အခန်း (၆၃)

ကျိရုရွှယ်သည် လှေကားမှဆင်းကာ တိုက်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်သို့ ခြေချခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံတွင် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ရပ်ကွက်အဝင်ဝနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာနေသေးသည်။ ကျိရုရွှယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မြေပြင်အနေအထားကို တစ်ချက်အကဲခတ်ပြီးနောက် သစ်ပင်တန်းများနှင့် အခြားသော အများသုံးပစ္စည်းများကို အကာအကွယ်ယူကာ အမှတ် ၁ အဆောက်အအုံအနီးသို့ တိတ်တဆိတ် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

အမှတ် ၁ အဆောက်အအုံသည် ရပ်ကွက်ဂိတ်ဝနှင့် နီးကပ်သဖြင့် အခြေအနေကို ပိုမိုအနီးကပ် မြင်တွေ့နိုင်ရန် ကျိရုရွှယ်သည် တိုက်ခန်းတံခါးကိုဖွင့်ကာ အမှတ် ၁ အဆောက်အအုံ၏ ဒုတိယထပ်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တက်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာ ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်မှကြည့်လျှင် ဂိတ်ဝတွင် ဖြစ်ပွားနေသော တိုက်ပွဲကို အတိုင်းသား မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပြိုင်ဘက်ကို မယှဉ်နိုင်တော့သဖြင့် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအားလုံးကို ဂိတ်ဝသို့ စုရုံးစေခဲ့သည်။ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့သည်လည်း တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ကျောက်လင်းအတွက်မူ ကျန်ရှိသော သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မပေးနိုင်ဘဲ အနှောင့်အယှက်ကလေးများအဖြစ်သာ ရှိနေသည်။ ဤဇွန်ဘီရုပ်သေးများသည် သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့်မတူဘဲ ပုဆိန်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကိုယ်ကာယစွမ်းရည်မှာ ကွာခြားချက် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သာမန်လက်နက်များကိုသာ အားကိုးခြင်းဖြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး၏ အင်အားကို ယှဉ်နိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသာမန်ဇွန်ဘီများသည် ပထမအဆင့်အင်အားပင် မရှိကြသော်လည်း ကျောက်လင်းမှာမူ အကြိမ်ကြိမ် သေဆုံးပြီးနောက် ဒုတိယအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အင်အားနှင့် ညီမျှသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ လုချွမ်းသည် ဤသာမန်ဇွန်ဘီများအတွက် အကာအကွယ်ကို အသေအချာ ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီကို ဦးထုပ်များ ဆောင်းပေးထားသဖြင့်သာ ကျောက်လင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း အသတ်မခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် သာမန်ဇွန်ဘီများကို ဘေးသို့ ဆုတ်ခွာစေကာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်ကိုသာ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်စေလိုက်ရာ ကျောက်လင်းအပေါ် ရုတ်ချည်းပင် ကြီးမားသော ဖိအားများ သက်ရောက်သွားတော့သည်။ တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်အတွက် ရှေ့တန်းမှ မဏ္ဍိုင်ပြုနေသော တင့်ကားအမျိုးအစား တာဖန်းအပြင် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကလည်း သူမအား ဝိုင်းရံထားပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျောက်လင်းမှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေရပြီး ရပ်ကွက်ပြင်ပရှိ မြေပြင်အနေအထားကို အသုံးချကာ တာဖန်းနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုရအောင် ကြိုးစားနေရသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ ဝိုင်းရံမှုကို မမိစေရန် အထူးသတိထားနေရသည်။

သူမ၏ နားထဲတွင် ဇွန်ဘီတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက်ကြားနေရသော်လည်း ကျောက်လင်းမှာ ဆုတ်ခွာမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြပေ။ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ကျောက်လင်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုရဲတင်းလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တာဖန်း၏လက်ချက်ဖြင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သေခြင်းတရား၏ အရသာကို ခံစားခဲ့ရပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏ ထိခိုက်လွယ်သော အာရုံကြောများမှာလည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထုံထိုင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"သွေးဆာနေတဲ့ မိစ္ဆာအုပ်စုပဲ။ ဒီနေ့တော့ လူသားတွေကို အတင့်ရဲစွာ သတ်ဖြတ်ချင်နေတဲ့ မင်းတို့မှာ ဘယ်လောက်အစွမ်းရှိလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူဖြစ်လာပြီးနောက် ကျောက်လင်း၏ ခွန်အားမှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာပြီး ယုံကြည်မှုများလည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ရဲတပ်ဖွဲ့အတွင်း လေ့ကျင့်ထားသော သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို အသုံးချကာ ဇွန်ဘီများ၏ ဝိုင်းရံမှုကြားတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းမွန်သော စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပြသနေသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဤဇွန်ဘီများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု တွေးမိသောအခါ ကျောက်လင်း၏ ဒေါသမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ကျောက်လင်းအတွက်မူ ထိုရဲအရာရှိများမှာ သေအတူရှင်မတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြသော ရဲဘော်ရဲဘက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းမှာ မိသားစုဝင်များ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် သူငယ်ချင်းများ ဇွန်ဘီများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရသည်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။ ဤရဲစခန်းတွင် ရဲအရာရှိများနှင့် တစ်လကျော်ကြာ အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့စဉ်အတွင်း ကျောက်လင်းသည် လူတိုင်းအပေါ် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များ ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ သူမအား ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။

ကျောက်လင်းသည် သွယ်လျနွဲ့နှောင်းသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူမ၏ ခွန်အားအားလုံးကို ထုတ်သုံးထားရာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်ပင်လျှင် သူမအား ခေတ္တမျှပင် ဖိနှိပ်ထားရန် ခက်ခဲနေသည်။ သူမသည် တိုက်ခိုက်လေလေ ပိုမိုပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၌ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသည်ကို သတိရသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မူလက ရှောင်တိမ်းရန်သာ ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးထဲသို့ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်ကာ အငြိုးတကြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။

အပေါ်ထပ်တွင်ရှိနေသော ကျိရုရွှယ်သည် စစ်မြေပြင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ဖခင်မှာ တိုက်ပွဲတွင်ပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ သာမန်ဇွန်ဘီများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်က ကျိရုရွှယ်ကို သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားစေခဲ့သည်။

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဖေဖေက အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်မှာ လူသားအသိစိတ် ရှိနေသေးတဲ့အတွက် အသေခံအမြောက်စာအဖြစ် အသုံးချခံရအောင် လုံးဝ အထိန်းချုပ်မခံတာပဲ”

ကျန်ရှိသော ဇွန်ဘီများအတွက်မူ ကျိရုရွှယ်မှာ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖခင် ဘေးကင်းနေလျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုချွမ်း၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်မှာ သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးအချို့ကြားတွင် ရောနှောနေပြီး သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လုံးဝသတိမထားမိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်လုံး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သည်တောင် ကျောက်လင်းကို မနှိမ်နင်းနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ လုချွမ်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုစဉ် သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဇွန်ဘီရုပ်သေး ခြောက်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ၎င်းတို့၏လက်ရှိ ရဲသုံးသေနတ်များဖြင့် ကျောက်လင်းကို တိုက်ရိုက်ပစ်မှတ်ထား စေလိုက်သည်။

ဒိုင်း…ဒိုင်း…ဒိုင်း…

တိတ်ဆိတ်နေသော ညဉ့်အမှောင်အတွင်း သေနတ်သံများ ရုတ်တရက် ဆူညံစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ကျောက်လင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားရပြီး သူမ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ဖြစ်နေသော်လည်း ကျည်ဆန်များ၏ အရှိန်ကိုမူ မမီနိုင်သေးပေ။ ထို့ပြင် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှလည်း ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်က အနှောင့်အယှက်ပေးနေကြသည်။ ကျောက်လင်း အသည်းအသန် ရှောင်တိမ်းနေသည့်ကြားမှပင် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်မောင်းကို ကျည်ဆန်ထိမှန်သွားကာ သွေးများ တောက်လျှောက် စီးကျလာတော့သည်။

ကျည်ဆန်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်သွားသည့် နာကျင်မှုကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသော ဇွန်ဘီအုပ်စုကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရတော့သည်။

သုံးသပ်ချက်

လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီများသည် သာမန်ဇွန်ဘီများမဟုတ်ဘဲ သေနတ်ကိုင် ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့အဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ကျောက်လင်းအတွက်သာမက ကျိရုရွှယ်အတွက်ပါ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီသာမန်ဇွန်ဘီတွေက ကိုက်ဖို့ပဲ သိတာမဟုတ်ဘူးလား။ သေနတ်တွေကိုတောင် ဘယ်လိုလုပ် သုံးတတ်နေရတာလဲ"

သူမ၏ရှေ့မှ မှောင်မည်းနေသော သေနတ်ပြောင်းဝများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦး ဖြစ်နေလင့်ကစား သူမသည် ကျည်ဆန်ဒဏ်ကိုတော့ ခံနိုင်ရည်မရှိသေးပေ။ မူလက လူသားများအတွက်သာ ဖြစ်သော လက်နက်များကို ဇွန်ဘီများက ပြန်လည်အသုံးပြုကာ သူမအား ပစ်ခတ်နေသည်ဟူသော အတွေးက ကျောက်လင်းကို အလွန်အမင်း အရှက်ရစေခဲ့သည်။

ဒုတိယထပ်မှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေသော ကျိရုရွှယ်မှာလည်း မသိစိတ်မှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်ပဲ"

"အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာတင် လူသားတွေရဲ့ လက်နက်တွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သင်ယူပြီးသွားပြီပဲ။ ဒါက တကယ့်ကို ထူးခြားလွန်းတယ်"

ကျိရုရွှယ်သည် မျက်မှောင်ကို တင်းတင်းကြုတ်လိုက်ပြီး "ကြည့်ရတာ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်က ဒီဇွန်ဘီဘုရင်ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်မှ ဖြစ်တော့မယ်။ ဒီထက်ပိုပြီး ကြီးထွားခွင့်ပေးလိုက်ရင် နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်တွေက မှန်းဆလို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး"

နေ့လယ်ပိုင်းကမှ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ထဲမှာ လူတွေ သေဆုံးခဲ့တာဖြစ်ပြီး ညဘက်ရောက်တော့ ဇွန်ဘီဘုရင်က သေနတ်သုံးတတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိရုရွှယ်အနေဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော ဘေးအန္တရာယ်များ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းကို ဆက်လက်ကြီးထွားခွင့် မပေးနိုင်တော့ပေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုချွမ်းသည် ကျောက်လင်း၏ လက်မောင်းတွင် ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ချက်ချင်းစေခိုင်းလိုက်သည်။ လက်မောင်းတစ်ဖက် ဒဏ်ရာရသွားခြင်းက ကျောက်လင်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ ကျဆင်းသွားစေခဲ့ပြီး တိုက်စစ်များကြားတွင် သူမ အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေရရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သွေးထွက်လွန်နေမှုကြောင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်မှာလည်း အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။

မူလက ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်၏ ဝိုင်းရံမှုကို မနည်းခုခံနေရသော ကျောက်လင်းမှာ ယခုအခါ ဒဏ်ရာနှင့်ဆိုတော့ တဖြည်းဖြည်း အရေးနိမ့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်း အားနည်းနေတုန်းမှာပဲ အသက်ကို နှုတ်ယူရမယ်။ သေစမ်း"

လုချွမ်းသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုပေးရန် တာဖန်း၏ သံတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တာဖန်း၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ လေထဲတွင် တစ်စက္ကန့်မျှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုခဏတာအတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်းသည် သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်ကို သီသီလေး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အသံလေးတစ်ခုမှာ ကျောက်လင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"ဘာတွေ ကြည့်နေတာလဲ။ မြန်မြန်ပြေးတော့"

"နက်ဖြန်ညကျရင် ရပ်ကွက်ဘေးက မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်မှာ လာတွေ့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

ထိုအခါမှသာ ကျောက်လင်းသည် သူမ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ပြီး အဝေးသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးတော့သည်။ သူမ ထွက်ပြေးသွားရင်းနှင့်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ။ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"