ကမ္ဘာ့အမိုးအပြင်ဘက်နှင့် စကြဝဠာ၏ အစပြုခြင်း

နှစ်နှစ်တာကာလပတ်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော 'သေခြင်းတရားချောက်ကမ်းပါး' သည် ယနေ့တွင်တော့ ဘုံသုံးပါးလုံး တုန်ခါသွားရလောက်အောင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မိုဖန်သည် ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံတက်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ရိုးရှင်းသည့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေပြီး၊ သူ၏ ဆံပင်ဖြူများမှာတော့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား (Demon God) အဆင့်၏ တည်ငြိမ်မှုကြောင့် ငွေရောင်အလင်းများ တောက်ပနေသည်။

ချောက်ကမ်းပါးထိပ်တွင် နီကျား နှင့် မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင် တို့သည် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြိုနေကြသည်။ မိုဖန်၏ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်းစီက မြေပြင်ကို တုန်ခါစေသလို၊ သူ၏ အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားမင်းကြီးကိုပင် ဒူးတုန်သွားစေလောက်သည်။

"မိုဖန်... မင်း တကယ်ပဲ အောင်မြင်သွားပြီပဲ" နီကျားက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါက ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဘောင်ကို ကျော်လွန်နေပြီ။ အခုဆိုရင် မင်း ကမ္ဘာ့လေထုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီ"

မြောက်ပိုင်းနတ်ဆိုးဘုရင်က မိုဖန်၏ ပခုံးကို လာကိုင်သည်။ "ယွဲ့အာကို... ပြန်ခေါ်လာပေးပါ ငါ့သား။ မင်းကို ငါယုံတယ်"

မိုဖန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးနန်းတော်ရှိရာ အရပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အတိတ်များကို ထိုနေရာမှာပင် ထားရစ်ခဲ့သည်။ "ဒီကမ္ဘာမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ငါ့စစ်သည်တွေအားလုံး... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ကြပါ။ . ငါတို့ ပြန်ဆုံကြမယ်"မိုဖန်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံတက်လိုက်သည်။ သူ အမြင့်သို့ ရောက်လေလေ၊ ကမ္ဘာကြီး၏ 'အကာအကွယ်အလွှာ' (Atmospheric Barrier) က သူ့ကို ပြန်လည်တွန်းကန်လေလေ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့် သက်ရှိကိုမဆို ကမ္ဘာ့ပြင်ပသို့ မထွက်နိုင်အောင် တားဆီးထားသည့် ကမ္ဘာဦးဥပဒေသပင် ဖြစ်သည်။

"ဖောက်ထွက်စမ်း!" မိုဖန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခရမ်းရောင် သွေးမီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ နှစ်နှစ်တာ တည်ဆောက်ခဲ့သော 'နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား' အခြေခံက အစွမ်းပြလာသည်။ သူ၏ လက်သီးတစ်ချက်က ကောင်းကင်အမိုးကို ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ဖန်သားပြင်တစ်ခု ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ အသံကြီး ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုလုံး ဟက်တက်ကွဲသွားတော့သည်။ မိုဖန်သည် ထိုအက်ကွဲကြောင်းအတွင်းသို့ တိုးဝင်ကာ ကမ္ဘာကြီးကို ကျောခိုင်းလိုက်ပေတော့သည်။

ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ခဏတွင် မိုဖန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လေထုမရှိသော၊ အသံမရှိသော အမှောင်ထုကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ကျယ်ပြောလှသော 'ကြယ်တာရာပင်လယ်' (Star Sea) ကြီးဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ကမ္ဘာငယ်ပေါင်း မြောက်မြားစွာသည် ကြယ်ပွင့်များအလား လွင့်မျောနေကြသည်။

"ဒါက စကြဝဠာရဲ့ ပထမဆုံးသော ကပ်ဘေးလား..." မိုဖန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲက ယွဲ့အာ၏ ဝိညာဉ်စလေးကို ပိုမိုလုံခြုံအောင် ကာကွယ်လိုက်သည်။ "ယွဲ့အာ... မကြောက်နဲ့နော်။ ဘယ်လောက်ပဲ ကျယ်ပြောတဲ့ စကြဝဠာဖြစ်ဖြစ်... ကိုယ်တို့ လိုချင်တဲ့ နေရာကို ရောက်အောင်သွားမယ်"

မိုဖန်သည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဟင်းလင်းပြင်မုန်တိုင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ်အသစ်နှင့် ယွဲ့အာကို ပြန်အသက်သွင်းမည့် စွန့်စားခန်းက အခုမှ တကယ် စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်