အခန်း (၃၆)

ရှုး... ရှုး... ရှုး...

လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော အသံများသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုစူးရှကာ ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ လုချွမ်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းနေပြီး ငွေရောင်ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းများသည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

ပုံဆောင်ခဲအမြုတေများကို ဝါးမြိုပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သဖြင့် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မူလကကဲ့သို့ တောင့်တင်းပြီး ထိခိုက်လွယ်သော ပုံစံမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။ သူသည် စနစ်တကျ ဓားသိုင်းပညာများကို သင်ယူထားခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို လေ့လာထားခြင်း မရှိသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားမှာ အပြည့်အဝ နီးပါး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ရိုးရှင်းသော ကွန်ဖူးကွက်များကို အခြေခံ၍ ဓားကို ကျပန်းဝှေ့ယမ်းနေသော်လည်း ပြတ်သားပြီး မရပ်မနား ထွက်ပေါ်နေသော ဓားအလင်းတန်းများက သူ့အား ထိပ်တန်းသိုင်းဆရာကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။

"ကြည့်ရတာ... ဖေဖေက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုသန်မာလာသလိုပဲ"

ကျိရုရွှယ်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း မနီးမဝေး၌ ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်နေသော ဇွန်ဘီဖေဖေကို ကြည့်ကာ များစွာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သူတို့ ပထမဆုံး စတင်တွေ့ဆုံစဉ်က သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေသည် အခြားသော ဇွန်ဘီများနှင့် များစွာ မထူးခြားဘဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးကွက်နှင့် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်သာ နည်းပါးခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် ပိန်လှီနွမ်းလျနေပြီး ပုပ်စော်နံသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းနေသော သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေမှာ များစွာ ပိုမိုတောင့်တင်းခိုင်မာလာသည်ဟု ထင်မြင်နေမိလေတော့သတည်း။

လုချွမ်း၏ အဝတ်အစားများပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများနှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူ၏ အင်္ကျီအောက်မှ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြွက်သားများဖြင့် တောင့်တင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် အကဲခတ်မိလိုက်သည်။

သာမကဘဲ သူ၏ အသားအရေအရောင်မှာပင် ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ အကယ်၍ သေသေချာချာ အနီးကပ် မကြည့်မိပါက သူ့အား လူသားတစ်ဦးဟုပင် ထင်မှတ်မှားနိုင်လောက်သည်။

"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဇွန်ဘီတွေကလည်း လူသားတွေလိုပဲ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင် လုပ်လို့ရတာလား။ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝတုန်းက ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးရတာလဲ"

သူမ တွေးတောနေမိသည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိရုရွှယ် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင်လည်း လူသားအသိစိတ် ကြွင်းကျန်နေသော အဆင့်နိမ့်ဇွန်ဘီမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ကျိရုရွှယ်သည် ဤဖြစ်ရပ်ကို ဇွန်ဘီမျိုးနွယ်စု၏ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် အရင်ဘဝက လူသားမျိုးနွယ်၏ ဧကရီတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့လင့်ကစား သူမ၏ အချိန်အများစုကို ရှင်သန်ရေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးတို့၌သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ အတိတ်ကာလက ဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် ထွက်ပြေးခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့ကိုသာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသဖြင့် ဇွန်ဘီများ၏ သဘာဝကို အသေးစိတ် လေ့လာခွင့် မရခဲ့ချေ။

သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေ ဓားကို မနားတမ်း ဝှေ့ယမ်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ အတိတ်ဘဝမှ သိရှိခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ခြင်းအတတ်ပညာအချို့ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

အကယ်၍ လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သန်မာလာနိုင်သည်ဆိုပါက ထိုနည်းစနစ်များကို သူမ၏ဖခင်အား သင်ကြားပေး၍ မရနိုင်ဘူးလား။

သူမ၏ဖခင်မှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ရှေ့ဆက်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် အောက်ခြေအဆင့် အသေခံတပ်သားတစ်ဦးသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ၏ခွန်အားကို အနည်းငယ်မျှပင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့ပါက ဤကပ်ဘေးကြီးအတွင်း ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ပိုမိုမြင့်မားလာမည် ဖြစ်သည်။

ကျိရုရွှယ်သည်လည်း ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်ရေး နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုပြီး လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာမလဲ။ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို မှီနိုင်ပါ့မလားဟူသည်ကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

ထိုစဉ် ဝရန်တာဘက်၌မူ လုချွမ်းသည် သူ၏လက်ထဲမှ ထက်မြက်လှသော ဓားရှည်ကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်နေတော့သည်။

ပုံဆောင်ခဲအမြုတေများကို ဝါးမြိုပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သဖြင့် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ များစွာ သန်မာလာခဲ့ပြီး သူလေ့ကျင့်နေသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။

ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ရာ လက်နက်သာရှိမည်ဆိုပါက အခြားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဟု လုချွမ်း ယုံကြည်နေသည်။ ထိုစဉ် သူ၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူထိန်းချုပ်ထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးထံမှ သတင်းအချက်အလက်အသစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံကို ရုပ်သေးထံသို့ ပြောင်းလဲကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာရှိ လမ်းမတစ်ခုပေါ်၌ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကြွက်သားများဖြင့် တောင့်တင်းလှသော ဧရာမဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး လမ်းဘေး၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ကုန်း၍ ကိုက်ခဲစားသောက်နေသည်။

ထိုကောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ အဆမတန် မြင့်မားလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်

ခြင်း ရှိမရှိ သူအမြဲ စမ်းသပ်လိုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ အခွင့်အရေးကောင်းကြီးနှင့် တည့်တည့်တိုးလေပြီဖြစ်ကာ လုချွမ်းသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ထိုဆင့်ကဲဇွန်ဘီရှိရာ အရပ်သို့ ချက်ချင်း ဦးတည်၍ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သတိလက်လွတ် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ ဦးစွာ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုကို ဝိုင်းရံစေပြီး သာမန် လမ်းဘေးဇွန်ဘီအုပ်ကြီးအလား ဟန်ဆောင်ကာ ဧရာမဇွန်ဘီကြီးရှိရာသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် လမ်းမပေါ်၌ ယိုင်တိယိုင်တိုင် လျှောက်လှမ်းနေသော ဤဇွန်ဘီအုပ်ငယ်လေးမှာ များစွာ ထူးခြားနေခြင်း မရှိပေ။ အသားစားခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်နေသော ဧရာမဇွန်ဘီကြီးမှာလည်း မည်သည့်မူမမှန်မှုကိုမျှ သတိမပြုမိဘဲ ခေါင်းငုံ့၍သာ ဆက်လက်စားသောက်နေခဲ့သည်။

ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် လုချွမ်းသည် စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းကို စောစီးစွာ မပြုလုပ်သေးဘဲ ရုပ်သေးများကို အကာအကွယ်ယူကာ ပစ်မှတ်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး ဖြစ်အောင် တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူ မသိရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပိုမိုသတိထားသည့်အနေဖြင့် ဧရာမဇွန်ဘီကြီး၏ အာရုံကို မဆွဲဆောင်မိစေရန် သူ၏ ရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့၏ အရှိန်ကို တမင်တကာပင် လျှော့ချထားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ လုချွမ်းသည် ရန်သူကို ရိပ်မိခြင်းမရှိစေဘဲ ဧရာမဇွန်ဘီနှင့် မီတာတစ်ရာအောက် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီ၏ အသားအရေပေါ်ရှိ အကြောအမျှင်များကိုပင် မြင်တွေ့နေရပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာလှသော ကြွက်သားများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဖိအားများကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရသည်။ လုချွမ်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ချက်ချင်းစုစည်းလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိဇွန်ဘီကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် လွှမ်းခြုံရစ်ပတ်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအားမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အခြားဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် လုချွမ်းသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရုပ်သေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏စိတ်စွမ်းအားက ထိုဇွန်ဘီကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည့်အခါ ပြန်လည်ခုခံမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဂါး... ဝူး...

ဧရာမဇွန်ဘီကြီးသည် လုချွမ်း၏ စိတ်စွမ်းအားကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားရင်း ဟိန်းဟောက်သံအချို့ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော လုချွမ်း၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ အားကောင်းလှသဖြင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ခံစစ်ကို လျင်မြန်စွာပင် ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စိတ်စွမ်းအားမျှင်များသည် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်သွားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ဤစွမ်းအားကြီး ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။

"တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားတာလား"

ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လိုက်သဖြင့် လုချွမ်းမှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားရသည်။ အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ဤကဲ့သို့ အလွန်သန်မာသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ သာမန်ဇွန်ဘီများထက် စိတ်

စွမ်းအား ပိုမိုသုံးစွဲရသော်လည်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော လုချွမ်းအတွက်မူ လက်ခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိသည်။

စိတ်စွမ်းအားအချို့ကို အသုံးပြုပြီး အလွန်အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို ရရှိလိုက်ခြင်းမှာ လုချွမ်းအတွက် အလွန်တန်သော လဲလှယ်မှုတစ်ခုပင်။ နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေသော အကြောအမျှင်များ၊ ဧရာမလက်မောင်းကြီးများနှင့် တောင့်တင်းလှသော ဤဘီလူးကြီးသည် လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကားများကိုပင် ကြေမွသွားစေနိုင်ကာ သာမန်ဇွန်ဘီများထက် များစွာသာလွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူ့လက်အောက်ရှိ ဤဆင့်ကဲရုပ်သေးတစ်ကောင်တည်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာပင် သာမန်ရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိရှေ့ရှိ ဧရာမရုပ်သေးကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင် ထပ်မံရရှိလိုက်ခြင်းက သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။