အခန်း။ (၅၂)

ဤလူကောင်ကြီးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထား၍ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤမျှ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်တတ်သည့် သတ္တဝါကို အမြန်ဆုံး အဆုံးစီရင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤဇွန်ဘီကြီးသည် နေ့စဉ် ရပ်ကွက်အဝင်ဝ၌ ကင်းစောင့်နေခြင်းက ကျွန်ုပ်၏ ဇွန်ဘီဖေဖေအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ အင်အားကြီးမားသော တင့်ကားအမျိုးအစား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီနှင့် နေ့စဉ် ရင်ဆိုင်နေရသော ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် ရပ်ကွက်အတွင်း အဝင်အထွက် ပြုလုပ်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်အတွင်း၌ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်သည်။

ဤလူကောင်ကြီးသည် ပထမအဆင့်တွင်ပင် လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်နိုင်နေပြီဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများသည် မူလကပင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အားသာချက်ရှိသူများဖြစ်ပြီး ယခုအခါ လက်နက်အသုံးပြုနည်းကိုပါ တတ်မြောက်ထားကြသဖြင့် ၎င်းတို့အား ဆက်လက်ကြီးထွားခွင့်ပြုရန် မသင့်ပေ။

အကယ်၍ ဤသန်မာလှသော ဇွန်ဘီကို တိတ်တဆိတ် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပါက ဖခင်ဖြစ်သူမှာ များစွာဝမ်းမြောက်သွားမည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့ပြင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ အမြုတေကို ဖခင်ဖြစ်သူအား စုပ်ယူစေခြင်းဖြင့် သူ၏အင်အားကိုလည်း သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မိမိ၏ စွမ်းပကားများကို စောစီးစွာ ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် ကောင်းစွာနားလည်ထားသည်။ မိမိသည် အသက်တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး မိမိနှင့် သက်တူရွယ်တူများမှာ မြေပြင်ပေါ်၌ တွားသွားရန်ပင် ကြိုးစားနေရသည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ ဤအရွယ်နှင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်ဆိုပါက များစွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်ပြသမိပါက ဖခင်ဖြစ်သူက မိမိအပေါ် မည်သို့မြင်မည်ကို ကျိရုရွှယ် စဉ်းစား၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် မိမိ၏ အစွမ်းအစအမှန်ကို လျှို့ဝှက်ထားရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤအင်အားကြီးမားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကိုမူ ဖခင်ဖြစ်သူ အပြင်သို့သွားနေသည့် အချိန်တွင်မှ နည်းလမ်းရှာ၍ တိတ်တဆိတ် အဆုံးစီရင်ရမည်ဖြစ်သည်။

မိမိသည် ကလေးငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်လင့်ကစား ဖန်သားအသက်ရှူခြင်းကျင့်စဉ်အားဖြင့် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

နိုးထလာသော သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် အချိန်ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်တို့ကို အသုံးပြုပါက ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို သုတ်သင်နိုင်မည်ဟု ကျိရုရွှယ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် ဝန်ခံရမည်မှာ ဤလူကောင်ကြီးသည် သာမန်အဆင့်နိမ့်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် လုံးဝမတူညီပေ။ စောစောက ရဲမေအား သံတူဖြင့် ပစ်ပေါက်သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် လုပ်ရပ်မှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သူဝှေ့ယမ်းလိုက်သော သံတူကြီးများမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသလို အဝေးမှ ပစ်ပေါက်လိုက်သည့်အခါတွင်လည်း ပစ်မှတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်ခဲ့သည်။

အဆိုပါ ရဲမေမှာ သံတူဒဏ်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အရိုးများကြေမွကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လျက် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှ သွေးယိုစီးကာ သေဆုံးခဲ့ရရှာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ တစ်နေ့သောအခါတွင် သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ကျိရုရွှယ် အမှန်တကယ် မလိုလားပေ။

မိမိ၏ ဖခင်မှာလည်း ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သာမန်ဇွန်ဘီများထက် ပိုမိုကြံ့ခိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဤမျှပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကိုမူ သူ၏ အနည်းငယ် သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် အသေအချာ သိရှိထားသည်။

"ငါ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီးမှ တကယ့်သေနတ်အစစ်တစ်လက်ကို ကိုင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး"

"ဒီသေနတ်ကို သိမ်းထားလိုက်မယ် နောက်ပိုင်းမှာ အသုံးဝင်လာနိုင်တာပဲ"

လုချွမ်းသည် အဆောက်အအုံအမှတ် ၅ ရှေ့ရှိ လျှပ်စီးကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျောက်လင်း ထားခဲ့သော လက်နက်ငယ်ကို ကောက်ယူစေခဲ့သည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့သုံး သေနတ်ကို လက်ထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း လုချွမ်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဆိုက်ရောက်လာပြီးနောက် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါကြီးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သေနတ်များသည် သိသာထင်ရှားသော အစွမ်းသတ္တိ ရှိနေဆဲပင်။ သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ ဦးခေါင်းကို အပစ်ခံရပါက သေချာပေါက် သေဆုံးမည်ဖြစ်သည်။ တာဖန်းပင်လျှင် ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ထိမှန်ပါက ရှင်သန်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

အကြောင်းမှာ ဇွန်ဘီများ၏ အားနည်းချက်မှာ ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ အမြုတေတည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူ ရိုက်သတ်လိုက်သော ရဲမေနှင့် ပတ်သက်၍ လုချွမ်းသည် မည်သို့မျှ စိတ်နှလုံးတုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

ဘဝနှစ်ခုလုံးတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် လူသတ်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်းသည် ၎င်းကို ကျင့်သားရနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီကပ်ဘေးနှင့်လည်း ရုတ်တရက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အချိန်အတန်ကြာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် လူသားတို့၏ အသက်အပေါ် လျစ်လျူရှုတတ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ အသက်ရှင်သန်ခြင်းမှာ မြက်ပင်လေးများပမာ တန်ဖိုးမဲ့လှပြီး သေခြင်းတရားနှင့် အမြဲတမ်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။ လမ်းမများပေါ်တွင် အသက်မဲ့သော အလောင်းများစွာ လွင့်စင်နေကြရာ ရဲအရာရှိတစ်ဦး ထပ်မံသေဆုံးသွားခြင်းမှာ ထူးခြားသည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း လူသားတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်ပြားမှုများကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ များလှပြီ ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းအတွက်မူ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ရေးမှာ အဓိကပန်းတိုင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဆုံးစွန်သော ကာလ၌ မိမိအား ရန်ပြုလာသူများကို တုံ့ပြန်ရန် တွန့်ဆုတ်နေပါက လူမိုက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် လူသားတစ်ဦး၏ အသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်း အတိတ်ဘဝက ကျင့်ဝတ်စံနှုန်းများကိုမူ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ချုပ်ကိုင်ရန် အသုံးမပြုတော့ပေ။

ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်သော်လည်း သွေးဆာသော ဗီဇဆန္ဒများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို လိုက်လံမဖမ်းဆီးခြင်းမှာပင် ချီးကျူးထိုက်သည့် လုပ်ရပ်

ဖြစ်သည်။ ကြွင်းကျန်ရစ်သော လူသားများအပေါ် လွန်ကဲစွာ ဂရုစိုက်ရန်မှာ သူ၏ တာဝန်

မဟုတ်ဘူးဟု လုချွမ်း ခံယူထားသည်။

ယနေ့အထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားများအပေါ် လုချွမ်း ထားရှိသော သဘောထားမှာ

သူဘက်က စတင်၍ ဘယ်တော့မှရန်မစပေ။ သို့သော် သူ့အား လာရောက်ရန်စပါက လုံးဝ ညှာတာမည်မဟုတ်သလို ခြွင်းချက်မရှိ အပြတ်အသတ် သုတ်သင်မည်ပင်။

သူ့တွင် စောင့်ရှောက်ရမည့် ချီချီလေး ရှိနေသဖြင့် မည်သည့်အမှားအယွင်းမျှ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် အလွန်မြတ်နိုးရသော သမီးလေး ဆာလောင်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ကိုယ်လက်သန့်စင်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံကြောင့် ကလေးငယ်လေး လန့်ဖျပ်သွားခြင်း မရှိပါစေနှင့်ဟု သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

နက်မှောင်သော ညဉ့်ဦးယံ၌ လရောင်သည် မြေပြင်ထက်သို့ ဖြာကျနေသည်။

ကျောက်လင်း၏ ရုပ်အလောင်းမှာ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရပ်ကွက်အဝင်ဝ၌ပင် လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် တာဖန်းကို ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးအား ကာကွယ်ရန် ဂိတ်ဝတွင်ပင် ကင်းစောင့်ခိုင်းထားဆဲ ဖြစ်ရာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ အနားသို့ မကပ်ရဲကြပေ။

ကျောက်လင်း၏ ရုပ်အလောင်းမှာ လတ်ဆတ်သော အသားစိုင်ဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်းသည် လူသားအသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်ပြုလာသော လူသားများကို မညှာမတာ သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း မိမိ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအား ယခင်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်ခဲ့သူကို ဝါးမြိုစေလိုခြင်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများသည် အဆင့်တက်လှမ်းရန်အတွက် အဆင့်နိမ့်ဇွန်ဘီများ သို့မဟုတ် သာမန်အသားစိုင်များကို စားသုံးရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သို့သော် မည်သူမျှ သတိမထားမိသော အချက်မှာ လရောင်အောက်တွင် သေဆုံးနေပြီဖြစ်သော ကျောက်လင်း၏ ရုပ်အလောင်းမှ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့စွာ ထွက်ပေါ်နေခြင်းပင်။ ဤအလင်းတန်းမှာ ညမှောင်မှောင်တွင် သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်ပါက အာရုံစိုက်မိစေရန် လုံလောက်လှသည်။

ဂျောက် ဂျောက်….

ဤအလင်းရောင်အောက်တွင် ကျောက်လင်း၏ အရိုးများမှာ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ကြေမွနေသော အရိုးစများမှာ ပြန်လည်စပ်ဟပ်လာကြသည်။ ကျိုးပဲ့နေသော အစိတ်အပိုင်းများမှာ ဤအလင်းတန်းကြောင့် ပြန်လည်ကျန်းမာလာပြီး ယခင်က ပျက်စီးသွားသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းစွာပင် နဂိုအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

သေဆုံးနေပြီဖြစ်သော သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည်နှင့် အသက်ရှူသံများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အင်္ဂါခုနစ်ပါးမှ သွေးများ ယိုစီးလျက် ကျောက်လင်းသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ သွေးများမှာ အညိုရင့်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သေဆုံးသွားပြီဟု ယူဆရသော ဤခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ မြေပြင်မှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်တော့သည်။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများအောက်တွင် သွေးစွန်းနေသော ရဲမေသည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

ခုနစ်ထပ်ရှိ အိပ်ခန်းအတွင်းရှိ လုချွမ်းသည် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိပုံရကာ တာဖန်း၏ အာရုံခံစားမှုသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ရပ်ကွက်ဂိတ်ဝအပြင်ဘက်မှ ဤကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ မှင်တက်သွားရတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ ဘာကြီးလဲ။ သရဲလား အဲဒီရဲမေက ပြန်ရှင်လာတာလား"