော သတ္တဝါအမျိုးမျိုးသည်လည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စတင်တက်လှမ်းလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ဖခင်ကဲ့သို့သော သာမန်အဆင့်နိမ့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖို့မူ မကြာမီတွင် ဤလောက၌ ရှင်သန်ရန် နေရာပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျိရုရွှယ်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလျင်အမြန် ကြီးထွားလာအောင် ပြုလုပ်ရမည်ဟု သိရှိနားလည်ထားသည်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်ရန်အတွက် မတ်တတ်လမ်းလျှောက်ခြင်းကို လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ ဖခင်ဖြစ်သူကို ကူညီနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်မနေစေရန် တားဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသော ဤလောကတွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု မရှိသေးသော သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးသော နို့စို့ကလေးငယ်တစ်ဦးတို့၏ အခြေအနေမှာ ကျိရုရွှယ်အတွက်မူ အလွန်တရာ ဆိုးရွားလှသော အစပြုမှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ဧကရီတစ်ပါးဖြစ်ခဲ့သူပီပီ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေဆိုးမှ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် သူမတွင် ကျင့်စဉ်လမ်းကို အမြန်ဆုံး အဆင့်မြှင့်တင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။

ဝူး... ဂါး...

လုချွမ်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ သားအဖနှစ်ဦး စနစ်တကျ လေ့ကျင့်နေကြစဉ်မှာပင် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်မှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံကို ကြားသည်နှင့် သမီးငယ် လမ်းလျှောက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုနေသော လုချွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လုချွမ်း၏ အာရုံအမြင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ထိုနေရာသို့ အမြန်ဆုံး စေလွှတ်လိုက်သည်။ နေရောင်ခြည် လူနေရပ်ကွက်၏ သစ်ပင်ပန်းမန်များကြား၌ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလညဖြစ်စဉ်နောက်ပိုင်း ဗီဇပြောင်းလဲကာ ဆင့်ကဲတိုးတက်လာခဲ့သော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်အနက် တစ်ကောင်မှာ အမြင့် နှစ်မီတာခွဲခန့်ရှိပြီး ကြွက်သားအဖုအထစ်များဖြင့် ထွားကြိုင်းသန်မာလှသည်။ အထူးသဖြင့် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တောင့်တင်းလှသော ၎င်း၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တိုင်း လေထုအတွင်း ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ချောက်ချားဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။ လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ တွင်းကြီးတစ်တွင်း ဖြစ်သွားစေနိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်မျိုး ရှိပေသည်။ ဤသတ္တဝါမှာ လုချွမ်း ယခင်က တွေ့ကြုံဖူးပြီး ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကိုပင် ဝါးမြိုခဲ့ဖူးသော အဖျက်စွမ်းအားပြင်း ဇွန်ဘီပင်။

အခြားတစ်ကောင်မှာမူ လုချွမ်းအတွက် ပိုမိုရင်းနှီးနေသည့် သတ္တဝါဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ လေးဘက်ထောက်၍ ကိုယ်ကိုနိမ့်ကာ အသင့်အနေအထားရှိနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးရောင်

မိစ္ဆာပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဧရာမဇွန်ဘီကဲ့သို့ ကြီးမားထွားကြိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အမြင်အာရုံကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး မရှိသော်လည်း အလွန်တရာ သွက်လက်ချက်ချာလှသည်။

၎င်း၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာလည်း အံ့မခန်း ပြင်းထန်လှ၏။ ထက်မြက်သော လက်သည်းများဖြင့် လေထဲသို့ ပုတ်ခတ်လိုက်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်မှာ သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်သာဆိုပါက အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးသွားနိုင်လောက်သည်။ ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ဇွန်ဘီမှာ လုချွမ်းအတွက် အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားခြင်းအပေါ် အခြားဇွန်ဘီများကပင် ရွံရှာမိကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုလျှာရှည်ဇွန်ဘီ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့သည် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသော သံခမောက်များကို ဆောင်းထားခြင်းကြောင့်သာ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်ကပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိတော့မည်ဟု လုချွမ်းက နောက်ပြောင်၍ပင် တွေးတောမိသည်။

သို့ရာတွင် ရုပ်သေး၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် လုချွမ်းသည် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က သူကိုယ်တိုင် တစ်ကောင်ကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ပါလျက် ဤဧရာမဇွန်ဘီကြီးမှာ ဘယ်နေရာကနေ ရောက်လာတာလဲ။

ဇွန်ဘီများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ ဒီလောက်တောင် မြန်ဆန်နေတာလား။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုလျှာရှည်ဇွန်ဘီ၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပျောက်ကင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း သတိပြုမိလိုက်ခြင်းပင်။ လုချွမ်း ထိန်းချုပ်ထားသော ရုပ်သေးက ခုတ်

ပိုင်းပစ်ခဲ့သည့် လက်မောင်းမှာပင် ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းအားကြီး ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီနှစ်ကောင်သည် တစ်ကောင်၏ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို တစ်ကောင်က လုယူဝါးမြိုရန်အတွက် အပြန်အလှန် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု လုချွမ်း ခန့်မှန်းမိလေတော့သည်။