အခန်း (၄၂)

လက်ရှိအခြေအနေကို သုံးသပ်ကြည့်လျှင် ဤအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့၏ အင်အားမှာ အတော်အတန် အထင်ကြီးဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တွင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော လူသားသစ်တစ်ဦး ပါဝင်နေပြီး အခြားတစ်ဖွဲ့တွင်မူ ခိုင်မာသော လက်နက်အင်အား အရင်းအမြစ်များ ရှိနေသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ကနဦးအဆင့်တွင် ဤမျှအင်အားတောင့်တင်းခြင်းမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့မှာ ယခင်ကထက် များစွာအင်အားတောင့်တင်းလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထိုအဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုနှင့် ရန်သူမဖြစ်လိုပေ။

"ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကိုယ့်လမ်းကိုယ်လျှောက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မင်းတို့ ငါ့ကို လာပြီး မနှောင့်ယှက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်..."

လုချွမ်းကိုယ်တိုင်က လူသားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သူပီပီ လူသားအသားကို စားသုံးရန် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်စတင်ချိန်မှ ယခုအထိ လုချွမ်းသည် ရေခဲသေတ္တာထဲမှ အသားခဲများကိုသာ စားသုံးခဲ့ပြီး လတ်ဆတ်သော အသားဟူ၍ မျိုးဗီဇပြောင်းသားရဲ၏ အသားကိုသာ စားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သွေးရောင်လမင်း၏ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက်တွင် လုချွမ်းသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ ဦးနှောက်ထဲရှိ အမြုတေများမှာ လတ်ဆတ်သော အသားများထက် မိမိကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် သူသည် အသားကို စားသုံးခြင်း အလွန်နည်းပါးသွားခဲ့သည်။

လုချွမ်းသည် ထိုလူသားများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်လည်း မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခုအခါ လူသားတစ်ဦး မဟုတ်တော့ဘဲ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုအဖွဲ့နှစ်ခုရှေ့တွင် ပေါ်လာပါက ၎င်းတို့သည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ သူ့ကို အရင်ဆုံး သတ်ဖြတ်ပစ်မည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် လုချွမ်းအတွက် လက်ရှိတွင် အတူတူယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်သော အဖော်ဟူ၍ ချီချီလေး တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်းသည် သွေးဆာနေသော အခြားမိစ္ဆာများနှင့် ပေါင်းဖော်လိုစိတ် မရှိပေ။ ဇွန်ဘီများသည် အသိစိတ်ကင်းမဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော ဗီဇအတိုင်းသာ လှုပ်ရှားကြသည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအချင်းချင်း တွေ့ဆုံသည့်တိုင်အောင် တစ်ဦး၏အမြုတေကို တစ်ဦးက ဝါးမြိုရန်သာ ကြံစည်ကြမည် ဖြစ်သည်။

လူသားအသိစိတ် ရှိနေသောကြောင့် လုချွမ်းသည် လူသားစခန်းများသို့ ပြန်ရန်လည်း မဖြစ်

နိုင်ပေ။ လူမျိုးမတူလျှင် စိတ်ထားမတူနိုင်ဟူသော အယူအဆကို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများလည်း နားလည်ကြသည်။ ဇွန်ဘီများကြောင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်စကတည်းက လူသားပေါင်းများစွာ သေကြေပျက်စီးခဲ့ရသဖြင့် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော နာကျည်းချက်များ ရှိနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်လူသားစခန်းကမျှ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ လူသားများက သူ့ကို အမှန်တကယ် လက်ခံခဲ့လျှင်ပင် လုချွမ်းအနေဖြင့် ညဘက်တွင် စိတ်အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုလူသားများက သူ့ကို လာရောက်မနှောင့်ယှက်သရွေ့ လုချွမ်းသည် သူတို့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်ရန် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။

သူ့ထံတွင် လူသားအသိစိတ် ရှိနေသေးသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားများကဲ့သို့ နေထိုင်သင့်သည်ဟု လုချွမ်း မယူဆပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ရှင်သန်နိုင်ရေးမှာ အခြေခံအကျဆုံးဖြစ်ရာ လူသားဖြစ်နေရုံမျှဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ အလွတ်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် လုချွမ်းအတွက် လူသားများသည် ဇွန်ဘီများထက် ပို၍ပင် အလုပ်ရှုပ်စရာ ကောင်းသည်။ ဇွန်ဘီများသည် ဗီဇအတိုင်းသာ လှုပ်ရှားကြသဖြင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရုံသာ ရှိသော်လည်း လူသားတို့၏ အတွေးအခေါ်မှာ များစွာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလှရာ မိမိအနေဖြင့် ထောင်ချောက်အတွင်း မကျရောက်နိုင်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

လုချွမ်းအတွက်မူ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မနှောင့်ယှက်ဘဲ နေထိုင်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ထိုလူသားများက သူ့ကို လာရောက်နှောင့်ယှက်ပြီး ချီချီလေးနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းနေရသော အေးချမ်းသည့် ဘဝလေးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားလာပါက လုချွမ်းအနေဖြင့် သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်ကို ပြသရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဇွန်ဘီပိုး ကူးစက်ခံခဲ့ရခြင်းကြောင့် လုချွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသအဟုန်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ ယခုမှ ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိထားသော အေးချမ်းသာယာသည့် ဘဝကို မည်သူကမျှ လာရောက်ဖျက်ဆီးခွင့် မရှိပေ။

ဘေးနားရှိ ကျိရုရွှယ်မှာမူ ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမအား အစဉ်အမြဲ ဂရုစိုက်ပေးတတ်သော ဇွန်ဘီဖေဖေထံမှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များကို မမျှော်လင့်ဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဖေဖေ့ကို ဒေါသထွက်အောင် တစ်စုံတစ်ရာက လုပ်ဆောင်လိုက်တာလား။ ယခင်က သူမ တွေ့ရှိခဲ့သည့် မျိုးဗီဇပြောင်းသားရဲ၏ အမွေးအမျှင်များနှင့် လတ်ဆတ်သော သွေးစွန်းရာများကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။ ဤအချက်က သူမ၏ဖခင်မှာ သာမန်မဟုတ်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရန်မစသင့်သောသူဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ်ကို ပိုမိုသေချာစေခဲ့သည်။

လုချွမ်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချစ်စဖွယ်ကြည့်နေသော ချီချီလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး နူးညံ့သောအပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် လုချွမ်းသည် စိတ်အာရုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူစေလွှတ်ထားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးထံမှ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုသတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် ၎င်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှင့် အာရုံချင်း ချိတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်၏ ဝေခွဲမရသော အကြည့်များအောက်တွင် အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားလေသည်။

...

ရဲစခန်းနှင့် မနီးမဝေးတွင်ရှိသော စတိုးဆိုင်ငယ်တစ်ခုအတွင်း၌ ကျောက်လင်းနှင့် ရဲအရာရှိအချို့သည် လိုအပ်သော ရိက္ခာများကို စုဆောင်းနေကြသည်။ ရဲစခန်းအတွင်း၌ ရိက္ခာအချို့ သိုလှောင်ထားသော်လည်း ပမာဏမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ကြာရှည်လာသည်နှင့်အမျှ အစားအစာ ပြတ်လပ်မှုမှာ သိသိသာသာ ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ချိန်တွင် ရဲစခန်းရှိ တာဝန်ရှိသူများသည် ၎င်းတို့၏ အင်အားကို အထင်ကြီးကာ ဤကပ်ဘေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို လျှော့တွက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အထက်မှ အကူအညီများ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ အစောပိုင်းတွင် ရိက္ခာနှင့် အင်အားကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တစ်လကျော် ကြာမြင့်လာသည့်တိုင် မည်သည့် အကူအညီမျှ ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။

ဤအခြေအနေကြောင့် ရဲစခန်းအတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။ စတိုးဆိုင်ငယ်အတွင်းရှိ ရိက္ခာအများစုမှာ လူသားများ၏ ယူဆောင်ခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း အကြွင်းအကျန် အချို့ရှိနေသေးသဖြင့် ရဲအရာရှိများသည် ကျောပိုးအိတ်များကိုယ်စီဖြင့် ဂရုတစိုက် ရှာဖွေနေကြသည်။

ဆိုင်အတွင်း၌ လူသားတို့၏ ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံနှင့် ပစ္စည်းများ ထုပ်ပိုးသံမှလွဲ၍ အခြားအသံများ မထွက်ပေါ်ချေ။

ဂလောက်... ဂလပ်..

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံသဲ့သဲ့ကြောင့် လူတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်ကြသည်။

"အခုနက ဘာအသံလဲ။ မင်းတို့ ကြားလိုက်လား"

ရဲအရာရှိတစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တိုးတိုးလေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ ငြိမ်သက်နေကြသည်။ ကျောက်လင်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်

လိုက်ပြီး "အပြင်က ဖြတ်သွားတဲ့ ဇွန်ဘီ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အချိန်မဖြုန်းနဲ့ ရိက္ခာတွေကို မြန်မြန်သိမ်းပြီး ရဲစခန်းကို ပြန်ကြမယ်။ ဇွန်ဘီတွေ ဝိုင်းတာ မခံရစေနဲ့" ဟု ခပ်တိုးတိုး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအဖွဲ့၏ ကံကြမ္မာမှာ မကောင်းလှပေ။ ကျောက်လင်း၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် အနည်းငယ် ပိန်လှီသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင်သည် ဆိုင်အဝင်ဝတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ဤဇွန်ဘီသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့် မခြားနားသော်လည်း ၎င်း၏ ဧရာမ လက်သည်းရှည်ကြီးများက ၎င်းသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

"မြန်မြန်ပြေး ရဲစခန်းဘက်ကို ဆုတ်ကြ။ ဒါ မျိုးဗီဇပြောင်းနေတဲ့ ဇွန်ဘီပဲ"

ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး လူတိုင်းကို အမြန်ဆုတ်ခွာရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ရဲအရာရှိများသည် ကျောပိုးအိတ်များကိုယ်စီဖြင့် လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်ပြေးကြသော်လည်း လေ့ကျင့်သားရရှိထားသော အရာရှိများပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုအမျိုးအစားဇွန်ဘီကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ဤဇွန်ဘီသည် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လူသားများနှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

အရာရှိများသည် ချက်ချင်းပင် သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ကြသော်လည်း သူတို့မှာ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ မဟုတ်ကြသဖြင့် ပစ်ခတ်မှုမှာ တိကျခြင်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကျည်ဆန်များမှာ ကုန်စင်များကြားသို့သာ ကျရောက်သွားပြီး တစ်ချက်မျှ ထိမှန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မျိုးဗီဇပြောင်းဇွန်ဘီနှင့် သူမ၏ ရဲဘော်များကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်း၌ ဝမ်းနည်းရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...

ကျောက်လင်းသည် ဇွန်ဘီ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် သေနတ်သုံးချက် ပစ်ခတ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ သွားကြတော့။ ရိက္ခာတွေကို ရဲစခန်းကို အရောက်သယ်သွားကြ။ အဲဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေက မင်းတို့နဲ့ ဒီရိက္ခာတွေကို ပိုပြီး လိုအပ်တယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျောက်လင်းသည် သူမစုဆောင်းထားသော ရိက္ခာအိတ်များကိုပါ သူမ၏ အဖော်များထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ရဲအရာရှိတွေအနေနဲ့ ငါတို့က လူတိုင်းရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ရမယ်။ ဒီရိက္ခာတွေကို မင်းတို့ သေချာပေါက် အရောက်သယ်သွားရမယ်"

အခြားအရာရှိများသည် ဤကဲ့သို့ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် ကျောက်လင်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် တွေးတောပေးနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။

"ငါ ဒီဇွန်ဘီကို အာရုံလွှဲထားမယ် အခွင့်အရေးရတုန်း မင်းတို့ ဒီကနေ မြန်မြန်လွတ်အောင်ပြေး"

ကျောက်လင်း၏ အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်မှုနှင့် အော်ဟစ်သံများကြောင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီမှာ သူမထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။ သူမသည် အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းသော်လည်း ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ အရှိန်ကို မမှီနိုင်ပေ။ လမ်းတွင် ခံနေသော ကုန်စင်များမှာ ဇွန်ဘီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သည်းချက်များကြောင့် ပြတ်တောက်ကြွေမွကုန်သည်။ နောက်ဆုံးကျည်ဆန်မှာလည်း လွဲချော်သွားပြီးနောက် ကျောက်လင်းမှာ ထောင့်တစ်နေရာ၌ ပိတ်မိသွားလေတော့သည်။

လိုက်ပါလာသော ဇွန်ဘီကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း၏ နှလုံးသားမှာ နစ်မွသွားရသည်။ သို့သော် သူမ အသတ်ခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် ထူးဆန်းစွာပင် လိုက်လာသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကြီးမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သွေးဆာနေသော ထိုဇွန်ဘီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ထိုခဏ၌ ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားပုံရလေသည်။