သေခြင်းတရားချောက်ကမ်းပါးနှင့် ဝိညာဉ်ကို ခြွေသောလေ

နှင်းမြူတောင်တန်း၏ အစွန်အဖျား၊ လောကကြီး၏ နိဂုံးဟု တင်စားရလောက်သည့် "သေခြင်းတရားချောက်ကမ်းပါး" (Abyss of Death) ရှေ့တွင် မိုဖန် ရပ်နေသည်။ ဤနေရာသည် ကမ္ဘာဦးကာလက နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများ သွေးချောင်းစီးအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည့် သုသာန်ဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ အမုန်းတရားနှင့် ငြိုးတေးဝိညာဉ်တို့၏ အငွေ့အသက်များဖြင့် မည်းမှောင်နေသည်။ ဤနေရာ၌ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများသည် သာမန်လေမဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်စားနိုင်သည့် 'ဝိညာဉ်ခြွေလေ' (Soul-Wither Wind) များပင် ဖြစ်သည်။

မိုဖန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ ယွဲ့အာ၏ ဝိညာဉ်စလေးကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသက်စွမ်းအား (Life Force) ဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ ကာကွယ်ထားသည်။ "ယွဲ့အာ... မကြောက်နဲ့နော်။ ကိုယ်တို့ လိုချင်တဲ့ ရတနာက ဒီအောက်မှာ ရှိတယ်" သူ၏ အသံသည် လေပြင်းများကြားတွင် တိုးညှင်းသော်လည်း ခိုင်မာသော သံမဏိကဲ့သို့ပင်။

မိုဖန်သည် ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ဇောက်ထိုးခုန်ချလိုက်သည်။ သူ ဆင်းသက်နေစဉ်အတွင်း ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ကျောက်နံရံများမှ အနက်ရောင် လက်သည်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ဆွဲဖမ်းရန် ကြိုးစားကြသည်။ ထိုအရာများမှာ ဤနေရာ၌ သေဆုံးခဲ့ကြသော ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူတို့၏ မကျွတ်လွတ်သော အာဃာတ ဝိညာဉ်များပင်။

"ဖယ်ကြစမ်း!" မိုဖန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ 'ကမ္ဘာဦးသွေးစုပ်ဓား' ကို တစ်ပတ် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဓားသွားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင် အရှိန်အဝါက ထိုဝိညာဉ်လက်များကို အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေသော်လည်း၊ ဆင်းသက်လေလေ ဝိညာဉ်များက ပို၍ များပြားလာလေဖြစ်သည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ နတ်ဆိုးသူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ခြွေလေကြောင့် ဒဏ်ရာငယ်လေးများ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း သူသည် မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ဘဲ အောက်ခြေသို့သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေသို့ ရောက်ခါနီးတွင် ရုတ်တရက် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ ဧရာမ သံကွင်းကြီးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ဦးခေါင်းသုံးလုံးရှိသည့် 'ငရဲခွေးဝိညာဉ်' (Cerberus Soul Beast) ကြီးက မိုဖန်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဤသားရဲသည် ကမ္ဘာဦးနှလုံးသားကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ရှေးဟောင်း အစောင့်အကြပ်ပင် ဖြစ်သည်။

သားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုစီမှ အဆိပ်ငွေ့၊ မီးလျှံနှင့် အေးစက်သော နှင်းခဲများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ မိုဖန်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် နေရာ မရှိသလောက် ဖြစ်သွားသည်။ "ငါ့လမ်းကို ပိတ်တဲ့သူမှန်သမျှ... ငါက အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းမယ်!" မိုဖန်သည် သူ၏ 'ကမ္ဘာဦးသိုင်းပညာ' ထဲမှ 'သွေးနီရောင် နတ်ဆိုးပေါက်ကွဲခြင်း' ကို အသုံးပြုကာ သားရဲကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် မိုဖန်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများကတော့ ပို၍ ရူးသွပ်လာသည်။ သူသည် နာကျင်မှုကို အရှိန်အဟုန်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သားရဲကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး ဓားဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးစိုက်တော့သည်။ မိုဖန်၏ ရင့်ကျက်လှသော တိုက်ပွဲဝင်ပုံစံနှင့် ရက်စက်မှုကြောင့် ကမ္ဘာဦးသားရဲကြီးပင်လျှင် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။

သားရဲကြီးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် ချောက်ကမ်းပါး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည့် 'ကမ္ဘာဦးနှလုံးသား' (Primal World Heart) ကို မိုဖန် မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့ တဖြုတ်ဖြုတ် မြည်ဟည်းနေပြီး ကမ္ဘာကြီး၏ မူလစွမ်းအားများကို စုပ်ယူထားသည့် ရတနာပင်။

မိုဖန်သည် ထိုရတနာကို လှမ်းကိုင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကမ္ဘာ့ကန့်သတ်ချက် ဥပဒေသများက သူ့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလာသည်။ မိုဖန်၏ အရေပြားများ အက်ကွဲလာပြီး ရွှေရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောယှက်နေသော သွေးများက မြေပြင်ပေါ်သို့ စီးကျလာသည်။ ဒါဟာ အဆင့်တက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတိုင်း ခံစားရမယ့် 'ကမ္ဘာ့စီရင်ချက်' ရဲ့ အစပဲ ဖြစ်သည်။

"ယွဲ့အာ... ကိုယ် ရအောင် ယူမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်မလား" မိုဖန်က အံကြိတ်ကာ ရတနာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းများက မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူ၏ အရိုးအဆစ်များကို အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။