အခန်း (၃၁၈)
Vol. 32 Ch. 318
ကျီချင်းကျူက စူးစူးဝါးဝါး ပြောလိုက်သည် “မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါ မသေသရွေ့တော့ ငါ့ရဲ့ အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းက ဘယ်ဘက်ကိုမှ လိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တာ့နင်အင်ပါယာနဲ့ အတူရပ်တည်ဖို့ဆိုတာ ပိုတောင် မဖြစ်နိုင်သေးဘူး”
ကျီပြောင်ပြောင်က ပြန်လည်ပြောဆိုသည် “အဖေ… ဒါဆိုရင်တော့ သမီးအသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ တုပိုင်ရဲ့ကျေးဇူးကို ဆပ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေးအပ်တာကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး”
ကျီချင်းကျူက စူးရှစွာ ပြောလိုက်သည် “သူက ကုန်းကုန်းခွေးတစ်ကောင်လေ”
ကျီပြောင်ပြောင်က ဆိုသည် “သမီး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်တုန်းက သမီး အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ဘူးဆိုတာ အဖေလည်း သိတာပဲ။ သမီးက အချစ်ရေးကိစ္စတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ အခု သမီး သူ့ကို လက်ထပ်မယ်လို့ ပြောတာက ဘေးချင်းယှဉ်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်မယ့် လက်တွဲဖော်အဖြစ် ကတိသစ္စာပြုတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ”
ကျီချင်းကျူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် “မင်းသာ သူ့ဘက်က ရပ်တည်ရဲရင် ၊ တာ့နင်အင်ပါယာဘက်က ရပ်တည်ရဲရင် မင်းကို ငါ့သမီးအဖြစ်ကနေ စွန့်လွှတ်လိုက်မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ သားအဖရေစက် ဒီမှာတင် ပြတ်ပြီ”
ကျီပြောင်ပြောင်၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော မျက်ဝန်းများက တုပိုင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည် “တုပိုင်… ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ပြေးဖို့ ကျွန်မ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ရှင်နဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ တာ့နင်အင်ပါယာအတွက် ၊ ဒီမြေပေါ်က ပြည်သူတွေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ရှင်က ကျွန်မကို ကယ်တင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ရှင့်ဆီ ပုံအပ်လိုက်ပါပြီ။ ရှင်က ကုန်းကုန်းခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကျွန်မကို လက်ထပ်မှာလား”
ဤအချိန်တွင် တုပိုင်၏ စိတ်ထဲမှ စနစ်က စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည် “လုံးဝ သဘောမတူနဲ့။ သူ့ကို ချော့မော့ပြောဆိုပြီး အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းမှာပဲ ဆက်နေခိုင်းလိုက်။ ပြီးမှ ရေရှည်အတွက် စီစဉ်ရမယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းက သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်း လျှို့ဝှက်ကျမ်းကို လုံးဝ လက်လွတ်သွားရလိမ့်မယ်။ အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကိုလည်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။ သူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းနဲ့ သွေးကြောခြောက်သွယ် နတ်ဓားသိုင်းက ပိုအရေးကြီးတယ်။ သူက မပြောပလောက်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခု ၊ ကိရိယာတစ်ခု သက်သက်ပါပဲ”
တုပိုင်၏ ဦးနှောက်နယ်ပယ်ထဲမှ စိတ်အာရုံက ပြန်ပြောလိုက်သည် “မဟုတ်ဘူး ၊ ကျွန်တော့်အမြင်မှာတော့ လက်တွဲဖော်က အရေးကြီးဆုံးပဲ။ စစ်မှန်တဲ့ လက်တွဲဖော်တစ်ယောက်က အိပ်ရာတစ်ခုတည်း အတူတူအိပ်ပြီး အိပ်မက်မတူတဲ့ လူတစ်စုထက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “မင်းသာ သူပြောတာကို သဘောတူလိုက်ရင် ငါ စီစဉ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းနဲ့ လုံးဝ လွဲချော်သွားလိမ့်မယ်။ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို မင်း ခံရလိမ့်မယ်”
တုပိုင်၏ ဦးနှောက်အသိစိတ်က ဆိုသည် “စနစ် ၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ စနစ်ရှင် ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကယ်ခဲ့ဖူးလို့ ကျွန်တော် အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေထဲ တွန်းပို့ခဲ့တာကိုလည်း အပြစ်မတင်ပါဘူး။ ခင်ဗျား စီစဉ်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော် ကိုးကားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရှင်သခင် လုပ်လို့ မရဘူး”
အိပ်မက်စနစ်က ပြန်ပြောသည် “မင်းက သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ။ အမြော်အမြင် နည်းတယ်။ ခံစားချက်နောက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လိုက်တတ်တယ်။ ဒါကြောင့် မိုက်မဲပြီး သည်းမခံနိုင်စရာကောင်းတဲ့ အမှားတွေကို ကျူးလွန်မိတတ်တယ်။ အဲဒါတွေက မစ်ရှင်ကို လုံးဝ ကျရှုံးသွားစေလိမ့်မယ်”
တုပိုင်က ပြောလိုက်သည် “စနစ်… ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်လေ။ ဒါဆို ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ချင်တာလား။ ကြိုက်သလို လုပ်စမ်းပါ။ ဒါပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေကိုတော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချင်တယ်”
စနစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် “စနစ်ရှင်… မင်းသာ အမိန့်ကို ဖီဆန်ရင် ချက်ချင်း အဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်။ ဒါ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ပဲ”
ထိုအချိန်တွင် ကျီပြောင်ပြောင်သည် သူမ၏လက်ကို တုပိုင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် “မောင်လေး တုပိုင်… မမက မောင်လေးနဲ့အတူ လိုက်ပြေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ မောင်လေးကရော မမကို လက်ခံပြီး မမနဲ့အတူ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်မှာလား။ မမကို လက်ခံပြီး ဘဝကို အတူမျှဝေမှာလား”
တုပိုင်၏ စိတ်က နောက်တစ်ကြိမ် ပြောလိုက်ပြန်သည် “စနစ်… တချို့ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချင်တယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဖျက်ဆီးချင်ရင်လည်း ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်”
ထို့နောက် တုပိုင်သည် သူ၏လက်ကို ကျီပြောင်ပြောင်ထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည် “ကျွန်တော် ဆန္ဒရှိပါတယ်”
ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လက်သွား၏။ ထို့နောက် သူ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး လုံးဝ ဗလာဖြစ်သွားပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာပင် အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုနှင့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။
ဤသည်မှာ သေဆုံးခြင်း၏ ခံစားချက်လော။ တစ်စက္ကန့်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသလို ခံစားရသော်လည်း အလွန် ရှည်လျားသော အချိန်တစ်ခု ကြာမြင့်သွားသကဲ့သို့လည်း ခံစားလိုက်ရ၏။ တုပိုင်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပြန်လည် တောက်ပလာပြန်သည်။
အိပ်မက်စနစ်က မေးလိုက်သည် “မင်း ခံစားရလား”
တုပိုင်က ပြန်ဖြေသည် “ခံစားရတယ်။ ဒါ သေဆုံးခြင်းရဲ့ ခံစားချက်ပဲ”
အိပ်မက်စနစ်က ထပ်မံမေးမြန်းသည် “ကြောက်စရာ ကောင်းလား”
တုပိုင်က ဆိုသည် “ကြောက်စရာ ကောင်းပါတယ်။ အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ပြုတ်ကျသွားသလိုပဲ။ အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်နေတာ”
အိပ်မက်စနစ်က မေးလိုက်သည် “ဒါဆို နောက်နောင် ငါ့အမိန့်ကို ဖီဆန်ရဲဦးမလား”
တုပိုင်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည် “တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း ရပ်တည်တုန်းပါပဲ။ ခင်ဗျား စီစဉ်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်တော် လေးစားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရွေးချယ်မှုက ကျွန်တော့်အပိုင်းပါ။ ကျွန်တော်က လွတ်လပ်တဲ့ လူသားတစ်ယောက်ပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် မဟုတ်ပါဘူး”
အိပ်မက်စနစ်က မေးသည် “မင်း သေမှာ မကြောက်ဘူးလား”
တုပိုင်က ပြန်ဖြေသည် “သေမှာ ကြောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေရောက်မှ ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်လိုက်ရင် နောက်ဘယ်တော့မှ ခေါင်းမော့ရဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ဘဝကလည်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မယ်”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “မင်းက ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့အချက်ကို အားကိုးပြီး ငါတို့ မင်းကို မဖျက်ဆီးရဲဘူးလို့ ထင်ပြီး ဘာမဆို လုပ်ရဲနေတာလား”
တုပိုင်က ဆိုသည် “အဲဒီအတွေး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော့်လုပ်ရပ်တွေကို တွန်းအားပေးနေတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒ ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်ခွင့် ဆန္ဒပါပဲ”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “ငါ မင်းကို ပြောပြမယ်။ မင်းက ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးမှာ မျိုးရိုးဗီဇ ကိုက်ညီတဲ့ နောက်ဆုံး ကူးပြောင်းလာသူ ဖြစ်ပေမဲ့ ငါတို့က မင်းကို မဖြစ်မနေ မှီခိုနေရတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကမ္ဘာက ဒေသခံတွေကို ငါတို့ ပံ့ပိုးပေးလို့ ရတယ်။ သူတို့က ခေတ်သစ်ပညာရေး မသင်ကြားဖူးလို့ တချို့အရာတွေကို နားလည်ဖို့ အချိန်အများကြီး ပိုယူရမယ် ဆိုပေမဲ့ ငါတို့က မင်းမရှိလို့ မဖြစ်တာမျိုး မဟုတ်ဘူး”
တုပိုင်က ပြန်လည်ပြောဆိုသည် “ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာက ဒေသခံတွေမှာ အခြား ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စိတ်ခံစားမှု ဆက်နွယ်ချက်တွေ ၊ နားလည်မှုတွေ မရှိဘူးလေ။ ဒါက သေစေလောက်တဲ့ အားနည်းချက်ပဲ”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “တုပိုင်… ငါသာ မရှိရင် မင်းက ခေတ်သစ်ကမ္ဘာမြေမှာ ပေါက်လို့ပဲစား တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေမှာ။ ဒီကမ္ဘာမှာလည်း မင်းက အရေးမပါတဲ့ ကုန်းကုန်းလေးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေမှာ။ ငါသာ မရှိရင် မင်းက ဘယ်လို ဉာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်လာမှာမို့လို့လဲ။ ငါ ပြောရဲတယ်။ အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ ငါသာ မပါရင် မင်း သုံးရက်တောင် အက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထို့နောက် အိပ်မက်စနစ်က ဆက်ပြောသည် “မင်းက ငါ့ကို အသုံးပြုချင်ပေမဲ့ ငါ့အမိန့်ကိုတော့ မနာခံချင်ဘူး။ အဲဒီလို ကံကောင်းခြင်းမျိုး မရှိဘူး။ ရွေးချယ်လိုက်… ငါ့အမိန့်တိုင်းကို နာခံပြီး ငါ စီစဉ်တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ လုံးဝ အသံတိတ်သွားပြီး မင်းကို ဘာအကူအညီမှ မပေးဘဲ မိုက်မိုက်မဲမဲ ထိပ်တိုက်တိုးပြီး သေလမ်းရှာမလား”
တုပိုင်က ဆိုသည် “ဒါဆိုရင် ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်မလား ၊ ဒါမှမဟုတ် အကူအညီ အားလုံး ဆုံးရှုံးခံမလား ဆိုတာပေါ့လေ။ ဟုတ်လား”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “အတိအကျပဲ။ အဲဒီကျရင် မင်းရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်လို့ ခေါ်တဲ့ အရာရဲ့ မျက်နှာဖုံးအမှန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရလိမ့်မယ်။ ငါမရှိရင် မင်းက ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်”
တုပိုင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည် “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်က မိုက်မိုက်မဲမဲ ထိပ်တိုက်တိုးတဲ့ ဒွန်ကီဟိုတီပဲ လုပ်လိုက်တော့မယ်”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “အခုအချိန်မှာ ကျီပြောင်ပြောင်က ချီစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းလွဲသွားလို့ သူ့ူရဲ့ သွေးကြောတွေ အကုန်လုံးနီးပါး ပျက်စီးသွားပြီ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ အများစုလည်း ပျက်စီးသွားပြီ။ သူက မင်းအတွက် ဘာအသုံးမှ မဝင်တော့ဘူး။ သူ့ရဲ့ သွေးကြောဒဏ်ရာတွေကို ဒီကမ္ဘာပေါ်က ဘယ်ဆေးဝါးနဲ့မှ ကုလို့ မရဘူး။ အခြားကမ္ဘာက သူတော်စင် မူလဆေးလုံးကသာ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီ သူတော်စင် မူလဆေးလုံး ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတယ်။ ငါသာ မရှိရင် သူ့ကို ကယ်ဖို့ဆိုတာ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နဲ့”
တုပိုင်က ဆိုသည် “ကျွန်တော့် ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစနဲ့ သူ့ကို ကယ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်မယ်”
အိပ်မက်စနစ်က ပြောလိုက်သည် “ပိုင်ဆယ်စီရင်စုက အန္တရာယ်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ မင်းဘေးမှာ လူ ဆယ်ယောက်တောင် မပြည့်ဘူး။ ကြက်ပေါက်လေးတွေလို အားနည်းချက်တွေနဲ့။ ငါ စီစဉ်ပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းသာ မရှိရင် မင်း အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက သိုင်းပညာ အများစု ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ကျီပြောင်ပြောင်ကို မိုက်မိုက်မဲမဲ ရွေးချယ်ပြီး အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်လို့ပဲ။ ငါ့အကူအညီ မပါရင် မိုမိသားစုရဲ့ မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတွေရဲ့ သစ္စာခံမှုကိုလည်း မင်း ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ မင်း ဘယ်စစ်တပ်ကိုမှ စုဆောင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းဘေးက လူ ဆယ်ယောက်မပြည့်ဘဲနဲ့ မင်း သုံးရက်တောင် အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
တုပိုင်သည် အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည် “ကျွန်တော် ကြိုးစားချင်တယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီကို ကျွန်တော် အရမ်း လိုချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးက ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့”
အိပ်မက်စနစ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် “မင်းသဘောပဲလေ။ အခုကစပြီး ငါ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်။ မင်းရဲ့ ဉာဏ်ကြီးရှင်ဆိုတဲ့ မိုက်မဲတဲ့ မျက်နှာဖုံးအမှန်ကို မင်း မြင်ရလိမ့်မယ်။ မင်း သေခါနီးကျရင် ငါ့ကို ပြန်ထွက်လာပါလို့ ငိုယိုပြီး တောင်းပန်မနေဖို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်။ ငါက မင်းသေတာကို အေးဆေး ထိုင်ကြည့်နေပြီး ဒီကမ္ဘာက ဒေသခံတွေကို ပံ့ပိုးပေးမယ့် အရန်အစီအစဉ်ကို စတင်လိုက်မယ်”
တုပိုင်က ပြန်ပြောသည် “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သေမလား ၊ မသေဘူးလားဆိုတာ ခင်ဗျားကို ပြရသေးတာပေါ့။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းနဲ့ ပိုင်ဆယ်စီရင်စုမှာ ခြေကုပ်ယူနိုင်မလား ဆိုတာကိုလေ”
စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မံမပြောတော့ဘဲ အိပ်မက်စနစ်၏ အလင်းရောင်မှိန်မှိန် ပုံရိပ်သည် တိုက်ရိုက်ပင် ငြိမ်းသွားလေတော့၏။ ဤသို့ဖြင့် အိပ်မက်စနစ်နှင့် တုပိုင်တို့သည် ယာယီအားဖြင့် လုံးဝ လမ်းခွဲလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ကျီပြောင်ပြောင်က တုပိုင်၏ လက်ကို ဆွဲပြီး ပြောလိုက်သည် “သွားကြရအောင်… မောင်လေး တုပိုင်။ မင်းရဲ့ အရှေ့ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး တပ်ရင်းမှူးရုံးကို သွားကြမယ်။ မမ မောင်လေးကို ပြောပြရဦးမယ်။ ချီစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းလွဲသွားတဲ့အတွက် မမရဲ့ သွေးကြောတွေ အကုန်လုံးနီးပါး ပျက်စီးသွားပြီ။ သိုင်းပညာ အများစုလည်း ပျက်စီးသွားပြီ။ မမက သိပ်ပြီး အသုံးဝင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
တုပိုင်က ပြန်လည်ပြောဆိုသည် “ကျွန်တော် တန်ဖိုးထားတာက မမရဲ့ သိုင်းပညာကို မဟုတ်ပါဘူး။ တာ့နင်အင်ပါယာ နိုင်ငံသားတွေအပေါ်ထားတဲ့ မမရဲ့ ထက်သန်တဲ့ စိတ်နှလုံးသားကိုပါ။ ပြီးတော့ မမရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ သွေးကြောတွေကို ကုသပေးဖို့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ကတိပေးပါတယ်”
ကျီချင်းကျူက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဆိုသည် “ဟားဟားဟားဟား… ကုန်းကုန်းခွေးလေး… ဘာမှမသိဘဲ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့နေလိုက်တာ။ မောက်မာတဲ့ စကားတွေ လျှောက်ပြောနေတယ်။ ချီစွမ်းအင် လမ်းကြောင်းလွဲတာက ဘယ်လောက် ပြင်းထန်လဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား။ အပြာရောင်နဂါးဂိုဏ်းကို အားကိုးမှသာ ကုသနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်အလင်းရောင် ရှိတာ။ ဒီကုန်းကုန်းခွေးလေးနောက် လိုက်သွားရင် ငါ့သမီးရဲ့ သွေးကြောတွေ လုံးဝ ပျက်စီးသွားဖို့ပဲ ရှိတယ်”
ကျီပြောင်ပြောင်က တုပိုင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည် “မမ မောင်လေးကို ယုံတယ်”
ထို့နောက် သူမသည် တုပိုင်၏ လက်ကို ဆွဲပြီး ထွက်ခွာသွားလေ၏။
သွေးကွမ်ရင်က ပြောလိုက်သည် “ငါ့ကို စောင့်ပါဦး”
သူမသည် အပေါ်ထပ်မှ နားထောင်နေခဲ့ပြီး သွေးဆူပွက်လာကာ အောက်သို့ ပြေးဆင်းလာရင်း ပြောလိုက်သည် “ငါလည်း နင်တို့နဲ့အတူ လိုက်မယ်”
ကျီချင်းကျူက မိုးထစ်ခြိမ်းသလို အသံဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည် “တူတော်မောင် ရှောင်မူကျစ်… ဝင်ခဲ့စမ်း”
အပိုင်း ၃၁၈ ပြီး။