အခန်း (၆၉)

အစွမ်းထက်လှသော ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီသည် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများအတွင်းမှ ရုန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ မီးစွဲနေဆဲဖြစ်ပြီး မမှတ်မိနိုင်လောက်အောင်ပင် မီးကျွမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အားမလျှော့ဘဲ ဆက်လက်ရုန်းကန်နေဆဲပင်။

ထိုသတ္တဝါကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မီးများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် မြေပြင်ပေါ်၌ လူးလှိမ့်နေတော့သည်။

"နောက်နေတာလား... ဒီလောက်ဖြစ်တာတောင် မသေသေးဘူးလား"

အဝေးမှနေ၍ ရူးသွပ်နေသော ဧရာမဇွန်ဘီကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားရသည်။ ဓာတ်ဆီဆိုင် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို တိုက်ရိုက်ခံလိုက်ရသည့်တိုင် ဤဧရာမဇွန်ဘီကြီး အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် ထိုဇွန်ဘီမှာ အသက်ရှင်ရုံတင်မကဘဲ မီးကျွမ်းနေသော အရေပြားများမှာ ပြန်လည်လှုပ်ရှားလာပြီး ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများမှာပင် ပြန်လည်ကျန်းမာလာမည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်ကို လုချွမ်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ မီးကျွမ်းပြီး ကြွပ်နေသော အရေပြားဟောင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကွာကျလာပြီး ၎င်းအောက်မှ အသားသစ်များ ပေါ်ထွက်လာနေသည်။

ဤဇွန်ဘီသည် ဓားဒဏ်ရာနှင့် သေနတ်ဒဏ်ရာများကို ကုသနိုင်စွမ်းရှိသည်ကို သူသိထားသော်လည်း ယခုမြင်ကွင်းမှာမူ ရန်သူကို သူ အထင်သေးမိသွားကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားသော တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများသည် ဤမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းနေပါသလား။

ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီကြီး ပြန်လည်နာလန်ထူလာမည့် အရိပ်အယောင်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အရောင်အဝါများ လျှပ်ပြတ်သွားပြီး ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချလိုက်တော့သည်။

မင်း အားနည်းနေတုန်းမှာပဲ...

မင်းအသက်ကို ငါ ယူရမယ်။

ဓာတ်ဆီဆိုင် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကို ခံထားရပြီးနောက်မှာတောင် မင်းက အရင်လို ဆက်ပြီး ကြမ်းတမ်းနိုင်ဦးမယ်လို့ ငါမယုံဘူး။

လုချွမ်းသည် ချက်ချင်းပင် လျှပ်စီးနှင့် တာဖန်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဓာတ်ဆီဆိုင် အနီးအနားသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စေလွှတ်လိုက်သည်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ ဖိအားကြောင့် ပေါက်ကွဲသံကြောင့် စုရုံးရောက်ရှိနေသော သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဘေးသို့ လွင့်စင်ကာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြရတော့သည်။

ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအချင်းချင်းဖြစ်သည့်အတွက် တာဖန်းနှင့် လျှပ်စီးတို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ဧရာမဇွန်ဘီက ချက်ချင်းအာရုံခံမိသွားသည်။ ၎င်းသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသည့်တိုင် အားယူ၍ မတ်တတ်ထရပ်ကာ ရန်လိုစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

ဂါးး….

လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။ ဤဧရာမဇွန်ဘီ၏ ဖိအားပေးနိုင်စွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားကောင်းလွန်းလှသည်။ အဓိကပြဿနာမှာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက် ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာ တာဖန်းထက်ပင် သိသိသာသာ ပိုမိုကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးကျွမ်း၍ မည်းနက်နေပြီး အငွေ့တထောင်းထောင်း ထွက်နေသည့်အပြင် ငြှိမ်းသတ်၍မရသေးသော မီးလျှံအချို့ကလည်း ရှိနေဆဲပင်။ ဤဧရာမသတ္တဝါကြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည့် ပုံစံမှာ ငရဲမှတက်လာသည့် နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးနှင့်ပင် တူလှသည်။

လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တာဖန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ၎င်း၏ ဧရာမ တူကြီးနှစ်လုံးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်သွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဧရာမဇွန်ဘီသည် ဗီဇအရ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများက ၎င်းအား နှေးကွေးစေခဲ့သည်။

ဗုန်း…

ဒဏ်ရာများကြောင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားပြီး တာဖန်း၏ တူချက်မှာ ၎င်း၏ကျောပြင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ မတ်တတ်ရပ်ကာစ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်လဲကျသွားရပြီး လျှပ်စီး ၁ ကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် ပါလာခဲ့သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင်ဆိုပါက တာဖန်းနှင့် လျှပ်စီး ၁ တို့ ပူးပေါင်းလျှင်ပင် ဤဧရာမဇွန်ဘီကို ယှဉ်

နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုမူ ဒဏ်ရာဗရပွနှင့် ဧရာမဇွန်ဘီမှာ တာဖန်း၏ တူချက်ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားရတော့သည်။ ၎င်း ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် လျှပ်စီး ၁ က ဓားနှစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် အနီးကပ် ချဉ်းကပ်လာနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဂါးးးး…

ဒဏ်ရာရထားသော ဧရာမဇွန်ဘီသည် ၎င်း၏ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီအရှိန်အဝါကို အသုံးပြုကာ တာဖန်းနှင့် လျှပ်စီးတို့ကို ခြောက်လှန့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမသိသည်မှာ ဤဇွန်ဘီနှစ်ကောင်၏ နောက်ကွယ်တွင် လုချွမ်းကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နေခြင်းပင်။

ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ဟိန်းဟောက်သံကို လုချွမ်းက အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ လျှပ်စီး ၁ ကို ထိန်းချုပ်ကာ ၎င်း၏ ဓားချက်ဖြင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းနှင့်အတူ ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေသော ဧရာမဇွန်ဘီအတွက် လှုပ်ရှားရန် ပိုမိုခက်ခဲသွားတော့သည်။ လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော တာဖန်းသည်လည်း ၎င်း၏ တူကြီးများကို ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြီး မရပ်မနား ထုနှက်တော့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီ၏ အသားသည် အလွန်တရာ မာကျောလှသော်လည်း တာဖန်း၏ ပြင်းထန်လှသော ထုချက်များအောက်တွင် အရိုးအတော်များများ ကျိုးကြေကုန်သည်။

ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဧရာမဇွန်ဘီသည် တာဖန်း၏ ထုနှက်မှုများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်ဆင်းသွားရပြီး ပြန်လည် မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့ချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှပ်စီး ၁ ၏ သံမဏိဓားသွားများသည်လည်း အနားမနေဘဲ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ခြေထောက်များကို အဆက်မပြတ် ပိုင်းဖြတ်နေသည်။ သေအံ့ဆဲဆဲ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားအင်ဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လုချွမ်းသည် ၎င်း၏ ခြေလက်များကို အရင်ဆုံး အပြတ်ရှင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါတွေက နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်က ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေ မဟုတ်လား။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေတာလဲ”

ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်းမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ စောစောက ဓာတ်ဆီဆိုင် ပေါက်ကွဲမှုအပြီးတွင် သူမသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားသဖြင့် ဝိုင်းရံလာသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကြားမှ ယာယီဆုတ်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် ဝေးဝေးသို့ မသွားဘဲ အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မီးလျှံများအတွင်းမှ မီးကျွမ်းနေသော ဧရာမဇွန်ဘီကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မသေသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။

“နောက်နေတာလား... ဓာတ်ဆီဆိုင် ပေါက်ကွဲတာတောင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးလား”

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးအစုံကို ကျုံ့ကာ ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မမျှော်လင့်ဘဲ အမှောင်ရိပ်ထဲမှ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ နှစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲကြီးကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

တာဖန်း၏ ထုနှက်မှုကြောင့် ဧရာမဇွန်ဘီကြီး လဲကျသွားပြီး လျှပ်စီး ၁ က ၎င်း၏ ခြေလက်များကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်ရမှသာ ကျောက်လင်း တစ်ယောက် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်မှ ဇွန်ဘီများသည် သန်မာသော်လည်း သူမ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီမှာမူ သူမအတွက် အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်ရခက်ခဲလွန်းလှရာ ယခုကဲ့သို့ သေအံ့ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်သွားမှသာ ကျောက်လင်း စိတ်အေးရတော့သည်။

“သူတို့အချင်းချင်းပဲ ကိုက်ကြပါစေတော့။ သုံးကောင်လုံး တစ်ခါတည်း သေသွားရင် ပိုကောင်းတာပေါ့”

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်မှ ဇွန်ဘီများကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းသည် မနေ့ညက တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။

“ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီတော်လိုက်တဲ့လူက ဘယ်သူများပါလိမ့်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေကိုတောင် လွှမ်းမိုးနိုင်တယ်ဆိုတော့ သူက ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးကို ရထားတာလဲ”

မနေ့ညက ကြားခဲ့ရသော အသံကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုကျွမ်းကျင်သူ၏ အသံမှာ အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပုံရသည်ဟု ကျောက်လင်း ခံစားမိသည်။ တကယ့်ကို ထူးဆန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းတွင် သူသည်လည်း သူမကဲ့သို့ ရှင်သန်

ရန် ကြိုးစားနေသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယနေ့ညတွင် တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုထားပြီးဖြစ်ရာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မကြာမီ သိရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့တွေးတောရင်း ကျောက်လင်းသည် စစ်မြေပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ထော့နဲ့ထော့နဲ့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေသဖြင့် အခြားဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် ထပ်မံတိုးပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ တာဖန်းနှင့် လျှပ်စီး ၁ တို့မှာ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။ တစ်ကောင်က ဧရာမတူကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အခြားတစ်ကောင်က သံမဏိဓားဖြင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ အသက်ဓာတ် ကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ မရပ်မနား ပိုင်းဖြတ်တော့သည်။

မကြာမီမှာပင် ဧရာမဇွန်ဘီသည် လုံးဝ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။ လုချွမ်းသည် အမှားအယွင်းမရှိစေရန် တာဖန်းကို အသုံးပြု၍ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းကို အဝေးမှနေ၍ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လျှပ်စီး ၁ က ရှေ့သို့ တိုးကာ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းခွံအတွင်းမှ ပုံဆောင်ခဲအမြုတေကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ လုချွမ်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီ၏ အမြုတေမှာ လိမ္မော်ရောင်သန်းနေသော အနီရောင် ဖြစ်နေသည်။ လုချွမ်းသည် အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ သူ၏ဇွန်ဘီများကို နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာရန် ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

ဤဒုတိယအဆင့် အမြုတေကို ရရှိရန် အချိန်အတော်ကြာ အားထုတ်ခဲ့ရသဖြင့် ချီချီလေး ဗိုက်ဆာနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အမြုတေတစ်ခုကို ဝါးမြိုတိုင်း သူသည် သတိမေ့မြောသွားတတ်သည်ကို သတိရကာ လုချွမ်းသည် အိမ်သို့အရင်ပြန်ပြီး ချီချီလေးအတွက် အစားအသောက် ပြင်ဆင်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ မည်မျှကြာအောင် သတိမေ့သွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။