အခန်း (၅၆)

တစ်ဖက်တွင်မူ သံတူဖြင့် အသေသတ်ခံရပြီးမှ ထူးဆန်းစွာ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်လာခဲ့သည့် ကျောက်လင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဟု သိရှိသွားချိန်တွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ စွမ်းအင်များ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းနေသည်ကို ခံစားနေရပြီး ထိုခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုရန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေမိသည်။

လာရာအရပ်ကို အသေအချာ အတည်ပြုပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် ရဲစခန်းရှိရာဘက်သို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားသွားတော့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လွင့်မျောနေသော ဇွန်ဘီအချို့နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့သော်လည်း သူမသည် သေနတ်ကို အသုံးမပြုဘဲ လက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားသော ခွန်အားကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဓားမြှောင်တစ်လက်ဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် များစွာ ကျေနပ်မိသွားသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ပင် မဟုတ်တော့ဘဲ လမ်းခုလတ်၌ အနှောင့်အယှက်ပေးသော ဇွန်ဘီအားလုံးကို သူမ ကျွမ်းကျင်စွာပင် ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်နှင့် ရဲစခန်းမှာ ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်မျှ ဝေးကွာသော်လည်း ကျောက်လင်းသည် ပြေးလွှားသွားခဲ့စဉ်အတွင်း မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သွေးများပေကျံကာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ပုံစံဖြင့် ရဲစခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်တော့ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို သေနတ်ဖြင့် အချိန်ခံလိုက်ရလေသည်။

"သေနတ်ကို မပစ်လိုက်နဲ့ဦး... ငါ ကျောက်လင်းပါ။ ငါ အသက်ရှင်သေးတယ်"

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က မိမိအား သေနတ်ဖြင့် တည့်တည့်ချိန်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျောက်လင်း လန့်ဖျပ်သွားကာ အလျင်အမြန်ပင် အော်ဟစ်ရှင်းပြလိုက်ရသည်။

"ဘာ။ အရာရှိကျောက်... မင်း မသေဘူးလား"

ကင်းစောင့်နေသော ရဲအရာရှိများမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ယနေ့အပြင်ထွက်ခဲ့သူများ၏ ပြောကြားချက်အရ ကျောက်လင်းသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အဝင်ဝတွင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ သံတူဖြင့် အပြင်းအထန် အရိုက်ခံရကာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု သူတို့ သိရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူမသည် သူတို့ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေရုံမျှမက ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးစများကို ဖယ်လိုက်လျှင် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျန်းမာသန်စွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်း၏ လက်ရှိပုံစံမှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသော်လည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ချင်း ယုံကြည်မှုကြောင့် ရဲအရာရှိများက ကျောက်လင်းကို စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင်း ရဲစခန်းခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်လာသည့်အခါတွင်မူ စခန်းရှိ လူအားလုံးမှာ သူမကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြတော့သည်။

"အရာရှိ... အရာရှိကျောက် မင်းက လူလား သရဲလား"

ကုန်တင်ကားမောင်းသမားတစ်ဦးက ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာဖြင့် ကျောက်လင်းကို တုန်တုန်ရင်ရင် ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျောက်လင်း တကယ်ပဲ မင်းလား။ ငါတို့တော့ မင်းတစ်ယောက် အဲဒီဆင့်ကဲဇွန်ဘီလက်ချက်နဲ့ အသက်ပျောက်သွားပြီလို့ ထင်နေတာ..."

ရဲအရာရှိများကလည်း မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကျောက်လင်းကို ကြည့်ကာ တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"တကယ်ပဲ ကျွန်မပါ။ ကျွန်မ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဟတစ်ယောက် ဖြစ်လာတာကို သိလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့်ပဲ အခုလို အသက်ရှင်ခဲ့တာ"

ကျောက်လင်းက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ စည်းမျဉ်းအချို့ကို ရွတ်ဆိုပြလိုက်သည့်အခါမှသာ လူတိုင်း၏ သံသယများ ပြေပျောက်သွားတော့သည်။ သို့သော်လည်း လူတိုင်းက သူမကို အံ့ဩမှုများဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် "ဇွန်ဘီတွေက ပိုပိုပြီး သန်မာလာနေပြီ။ ကျွန်မတို့ ဒီမြို့ထဲကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယနေ့ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၌ တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီက သံတူဖြင့် လှမ်းပစ်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျောက်လင်း၏ အသိဥာဏ်ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ယခင်က သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများသည် လက်နက်ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤအချက်မှာ မြို့တွင်းရှိ ဇွန်ဘီများသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေကြောင်း ပြသနေခြင်းဖြစ်ပြီး ရဲစခန်း၌ ဆက်လက် ပုန်းအောင်းနေခြင်းမှာ သေတွင်းထဲသို့ သက်ဆင်းနေခြင်းနှင့် အတူတူပင်။

သို့သော် ကျောက်လင်း၏ စိုးရိမ်မှုကို ကြားသော်လည်း စခန်းအတွင်းရှိ လူများမှာ ခေါင်းခါယမ်းကာ အတူတကွ ထွက်ခွာရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။

"အရာရှိကျောက်... မင်း နောက်နေတာလား။ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ဂိတ်ဝမှာ ရှိနေတဲ့ အဲဒီဆင့်ကဲဇွန်ဘီကြီးက ငါတို့ ယှဉ်နိုင်မယ့် အကောင်မျိုး မဟုတ်ဘူး"

ရဲအရာရှိများပင်လျှင် ခေါင်းခါယမ်းကာ ထွက်ခွာရန် ဝံ့ရဲခြင်း မရှိကြပေ။

"အားလုံး စိတ်မပူကြပါနဲ့။ အဲဒီဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို ကျွန်မ ရှင်းပစ်ပါ့မယ်။ ကျွန်မ အခု ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဖြစ်နေပြီ။ ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ။ ဘာမှ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး"

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်းသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုအပြီးတွင် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသော သူမ၏ ခွန်အားနှင့် အရှိန်အဟုန်တို့ကို လူတိုင်းရှေ့တွင် လက်တွေ့ပြသခဲ့သည်။ သူမသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်အချို့ကို ရွေးချယ်ကာ သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်စေခဲ့ရာ သူမ၏ သာလွန်လှသော ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုကြောင့် အနည်းငယ်သော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံးကို အလဲထိုးနိုင်ခဲ့သည်။

ဤမျှအံ့သြဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ကျောက်လင်းက သူမ၏လက်များကို ဖြန့်ပြလိုက်ကာ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

"အခုတော့ အားလုံး ယုံကြပြီမလား။ ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ဆိုရင် အဲဒီလူကောင်ကြီးကို အဝေးရောက်သွားအောင် ဆွဲထုတ်ဖို့ဆိုတာ ပြဿနာမဟုတ်တော့ဘူး"

ကျောက်လင်း၏ အမြင်တွင် ထိုလူကောင်ကြီးကို မျှားခေါ်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ယခင်က သူမ အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ဤဇွန်ဘီက လက်နက်အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်း၏ ဇွဲနပဲနှင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ရဲအရာရှိများအတွက်မူ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို သွားရောက်မျှားခေါ်မည့်သူမှာ ကျောက်လင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ အောင်မြင်ခဲ့ပါက ကုန်တင်ကားများဖြင့် လူသားအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူစခန်းသို့ အားလုံး အတူတကွ ထွက်ပြေးနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ ထပ်မံ၍ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခဲ့လျှင်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ရဲစခန်းအတွင်းသို့သာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလိုက်ရုံပင်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်လင်း သေဆုံးသွားပါကလည်း သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သည့်အပြင် စားစရာဝေစု ခွဲပေးရမည့်သူ တစ်ဦး လျော့သွားသည်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် ကျောက်လင်း၏ တိုက်တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ရဲစခန်းအတွင်းရှိလူများမှာ ပြင်ဆင်မှုအသစ်များကို စတင်ပြုလုပ်ကြတော့သည်။

ခုနစ်ထပ်ရှိ အိပ်ခန်းအတွင်း၌ လုချွမ်းသည် ဂတ်စ်မီးဖိုကို ပိတ်လိုက်ပြီး မွှေးကြိုင်လှသော ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို ပန်းကန်လုံးအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဤဂတ်စ်မီးဖိုနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများကို သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်က အနီးအနားရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှ သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ထင်းများကို အမြဲတမ်း စုဆောင်းကာ မီးရှို့နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

ဖန်သားအသက်ရှူခြင်းကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်နေခြင်းကြောင့် ကျိရုရွှယ်သည် စွမ်းအင်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် သာမန်ကလေးငယ်များထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သောနှုန်းဖြင့် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူမ၏ နို့သွားလေးများပင် အစုံအလင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် ဤအချက်ကို သတိပြုမိသွားချိန်တွင် များစွာ အံ့အားသင့်သွားရပြီး သမီးလေး ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ သမီးလေး အမြန်ကြီးထွားလေလေ ပိုကောင်းလေမဟုတ်ပါလား။ ထို့ကြောင့်ပင် လုချွမ်းသည် တစ်အိမ်လုံးကို မွှေးရနံ့များ ပျံ့နှံ့သွားစေသည့် ထမင်းကြော်ကို အားတက်သရော ကြော်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“အို... ဘုရားသခင်ရေ နောက်ဆုံးတော့ ငါ သာမန်အစားအစာကို စားရတော့မယ်”

ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ပန်းကန်လုံးလေးကို ကိုင်ထားရင်း ရွှေဝါရောင်သန်းနေသော ထမင်းကြော်ကို ကြည့်ကာ မျက်ရည်ပင် ဝဲလာမိသည်။

ဒီအတောအတွင်းမှာ သူမသည် ဆန်ပြုတ်နှင့်နို့မှုန့်များကိုပဲ နေ့တိုင်းသောက်နေခဲ့ရတာကြောင့် ထပ်သောက်ရရင် အန်တော့မလို ဖြစ်နေခဲ့ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း နို့နံ့များ စွဲနေခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

မီးဖိုပေါ်မှာ သေသေချာချာ ချက်ထားသော ထမင်းကြော်မျိုးကို မစားရတာ တကယ်ကို ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ဇွန်းလေးကို ကိုင်ကာ အငမ်းမရ စားသောက်လိုက်ပြီး ကျေနပ်အားရသော အပြုံးလေးကို ပြသနေတော့သည်။

“ဇွန်ဘီဖေဖေရဲ့ လက်ရာက မဆိုးဘူးပဲလို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ”

ကျိရုရွှယ်အတွက် တစ်ခုတည်းသော နောင်တမှာ ထမင်းကြော်ထဲတွင် ကြက်ဥသာပါပြီး အသားမပါခြင်းပင်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမကိုယ်တိုင် ဗီဇပြောင်းသားရဲများကို အမဲလိုက်ပြီး ဇွန်ဘီဖေဖေကို အသားကင် လုပ်ခိုင်းမည်ဟု တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါမှ လူစားတဲ့ အစာဖြစ်မှာပေါ့။

ချီချီလေး ပန်းကန်ထဲ ခေါင်းစိုက်ပြီး မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားနေသည်ကို ကြည့်ကာ လုချွမ်းလည်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးနေမိသည်။ သူမ စားပြီးသွားသောအခါ လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်၏ ပါးစပ်ဘေးမှ ထမင်းစေ့များကို လက်ဖြင့် အသာအယာ သုတ်ပေးပြီး ရေနွေးနွေးလေး တစ်ဖန်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။ ကျိရုရွှယ်သည် ထိုဖန်ခွက်ကို ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် ကုန်အောင် သောက်လိုက်သည်။ ဇွန်ဘီကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးအတွင်းမှာ ထမင်းစားပြီး ရေနွေးနွေးလေး သောက်လိုက်ရသည့် ဤခံစားချက်မှာ သူမကို အလွန်ပင် နေလို့ထိုင်လို့ ကောင်းသွားစေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင်...

ရပ်ကွက်အတွင်း၌ လုချွမ်းသည် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ကာ လျှပ်စီး ၁ နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၁ ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကောင်းစွာ ခုခံတိုက်စစ်ဆင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် လုချွမ်းသည် သူ၏ အာရုံကို တာဖန်းဆီသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ ရပ်ကွက်အဝင်ဝတွင် လူရိပ်အချို့ ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူများသည် အနက်ရောင် ရဲတပ်ဖွဲ့သုံး အဓိကရုဏ်းနှိမ်နင်းရေး ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး နံပါတ်တုတ်များ၊ ဒိုင်းလွှတ်များနှင့် ရဲသုံးပစ္စတို၊ ရိုင်ဖယ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသည့် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာကို အကာကွယ်မှန်မှတစ်ဆင့် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုချွမ်း အံ့ဩသွားရသည်။ သူမသည် မနေ့က သံတူဖြင့် အသေသတ်ခံလိုက်ရသော ရဲမေပင်။

"ဟင် ဒီရဲမေက ဒီကို တစ်ခါပြန်လာပြီး အသေခံဦးမလို့လား"