ကံကြမ္မာကို လှောင်ပြောင်သော သွေးနီရောင်ဝိညာဉ်

ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးများမှာ မိုဖန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ လေးလံလှသည်။ နေမင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ တောက်ပသော နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ 'ကောင်းကင်ဘုံစီရင်ချက် စာလိပ်' မှာ မိုဖန်၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို တစ်စစီ ခြေဖျက်နေသည်။ မိုဖန်၏ ဒူးနှစ်ဖက်မှာ မြေပြင်သို့ ထိလုနီးပါး တုန်ရီနေသော်လည်း၊ သူသည် သွေးများကို မြေမှာ ထွေးထုတ်ရင်း ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ကံကြမ္မာ ဟုတ်လား? မင်းတို့ သတ်မှတ်တဲ့ ကံကြမ္မာဆိုတာက... ငါ့ရွာကို ဖျက်စီးဖို့လား ငါ့မွေးစားအဖေနဲ့ ငါ့အဖေအရင်းကိုသတ်ဖို့လား? ငါ့ရဲ့ ယွဲ့အာကို နှင်းခဲထောင်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ဖို့လား?" မိုဖန်၏ အသံသည် အက်ကွဲနေသော်လည်း တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ "ငါ့အတွက်တော့... မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုတာ ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းချေရမယ့် ဖုန်မှုန့်ပဲ!"

မိုဖန်သည် သူ၏ 'ကမ္ဘာဦးသိုင်းပညာ - အဆုံးစွန်သော နတ်ဆိုးနိုးထခြင်း' စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့များအစား သွေးနီရောင် လျှပ်စီးများ ပတ်ဖြာထွက်လာပြီး၊ သူ၏ ဆံပင်ဖြူများမှာ တစ်ရောင်တည်းသော သွေးနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ သက်တမ်းကို စတေးပြီး ရယူလိုက်သော 'ဝိညာဉ်လောင်မြိုက်ခြင်း' စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဒူးထောက်နေရာမှ ဝုန်းခနဲ ပြန်ထလိုက်ရာ၊ ကောင်းကင်မှ ဖိနှိပ်ထားသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးများမှာ မှန်သားပြင်အလား အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားတော့သည်။ မိုဖန်သည် လေထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံတက်လိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ ရှေ့မှ စီရင်ချက်စာလိပ်ကို သူ၏ လက်ဗလာဖြင့် ဆွဲဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! ကမ္ဘာဦးစီရင်ချက်ကို လက်နဲ့ ဆွဲဖြတ်ရဲတဲ့သူ ရှိတယ်လား!" နတ်ဘုရားမင်းကြီး၏ မျက်နှာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတ်လန့်မှုများ အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ယွဲ့အာသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းကို ကိုယ်တိုင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပြာရောင် စွမ်းအားလှိုင်းများသည် ဘုံသုံးပါးလုံးရှိ စစ်တပ်များကို အေးခဲသွားစေသည်။ ဒါဟာ သူမရဲ့ အသက်ကို စတေးပြီး စစ်ပွဲကို ရပ်တန့်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တဲ့ အပြုအမူပါ။

"မင်းတို့ကြောင့်... သူမ သေသွားပြီ" မိုဖန်၏ အသံက အလွန်အေးစက်လှသဖြင့် နတ်ဘုရားမင်းကြီးပင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။ "ငါက ဘုံသုံးပါးလုံးကို သူမရဲ့ သုသာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက နေ့တိုင်း သွေးမိုးရွာစေရမယ်!"

မိုဖန်သည် လွင့်ပြယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ယွဲ့အာ၏ ဝိညာဉ်စလေးကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးနှင့်အတူ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပေတော့သည်