အခန်း (၂၂၄)

ယန်ချန်းလန် ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် သူမ၏ နောက်ကြောင်းရာဇဝင်ကို စုံစမ်းရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယွင်ရှန်း သိလိုက်သည်။ သူမသည် ယန်ပါးဟိုကို နာကျည်းမိသော်လည်း ဦးလေးဖြစ်သူ ယန်ချန်းလန်အပေါ်တွင်မူ မည်သည့် အငြိုးအတေးမျှ မရှိပေ။

"ဦးလေး... ဦးလေးယွင်"

ယွင်ရှန်းသည် ယီပိုင်မင်းထံသို့ သွေးတိတ်ဆေးပုလင်းနှင့် အဝတ်အစားအချို့ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး စိတ်တိုတိုဖြင့် "ရှင့်ဒဏ်ရာကို ရှင်ဘာသာရှင်ပဲ ကုလိုက်တော့။ မိုးလည်း ချုပ်နေပြီ။ ပြန်သင့်တဲ့နေရာကို ပြန်တော့" ဟု နှင်လွှတ်လိုက်သည်။ ယီပိုင်မင်းသည်လည်း ယန်ချန်းလန်ကို တစ်ချက်ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယီပိုင်မင်း သူ့နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ပုကျိုရှောင်နှင့် ချန်ပိုင်တို့မှာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။ စူးရှသော မျက်လုံးရှိသည့် ချန်ပိုင်သည် ယီပိုင်မင်း၏ နံရိုးအောက်နားတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကုတ်ခြစ်ရာနှင့်တူသော နီမြန်းမြန်းအမှတ်အချို့ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ စောစောက ယွင်ရှန်းနှင့်အတူ ထွက်သွားသည့် မြင်ကွင်းနှင့် ပေါင်းစပ်တွေးတောရင်း ချန်ပိုင်သည် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့။ ကဲ... ဝန်ခံစမ်းပါဦး။ အဲဒီ ဆရာဝန်မလေးနဲ့ ဘယ်လိုဆုံတာလဲ။ မင်းကတော့ မြန်လိုက်တာကွာ။ သိရတာမှ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ် အခုတော့ ဖက်လိုက်

တွယ်လိုက်နဲ့... အတော်လေးကို အရှိန်ပြင်းနေတာပဲ"

ချန်ပိုင်၏ စကားများမှာ အလွန်ပင် ပွင့်လင်းလွန်းလှသဖြင့် ယီပိုင်မင်းမှာ အတော်လေး အရှက်ရသွားသည်။

ပုကျိုရှောင်ကတော့ ပို၍ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ချန်ပိုင်... မစပါနဲ့တော့။ ပိုင်မင်းကို ပြောပါရစေဦး။ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ သူတို့က ခုမှ သိတာနဲ့ မတူဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ပုကျိုရှောင်အတွက် အနက်နဲဆုံး ပဟေဠိလည်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့်အကြိမ်က ယီပိုင်မင်းနှင့် ယွင်ရှန်းတို့ တွေ့ဆုံစဉ်က ယီပိုင်မင်းသည် အေးစက်နေပုံရသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အထူးသဖြင့် ယန်မိသားစုမှ မိန်းကလေး အန္တရာယ်ကြုံရတော့မည့်အချိန်၌ ယီပိုင်မင်းသည် လုံးဝ ငြိမ်မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ့၏ အစစ်အမှန်စွမ်းအားများ ပေါ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ယန်ပါးဟို၏ တိုက်ကွက်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြားဖြတ်ခုခံခဲ့သည်။ ထိုမိန်းကလေးသည် သူ့အတွက် အလွန်ပင် အရေးပါနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ယီပိုင်မင်းသည် သူတို့နှင့်အတူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြီးပြင်းလာခဲ့သူဖြစ်သည်။ နန်းတော်

အကျဉ်းတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရစဉ်က သူသိခဲ့သော အမျိုးသမီးများမှာ နန်းတွင်းသူများနှင့် ချန်လျန်လျန်တို့သာ ရှိခဲ့သည်။

"ငါ သူမနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ဆုံခဲ့တာပါ... ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကုပေးခဲ့တာလည်း သူမပဲ" ငှက်ပျောရွက်ကျေးရွာတွင် သူတို့ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့ပုံနှင့် အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် တိုတောင်းသော်လည်း နွေးထွေးလှသော နေ့ရက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ယီပိုင်မင်း၏ အသံမှာ မသိမသာ နူးညံ့သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း ရှားရှားပါးပါး ကြင်နာမှုရိပ်များ ယှက်သန်းလာတော့သည်။

ချန်ပိုင်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများမှာ ယီပိုင်မင်းနှင့် ခင်မင်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ညီအစ်ကိုအရင်းအချာသဖွယ် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူထံမှ ဤကဲ့သို့သော အမူအယာမျိုးကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယီပိုင်မင်းသည် ယန်မိသားစုမှ ထိုမိန်းကလေးအပေါ် ထူးကဲသော သံယောဇဉ်ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။

၎င်းမှာ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းက... အကယ်၍ သူမသာ မိသားစုကို ပြန်အသိအမှတ်ပြုမယ်ဆိုရင်တော့ မဟာကျိုးဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီမှာ မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ရတယ်။ ဒါဆိုရင်တော့ ဂုဏ်ရည်တူနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမိန်းကလေးက အတော်လေးကို ခေါင်းမာတာပဲ။ ဒီနေ့ ယန်ပါးဟိုနဲ့ အပြတ်အသတ် လမ်းခွဲခဲ့တာကို မင်းလည်း မြင်သားပဲ။ အကယ်၍ သူမက ယန်ပါးဟိုနဲ့ ပြန်မသင့်မြတ်ဘူးဆိုရင်တော့ သူမဟာ သာမန်အရပ်သူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ တော်ဝင်မိသားစုဆိုတာကလည်း သာမန်အရပ်သူတစ်ယောက်နဲ့ လက်ဆက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ"

ချန်ပိုင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ လူမှုအဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ရည်တူညီမှု ပြဿနာများပေါ်တွင်သာ ဝဲလည်နေတော့သည်။ အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ယီပိုင်မင်းမှာ နန်းချခံထားရသော အိမ်ရှေ့စံဟောင်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ချန်ပိုင်နှင့် ပုကျိုရှောင်တို့မှာမူ ယီပိုင်မင်းသည် မင်းသားတစ်ပါးအဆင့်ဖြင့်သာ တင်းတိမ်နေမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိထားကြသည်။ အထူးသဖြင့် လက်ရှိ မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ အိမ်ရှေ့စံမှာ အသုံးမကျသူတစ်ဦးဖြစ်ရာ ယီပိုင်မင်း ပြန်လည် ထွန်းတောက်လာမည့်အချိန်မှာ အနှေးနှင့်အမြန်ပင်။

"သာမန်အရပ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်မိသားစုရဲ့ တရားဝင်မြေးပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ့အတွက်တော့ သူမက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း ပြောဖို့ကတော့ စောလွန်းပါသေးတယ်။ သူမက... ဒီနှစ်မှာမှ ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ"

သူ၏ မှော်ဝိညာဉ်တစ်ဝက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ် သာမန်

အရပ်သူတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ယီပိုင်မင်း၏ စကားလုံးများတွင် ယွင်ရှန်းအပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးခန်းအတွင်း၌ ယွင်ရှန်းမှာမူ သူမအား မြေခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပါးနပ်သူတစ်ဦးက စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေသည်ကို လုံးဝမသိရှိသေးပေ။ သူမသည် ယန်ချန်းလန်အား ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီး လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းပေးလိုက်ရာ ဦးလေးနှင့် တူမနှစ်ဦးကြားတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"မင်းက... တကယ်ပဲ ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ သမီးလား။ မင်းရဲ့နာမည်က ယွင်ရှန်းလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်" ယန်ချန်းလန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအယာဖြင့် ယွင်ရှန်းအား သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လျက် မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေး... ကျွန်မ ဦးလေးလို့ပဲ ခေါ်ရမှာပေါ့။ အဖေက ဦးလေးအကြောင်း ခဏခဏ ပြောပြဖူးပါတယ်"

ယွင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအဖေ အခု ဘယ်မှာလဲ။ သူ ဘာလို့ ယန်အိမ်တော်ကို ပြန်မလာတာလဲ။ မင်းရဲ့ အဘိုးကိုလည်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ သူက ခေါင်းမာရုံတင်ပါ။ မင်းအဖေ အိမ်က ထွက်သွားပြီးတဲ့နောက် သူက အစာရေစာ မသောက်ဘဲ သုံးရက်တိတိ အခန်းထဲက အပြင်မထွက်ခဲ့ဘူး။ မင်းအဖေရဲ့ အဆောင်ကိုလည်း အရင်အတိုင်းပဲ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာပါ"

ယန်ချန်းလန်သည် ယွင်ရှန်းအနေဖြင့် ယန်အိမ်တော်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုလွဲမှားမှုများ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

"ဦးလေး... ကျွန်မ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်မတင်ပါဘူး။ အဖေက အမေ့ကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် ယန်အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့တာပါ။ သူ ပြန်လာဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်မအတွက်ကြောင့်ပဲ ယွီကျင်မြို့ကို ပြန်လာခဲ့တာ။ အခု အဖေက သတိမေ့မြောနေပါတယ်"

သူမ၏ဖခင် ယန်ခန်းဟိုင်အကြောင်း ပြောလိုက်ချိန်တွင် ယွင်ရှန်း၏ လေသံမှာ နူးညံ့သွားတော့သည်။ သူမသည် ယန်ခန်းဟိုင် ခံစားနေရသော ထူးဆန်းသည့် အဆိပ်ဝေဒနာအကြောင်းကို ယန်ချန်းလန်အား အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။ သဋ ချစ်ခင်မြတ်နိုးရသော အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ယန်ချန်းလန်မှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

"အဲဒါက ဘယ်လိုအဆိပ်မျိုးလဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပြသကြည့်ပြီးပြီလား။ ဦးလေးက ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမက နိုင်ငံတော်သမားတော်ကြီးနဲ့ ရင်းနှီးတယ်။ မင်းအဖေကို သူ့ဆီခေါ်သွားပြီး တိုင်ပင်ကြည့်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ပြောပြီးကာမှ ယန်ချန်းလန်သည် သူ့အမှားကို မိမိသတိပြုမိသွားသည်။ သူ၏တူမကိုယ်တိုင်မှာ မှော်ဆေးရည်နှင့် ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်များတွင် ကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်သည့် နတ်ဘုရားမသဖွယ် သမားတော်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို သူ မေ့လျော့သွားခြင်းပင်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူ၏ နာတာရှည်ဒဏ်ရာဟောင်းကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့သည်မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဤထူးဆန်းသောအဆိပ်ကို မဖြေရှင်းနိုင်ပါက နိုင်ငံတော်သမားတော်ကြီး ကိုယ်တိုင်လာရောက်လျှင်ပင် ကုသနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

"အဲဒါကပဲ ရှန်းအာ အမြဲတမ်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေရတဲ့ အချက်ပါပဲ။ အဖေက ငှက်ပျောရွက်ကျေးရွာမှာ နေထိုင်စဉ်ကတည်းက ဒီအဆိပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရတာပါ။ ဒါဟာ အဆိပ်က ပြင်ပကနေ ရောက်လာတာဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်။ ဦးလေး... အဖေ့မှာ ရန်သူတွေရှိလားဆိုတာ ဦးလေးသိပါသလား။ အဆိပ်ခတ်တဲ့သူကို ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် ကုသရတာ ပိုပြီးလွယ်ကူသွားမှာပါ"

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ဖခင်အား ဤကဲ့သို့ သတိမေ့မြောလျက် ဆက်လက်မရှိစေလိုတော့ပေ။

"မင်းအဖေက သတ္တိရှိပြီး တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးသူဖြစ်လို့ ရန်သူသိပ်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအမေနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... ယွင်ရှန်း မင်းအမေအကြောင်း မကောင်းပြောတယ်လို့ ဦးလေးကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ အစတုန်းကတော့ မင်းအဘိုးက ဘာကြောင့် မင်းအဖေနဲ့အမေရဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့မှန်း ဦးလေးလည်း မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းအမေက ဆင့်ခေါ်သူများဆိုင်ရာ အဖွဲ့ချုပ်က အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို သတ်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ဦးလေး မှတ်သားဖူးတယ်"

ယန်ခန်းဟိုင်နှင့် ယန်ပါးဟိုတို့ သားအဖချင်း အခြေအတင်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် ယန်ချန်းလန်မှာ ယွီကျင်မြို့၌ မရှိခဲ့ပေ။ အစ်ကိုဖြစ်သူ မိသားစုကို စွန့်ခွာသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်နှင့် သူ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့သော်လည်း အစ်ကိုဖြစ်သူမှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ယန်ချန်းရွှယ်ကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမကမူ ထိုအကြောင်းကို လုံးဝဟပြောလိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အမေက... ဆင့်ခေါ်သူများဆိုင်ရာ အဖွဲ့ချုပ်က အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တကယ်ပဲ သတ်ခဲ့တာလား။

ထိုအရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူလဲ။ အဖွဲ့ချုပ်အတွင်းရှိ ထိပ်တန်းအာဏာပိုင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေလေမလား။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏မိခင် ဟူကျိုးရှန်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှမသိရှိသော်လည်း ဘိုဘို၏ ပြောပြချက်များနှင့် သူမ၏ဖခင်ကို တစ်ချိန်က အနိုင်ယူခဲ့ပုံများကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူမ၏မိခင်မှာ ဖခင်ဖြစ်သူ ယန်ခန်းဟိုင်ထက်ပင် အစွမ်းထက်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ ထို့ကြောင့် အဘိုးဖြစ်သူက သူမ၏ မိဘနှစ်ပါး လက်ထပ်မှုကို အဘယ်ကြောင့် အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်ခဲ့သည်ကို ယွင်ရှန်း ရိပ်မိသွားတော့သည်။

ဆင့်ခေါ်သူများဆိုင်ရာ အဖွဲ့ချုပ်ဆိုသည်မှာ ဝူကျိတိုက်ကြီးရှိ ဆင့်ခေါ်သူများအတွက် မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးရှိ ထိပ်တန်းဆင့်ခေါ်သူများ စုဝေးရာနေရာဖြစ်သည်။ မဟာကျိုးမြို့တော်အတွင်းရှိ ဆင့်ခေါ်သူများဆိုင်ရာကျောင်းမှာမူ ဆင့်ခေါ်သူ ရှားပါးမှုကြောင့် အာဏာသိပ်မရှိသော်လည်း အဖွဲ့ချုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။ ဖုန်းလိုင်နိုင်ငံတွင် ဆိုလျှင် အဖွဲ့ချုပ်၏ အာဏာမှာ ဧကရာဇ်မင်းထက်ပင် သာလွန်ကြောင်း ပြောစမှတ်ပြုကြသည်။

ယွင်ရှန်း၏ မိခင်ဖြစ်သူမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နောက်ခံရှိပြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဆင့်ခေါ်သူများဆိုင်ရာ အဖွဲ့ချုပ်မှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့မိရာ သူမသည် အဖွဲ့ချုပ်ကြီးတစ်ခုလုံး၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟာကျိုးမြို့ရှိ ယန်အိမ်တော်မှာ အခြေခိုင်သော်လည်း အဖွဲ့ချုပ်ကြီး၏ မကုန်ခမ်းနိုင်သော အင်အားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ခုခံနိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကြည့်ရတာ အဖေ့ကိုယ်ထဲက အဆိပ်ဟာ ဆင့်ခေါ်သူများဆိုင်ရာ အဖွဲ့ချုပ်နဲ့ ပတ်သက်နေဖို့ များတယ်...