အခန်း (၇၉)

ရဲအရာရှိတစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုအရ ကျောက်လင်းသည် အမှောင်ထဲရှိ ထိုကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်နှင့် သူမရှေ့မှ ဇွန်ဘီတို့အကြား တစ်စုံတစ်ရာ ပတ်သက်မှုရှိရမည်ဟု ထက်ထက်မြက်မြက်ပင် ရိပ်မိလိုက်သည်။

မဟုတ်ပါက သူမသည် အခြားသော ဇွန်ဘီများကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ထိုကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်သည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမရှေ့မှ ဤဇွန်ဘီတစ်ကောင်တည်းကိုမူ ထိုသူက အနာတရမဖြစ်စေရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးနေခြင်းပင်။ ယခုဆိုလျှင် သူမအား အင်အားသုံး၍ပင် တိုက်ရိုက်တားဆီးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဒီကိုယ်ပျောက်ကျွမ်းကျင်သူက စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ လူသားတွေဘက်ကို မပူးပေါင်းတာဟာ ဒီဇွန်ဘီအတွက်ကြောင့်များလား”

လုချွမ်းအပေါ်ထားရှိသော ကျိရုရွှယ်၏ ထူးခြားသည့် သဘောထားကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ကျောက်လင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ တစ်ဖက်လူသည် သိသိသာသာ အစွမ်းထက်သော လူသားစွမ်းအားရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက် အမြဲတမ်း အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး လူကိုယ်တိုင် ထွက်မပြခြင်း၊ ဇွန်ဘီများကို ဖျက်ဆီးလိုဟန်ရှိသော်လည်း ဤထူးဆန်းသော စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်နေခြင်း...။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ချိန်က ရဲအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့စဉ်က ချစ်ခင်ရသူများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားကို ပြန်လည်သတိရမိသွားသည်။ လူအများစုမှာ မိသားစုဝင်များနှင့် သူငယ်ချင်းများ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ၎င်းမှာ ကုသ၍ရသော ရောဂါတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ဇွတ်အတင်း ယုံကြည်ကာ ၎င်းတို့အပေါ် အရေးယူရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြဖူးသည်။ သံယောဇဉ်နှင့် သစ္စာတရားတို့ကြောင့် ထိုသူများသည် မိမိတို့ ချစ်ရသူများ လောကတွင် မရှိတော့ပြီဟူသော အမှန်တရားကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြခြင်းပင်။

ယခုအခါ ကျောက်လင်းသည် ဤကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်ကိုလည်း ယခင်က သူမကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ထိုလူစားမျိုးထဲမှ တစ်ဦးဟု ယူဆလိုက်မိသည်။ သေခြင်းတရားက ခွဲခွာလိုက်သည့် မိသားစုဝင်များ၏ ရင်နာစရာ မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်မိပြီးနောက် ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် သနားဂရုဏာရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

“ဒီကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်ကတော့ သိပ်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတုန်းပဲ...”

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဆိုက်ရောက်ပြီး မိသားစုတွေ ခွဲခွာရတာဟာ တကယ့်ကို ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ပြိုင်ဘက်က သွေးဆာနေတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီလေ။ အခုဆိုရင် ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ လက်ပါးစေ ရုပ်သေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာကို...”

ကျောက်လင်းသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ရဲအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤစွမ်းအားရှင်အား အမှန်တရားကို မြင်အောင် ပြသရန်မှာ သူမ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်းက ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်တော့သည်။

“မျက်လုံးကို သေချာဖွင့်ပြီး ကြည့်စမ်းပါ။ သူက အခုတော့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီ”

“နင်က သူ့ကို ကယ်တင်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မဟုတ်ဘူး... နင် သူ့ကို ဒုက္ခပေးနေတာ”

“သူ့မှာ လူသားအသိစိတ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတာ ကြာလှပြီ။ သူက လူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ နင် အိပ်မက်ထဲက နိုးထလာဖို့ မကောင်းဘူးလား”

“အကယ်၍ နင် သူ့ကို တကယ်ပဲ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတယ်ဆိုရင် ဒီလို သွေးဆာနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ သူ အမြန်ဆုံး လွတ်မြောက်သွားအောင် နင်ပဲ လုပ်ပေးသင့်တာ”

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်းသည် အမှောင်ထဲရှိ စွမ်းအားရှင်မှာ အတိတ်က မိသားစုသံယောဇဉ်များကို မဖြတ်နိုင်သောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်း၏ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သော လုပ်ရပ်ကြောင့် လုချွမ်းမှာလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရသည်။

“ဒီမိန်းမက ဘာဖြစ်လို့ လေထဲကို လှမ်းအော်နေတာလဲ”

“အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ စွမ်းအားရှင်ကို လှမ်းပြောနေတာလား”

လုချွမ်းသည် သူ၏ဘေးမှ ဇွန်ဘီများကို လှည့်ကြည့်ရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။

“ငါ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေထဲမှာ အဲဒီစွမ်းအားရှင်နဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက် ပါနေလို့များလား။ အဲဒါကြောင့် သူက ငါ့ရဲ့ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေတာလား”

ကျောက်လင်းကို တားဆီးရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် ကျောက်လင်းနှင့် ကျိရုရွှယ်တို့ ဆွေးနွေးနေသည့် အကြောင်းအရာမှာ အခြားဇွန်ဘီများ မဟုတ်ဘဲ သူ့အကြောင်း ဖြစ်နေသည်ကို လုချွမ်းတစ်ယောက် လုံးဝ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ တိုက်ပွဲနှင့် ဝေးရာအရပ်၌ ရှိနေသော ကျိရုရွှယ်မှာမူ ကျောက်လင်း၏ စကားများကို အတိုင်းသား ကြားနေရသော်လည်း မည်သည့်ရှင်းပြချက်မျှ ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

ကျိရုရွှယ်သည် သူမအနေဖြင့် မည်မျှပင် ရှင်းပြစေကာမူ တစ်ဖက်လူက ယုံကြည်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်ထားသည်။ အမှန်စင်စစ် သူမကိုယ်တိုင်သာ ကိုယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရခြင်းမရှိပါက ဤအခြင်းအရာကို ယုံကြည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ဖခင်သည် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ဖြစ်နေသော်လည်း ထူးခြားဆန်းပြားစွာပင် လူသားအသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတွင် ကျိရုရွှယ်၌ ခိုင်မာသော ရပ်တည်ချက်တစ်ခုသာရှိသည်။ ၎င်းမှာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူမ၏ဖခင်ကို အနာတရဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်စေရဟူသောအချက်ပင်။

သူမသည် ဘဝနှစ်ခုစာ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း မိသားစု၏နွေးထွေးမှုကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးပေ။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်တွင်မှ ဤဇွန်ဘီဖခင်ထံ၌သာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဂရုစိုက်ယုယမှု၊ အမှတ်တရရှိမှုနှင့် စောင့်ရှောက်မှုတို့ကို ခံစားခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဤဇွန်ဘီဖခင်နှင့်အတူရှိနေချိန်၌သာ ကျိရုရွှယ်သည် စစ်မှန်သော မိသားစုသံယောဇဉ်ကို သိရှိနားလည်ခဲ့ရသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဆိုက်ရောက်ပြီးနောက်တွင် လူသားတို့သည် လူသားဆန်မှုများကို စွန့်ပယ်ခဲ့ကြသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ ကျိရုရွှယ်အဖို့ ထိုယုတ်ညံ့သောလူသားများသည် သူမ၏ဇွန်ဘီဖခင်ထက် ပို၍မြတ်နားခြင်းမရှိကြပေ။

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသဖြင့် သူမ၏ဖျောင်းဖျမှု အောင်မြင်သွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင်လည်း "ငါထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဒီကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်မှာ ပြောပြရခက်တဲ့ အတိတ်ကြောင်းတွေ ရှိနေတာပဲ" ဟု တိတ်တခိုး သက်ပြင်းချမိသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နင်က ရက်ရက်စက်စက် မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဒီနာကျင်စရာကောင်းတဲ့ အတိတ်သံယောဇဉ်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ပေးပါ့မယ်"

"ဇွန်ဘီဆိုတာ ဇွန်ဘီပဲ။ လူသားဆိုတာ လူသားပဲ။ နင် အမှန်တရားကို အပြည့်အဝ နိုးကြားသိမြင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ကျောက်လင်းသည် ချက်ချင်းပင် လုချွမ်းကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်တော့ရာ သူမ၏တိုက်ကွက်များသည် ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာတော့သည်။ လုချွမ်းသည် အဆက်မပြတ်သော တိုက်ပွဲများအတွင်း တိုးတက်လာသကဲ့သို့ ကျောက်လင်းသည်လည်း စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သင်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုမြင့်မားလာနေတော့သည်။

ကျောက်လင်းသည် ထိုဇွန်ဘီကို အပြီးတိုင် သုတ်သင်လိုသော်လည်း လုချွမ်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သူမထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ထို့အပြင် အခြားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ ဝိုင်းဝန်းကူညီမှုကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ လုချွမ်းကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အမှောင်ထဲမှ ကျိရုရွှယ်၏ အကြိမ်ကြိမ် ကူညီကယ်ဆယ်မှုကိုသာ အားကိုးနေရတော့သည်။

သို့သော် အသက်ဘေးမှ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းက လုချွမ်းကို သတ်ဖြတ်လိုသော ကျောက်လင်း၏ စိတ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေရုံသာ ရှိတော့သည်။ ကျောက်လင်း၏ အမြင်တွင် ရှေ့မှဇွန်ဘီကို သတ်ဖြတ်နိုင်မှသာ အမှောင်ထဲရှိ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်ကို အမှန်တကယ် ကူညီရာရောက်မည်ဟု ယူဆထားသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက်မူ မိသားစုဝင်များ ဇွန်ဘီဖြစ်သွားခြင်းသည် ၎င်းတို့အား ကမ္ဘာမပျက်ခင် အတိတ်ကာလတွင် ပိတ်မိနေစေသည့် မမြင်ရသော သံခြေကျင်းများသဖွယ် ဖြစ်နေသည်ဟု သူမ ထင်မြင်နေမိသည်။

“သနားစရာကောင်းတဲ့ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်လေးရယ်... နင်က စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်ရတာလဲ”

“သူဟာ အရင်က ဘယ်သူပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ အခုတော့ သွေးဆာနေတဲ့ သတ်ဖြတ်ဖို့ပဲ သိတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်သွားပြီလေ”

“သူက နင့်မျက်နှာကိုလည်း မမှတ်မိဘူး။ နင့်အသံကိုလည်း မခွဲခြားနိုင်ဘူး။ နင့်ဆီကရတဲ့ လူသားအနံ့ကြောင့် နင့်ကို သွေးရူးတန်းရူးနဲ့ အမဲလိုက်မှာပဲ ရှိတာ...”

ကျောက်လင်း၏ ဓားမြှောင်ဝှေ့ယမ်းမှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ သူမအတွက် ထိုကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်၏ အတိတ်သံယောဇဉ်ကို ဖြတ်တောက်ပေးရန်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သတ်ရန်ထက်ပင် ပိုမိုအရေးကြီးသော ရည်မှန်းချက် ဖြစ်လာသကဲ့သို့ပင်။ ကျောက်လင်း၏ အယူအဆအရ သေသူသည် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အသက်ရှင်သူများသာ ရှေ့ဆက်ရမည်ဖြစ်ပြီး အတိတ်တွင် နစ်မွန်းနေခြင်းက မည်သူ့ကိုမျှ အကျိုးမပြုပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး စတင်ခဲ့သည့် နှစ်လကျော်အတွင်း ကျောက်လင်းသည် ယခင်က မိသားစုဝင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ဇွန်ဘီများကို သတ်ဖြတ်ပေးခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားကို အကြိမ်ကြိမ် ကူညီခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းမှာမူ အကြီးအကျယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် ကျောက်လင်းထက် သိသိသာသာ အစွမ်းထက်နေသော်လည်း အမှောင်ထဲမှ စွမ်းအားရှင်က သူ့ကို အမြဲတမ်း တားဆီးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အားရှိသော်လည်း ထုတ်သုံး၍မရသော ခံစားချက်က လုချွမ်းကို ဒေါသဖြင့် လောင်မြိုက်စေသော်လည်း ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ လုချွမ်းသည် ဆန်းကြယ်သော အင်အား၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ကျောက်လင်း၏ ဓားမြှောင်မှာ သူ၏နဖူးတည့်တည့်သို့ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်နေရသော်လည်း သူသည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲ၌ ချီချီလေး၏ ပုံရိပ်သာ ပေါ်လာတော့သည်။

“ချီချီလေး... ဖေဖေ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဖေဖေ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်”

“ငါ့သမီးကို ပေးခဲ့တဲ့ ကတိကို ငါ မတည်နိုင်တော့ဘူးလို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သမီးလေးကို မကာကွယ်နိုင်တာ ဖေဖေ့အပြစ်ပါပဲ...”

ကျောက်လင်း၏ ဓားမြှောင်မှာ လုချွမ်း၏ နဖူးကို ထိုးဖောက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ကျိရုရွှယ်၏ တားဆီးခြင်းကို ထပ်မံခံလိုက်ရပြန်သည်။

“ငါ ပြောပြီးပြီလေ... နင် သူ့ကို အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်လို့ မရဘူးလို့”

ကျိရုရွှယ်၏ အသံမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်များပင် ပါဝင်နေတော့သည်။