အခန်း (၄၆)

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ပန်းခြံလမ်းလေးမှာ ယခုအခါ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော အရာတစ်ခု၏ အသံများနှင့် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လူရိပ်နှစ်ခုသည် ကွန်ဖူးရုပ်ရှင်ထဲမှ သိုင်းပညာရှင်များကဲ့သို့ပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာ၌ ဓားအလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ဖျတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ဓားဖြင့် လေကိုခွဲလိုက်သော အသံမှာ နားထောင်ရသူ၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားစေသည်။

တိုက်ပွဲဝင်နေသော ထိုလူရိပ်နှစ်ခုမှာ လုချွမ်းနှင့် သူ၏ နောက်ဆုံးရရှိထားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးလျှပ်စီးတို့ပင်။

လုချွမ်းသည် အမြုတေများကို အဆက်မပြတ် စားသုံးပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုများနှင့်အတူ သာမန်အဆင့်နိမ့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် လုချွမ်း၏ တိုက်ခိုက်ရေး လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ထိုဇွန်ဘီရုပ်သေးများ အားလုံး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် လုချွမ်းအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ချေ။

ယခင်က ထိန်းချုပ်ထားသော တာဖန်းမှာမူ တိုက်ခိုက်ရေး အဖော်အဖြစ် လေ့ကျင့်ရန် လုံးဝ မသင့်တော်ပေ။ တာဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ထွားကျိုင်းပြီး ခွန်အားမှာလည်း အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ တူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ တာဖန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရခြင်းမှာ လုချွမ်းအတွက် တင့်ကားတစ်စီးကို ရင်ဆိုင်နေရသော ခြေလျင်စစ်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တာဖန်းနှင့် တိုက်ခိုက်လေ့ကျင့်ရန် မိုက်မဲမည်မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိတွင် လျှပ်စီးမှာ လုချွမ်းအတွက် အကောင်းဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေး အဖော်ပင်။ လျှပ်စီးတွင် တာဖန်းကဲ့သို့ ထွားကျိုင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အဆမတန် ခွန်အားမျိုး မရှိသော်လည်း ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

အမှန်စင်စစ် လျှပ်စီးမှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုအမျိုးအစားဖြစ်သောကြောင့် ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အမြုတေအတော်များများ စားသုံးထားသော လုချွမ်းထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်နေသေးသည်။

မကြာသေးမီက လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် အနီးအနားတွင် ရိက္ခာရှာဖွေရင်း ဟတ်ဒ်ဝဲပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်တစ်ခုမှ တောခုတ်ဓားနှစ်လက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုစတီးဓားနှစ်

လက်ကို လျှပ်စီးထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ့အား တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ပန်းခြံလမ်းလေးပေါ်၌ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကဲ့သို့ ရင်ဆိုင်နေကြသော မြင်ကွင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ စတီးဓားချင်း ထိခိုက်မိသည့်အခါတိုင်း မီးပွင့်များပင် ထွက်ပေါ်လာလေ့ရှိသည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး

ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်သည့်အတိုင်း လျှပ်စီး၏ အရှိန်မှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး လုချွမ်းထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ လုချွမ်းသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း ဓားနှစ်လက်ကိုင်ထားသော လျှပ်စီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ခုခံကာကွယ်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။ အနည်းငယ်မျှ အမှားအယွင်းရှိပါက ဒဏ်ရာရရှိသွားနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးပင်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့်နေခြင်းကြောင့် လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်

ဟန်ချက်ညီမှုနှင့် တိုက်ပွဲဝင်အသိစိတ်တို့မှာလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဓားချင်းထိခိုက်မိတိုင်း လုချွမ်း၏ လက်မောင်းများမှာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကို ခံစားရသည်။ သူသည် အတိတ်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် မကြာသေးမီက သင်ယူထားသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်အသုံးပြုခဲ့သည်။

ယခုမှပင် လုချွမ်းသည် မိမိနှင့်အဆင့်တူ အစွမ်းထက်သော လေ့ကျင့်ဖော်တစ်ဦးရှိရန် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း နားလည်သွားတော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လုချွမ်းက တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လျှပ်စီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လျှပ်စီးမှာ ပထမအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အဆင့်မြင့်မားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း အသေအချာပင်။

အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် လုချွမ်း၏ လက်ရှိစွမ်းအားမှာ လျှပ်စီးထက် အနည်းငယ် နိမ့်ပါးနေသေးသည်။ သာမန်အဆင့်နိမ့်ဇွန်ဘီများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤလေ့ကျင့်မှုမှာ ပိုမိုအန္တရာယ်များသော်လည်း လုချွမ်းမှာမူ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေမိသည်။

သူသည် အမြဲတမ်း ခုခံကာကွယ်နေရသည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုဖြစ်စဉ်အတွင်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာ သိသိသာသာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့်ဇွန်ဘီများနှင့် လေ့ကျင့်စဉ်ကထက် များစွာ ပိုမိုထိရောက်သည်။

လုချွမ်းသည် မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို ပိုမိုထက်မြက်အောင် ပြုလုပ်ရန် တစ်စက္ကန့်မျှ မရပ်နားခဲ့ပေ။ သူ၏ ဆင့်ကဲစွမ်းရည်မှာ ဇွန်ဘီများကို စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤစွမ်းရည်တစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ အလွန်အမင်း အားကိုးမထားလိုပေ။ အကယ်၍ တစ်နေ့တွင် သူ၏အနား၌ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ မရှိတော့လျှင် သော်လည်းကောင်း ရန်သူကို မထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် သော်လည်းကောင်း မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းကိုသာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်တိုင် လုံလောက်သော ခွန်အားရှိခြင်းကသာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေ့မှ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို ကြည့်ကာ ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ထပ် အမိန့်တစ်ခု ထပ်မံပေးလိုက်ပြန်ရာ ထိုနေရာ၌ ဓားအလင်းတန်းများ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝှေ့ယမ်းလာတော့သည်။

ဇွန်ဘီများသည် လူသားများကဲ့သို့ စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အချိန်အကြာကြီး အနားယူရန် သို့မဟုတ် အစားအစာများ စားသုံးရန် မလိုအပ်ပေ။ လုချွမ်းသည် သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်အတွေ့အကြုံများကို အကျဉ်းချုပ် သုံးသပ်ပြီးနောက် လေ့ကျင့်မှုကို ချက်ချင်း ပြန်လည်စတင်ခဲ့သည်။

နေအိမ်အတွင်း၌ လုချွမ်း အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် အခန်းအတွင်း၌ တစ်ဖန် ပြန်လည်လှည့်လည် စူးစမ်းနေပြန်သည်။ သူမသည် အခန်းတွင်းရှိ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးကို မွှေနှောက်ရှာဖွေရင်း အသုံးဝင်မည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးကတည်းက သူမသည် အိပ်ခန်းထဲတွင်သာ အမြဲရှိနေခဲ့သဖြင့် သူမ အတိအကျ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသေချာသေးပေ။

သူမသည် စာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုချင်းစီကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အော်... ဒါက ကျန်းဟိုင်မြို့ကိုး"

ပြန့်ကျဲနေသော စာရွက်စာတမ်းများကြားတွင် ကျိရုရွှယ်သည် ဤအိမ်ခြံမြေ၏ အချက်အလက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာချုပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမရောက်ရှိနေသော နေရာအတိအကျကို သိရှိသွားသည့်အတွက် ကျိရုရွှယ် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ အတိတ်ဘဝမှ မှတ်ဉာဏ်များသည် ယခုဘဝတွင် ပြန်လည်အသုံးချရန် အလွန်အရေးကြီးလှပေသည်။

သို့သော် ကျိရုရွှယ်အနေဖြင့် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန်အမင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိခြင်းကို အနည်းငယ် နှမြောမိသည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကျန်းဟိုင်မြို့၌ အလွန်ကျော်ကြားသော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ လူသားတစ်ဦးနှင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြပြီး နှစ်ဦးလုံးမှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အမျိုးအစားများ မဟုတ်ကြပေ။

ထိုလူသားမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေဟု လူသိများသည့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ ထိုအမည်မှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေမှာ ကမ္ဘာမပျက်မီက ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် ကြားဖူးခဲ့သည်။ သူမမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပင်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုအမျိုးသမီးတွင် အလွန်ထူးခြားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း အတတ်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ ဂိမ်းထဲတွင် ကုဒ်ခိုးသုံးနေသည့်

အလား အလွန်အစွမ်းထက်လှပြီး သူမသည် ဆက်တိုက် ကိုးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် သေဆုံးသွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပါက သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာလေ့ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထူးကဲစွမ်းရည်မျိုးမှာ သူမကို ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဤရဲမေသည် သူမ၏ မယုံကြည်နိုင်လောက်သော စွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အစောပိုင်းကာလ၏ သစ္စာဖောက်မှုများနှင့် သေခြင်းတရားများကို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့သည်။ အစောပိုင်းက သူမ၏ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်နှင့် စေတနာတို့မှာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းရှိ လူသားတို့၏ ယုတ်ညံ့သော စိတ်ဓာတ်များကြောင့် တဖြည်းဖြည်း အေးစက်ခဲသွားခဲ့ပြီး သူမကို သွေးအေးသော သတ်ဖြတ်ရေးစက်ရုပ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ထိပ်တန်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အခြားသော မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတစ်ကောင်မှာမူ တိရစ္ဆာန်ရုံမှ ဧရာမ ဝက်ဝံဖြူကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီကပ်ဘေး စတင်ချိန်တွင် တိရစ္ဆာန်ရုံအား စီမံခန့်ခွဲသူ မရှိတော့သဖြင့် သားရဲများသည် တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ဝါးမြိုခြင်း သို့မဟုတ် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲကာ အလွန်အစွမ်းထက်လာခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ မူလကပင် ကြီးမားသော ဤဝက်ဝံဖြူကြီးမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထိုသားရဲဘုရင်ကို လျှပ်စီးဟိန်းသံဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်းသည် လျှပ်စီးစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သော ဧရာမ မျိုးဗီဇပြောင်းဝက်ဝံကြီး ဖြစ်သည်။