အခန်း (၇၃)

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျိရုရွှယ်သည် လုချွမ်း ပြင်ဆင်ပေးထားသော နံနက်စာကို စားသောက်နေရင်း သူမ၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် မထိန်းနိုင်သော အပြုံးတစ်ခု စွဲထင်နေသည်။ လက်ရှိတွင် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီဘုရင်သည် သူမအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်သည်ဟု သူမ ယူဆထားသည်။ ဤဇွန်ဘီဘုရင်သည် သူမ ယခင်ဘဝက ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော မည်သည့်ဇွန်ဘီမျိုးထက်မဆို ပိုမိုပါးနပ်လွန်းလှသည်။

အကယ်၍ ၎င်းကို အမြန်ဆုံး မဖယ်ရှားနိုင်ပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် ကြီးမားသော အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေ သည်လည်း ထိုဇွန်ဘီဘုရင်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံနေရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျိရုရွှယ်အနေဖြင့် ၎င်းကို အပြတ်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ရခြင်း၏ အခြေခံအကျဆုံး အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို ဖယ်ရှားနိုင်မှသာ ဖေဖေသည် ထိုထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် နတ်ဆိုးရဲမေကျောက်လင်းနှင့် အောင်မြင်စွာ မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူကလည်း ဇွန်ဘီဘုရင်ကို နှိမ်နင်းရန် သူမနှင့် ပူးပေါင်းရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ကျောက်လင်းသည် ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည့်အပြင် သေဆုံးပြီးနောက် ပြန်လည်ရှင်သန်လာတိုင်း ပိုမိုသန်မာလာသည့် အံ့မခန်းစွမ်းရည်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ကျောက်လင်းက ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်ပြီး သူမက နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ပံ့ပိုးပေးမည်ဆိုပါက ဇွန်ဘီဘုရင်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေသည်။ ကျိရုရွှယ်သည် သူမရှေ့တွင်ရှိနေသော ဇွန်ဘီဖေဖေကို ကြည့်ရင်း ထမင်းစားနေသည့် လက်ကလေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိတ်ထဲမှ ကတိပြုလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဖေဖေ... မကြာခင်မှာ ဖေဖေဟာ အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာပါ”

ကျိရုရွှယ်သည် နံနက်စာစားရင်း အချိန်ဇယားကို တွက်ချက်နေမိသည်။ ချိန်းဆိုထားသော အချိန်မှာ နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျောက်လင်းထံ ပေးပို့သောစာတွင် တိုက်ခိုက်မည့်အချိန်ကိုပါ သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်ရက်အကြာ ညဘက်တွင် အစီအစဉ်ကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျိရုရွှယ်သည် ထိုအချိန်တွင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားလျက် စောင့်မျှော်နေမိသည်။ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ ဇွန်ဘီဘုရင်မှာ သာမန်သတ္တဝါမဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့်ခွန်အား ရှိပေလိမ့်မည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဖေဖေ... သမီးရှိနေသရွေ့ ဖေဖေ့ကို အမြုတေတွေ တိုက်ကျွေးပြီးတော့ လောကမှာ အသန်မာဆုံး ဇွန်ဘီဖြစ်အောင် သမီး လုပ်ပေးမယ်”

ဇွန်ဘီဘုရင်၏ အမြုတေနှင့် ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ အခြားဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ အမြုတေများကိုသာ ရရှိပါက ဖေဖေ့၏ ခွန်အားမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။ ကျိရုရွှယ်သည် ထိုအမြုတေများကို ဝါးမြိုပြီးနောက် သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေ မည်မျှအထိ သန်မာလာမည်ကို မြင်တွေ့လိုလှပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဖေဖေသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေသည်။

သို့သော် ကျိရုရွှယ် အသေအလဲ သတ်ဖြတ်လိုနေသော ထိုဇွန်ဘီဘုရင်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူမရှေ့တွင်ရှိနေသော လုချွမ်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အမြုတေမှာ သမီးဖြစ်သူ၏ ကြိုတင်စာရင်းသွင်းခြင်းခံထားရသည်ကို လုချွမ်းမှာ လုံးဝမသိရှိရှာပေ။ သူမက သူ၏အမြုတေကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ပင် ပြန်လည်တိုက်ကျွေးရန်အထိ စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီအမြုတေကို ဝါးမြိုခဲ့ပြီးနောက် လုချွမ်း၏ ခွန်အားမှာ များစွာတိုးတက်လာခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် စိတ်စွမ်းအားမှာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပထမအဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပါက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့မှာ သိသိသာသာ အင်အားတောင့်တင်းလာမည်ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်သော ဧရာမဇွန်ဘီအမြောက်အမြားကို သူ၏ဘေးတွင် အစောင့်အကြပ်အဖြစ် ထားရှိရမည်ကို စဉ်းစားရင်း လုချွမ်း ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထိုအခါမှသာ မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ဘာကိုမျှ မကြောက်ဘဲ သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ချီချီလေးအတွက် ဘေးကင်းလုံခြုံ၍ တည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အဝေးသို့ စေလွှတ်ကာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း နှစ်ရက်တိုင်တိုင် မည်သည့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကိုမျှ ထပ်မတွေ့ရခြင်းပင်။ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပြီး လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီထိန်းချုပ်နိုင်သော အကွာအဝေးမှာလည်း အကန့်အသတ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒုက္ခပေးတတ်သော ထိုရဲမေမှာ နောက်ပိုင်းတွင် ငြိမ်သက်နေသဖြင့် စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေရခြင်းကို လုချွမ်း ကျေနပ်မိသည်။ သို့သော် သူသည် သတိကိုမူ လျှော့မထားပေ။

အမှန်စင်စစ် ထူးဆန်းစွာ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သော ရဲမေအပြင် သူ၏ရပ်ကွက်အနီးအနားတွင် တစ်ခါမျှ လူကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်မလာသေးသည့် အခြားသော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသေးသည်ကို လုချွမ်း သတိပြုမိထားသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးပြုကာ ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးရှိ ပုန်းကွယ်နိုင်သော အခန်းတိုင်းကို မကျန်ရအောင် ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေခိုင်းခဲ့သည်။ သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး မည်သည့်သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ရပ်ကွက်အတွင်းရော အပြင်ပါ အနှံ့အပြား ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုသူ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မမြင်ခဲ့ရချေ။

တစ်ဖက်လူက ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေနိုင်လေလေ လုချွမ်း ပို၍ စိုးရိမ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်မှာ ထိုလျှို့ဝှက်စွမ်းအားရှင်၏ ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ ဟိုရဲမေထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ထို့ပြင် ထိုသူမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

“ငါ့ရဲ့ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်က ဘာတွေများ လုပ်မိလို့လဲ။ ဒီလောက် ကျယ်ပြောတဲ့ ကျန်းဟိုင်မြို့ကြီးမှာမှ ငါ့ကိုပဲ ဘာလို့ ပစ်မှတ်ထားနေကြတာလဲ”

လုချွမ်းသည် အလွန်တရာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ လူသားစွမ်းအားရှင်များက သူ၏ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို မရပ်မနား ပစ်မှတ်ထားနေကြသည်ဟု တွေးမိသောအခါ သူ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာသည်။

“သူတို့တွေ အမှောင်ထဲမှာပဲ ထာဝရ ပုန်းနေနိုင်ကြရင်တော့ ကောင်းမယ်။ ငါသာ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့နေ့ကျရင်တော့ ဘယ်သူမှ လွတ်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့”

လုချွမ်းသည် လသာဆောင်တွင် ရပ်ကာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသာ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်နှင့် ၁၀ မိုင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားအားလုံးကို အပြီးတိုင် ရှင်းလင်းပစ်တော့မည်။

လုချွမ်းသည် လူသားချင်း မတိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း အကယ်၍ သူတို့က သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်လာပါက လုချွမ်းသည် အစအနမကျန်အောင် ဖယ်ရှားပစ်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဖြစ်ရပ်များက လုချွမ်းအား သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ အခြားသူများအပေါ် ကြင်နာခြင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် ရက်စက်ရာ ရောက်ပေသည်။

ချီချီလေးမှာ အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် အန္တရာယ်ဖြစ်လာနိုင်မည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ ချန်ထားလိုခြင်း မရှိပေ။ အမှားအယွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် နောင်တရရန်ပင် အချိန်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ညမှောင်ရီပျိုးစပြုလာသည်နှင့်အမျှ ကျိရုရွှယ်၏ နှလုံးခုန်သံမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ လုချွမ်း ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကြက်ဥထမင်းကြော်ကို စားသောက်ရင်း ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် အစီအစဉ်ကို သူမ အသေအချာ ပြန်လည်သုံးသပ်နေမိသည်။

"ဖေဖေ... သမီး သွားအိပ်တော့မယ်နော်"

ညစာစားပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် လုချွမ်းကို စောစောစီးစီး နှုတ်ဆက်ကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ ယနေ့ညသည် သေခြင်းကိုးခါကြုံ နတ်ဆိုးရဲမေကျောက်လင်းနှင့်အတူ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သုတ်သင်ရန် ချိန်းဆိုထားသည့် ညပင်။ အစွမ်းထက်သော ဇွန်ဘီဘုရင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို စိုးရိမ်မည့်အစား သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တက်ကြွနေမိသည်။ ယခင်ဘဝက လူသားမျိုးနွယ်၏ ဘုရင်မတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ကျိရုရွှယ်သည် တိုက်ပွဲကို တစ်ခါမျှ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ဖူးပေ။ ယခု တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်ရမည်မှာ သူမအတွက် ပိုမိုရင်ခုန်စရာပင်။

ကလေးငယ်လေး အိပ်ပျော်သွားပြီဟု ထင်မှတ်ကာ လုချွမ်းသည် ဧည့်ခန်းအတွင်း၌ အနားယူနေရင်း နေ့လယ်က သုံးစွဲခဲ့သော စိတ်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနေသည်။ သူသည် ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကိုမှ လွတ်မသွားစေရန် သူ၏ အခြေအနေကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ထားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်...

ကြည်လင်သော လရောင်အောက်၌ ကျောက်လင်းသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ရပ်ကွက်အပြင်ဘက်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရပ်ကွက်အဝင်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ မြန်ဆန်နေသော အသက်ရှူသံများကို တည်ငြိမ်သွားစေရန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်သည်။

"ကုန်တင်ကားသော့တွေက ရပ်ကွက်ထဲမှာ ကျန်နေခဲ့တာပဲ။ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီးတော့ အဲဒါတွေကိုပါ တစ်ခါတည်း ပြန်ယူရမယ်"

သူမသည် ပုန်းအောင်းနေသော ဇွန်ဘီဘုရင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်လျှင် မြို့ထဲမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးကို ကယ်ထုတ်ပြီး စွမ်းအားရှင်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ရပ်မှာ ကျောက်လင်းအတွက် အလွန်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကျွမ်းကျင်သူက မည်မျှအထိ ပြင်ဆင်ထားသည်ကိုမူ သူမ မသိသေးပေ။

ရှေ့ရှိ ရပ်ကွက်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာမိသည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်... ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ တကယ့်ကို အဲဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ဇွန်ဘီမျိုး ရှိနေတာလား။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိခွန်အားနဲ့ဆိုရင် အဲဒီဇွန်ဘီဘုရင်ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။

သို့သော် သူမ၏ နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည့် အစွမ်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိသောအခါ သူမ၏ သတ္တိများ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။

အဆိုးဆုံးဖြစ်လှရင် တစ်ခါထပ်သေရုံပေါ့... ပြီးရင် ငါ ပြန်ရှင်လာမှာပဲ။