အခန်း (၂၂၇)

ဟွမ်ချွဲ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ယွင်ရှန်း၏ ခန့်ညားလှသော မှော်ပညာရပ်များနှင့် စစ်သူကြီးဟောင်းယွင်၏ အံ့မခန်းသိုင်းစွမ်းရည်များကို အမြဲတမ်း အားကျနေခဲ့သူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ မှော်ဆရာမ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှ ရရှိခဲ့ပါက သူမ၏ မိသားစုအခြေအနေမှာ များစွာ တိုးတက်ပြောင်းလဲသွားမည်ကို သူမ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်ချွဲ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် မှော်အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုပါ စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဟွမ်ချွဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မှော်စွမ်းအင် လုံးဝမရှိသည်ကို စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သို့သော် သတင်းကောင်းမှာ သူမ၏ကိုယ်ထဲတွင် မှိန်ဖျော့သော သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား အငွေ့အသက်လေးများ ရှိနေခြင်းပင်။

"မင်းရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံနဲ့ သွေးကြောတွေက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ တစ်ခုပဲ... သိုင်းပညာသင်ယူဖို့ အကောင်းဆုံးအရွယ်ကို ကျော်လွန်သွားတာပဲ ရှိတယ်။ နောက်ရက်တွေကျရင် ဝူရွှမ်းဝူကျီခန်းမကို သွားတဲ့အခါ အခြေခံလေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့ တွဲဖက်အသုံးပြုဖို့ အင်အားတိုးဆေးရည်တွေ ငါ ပြင်ဆင်ပေးမယ်။ မင်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်ချွဲ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို အထူးသဘောကျမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးမှာ ကြမ်းတမ်းလှသော လောကီအလုပ်ကြမ်းများနှင့် အဆုံးမရှိသော ဆင်းရဲမွဲတေမှုများအကြားတွင် နစ်မွန်းမနေသင့်ဟု သူမ ယုံကြည်မိသည်။

ဤသတင်းစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟွမ်ချွဲမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားတော့သည်။

"သမားတော်ယန်က ကျွန်မတို့မိသားစုရဲ့ ကယ်တင်ရှင် အစစ်ပါပဲ။ ကျွန်မမှာ ကျေးဇူးဆပ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ သမားတော်ကြီးက အခုနက တီးလုံးကို သဘောကျပုံရလို့ ဒါကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပါရစေ"

ထိုသို့ပြောကာ ဟွမ်ချွဲသည် သူမ ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားသော သီချင်းမှတ်စုကို ယွင်ရှန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ဖခင်ကို ကုသပေးခဲ့သည့်အပြင် သူမအား သိုင်းပညာသင်ယူရန် အခွင့်အရေးပါ ပေးခဲ့သည်။ ဟွမ်ချွဲအတွက်မူ ယနေ့သည် သူမ၏ဘဝတွင် အပျော်ရွှင်ဆုံးနေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ယခင်ကသာဆိုလျှင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် သူမ အိပ်မက်ပင် မက်ဝံ့ခဲ့ပေ။ အကယ်၍သာ ယွင်ရှန်းသည် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပါက ဟွမ်ချွဲအနေဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် သူမကိုယ်သူမ ပုံအပ်ရန်ပင် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဤစောင်းသံမှတ်စုသည် ယန်ချန်းလန်၏ လက်များ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော သော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ရာ ယွင်ရှန်းသည်လည်း စိတ်ဝင်တစားဖြင့်ပင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

ဟွမ်မိသားစုအိမ်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်ချွဲ ပြောပြခဲ့သော လမြစ်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ လမြစ်သည် ယန်မိသားစုစစ်စခန်း၏ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်သော မြက်ခင်းပြင်များနှင့် ရေဝပ်ဒေသများ ဝန်းရံထားသည်။ ဤရာသီတွင် မြက်ပင်များမှာ စိမ်းညို့ဝေဆာနေပြီး လတ်ဆတ်သော မြက်နံ့များကို အဝေးကပင် ရရှိနိုင်သည်။

ပုံမှန်ရက်များတွင် လမြစ်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မျက်ခုံးကွေးလေးနှင့် တူသော်လည်း မကြာသေးမီက ရွာသွန်းခဲ့သော မိုးကြောင့် မြစ်ရေမှာ သိသိသာသာ တိုးလာကာ လပြည့်ဝန်းအလား ဝိုင်းစက်ကျယ်ပြန့်နေသည်။ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် ထူးခြားသည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိရပေ။

သို့သော် မြစ်ကွေ့နားသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် မြစ်ကမ်းနားမှ ကုန်းစောင်းလေးပေါ်၌ တစ်ဦးတည်း ရပ်နေသော လူရိပ်တစ်ခုကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ အရပ်ရှည်ပြီး ကိုယ်ဟန်မှာ တည်ကြည်လှသော်လည်း ညာဘက်လက်မောင်းမှာမူ အင်္ကျီလက်ချည်းသာ တွဲလောင်းကျနေသည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင်ပင် စစ်သားတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော ဂုဏ်သိက္ခာအရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။

သူသည် ကုန်းစောင်းပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်း ရပ်နေပြီး စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေကို ငေးကြည့်ကာ အတွေးများထဲတွင် နစ်မျောနေပုံရသည်။ ယွင်ရှန်း အနားသို့ ရောက်လာသည်ကိုပင် သတိမထားမိချေ။ ကျောပြင်ကို မြင်ရရုံဖြင့်ပင် ယွင်ရှန်း ထိုသူကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

"ဦးလေး"

ယန်ချန်းလန်ကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ယွင်ရှန်း လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

အခန်း။ ၂၂၇

နောက်ဘက်မှ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယန်ချန်းလန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏တူမဖြစ်သူ ယွင်ရှန်းနှင့် ဤနေရာတွင် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားသောကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

လမြစ်သည် လူသူပြတ်လပ်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယခင်နှစ်များက ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ စစ်သည်များသာ ရေခပ်ရန် လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။ ယနေ့တွင် ယန်မိသားစုစစ်တပ်၏ စခန်းကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ယန်ချန်းလန်မှာ အတိတ်ဟောင်းများကို လွမ်းဆွတ်မိကာ မသိစိတ်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လမ်းလျှောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းသည်လည်း ပီပါသံစဉ်နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ အမှားလုပ်ထားပြီး အမိဖမ်းခံလိုက်ရသည့် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ယန်ချန်းလန်၏ နားရွက်များမှာ နီရဲလာတော့သည်။

"ရှန်းအာ... မင်းက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

လတ်တလောတွင် ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာမှာ အတော်လေး ကြည်လင်ကျန်းမာလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် အစ်ကိုဖြစ်သူ ယန်ခန်းဟိုင်ရှိရာသို့လည်း သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယန်ခန်းဟိုင်မှာ သတိမေ့မြောနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်နေသဖြင့် သူ အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရနေခြင်းပင်။

"ဦးလေး... ဦးလေး ဒီကို ခဏခဏ လာလေ့ရှိတယ်ဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံဖူးသလားဟင်"

ယွင်ရှန်းက လေသံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထားကာ မေးလိုက်ရင်း ယန်ချန်းလန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးအကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာပေါ်၌ ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက ချက်ချင်းပင် ထိုအမူအယာကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် "ဒီနေရာက ယန်မိသားစုစစ်စခန်းနဲ့ နီးတဲ့ စစ်ရေးအရ အရေးပါတဲ့ နယ်မြေပဲ။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှိနေနိုင်မှာလဲ" ဟု ငြင်းပြောလိုက်သည်။

ငြင်းနေတုန်းပဲလား... အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်က မြစ်ရေကို ငေးကြည့်ပြီး အတွေးလွန်နေတာကတော့ တစ်ခုခုပဲ။ ဒါက အလွမ်းဝေနေတာ မဟုတ်ရင်... ကဗျာဆရာ ချူယွမ်သလိုပဲ မြစ်ထဲ ခုန်ချဖို့ ကြံစည်နေတာများလား။

ယွင်ရှန်းက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ရယ်လိုက်မိသည်။ သူမ စုံစမ်းကြည့်သလောက် ယန်ချန်းလန်သည် အိမ်ထောင်ပြုရန် အမြဲတမ်း ငြင်းဆိုနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လူသိရှင်ကြားတွင်မူ သူ၏လက်ဒဏ်ရာကြောင့် တစ်ပါးသူကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်ဟု အကြောင်းပြသော်လည်း နောက်ကွယ်တွင် အခြားလျှို့ဝှက်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ရှိနေမည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်

မှာလဲ။

"ဦးလေး မသိဘူးဆိုရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်မ အခုပဲ ဟွမ်ချွဲတို့အိမ်က တပ်ရင်းမှူးဟွမ်ကို သွားတွေ့ခဲ့တာ။ သူက သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ဟွမ်ချွဲက ကျွန်မကို စောင်းသံစဉ်မှတ်စုတစ်ခု ပေးခဲ့သေးတယ်။ ဦးလေးက ဂီတမှာ နှံ့စပ်တယ်လို့ ကျွန်မ မှတ်မိနေလို့။ ဒါလေးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦးလား"

ယွင်ရှန်းသည် မှတ်ဉာဏ်ကောင်းသူဖြစ်ရာ ထိုမှတ်စုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အလွတ်မှတ်မိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယန်ချန်းလန်သည်လည်း ဂီတနှင့် ပတ်သက်သည်ဆိုသဖြင့် စိတ်ဝင်စားသွားကာ မှတ်စုကို ယူ၍ ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ။ ရှန်းအာ ဒီတေးမှတ်စုကို ဟွမ်ချွဲက မင်းကို ပေးခဲ့တာလား။ သူ ဘယ်ကနေ ရခဲ့တာလဲ"

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်လှသော ယန်ချန်းလန်၏ ဟန်ပန်မှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စက္ကူကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။

"ဒီတေးသွားကို ဟွမ်ချွဲ ကိုယ်တိုင် မှတ်သားထားခဲ့တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က သူ မြစ်ကမ်းနားမှာ အဝတ်လျှော်နေတုန်း ထူးဆန်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် တီးခတ်နေတာကို မတော်တဆ ကြားခဲ့ရပြီး ရေးမှတ်ထားခဲ့တာ။ ကျွန်မ ဒီသီချင်းကို နားထောင်ကြည့်တော့ ဒါဟာ သာမန်သီချင်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ လူတစ်ကိုယ်လုံးမှာရှိတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ မှော်ဒြပ်စင်တွေကို နိုးကြားလာစေနိုင်တယ်လေ"

ယန်ချန်းလန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမျိုးသမီးကို သိနေကြောင်း ယွင်ရှန်း သေချာပေါက် ပြောနိုင်လိုက်သည်။

"သူမ... အဲဒီကတိကို မှတ်မိနေတုန်းပဲလား..."

ယန်ချန်းလန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် နွေးထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယောကျ်ားတို့ မျက်ရည်မကျတတ်ဘူးဟု ဆိုကြသော်လည်း ယခု ယွင်ရှန်း မတော်တဆ ရရှိလာသော ဤစောင်းသံစဉ်မှာ ယန်ချန်းလန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြုပ်နှံထားခဲ့သော နောင်တတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဦးလေး... ဘာနောင်တလဲဟင်။ ဦးလေးက ဒီသီချင်းကို သိနေတာလား"

ယွင်ရှန်းက အခွင့်ကောင်းယူ၍ အတင်းမေးလိုက်သည်။

"ဒီသီချင်းရဲ့ နာမည်က ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းလို့ ခေါ်တယ်။ ဒါဟာ တိဟုန်မြို့က တိဟုန်ရွှမ်ယွမ်မိသားစုနှစ်ခုရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ တေးသီချင်းပဲ။ ဒါဟာ နတ်ဘုရားသံစဉ် တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး တိဟုန်ဧကရာဇ် မျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်အနွယ်ဝင်တွေပဲ သင်ယူခွင့်ရှိတယ်။ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရာမှာလည်း အများကြီး အထောက်အကူပြုတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ ဒီတိုက်ပွဲဝင်တေးသံဟာ အခန်း ၉ ခန်း ခွဲခြားထားပြီး အံ့မခန်း အစွမ်းသတ္တိတွေ ရှိတယ်လို့ ဆိုကြတယ်"

ယန်ချန်းလန်သည် ခက်ခဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်ပြီးမှ ယွင်ရှန်းအား ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရသည်။

"ဒါဆို မြစ်ကမ်းနားက အဲဒီလျှို့ဝှက်အမျိုးသမီးက တိဟုန်မြို့က ဆင်းသက်လာသူတစ်

ယောက်ပေါ့လေ"

ယွင်ရှန်းသည် တိဟုန်ဧကရာဇ်ဆိုသည့် အမည်ကို မည်သည့်စာအုပ် သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွင်မျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော် ယန်ချန်းလန်၏ အမူအယာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဤနေရာမှာ လောကကြီးမှ ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းရမခက်ပေ။ ဝူကျိတိုက်ကြီးမှာ ကျယ်ပြောလွန်းလှသဖြင့် နိုင်ငံကြီးငါးနိုင်ငံနှင့် အရှေ့မြို့တော်ဆိုသည်မှာ မြင်သာသော စွမ်းအားစုလေးများသာ ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်လှသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများစွာမှာ လူသူမသိအောင် ပုန်းကွယ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်မျိုးနွယ်စုများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါးကတည်းက တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ လားရာကို နောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။ တိဟုန်ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စုမှာလည်း ထိုသို့သော မျိုးနွယ်စုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိဟုန်ရွှမ်ယွမ်နှင့် အခြားသော မျိုးရိုးအမည်တစ်ခုအောက်တွင် မျိုးဆက်များစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တိဟုန်မြို့မှ လူများသည် ပြင်ပလောကနှင့် ဆက်ဆံမှု အလွန်နည်းပါးသော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်လျှင် တစ်ကြိမ် တိုက်ရိုက်အနွယ်ဝင်အချို့မှာ တိုက်ကြီးအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာတတ်ကြကြောင်း လူသိများသည်။ သမိုင်းမှတ်တမ်းများအရ ထိုသူများသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော မှော်ဆရာများ သို့မဟုတ် ထူးကဲသော စွမ်းအားရှိသည့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

တိဟုန်မြို့နှင့် ပတ်သက်၍ ယန်ချန်းလန်က ဤမျှသာ ပြောပြခဲ့ပြီး သူသည် ထိုမျိုးနွယ်စုမှ လူများနှင့် မည်သို့ ပတ်သက်ခဲ့သည် သို့မဟုတ် ထိုလျှို့ဝှက်အမျိုးသမီးမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကိုမူ ထပ်မံ၍ ဖွင့်ဟပြောဆိုရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။

ယန်ချန်းလန်သည် တိဟုန်မြို့မှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိခဲ့ဖူးကြောင်းသာ ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုသူသည် တိဟုန်ဧကရာဇ်မျိုးနွယ်စု၏ စည်းကမ်းချက်များကို ဆန့်ကျင်၍ ယန်ချန်းလန်အား ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းမှ အခန်း ၃ ခန်းကို သင်ကြားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းသည် မူလက တိုက်ပွဲဝင် ဂါထာတော်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တီးခတ်သည့်အခါ သွေးသားကို နိုးကြားစေကာ စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အာနိသင်ရှိသည်။ အကယ်၍ တီးခတ်သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် မှော်စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်မည်ဆိုပါက ထိုအစွမ်းမှာ ပိုမိုကြီးမားလာမည် ဖြစ်သည်။ ဒဏ္ဍာရီများအရ တိဟုန်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးတစ်ဦးသည် ပီပါတစ်လက်နှင့် ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းကို တီးခတ်ရုံမျှဖြင့် သောင်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာသားရဲစစ်တပ်ကြီးကိုပင် နှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ပြောကြသည်။

အဆိုပါဖြစ်ရပ်မှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော ရှေးဘိုးဘေးတို့၏ အစွမ်းမျိုးကို ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းမှတစ်ဆင့် ထုတ်ဖော်နိုင်သူ အလွန်ရှားပါးသွားပြီဖြစ်သည်။ ဤတေးသီချင်းကို ပီပါသာမက ပလွေ၊ ရှောင်သို့မဟုတ် စောင်းစသည့် မည်သည့်တူရိယာမျိုးဖြင့်မဆို တီးခတ်နိုင်ကြောင်းလည်း ယန်ချန်းလန်က ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ဦးလေးမှာ အခု သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားလည်း မရှိတော့ဘူး။ ညာဘက်လက်ကလည်း မသန်တော့တာကြောင့် ဒီဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းကို တီးခတ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဦးလေးသိတဲ့ ဒီအခန်း ၃ ခန်းကို မင်းကိုပဲ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့မယ်။ မင်းဘာသာမင်း လေ့လာဆည်းပူးကြည့်ပေါ့။ ဟွမ်ချွဲကိုလည်း မင်းသင်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတေးသွားကို သူများတွေရှေ့မှာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မတီးခတ်ဖို့တော့ သူမကို သတိပေးလိုက်ပါဦး"

ယန်ချန်းလန်က ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဟွမ်ချွဲ၏ မိသားစုအပေါ် အမြဲတမ်း အကြွေးတင်နေသည်ဟု ခံစားနေရသူ ဖြစ်သည်။

ဟွမ်ချွဲ ကြားခဲ့ရသော စောင်းသံမှာ ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်း၏ ပထမဦးဆုံးအခန်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ အားနည်းလှသော သိုင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားလေးသာ ရှိသော်လည်း တစ်ကြိမ်တည်း ကြားရုံဖြင့် ဤမျှ အရှိန်အဟုန်ပါအောင် တီးခတ်နိုင်ခြင်းမှာ ချီးကျူးဖွယ်ပင်။

ယွင်ရှန်းသည် အခန်း ၃ ခန်းပါသော တေးမှတ်စုကို ရရှိပြီးနောက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးရာ သာမန်တေးသီချင်းတစ်ပုဒ်နှင့် ဘာမျှမခြားနားလှပေ။ ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းကို လူတိုင်း သင်ယူနားလည်နိုင်သည်မဟုတ်သဖြင့် အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ ယန်ချန်းလန်က သတိပေးခဲ့သည်။ တီးခတ်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ရာ မသက်မသာ ဖြစ်လာပါက သံစဉ်ကြောင့် အတွင်းဒဏ်ရာ ရရှိခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ချက်ချင်း ရပ်တန့်ရမည် ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည်လည်း ဦးလေး၏ စကားကို သဘောတူလက်ခံလိုက်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်မှာ ဂီတအခြေခံ မရှိသူဖြစ်သဖြင့် ဤသီချင်းအပေါ် အစကတည်းက မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးမားမား မထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤသံစဉ်သည် ဦးလေးယွင်၏ လက်ဒဏ်ရာအတွက် အကျိုးရှိနိုင်မည်ဟု တွေးတောမိသဖြင့် ယွီကျင်မြို့ထဲ၌ သင့်တော်သော တူရိယာတစ်ခုကို နောက်ရက်များတွင် ရှာဖွေဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းများကို ပြောဆိုပြီးချိန်တွင် နေဝင်ရိုးရီအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ယံ၌ တိမ်နီများ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ လမြစ်ပြင်ပေါ်တွင် ရောင်စုံတိမ်တိုက်များ၏ အရိပ်မှာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး မြစ်ရေပြင်ထက်မှ မြူခိုးဝေဝါးဝါးကြား၌ ရောင်စုံပိတ်စတစ်ခု စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသည်။ နေဝင်ချိန်အလှတွင် မြုပ်မျောနေသော ယန်ချန်းလန်၏ မျက်နှာထက်၌ အထီးကျန်ရိပ်အချို့ ယှက်သန်းနေပြီး ယွင်ရှန်းက အကြိမ်ကြိမ် တိုက်တွန်းပြီးမှသာ သူသည် လမြစ်ကမ်းနားမှ ခွဲခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။