← Chapters

အခန်း (၇၁)

Vol. 8 Ch. 71

အခန်း (၇၁)

Vol. 8 Ch. 71

ကျိရုရွှယ်သည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်သော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။ ရပ်ကွက်အတွင်း၌ မည်သည့်ထူးခြားမှုမျှမရှိဘဲ အရင်အတိုင်းပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်

သက်နေဆဲပင်။ ဧရာမဇွန်ဘီကြီးသည်လည်း ဂိတ်ဝတွင် အစောင့်အဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရချေ။

"ငါ စိတ်ထင်လို့ ထင်တာပဲ ဖြစ်မှာပါ..."

နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် အဆောက်အအုံ ၄ တွင် အချိန်အတော်ကြာ မေ့မြောနေခဲ့သော လုချွမ်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။ မေ့မြောမသွားမီက ခံစားခဲ့ရသော ဦးနှောက်အတွင်း တဒိန်းဒိန်း တုန်ခါနေသည့် ဝေဒနာမှာ ယခုအခါ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ပြီး လုချွမ်းသည် အလွန်တရာ လန်းဆန်းမှုကို ခံစားနေရသည်။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး သူ၏စိတ်အာရုံမှာလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသအားလုံးသို့ လွတ်လပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားနိုင်သလိုပင်။ လုချွမ်းသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို စတင်ထုတ်လွှတ်ကာ တတ်နိုင်သမျှ အဝေးဆုံးအထိ ဖြန့်ကျက်ကြည့်လိုက်သည်။

စမ်းသပ်မှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော အကွာအဝေးမှာ ၁၀ ကီလိုမီတာအထိ ကျယ်ပြန့်သွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဤမျှကြီးမားသော အကွာအဝေးက လုချွမ်းကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားသည် အဆောက်အအုံများ၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ထည့်တွက်ရန်မလိုဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်ကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်လည် ၁၀ ကီလိုမီတာအတွင်း လွှမ်းမိုးနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး၌ အဆုံးမရှိသော ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို မတင်ကာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဂျာကင်အောက်မှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဝတ်အစားများနှင့်ပင် မဆံ့လောက်အောင် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြွက်သားထုထည်မှာ ယခင်ကထက် ၂ ဆ၊ ၃ ဆခန့် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စူပါစစ်သည်တော်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် အဆောက်အအုံ ၄ အတွင်းရှိ မှန်တစ်ချပ်ပါသော အိပ်ခန်းတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ မှန်ထဲတွင် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မှင်တက်သွားရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ရှိ ကြွက်သားလိုင်းများမှာ အချိုးအစားကျနနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။

ထို့ပြင် လုချွမ်းသည် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ လူသားနှင့် ပိုမိုတူလာကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဇွန်ဘီများ၏ ထူးဆန်းသော စိမ်းပုပ်ပုပ် အရေပြားအရောင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယခင်က ခရမ်းပုပ်ရောင်သန်းနေသော သွေးကြောများမှာလည်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သွေးလည်ပတ်မှု မရှိသေးသဖြင့် သာမန်လူထက် ပို၍ ဖြူလျော်နေသော်လည်း အရေပြားမှာ ကျန်းမာပုံ ပေါက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မျက်လုံးအိမ်အတွင်းရှိ မျက်လုံးအဖြူနှင့် သူငယ်အိမ်မှာ ကွဲကွဲပြားပြား မြင်လာရပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားဇွန်ဘီများကဲ့သို့ တစ်မျက်လုံးလုံး သွေးရောင်လွှမ်းနေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

လုချွမ်းသည် ယခင်က ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ချင်း အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သိပ်မအားကောင်းလှဟု အမြဲခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခု ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ အမြုတေကို ဝါးမြိုပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏ ကိုယ်ကာယ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အံ့မခန်း တိုးတက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရတော့သည်။

ဘေးနားတွင် အနည်းငယ်တုန်ရင်နေသော လျှပ်စီး ၁ ကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၁ ကို အောက်ထပ်ရှိ ကျယ်ဝန်းသော မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လျှပ်စီး ၁ သည် ချီတာသစ်ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

လျင်မြန်ဖြတ်လတ်မှု အမျိုးအစားဇွန်ဘီတစ်ကောင်အနေဖြင့် လျှပ်စီး ၁ ၏ အရှိန်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသည်။ ယခင်က လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီပင် လျှပ်စီး ၁ ကို မဖမ်းမိနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ပထမအဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ယခင်က လုချွမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုချွမ်း၏ ကိုယ်ကာယခွန်အားများ မြင့်တက်လာပြီးနောက် လျှပ်စီး ၁ နှင့် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ကြည့်ရာတွင် ၎င်း၏အရှိန်ကို သူ အပြည့်အဝ အမီလိုက်

နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လျှပ်စီး ၁ သည် လုချွမ်းရှေ့တွင် အရှိန်အသာစီး မရနိုင်တော့ပေ။ လုချွမ်းသည် စက္ကန့်မှတ်နာရီကို အသုံးပြု၍ သူတို့နှစ်ဦး၏ အပြေးအရှိန်ကို တိုင်းတာကြည့်ရာတွင်လည်း အဆင့်ချင်း အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် လက်တွေ့တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

ဗုန်း…

လုချွမ်း၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လျှပ်စီး ၁ မှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကိုယ်ကာယစွမ်းရည်မှာ တစ်ဆင့်တည်း မဟုတ်တော့ပေ။ လုချွမ်းသည် သူ၏ သန်မာသော လက်မောင်းနှင့် လက်သီးများကို အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုနေမိသည်။ မိမိခန္ဓာကိုယ်မှ ဤမျှကြီးမားသော ခွန်အားများ ထွက်ပေါ်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

လျှပ်စီး ၁ မှာ အလျင်နှုန်းအမျိုးအစားဖြစ်သဖြင့် တာဖန်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ခွန်အားပိုင်း အားနည်းသော်လည်း ၎င်းသည် ကိုယ်ကာယပိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ စိတ်စွမ်းအားအမျိုးအစားဖြစ်သော လုချွမ်းထက် များစွာ သန်မာသင့်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ အမြုတေများကို မဝါးမြိုမီက သူ၏ ရိုးရိုးကိုယ်ကာယခွန်အားမှာ လျှပ်စီး ၁ ကို မမီခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူသည် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လျှံပယ်နေသော စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း လုချွမ်း အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ယခုအခါ အမြုတေများကို ဆက်တိုက်ဝါးမြိုပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ကာယစွမ်းရည်မှာ သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများထက်ပင် မနိမ့်ကျတော့ပေ။

သို့သော် သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက်မှာ စိတ်စွမ်းအားဖြစ်သည်ကို လုချွမ်း မေ့မထားပေ။ သူ၏ လူသားအသိစိတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုများကို လေ့ကျင့်နိုင်ပြီး တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများကို စုစည်းကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ဇွန်ဘီများ၏ ဗီဇအတိုင်း တိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းထက် များစွာ ပိုမိုထိရောက်သည်။

ယခုအခါ လုချွမ်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ အလွန်ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဧရာမဇွန်ဘီ

ဇွန်ဘီနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဆိုလျှင်ပင် သူသည် အနိုင်မရနိုင်ပါစေဦးတော့ အနည်းဆုံးတော့ အကောင်းဆုံး ပြန်လည်ခုခံတိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် လုချွမ်းအတွက်မူ ဤရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခွန်အားများမှာ နောက်ဆက်တွဲသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော ပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားပင်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား မြင့်တက်လာမှုကို ခံစားရင်း လုချွမ်းသည် ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။ အရာအားလုံးကို အနှောက်အယှက်ကင်းကင်းဖြင့် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သော ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် ဧရာမဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ထပ်မံဆုံတွေ့မည်ကို သူ မသေချာပေ။ အကယ်၍ သူသည် သန်မာလှသော ဧရာမဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ကာယစွမ်းရည်နှင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုများကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သာ ဧရာမဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တတ်သည့် ထူးဆန်းသော ရဲမေ ပြန်လာခဲ့လျှင်ပင် သူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့နောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့ကို ထိန်းချုပ်ကာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ရှာဖွေရန် ပိုမိုဝေးလံသော နေရာများသို့ စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

“ဒီရဲမေက တခါတလေ မိုက်မဲပုံရပေမယ့် ဒီနေ့မှာတော့ သူမက ငါ့ကို သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးသွားခဲ့တယ်”

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းတွင် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို သူ အသုံးချနိုင်ပြီး အရင်ဘဝကကဲ့သို့ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အပြစ်တင်မှုများကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။ နောင်တွင် အစွမ်းထက်သော ဇွန်ဘီများနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ အားကိုသာ အသုံးမပြုဘဲ ဗျူဟာမြောက်စွာ ပိုမိုစဉ်းစားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ခုနစ်လွှာရှိ ဧည့်ခန်းအတွင်း၌...

စက္ကူတစ်ရွက်မှာ စာလုံးများ ရေးသားလျက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

"ဟဲဟဲ... ဒီညတော့ ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်တော့မယ်"

လေထဲတွင် ပျံနေသော စက္ကူကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုလုံး အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သေခြင်းကိုးခါကြုံ နတ်ဆိုးရဲမေနှင့် လောလောဆယ်တွင် လူကိုယ်တိုင် မတွေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ လက်ရှိခန္ဓာကိုယ်မှာ ကလေးငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသဖြင့် ကျောက်လင်းနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ပါက ကျောက်လင်းတစ်ယောက် အံ့ဩလွန်း၍ ဦးနှောက်ပင် ထုံသွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။

မကြာမီမှာပင် ညမှောင်လာခဲ့သည်။

"ဖေဖေ... သမီး အိပ်ချင်ပြီ"

ကျိရုရွှယ်သည် လုချွမ်းကို စောစောစီးစီး နှုတ်ဆက်ကာ သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်လကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တစ်ချိန်က စည်ကားခဲ့သော မြို့ကြီးမှာ ဆူညံသံများ ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ နီယွန်မီးရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြို့ကြီးမှာ မှောင်အတိ ကျနေတော့သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ယံရှိ လမင်းမှာမူ ထူးထူးခြားခြား လင်းလက်နေသည်။ လူသားများ မရှိတော့ခြင်းနှင့် စက်ရုံများစွာ ရပ်တန့်သွားခြင်းတို့ကြောင့် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ကောင်းကင်မှာ များစွာ ကြည်လင်လာခဲ့သည်။

လရောင်အောက်တွင် ကျောက်လင်းသည် လမ်းမများအတိုင်း တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားလာခဲ့သည်။ လမ်းဘေးရှိ လျှောက်သွားနေသော ဇွန်ဘီအချို့ကို ရှောင်ကွင်းပြီးနောက် သူမသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ အစွန်အဖျားရှိ နေရောင်ခြည်ဆုံဆည်းရာဟုခေါ်သော မုန့်ဟင်းခါးဆိုင်လေးအတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

All Chapters