← Chapters

အခန်း (၅၁)

Vol. 6 Ch. 51

အခန်း (၅၁)

Vol. 6 Ch. 51

ဒိုင်း…

တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းမထက်တွင် သေနတ်သံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်သွားသည်။

တာဖန်းမှာ လုံးဝမလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်းသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ချိန်၍ ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများသည် သာမန်

ဇွန်ဘီများအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသဖြင့် တာဖန်းဂိတ်ဝတွင် ရှိနေခြင်းက အနီးအနားသို့ အခြားဇွန်ဘီများ မလာရောက်နိုင်အောင် တားဆီးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားဇွန်ဘီများ မရှိသည်ကို သေချာမှသာ ကျောက်လင်းက ပစ်ခတ်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သေနတ်သံကြောင့် ရောက်လာမည့် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကျောက်လင်း သေနတ်ထုတ်ကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော လုချွမ်းသည် တာဖန်း၏ ဧရာမသံတူကြီးနှစ်လက်ကို အသုံးပြု၍ ဦးခေါင်းကို ကာကွယ်ရန် ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများအတွက် ဦးခေါင်းမထိခိုက်သရွေ့ အခြားဒဏ်ရာများမှာ အရေးမကြီးပေ။

ကျောက်လင်းမှာ မှင်တက်သွားရသည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်က တူကိုအသုံးပြု၍ ခုခံလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ သူမ၏ ကျည်ဆန်မှာ ဧရာမသံတူကြီးနှင့် ထိမှန်ကာ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ရိက္ခာရှာရင်း ဇွန်ဘီများစွာနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ဇွန်ဘီမျိုးကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟင် သေနတ်သံလား။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံကြောင့် ကျင့်ကြံနေသော ကျိရုရွှယ် လန့်နိုးသွားရသည်။ သူမသည် ကျင့်စဉ်ကို ချက်ချင်းရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခြေထောက်တိုလေးများဖြင့် ဝရန်တာသို့ အပြေးသွားကာ မှန်ပြောင်းဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သေနတ်ကိုင်ထားသော ကျောက်လင်းနှင့် တာဖန်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရဲမေတစ်ယောက် ရောက်နေရတာလဲ"

"ဒီရဲမေက တော်တော်သတ္တိကောင်းတာပဲ။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို အဲဒီထဲမှာမှ ဒီလောက်ထွားကျိုင်းတဲ့ တင့်ကားအမျိုးအစားကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ပြီး ပစ်ရဲတယ်

ပေါ့"

ကျိရုရွှယ်သည် ရပ်ကွက်အဝင်ဝမှ မြင်ကွင်းကို မှန်ပြောင်းဖြင့် ကြည့်ရင်း အလွန်အံ့အားသင့်နေမိသည်။ တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများသည် အလွန်ခိုင်မာသော ခုခံကာကွယ်မှုနှင့် ဧရာမခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်မှာ လူတိုင်းသိသည်။ ၎င်းတို့၏ ထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ပစ်နိုင်ခြင်း မရှိပါက သာမန်လက်နက်ငယ် ကျည်ဆန်တစ်ခုမှာ ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို လုံးဝ မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် အစောပိုင်းကာလတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားများအတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ဤကဲ့သို့သော တင့်ကားအမျိုးအစားနှင့် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုအမျိုးအစားဇွန်ဘီများပင်။ ဤဇွန်ဘီများမှာ အရေအတွက် များပြားသလို ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသဖြင့် လူသားများစွာကို ဒုက္ခပေးခဲ့ကြသည်။

"ဟင် ဒီရဲမေရဲ့ ပုံစံက တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုလိုပဲ..."

ကျိရုရွှယ်သည် မှန်ပြောင်း၏ အကွာအဝေးကို ချိန်ညှိကာ ပုံရိပ်ကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်လင်း၏ မျက်နှာမှာ ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် မြင်ဖူးခဲ့သည်ကို မမှတ်မိနိုင်သေးပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိအချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုများ မစတင်ရသေးသဖြင့် သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးအတိုင်းပင် ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အတိတ်ဘဝက ကျိရုရွှယ်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ချိန်တွင်မူ ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေမှာ အကြိမ်ကြိမ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီး ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ရုပ်ရည်မှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုရှေ့မှ ဘာမှမသိသေးသော ရဲမေလေးကို မြင်ကာ ထိုထိပ်တန်းစွမ်းအားရှင်နှင့် သူမ မဆက်စပ်မိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သေနတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင်မူ လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာတော့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ သူ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမ၏အသက်ကို တစ်ကြိမ် ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ ဤရဲမေမှာ သူ့နယ်မြေအထိ လာရောက်ရန်စရုံမျှမက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို သတ်ဖြတ်ရန်ပင် ကြိုးစားနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

"မင်း ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို လာတိုက်ခိုက်တယ်ဆိုရင်တော့ သေရမှာပဲ"

လုချွမ်းသည် သံတူကြီးနှစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော တာဖန်းကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျောက်လင်းနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်စေတော့သည်။ ကျောက်လင်းမှာမူ သူမ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အလျင်စလိုမရှိဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် တာဖန်းကို လူသူဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုသို့ မျှားခေါ်ရန် ကိုယ်ကိုလှည့်၍ ထွက်ပြေးလေသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ နောက်ကျောဘက်မှ လေထုကို ဖြတ်သန်းလာသော စူးရှသည့်အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ဗီဇအရ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ဆောက်တည်ရာမရ တုန်လှုပ်သွားရတော့သည်။

ဧရာမ သံတူကြီးတစ်လက်သည် ကောင်းကင်ယံမှ သူမထံသို့ ဝဲပျံ၍ လာနေခြင်းပင်။

"သေစမ်း ဒီဇွန်ဘီက ပုံမှန်အတိုင်း တိုက်ခိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

မသေဆုံးမီ စက္ကန့်ပိုင်းအလိုတွင် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်သွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်ခဲ့သော အတွေးမှာ ယနေ့ သူမတွေ့ဆုံခဲ့သော ဇွန်ဘီမှာ ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော ဇွန်ဘီများနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်ဟူသော အချက်ပင်။

တာဖန်းက အားကုန်လွှဲ၍ ပစ်လိုက်သော သံတူကြီးမှာ ပေါင်ချိန် ထောင်ချီလေးလံပြီး ကျောက်လင်း၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ၎င်းကို မခုခံနိုင်ဘဲ နေရာတင်ပင် ရိုက်သတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ လုချွမ်းသည် တာဖန်းကို ကျောက်လင်း၏ ရုပ်အလောင်းအနားသို့ လျှောက်သွားစေကာ သံတူကို ပြန်ကောက်စေပြီး ကျောက်လင်း၏ ကိုယ်ပေါ်မှ လက်နက်ငယ်ကိုပါ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သွေးစွန်းနေသော သံတူကြီးနှင့် ခြေရင်းမှ သွေးအိုင်ထဲက အလောင်းကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ကို တည့်တည့်ထိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း လေ့ကျင့်မှုတွေ ထပ်လိုသေးတယ်။

တာဖန်းသည် တင့်ကားအမျိုးအစား ဖြစ်သဖြင့် ခွန်အားမှာ အတိုင်းအထက်အလွန် ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်အဟုန်မှာမူ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှုအမျိုးအစားများနှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နှေးကွေးနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း သံတူတစ်စုံကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့်အခါ လေမုန်တိုင်းတစ်ခုပမာ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည့်အပြင် ယခုအခါ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရုံသာမက အဝေးပစ်လက်နက်အဖြစ်ပါ အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းအနေဖြင့် များစွာကျေနပ်မိသည်။

မိမိက ရိုက်သတ်လိုက်သော ရဲမေနှင့် ပတ်သက်၍မူ လုချွမ်းသည် မည်သို့မျှ စိတ်နှလုံးတုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။ မိမိကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ရန် ကြိုးပမ်းသူ မည်သူ့ကိုမဆို တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ အဆုံးစီရင်မည်သာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတော်စင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်လင့်ကစား မိမိအား ရန်ပြုလာပါက သံတူဖြင့်သာ ဦးနှောက်ကို ထုခွဲပစ်မည် ဖြစ်သည်။

အမှောင်ရိပ်တွင် ပုန်းအောင်းကြည့်ရှုနေကြသော ရဲအရာရှိနှစ်ဦးနှင့် ကားမောင်းသမားမှာမူ ကျောက်လင်း ရိုက်သတ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်

တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သဋတို့သုံးဦးသည် ကျောက်လင်း၏ ရုပ်အလောင်းကိုပင် ပြန်လည်ကောက်ယူရန် မဝံ့တော့ဘဲ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးကြတော့သည်။ နောက်မှ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် အရှိန်အဟုန်မြှင့် ပြေးလွှားနေကြသည်။ လေထဲသို့ ဝဲပျံလာသော ဧရာမသံတူကြီး၏ အရှိန်အဝါကို တွေးမိသည့်အခါ သူတို့၏ ခြေထောက်များမှာ အားအင်ချည့်နဲ့လာကြသည်။

ခုနစ်ထပ်ရှိ ဝရန်တာတွင်မူ ကျိရုရွှယ်သည် မှန်ပြောင်းကို အသုံးပြု၍ အောက်ထပ်၌ ဖြစ်ပျက်သမျှကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"ဟော... ဒီလူကောင်ကြီးက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းကြုတ်ပါလား။ အဲဒီရဲမေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသက်ပျောက်အောင် လုပ်လိုက်တာပဲ"

"ဒီရဲမေရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့မှုကြောင့်လည်း ပါပေမဲ့ ဒီဇွန်ဘီကတော့ အတော်လေးကို ရက်စက်လွန်းတယ်"

တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီ၏ ကြမ်းကြုတ်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်ပင် လန့်ဖျပ်သွားရသည်။ သို့သော် တစ်ဖက်တွင်လည်း သူမသည် များစွာ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေမိသည်။ ဤဇွန်ဘီမှာ ခွန်အားကြီးမား၍ ထွားကျိုင်းလှသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနေအထားအရ ပထမအဆင့်ဇွန်ဘီမျှသာ ရှိသေးသည်။

ထိုသို့သော ဇွန်ဘီမျိုးသည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်ထားသော်လည်း များသောအားဖြင့် သွေးဆာသော ဗီဇအတိုင်းသာ လှုပ်ရှားတတ်ကြပြီး တိုက်ခိုက်မှုနည်းစနစ်များမှာလည်း အလွန်ပင် တုံးအကြသည်။ ကျိရုရွှယ်၏ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များအရ ဇွန်ဘီများသည် အဆင့်မြင့်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိမှသာ ဉာဏ်ရည်ပြန်လည်ရရှိလာကြပြီး လက်နက်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုတတ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမြင်တွေ့နေရသော လူကောင်ကြီးကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်ဇွန်ဘီများမှာ လက်သီးဖြင့်ထိုးခြင်း၊ လက်မောင်းဖြင့် ရိုက်ခြင်း စသည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးသာ ပြုလုပ်နိုင်သင့်သည်။ အကယ်၍ ပထမအဆင့် ဇွန်ဘီများကပင် ဤမျှစောစီးစွာ လက်နက်အသုံးပြုတတ်နေပြီဆိုလျှင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားများအတွက် အနာဂတ်မှာ အမှောင်အတိ ကျရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်အထိ ကြမ်းကြုတ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဖေဖေဆိုရင် နေ့တိုင်း သူ့ဘေးက ဖြတ်သွားနေရတာဆိုတော့ တော်တော်လေး လန့်နေရှာမှာပဲ"

All Chapters