နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား နိုးထခြင်းနှင့် နှစ်နှစ်တာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်

"ကမ္ဘာဦးနှလုံးသား" ၏ စွမ်းအားများသည် မိုဖန်၏ သွေးကြောများအတွင်း၌ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား တိုးဝင်နေသည်။ မိုဖန်သည် သူ၏ သတိစိတ်ကို အစွမ်းကုန် စုစည်းကာ ထိုအထိန်းအကွပ်မဲ့နေသော စွမ်းအားများကို သူ၏ 'ဒန်တျန်' အတွင်း၌ ကျစ်လျစ်အောင် စုစည်းလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးသူတော်စင်အဆင့်၏ အတားအဆီးမှာ ဖန်သားပြင်တစ်ခုအလား အက်ကွဲသွားပြီး၊ မိုဖန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားတော့သည်။

"ဝုန်းးးးးးးး!"

ချောက်ကမ်းပါး အထက်တွင် ရောင်စုံမိုးကြိုးများ အဆက်မပြတ် ပစ်ချနေသော်လည်း မိုဖန်ကတော့ ထိုမိုးကြိုးများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုနေသည်။ ၎င်းမှာ အဆင့်တက်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သော 'နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား' (Demon God) အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းပင်။ မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနက်ရောင်မှသည် ရွှေရောင်သန်းသော ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စကြဝဠာ၏ ကြယ်တာရာများ ခိုအောင်းနေသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် မိုဖန်သည် ကမ္ဘာကြီး၏ ဥပဒေသများကို ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေနိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်ရှူသံတစ်ချက်ကပင် တောင်တန်းများကို ပြိုလဲစေနိုင်ပြီး၊ သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို အက်ကွဲစေနိုင်သည်။ သို့သော် ဤမျှကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့် မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးပေ။

မိုဖန်သည် ချောက်ကမ်းပါး အောက်ခြေရှိ လိုဏ်ဂူထဲ၌ပင် ဆက်လက် အခြေချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဆင့်တက်ရုံဖြင့် မလုံလောက်ဘဲ ဤစွမ်းအားများကို သူ၏ အသွေးအသားထဲ၌ အခြေခိုင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိသည်။ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်၊ တစ်လပြီးတစ်လ အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မိုဖန်သည် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ 'ကမ္ဘာဦးစွမ်းအား' များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချေဖျက်နေခဲ့သည်။

တစ်နှစ်မြောက်သောအခါ... မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်သည့် အရှိန်အဝါများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက်အလား ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ စွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လုံးဝ ရောနှောသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်ပြည့်မြောက်သောနေ့တွင်... မိုဖန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာပြီး၊ သူ၏ 'နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား' အခြေခံမှာ ကျောက်စိမ်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအလား အခိုင်အမာ တည်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းရှိ ယွဲ့အာ၏ ဝိညာဉ်စလေးမှာလည်း မိုဖန်၏ တည်ငြိမ်လာသော စွမ်းအားများကြောင့် ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။နှစ်နှစ်ကြာခဲ့ပြီပဲ..." မိုဖန်က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ဒေါသများ မပါတော့ဘဲ အေးစက်တည်ငြိမ်သော ဘုရင်တစ်ပါး၏ ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေသည်။

သူသည် လိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ကမ္ဘာကြီး၏ လေထုမှာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ မိုဖန်၏ လမ်းကို ဖယ်ပေးသည့်အလား ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားအဆင့်၏ အခြေခံမှာ လုံးဝ ခိုင်မာသွားပြီဖြစ်ရာ၊ မိုဖန်သည် ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီး၏ ကန့်သတ်ချက် (World Constraint) ကို ချိုးဖျက်ပြီး စကြဝဠာထဲသို့ ထွက်ခွာရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ယွဲ့အာ... ကိုယ်တို့ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"

မိုဖန်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ကျော်လွန်ပြီး မှောင်မိုက်လှသော စကြဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။ စာဖတ်သူတို့ရေ... နွားကျောင်းသားလေးဟာ နှစ်နှစ်တာ အားယူပြီးနောက်မှာတော့ တကယ့် "နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား" တစ်ပါးအနေနဲ့ လောကကြီးကို စိန်ခေါ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ပါပြီ။