အခန်း (၁၄၁၇-၁၄၁၈)
Vol. 105 Ch. 1417-1418
အခန်း (၁၄၁၇) မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ချိန်သီးနာရီ
တာတုန်းမြို့မှာ ဒုတိယအကြိမ် ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး ခေါ်မလို့လား။
ဒီသတင်းက ခေါင်းဆောင်တွေကြားမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားတယ်။ သတင်းရရှိသူတွေက သိုသိပ်ထားကြပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်နေကြတယ်။
ခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံးက ကောင်းကောင်း သိကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ပေါက်ကြားလို့ မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာက ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်။
ယန်ကျန့် တွက်ဆထားသည့်အတိုင်းပင်။
ရေလွှမ်းမိုးခြင်း စီမံကိန်း ကို ကြေညာလိုက်ပြီးနောက် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ဘက်မှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိတော့ပေ။ ဒီစီမံကိန်းက သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်ကတော့ ဒီအချိန်အတွင်း ရေလွှမ်းမိုးခြင်း စီမံကိန်း အတွက် လိုအပ်တာတွေ ပြင်ဆင်ပြီး တာချန်းမြို့ကို ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ဆင့် အနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်များကို စုစည်းပြီး တန်ပြန် တိုက်စစ်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်ရတော့မည်။
စီမံကိန်းက အရေးကြီးပေမယ့် နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် ပေးမှာကတော့ နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ အင်အားပါပဲ။ အခု နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အသေအပျောက် ရှိနေပြီ ဆိုတော့ တစ္ဆေလောက စစ်ပွဲ စတင်နေပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်။ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် အချိန်မရွေး ဖြစ်ပွားလာနိုင်တဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ တိုက်ပွဲကြီးအတွက် အမြန်ဆုံး စုစည်းရမယ်။
"ဟဲယွဲ့လျန် ငါနဲ့အတူ တာတုန်းမြို့ကို လိုက်ခဲ့ ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး တက်ရမယ်"
ယန်ကျန့် ရှန်ထုံ အဆောက်အအုံ သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဟဲယွဲ့လျန်ကို တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန် ငါက ဘာလို့ လိုက်ရမှာလဲ ငါက ခေါင်းဆောင် မဟုတ်ဘူးလေ"
ဟဲယွဲ့လျန် နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီအစည်းအဝေးမှာ မင်းကို ခေါင်းဆောင်အသစ် အဖြစ် အဆိုပြုမယ် ခေါင်းဆောင်အသစ် ဖြည့်တင်းခြင်း မရှိရင် ငါတို့ဘက်က အားနည်းနေလိမ့်မယ် မင်းကို ဝှက်ဖဲအနေနဲ့ သိမ်းထားချင်ပေမယ့် အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရမယ် မထင်ဘူး ဒီအစည်းအဝေးမှာ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခေါင်းဆောင် အများစုက မင်းနဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားပါ"
"မင်း ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမယ့် သတင်းကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မလဲ ဆိုတာကတော့ မင်းသဘောပဲ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် တာတုန်းမြို့က ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်ကို မင်း ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးရမယ် အောင်မြင်အောင် ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ပိုကောင်းတယ် ခြံဝင်းပိုင်ရှင်ကို သတ်တုန်းက ကူညီခဲ့တာရယ်၊ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ဖြေရှင်းတာရယ် ပေါင်းလိုက်ရင် ငါ့ထောက်ခံချက်နဲ့ဆို ဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်း ခေါင်းဆောင် လုပ်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး ဆိုတာ ငါ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း ဌာနချုပ်ထဲ ဝင်လာပြီး ဒီပဋိပက္ခထဲ ပါဝင်လာပြီ ဆိုကတည်းက ရှောင်လွှဲလို့ မရတော့ဘူး"
ဟဲယွဲ့လျန် ခဏ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပြီလေ မင်း စီစဉ်တဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့"
"အချိန်မရှိတော့ဘူး အခုပဲ သွားကြမယ် ငါ ဝမ်ချာလင်း နဲ့ အရင် စာရင်းရှင်းရဦးမယ် အတွင်းရေး ပြဿနာတွေကို အရင် ဖြေရှင်းရမယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် လီယန်ကို တာချန်းမြို့ လုံခြုံရေး တာဝန်ယူခိုင်းပြီး ကိစ္စရှိရင် ချက်ချင်း လာခဲ့မည်ဟု မှာကြားလိုက်သည်။
စီစဉ်စရာ ရှိတာတွေ စီစဉ်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်နှင့် ဟဲယွဲ့လျန် တာတုန်းမြို့သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
တချိန်တည်းမှာပင်...
တာတုန်းမြို့ရှိ သမ္မတနိုင်ငံခေတ် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး တစ်လုံးထဲတွင် ဖြစ်သည်။
ဒါသည် ဝမ်ချာလင်း၏ ဘိုးဘွားပိုင် အိမ်ဖြစ်သည်။ ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် အလွန် လုံခြုံစိတ်ချရသော ပုန်းခိုရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး အတွင်းတွင် အချိန်ကာလ ဖောက်ပြန်နေသဖြင့် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က လူတွေ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး ကို တာတုန်းမြို့မှာ ကျင်းပမယ်တဲ့ ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ အကြံပဲ ဒီတစ်ခေါက် ငါ့ဆီ ဦးတည်လာတာ သေချာတယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ မတိုက်ခိုက်ခင် ငါနဲ့ ပြိတ္တာ ကိစ္စကို အရင် ရှင်းလင်းချင်နေတာ"
ဝမ်ချာလင်း ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ ဧည့်ခန်းမဆောင်ရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး လက်ထဲက သတင်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်သည်။
လင်းပေ လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ ထိုင်နေပြီး ထိပ်ပြောင်ကို ပွတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အတွေးမလွန်ပါနဲ့ ယန်ကျန့်က မင်းကို ရှင်းချင်ရင် ခြံဝင်းပိုင်ရှင်ကို မသတ်ခင်ကတည်းက ရှင်းပြီးလောက်ပြီ သူက အစည်းအဝေး မတိုင်ခင် မင်းကို မထိဘူး ဆိုကတည်းက ပြိတ္တာ ခိုးတဲ့ ကိစ္စကို အခု ဖြေရှင်းဖို့ ဆန္ဒမရှိသေးဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ အခုအချိန်မှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် တစ္ဆေဆရာတွေ လိုအပ်နေတာကိုး မင်း ကံကောင်းတယ် အချိန်ကိုက် ဖြစ်သွားတာ"
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပြိတ္တာ ကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားပြီ ဆိုတော့ ငါ့အခြေအနေက အန္တရာယ် ရှိနေတယ် အခု ဘာမှမဖြစ်သေးပေမယ့် နောက်ပိုင်းကျရင် အရေးယူခံရမှာ သေချာတယ် ငါ ယန်ကျန့်ရဲ့ အကျင့်ကို သိတယ်"
ဝမ်ချာလင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လင်းပေ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အိမ်ပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဒီနေရာတွင် အချိန်ကာလ ဖောက်ပြန်နေသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခု အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ အတားအဆီးများကို လစ်လျူရှုပြီး ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့်ပဲ သူ ရောက်လာပြီ"
လင်းပေ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
"မနက်ဖြန်မှ အစည်းအဝေး လုပ်မှာလေ ဒီနေ့ ရောက်လာတယ် ဆိုတော့ ငါ့ကို သက်သက် လာရှာတာပဲ"
ဝမ်ချာလင်း ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...ယန်ကျန့်နှင့် ဟဲယွဲ့လျန် ပေါ်လာသည်။ သူ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲ ဝင်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အိမ်ကြီး၏ ကျိန်စာများကို တားဆီးထားသည်။ ထို့နောက် အချိန်မှန် နေရာတွင် ရှိနေသော လင်းပေနှင့် ဝမ်ချာလင်း ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေ နဲ့ တာတုန်းမြို့ တစ်ခုလုံးကို ရှာကြည့်တာ မင်းတို့ကို မတွေ့ဘူး ဒါ့ကြောင့် မင်းတို့ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲ ဝင်ပုန်းနေမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒီအိမ်ထဲက ချိန်သီးနာရီ ကို သုံးပြီး အချိန်ကာလကို ပြောင်းလဲကာ ပုန်းအောင်းနေကြတာကိုး မင်းတို့ လုပ်ရပ်က တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတယ် အနည်းဆုံးတော့ လုံခြုံရေး အာမခံချက် ရှိတာပေါ့"
သူ ပြောလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အနီရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
"ယန်ကျန့်"
လင်းပေ သွားဖြဲပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်း မင်း လှုပ်ရှားမှုတွေက တော်တော် ကြီးမားတာပဲ အရင် စစ်ကြေညာတယ်၊ ပြီးတော့ 'ဘုရင်' တစ်ပါးကို သတ်တယ်၊ မင်း လှုပ်ရှားတာနဲ့ ဟဲယွဲ့လျန်ကို ခေါ်သွားမယ် ဆိုတာ ငါ သိတယ် တစ္ဆေပန်းချီကား ရဲ့ စွမ်းအားက ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် မင်းတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းလိုက်ရင် 'ဘုရင်' တစ်ပါးကို သတ်ဖို့ ဆိုတာ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပဲ ငါနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ရှက်စရာ ကောင်းပါတယ် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ပြန်ဖြစ်လာတာတောင်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမကို သိထားတာတောင် ခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ဘူး"
"ပုံမှန် အချိန်ဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ကို ဟာသ လုပ်စရာ ဖြစ်သွားစေတယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဒီကို လာတာ ပြိတ္တာ ကိစ္စ ရှင်းဖို့ပဲ မနက်ဖြန် အစည်းအဝေး အထိ စောင့်စရာ မလိုဘူး ဒီနေ့ပဲ ပြိတ္တာ ကို အပြတ် ရှင်းပစ်လိုက်မယ် ငါတို့ အတူတူ လှုပ်ရှားမယ် အမှားအယွင်း မရှိစေရဘူး ဒါပေမဲ့ ဝမ်ချာလင်း ပြိတ္တာ ခိုးတဲ့ ကိစ္စကတော့ အတော်လေး ကြီးလေးတယ်..."
သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ဝမ်ချာလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စက ငါ့ကြောင့် ဖြစ်ရတာ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်က မတော်တဆ ဖြစ်သွားတာပါ ဒီကိစ္စအတွက် တာဝန်ယူပါတယ် မင်း ငါ့ကို အရေးယူချင်ရင် အခု ယူလို့ရတယ် ငါ ဘာမှ မပြောဘူး"
ဝမ်ချာလင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ့ဘေးနားက တစ္ဆေတွေကိုတောင် ထုတ်မသုံးတော့ပေ။
အဓိပ္ပါယ် မရှိဘူးလို့ သူ ယူဆလို့ပါ။ ယန်ကျန့် နဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကား ထိန်းချုပ်သူ ဟဲယွဲ့လျန် ပေါင်းတိုက်ရင် သူ သေချာပေါက် သေမှာပါ။
လင်းပေ ကလည်း ဝင်ကူညီမှာ မဟုတ်ဘဲ ဘေးကနေ ကြည့်နေမှာ သေချာသည်။
"ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ စစ်မကြေညာခင် ဆိုရင်တော့ ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မှာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း စိတ်ချ ငါ မင်းကို မသတ်ဘူး မင်းကို မတိုက်ခိုက်ဘူး ပြိတ္တာ ကိစ္စကိုတောင် ကူညီ ဖြေရှင်းပေးဦးမယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချာလင်း ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ"
ယန်ကျန့် သူ့ကို လွှတ်ပေးတာ အလကား မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သူ သိသည်။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို ဒီအတိုင်း ကျော်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။
ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာဖို့ လိုတယ် အရမ်း စွမ်းအားကြီးစရာ မလိုဘူး အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ရမယ် ပြီးတော့ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ရမယ် မင်းသာ 'ဘုရင်' တစ်ပါးကို သတ်နိုင်ရင် အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ငါ ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်"
"အပြစ်ကို ကုစားခိုင်းတာလား ဒီအကြံ မဆိုးဘူး ဘုရင် တစ်ပါးရဲ့ ခေါင်းနဲ့ လဲလှယ်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး"
လင်းပေ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချာလင်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ စဉ်းစားနေပုံ ရသည်။
ယန်ကျန့်၏ အကြံပြုချက်ကို သူ မငြင်းပယ်ပေ။ သို့သော် သူ တစ္ဆေဆရာ မဖြစ်ချင်ပေ။
သူက ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကျိန်စာကို သယ်ဆောင်ထားပေမယ့် အခုထိ သာမန်လူ တစ်ယောက် အနေနဲ့ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒါက တခြားလူတွေနဲ့ မတူညီတဲ့ အချက်ပဲ။
"တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ဖို့က အဓိကပဲ မင်းမှာ ရွေးချယ်ခွင့် မရှိဘူး သာမန်လူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ အားနည်းချက်က သိသာလွန်းတယ် ပြီးတော့ မင်းရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေါက်ကြားသွားလောက်ပြီ နိုင်ချင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောင်းလဲရမယ် မဟုတ်ရင် 'ဘုရင်' နဲ့ တွေ့တာနဲ့ မင်း အသတ်ခံရလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချာလင်း မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ ငါ နားလည်ပါပြီ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ဖို့ ငါ သဘောတူပါတယ်"
တကယ်တမ်း သူ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ဖို့ မခက်ခဲပါဘူး။ အဘိုးနဲ့ အဘွားရဲ့ အကူအညီနဲ့ ဘယ်တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်မလဲ ဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်း တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်လာတာက စွမ်းအား သိပ်တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်က အသတ်ရ ခက်သွားတာပါပဲ။ ဒါ့ကြောင့် သူ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်မယ် ဆိုရင် အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ရမယ်။ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့က သူ ကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုဘူးလေ။
"ကောင်းပြီ ဒါဆို မင်း ပြိတ္တာ ခိုးတဲ့ ကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်မယ် မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ခု ငါ ဒီကို ကြိုရောက်လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရှိသေးတယ်"
"မင်း ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက ချိန်သီးနာရီ ကို ယူချင်လို့လား"
ဝမ်ချာလင်း အံ့သြသွားသည်။
ယန်ကျန့် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
"မှန်ကန်တဲ့ အချိန်၊ မှန်ကန်တဲ့ နေရာ... ဒီအချက် နှစ်ချက်ကို ငါ ပြည့်မီနေတာ ကြာပြီ အရင်တုန်းက မယူခဲ့တာက မှန်ကန်တဲ့ အချိန်နေရာကို ရောက်အောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မလုပ်နိုင်ခဲ့လို့ အခုတော့ ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူး ပြီးတော့ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ချိန်သီးနာရီ က အရမ်း အရေးကြီးတယ် မဖြစ်မနေ အသုံးပြုရမယ်"
ဝမ်ချာလင်း ဘာမှ မပြောတော့ပေ။ အခု အခြေအနေမှာ သူ ယန်ကျန့်ကို တားဆီးပိုင်ခွင့် မရှိပေ။
"ချိန်သီးနာရီ လား စိတ်ဝင်စားစရာပဲ အဲဒီပစ္စည်း ဘယ်မှာလဲ လိုက်ကြည့်လို့ ရမလား"
လင်းပေ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"
သူ ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
လင်းပေနှင့် ဟဲယွဲ့လျန် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဝမ်ချာလင်းလည်း တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့မိသားစုပိုင် ချိန်သီးနာရီ ပဲလေ။ နောက်ဆုံးမှာ သူ့လက်ထဲ မရောက်ရင်တောင် ဘယ်လို ပုံစံလဲ ဆိုတာတော့ သွားကြည့်ချင်သည်။
သို့သော် ချိန်သီးနာရီ ယန်ကျန့် လက်ထဲ ရောက်သွားပြီ ဆိုပါက သူ့စိတ်ကူးထဲက စီမံကိန်းက လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
မကြာမီ...သုံးယောက်သား ယန်ကျန့်နောက် လိုက်ပြီး ဒုတိယထပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ နံရံတစ်ခု ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
"ဒီနေရာပဲ"
ယန်ကျန့် ရှေ့မှ ဟာလာဟင်းလင်း နေရာလွတ်ကို ကြည့်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး များ ဖွင့်လိုက်သည်။
ယခုအခါ တစ္ဆေမျက်လုံး များသည် အနီရောင် မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှေရောင် တောက်ပနေသည်။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မှောင်မည်းနေသော အိမ်ကြီး လင်းထိန်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် မကြာမီ ထိုအလင်းရောင်သည် သွေးရောင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။
"ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်မလို့လား"
လင်းပေ မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းပြီး စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။
ဝမ်ချာလင်း မျက်မှန် တပ်လိုက်ပြီး သေချာ ကြည့်ရှုနေသည်။
"ချိန်သီးနာရီ ကို ထိတွေ့ချင်ရင် အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်ရမယ် ကိုယ့်အချိန်နဲ့ ချိန်သီးနာရီရဲ့ အချိန် တူညီသွားအောင် လုပ်ရမယ် ဒါ့ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းလုပ်ရုံနဲ့ မရဘူး ကြီးမားတဲ့ အတိုင်းအတာနဲ့ ပြန်လည်စတင်ခြင်းလုပ်ရမယ် ဒီလိုလုပ်ဖို့အတွက် ငါ ၈ ထပ် တစ္ဆေနယ်မြေ ဖွင့်ရမယ် ပြီးတော့ အချိန်အကြာကြီး ထိန်းထားရမယ်"
ယန်ကျန့် မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ၈ ထပ် တစ္ဆေနယ်မြေ ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ပြန်လည်စတင်လိုက်သည်။
အနီရောင် အလင်းတန်း လွှမ်းခြုံခံရသော သူများ မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မခံစားရသော်လည်း ဝမ်ချာလင်း လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မိနစ်လက်တံ ပြောင်းပြန် လည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်၊ သုံးမိနစ်...
မိနစ်လက်တံ ပြောင်းပြန်လည်နှုန်းက မြန်ဆန်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဒီနေရာ၏ အချိန်ကာလကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်သည့် အချိန် ကြာမြင့်လာပြီး မှန်ကန်သော အချိန်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မူလက ဘာမှမရှိသော နေရာတွင် ဟောင်းနွမ်းသော ချိန်သီးနာရီ တစ်လုံး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"တွေ့ပြီ... ချိန်သီးနာရီ"
ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံး များ ပိတ်သွားသည်။ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ပြန်လည်စတင်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။ သို့သော် ချိန်သီးနာရီ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ဆက်လက် တည်ရှိနေသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ သူတို့သည် ချိန်သီးနာရီနှင့် အချိန်ကာလ တစ်ခုတည်းတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မင်း ဒီအဆင့်ထိ လုပ်နိုင်နေပြီပဲ ချိန်သီးနာရီ ကို ဘာလုပ်ဖို့ လိုသေးလို့လဲ"
ဝမ်ချာလင်း လက်ပတ်နာရီကို ချလိုက်ပြီး အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် အချိန်ကို ပြန်လည်စတင်ခြင်း လုပ်နိုင်သည့် ကာလရှည်လျားမှုက အံ့မခန်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒါ ငါ့အတွက် မဟုတ်ဘူး မင်းတို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားတာ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် တိုက်ပွဲကြီးအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာ"
ယန်ကျန့် တစ္ဆေလက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ချိန်သီးနာရီ ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။
အေးစက်သော အထိအတွေ့က အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ မြင်ရပြီး ကိုင်မရသော အရာ မဟုတ်ပေ။
အခန်း (၁၄၁၈) ပြိတ္တာနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခြင်း
"ဒီချိန်သီးနာရီက ဝမ်မိသားစု ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးရဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးထားတဲ့ အဓိကသော့ချက်ပဲ မင်း ယူသွားမယ် ဆိုရင်တော့ ငါ့ဘက်က ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဟန်ချက်ညီမှု ပျက်သွားရင် အိမ်ထဲက တစ္ဆေတွေ လွတ်ထွက်လာပြီး ပြဿနာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်းက ချိန်သီးနာရီကို ကြည့်ပြီး သတိပေးလိုက်တယ်။
"အဲဒီလို ပြဿနာမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား" လင်းပေက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောတယ်။
ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောလိုက်တယ်။
"ဒီအိမ်ကြီးကို ဘယ်လို စီမံရမလဲ ဆိုတာ ငါ စဉ်းစားပြီးသားပါ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားရင် မင်း စိုးရိမ်တဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မင်း အမြန်ဆုံး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ဖို့ပဲ စဉ်းစားလိုက်"
"မင်း စီမံနိုင်တယ် ဆိုရင်တော့ ငါ ဘာမှ မပြောလိုတော့ဘူး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ဖို့အတွက် ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသား ပြင်ဆင်ထားပြီးသား" ဝမ်ချာလင်း ပြန်ဖြေသည်။
"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် ပြိတ္တာ ကိစ္စကို မင်း ပါဝင်စရာ မလိုတော့ဘူး မင်း တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ဖို့အတွက် တစ်ည အချိန်ပေးမယ် ဒီအချိန်အတွင်း ငါ၊ ဟဲယွဲ့လျန် နဲ့ လင်းပေ တို့ ပေါင်းပြီး ပြိတ္တာကို ဖမ်းဆီးလိုက်မယ် မနက်ဖြန် အစည်းအဝေး မတိုင်ခင် အပြီးသတ်မယ်"
"အခြေအနေက တင်းမာနေတယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က ငါတို့ကို ပြင်ဆင်ချိန် သိပ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ရဲ့ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုက မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"
"ကဲ... စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေတော့ဘူး စလိုက်ကြစို့"
ပြောရင်းနှင့် ယန်ကျန့်က ချိန်သီးနာရီကို မလိုက်သည်။
သူတို့ သုံးယောက် အိမ်ထဲက ထွက်သွားပြီးနောက် ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီး တစ်ခုလုံးက ဖြည်းဖြည်းချင်း နစ်မြုပ်သွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ဒါက..." လင်းပေ အံ့သြသွားတယ်။
ဝမ်ချာလင်းက အိမ်ကြီး တည်ရှိခဲ့သော နေရာမှ ရေအိုင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ တစ္ဆေရေကန် ရဲ့ စွမ်းအားပဲ မင်း အိမ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို တစ္ဆေရေကန် ထဲ နှစ်မြှုပ်လိုက်တာလား"
"ဒါ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"
ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ချိန်သီးနာရီ မရှိတော့ရင် ဝမ်မိသားစု အိမ်ကြီးက တန်ဖိုး သိပ်မရှိတော့ဘူး တစ္ဆေရေကန် ထဲ နှစ်မြှုပ်လိုက်တာက အလွယ်ကူဆုံးပဲ တစ္ဆေတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အိမ်ကြီးကို တစ္ဆေရေကန် ကလွဲပြီး ဘယ်အရာကမှ လက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းအတွက် သံယောဇဉ် ရှိကောင်း ရှိနိုင်ပေမယ့် အရေးမကြီးတော့ပါဘူး အတိတ်ကို အတိတ်မှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ"
ဝမ်ချာလင်းက အရင်တုန်းက တစ်စုံတစ်ရာကို ကြံစည်နေခဲ့တယ် ဆိုတာ ယန်ကျန့် ရိပ်မိသည်။ ပြိတ္တာ ခိုးသွားတာက အလောင်းကောင်သံချောင်း လိုချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့ဆိုတာ သေချာသည်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဝမ်ချာလင်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေ အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ။
"ငါ သွားတော့မယ် မနက်ဖြန် အစည်းအဝေးကို အချိန်မီ လာခဲ့ပါ့မယ်"
ဝမ်ချာလင်း ခဏ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
ချိန်သီးနာရီလည်း မရှိ၊ အိမ်ကြီးလည်း မရှိ၊ ပြိတ္တာလည်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီ ဆိုတော့ သူ့အစီအစဉ်တွေ အကောင်အထည် ဖော်လို့ မရတော့ဘူးလေ။
ယန်ကျန့်က ဝမ်မိသားစု အိမ်ကြီးကို နှစ်မြှုပ်လိုက်ပြီးနောက် တစ္ဆေရေကန် ပြည့်သွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ္ဆေတွေ အများကြီးကို လက်ခံထားရလို့ ကန်ပြည့်သွားပြီ။ နောက်ထပ် တစ္ဆေတွေကို နှစ်မြှုပ်ချင်ရင် တချို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးမှ ရမယ်။ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေရေကန် ကို ခရီးသွားဖို့လောက်ပဲ သုံးလို့ ရတော့မယ်။
"တစ္ဆေရေကန် ပြည့်သွားတာက ငါ့အတွက်တော့ ကောင်းတယ် သေနတ် ကျည်ထိုးထားသလိုပဲ ငါ စိတ်ရှိတိုင်း ပစ်ခတ်လို့ ရပြီ တစ္ဆေရေကန် ထဲက တစ္ဆေတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် အန္တရာယ် အကြီးကြီး ပေးနိုင်လိမ့်မယ်" ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။
ပုံမှန်အချိန်ဆိုရင် ဒါက သတင်းဆိုး ဖြစ်ပေမယ့် အခုလို အချိန်မှာတော့ သတင်းကောင်း ဖြစ်နေသည်။
"သွားကြစို့ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားတဲ့ နေရာကို သွားကြည့်ရအောင် လင်းပေ ပြိတ္တာ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး"
ယန်ကျန့် လှည့်ထွက်သွားသည်။
သူတို့ သုံးယောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝမ်မိသားစု အိမ်ကြီး တည်ရှိခဲ့သော နေရာတွင် နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ငယ်လေး တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရေကန်က မည်းနက်နေပြီး အောက်ခြေ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သစ်ရွက်တစ်ရွက် ကျသွားသည်နှင့် ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားသည်။ တစ္ဆေများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သက်ရှိလူသားများ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်သော အန္တရာယ် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
မကြာမီ...
သူတို့ သုံးယောက် တာတုန်းမြို့ရှိ ယာယီ ပိတ်ဆို့ထားသော ဧရိယာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ရှေ့တွင် အပြာရောင် မြူခိုးများ လွှမ်းခြုံထားသည်။ မြူခိုးများက ထူထဲပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ လမ်းမများ၊ အဆောက်အအုံများတွင် လူသူကင်းမဲ့နေပြီး စွန့်ပစ်ထားသော ကားများ၊ ခရီးဆောင်အိတ်များ၊ ပစ္စည်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ နှစ်ရက်အတွင်း စည်ကားသော မြို့ပြကြီးသည် တစ္ဆေမြို့တော် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်က ထွေထွေထူးထူး ပြောစရာ မရှိပါဘူး ယန်ကျန့် မင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမလည်း မပြောင်းလဲဘူး တစ်ခုတည်းသော အပြောင်းအလဲက ပြိတ္တာက သူ့ခေါင်းပေါ်က အလောင်းကောင်သံချောင်း ကို စားလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်သွားတာပဲ"
လင်းပေက ထိပ်ပြောင်ကို ပွတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
"မင်း သိတဲ့အတိုင်း အလောင်းကောင်သံချောင်း က ထူးခြားတယ် တစ္ဆေမှန်သမျှကို သတ်နိုင်တယ် အခု ပြိတ္တာက အဲဒီသံချောင်းကို စားလိုက်ပြီ ဆိုတော့ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုတွေ အားလုံးက သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိတော့ဘူး တစ္ဆေဆရာတွေ အားလုံးက ပြိတ္တာ ရှေ့ရောက်ရင် သာမန်လူတွေလို ဖြစ်သွားကြတယ် ဒါ့ကြောင့် ဝမ်ချာလင်း နဲ့ ငါ ပေါင်းတိုက်တာတောင် မနိုင်ခဲ့တာ"
"ဝမ်ချာလင်း ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေတွေက တကယ်တော့ ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် ဒီတစ်ခေါက် ရှုံးတာကတော့ မတရားဘူးလို့ ပြောရမယ် ပြိတ္တာကို နိုင်ချင်ရင် ဝေ့ကျင်း ကို ခေါ်လာတာ အကောင်းဆုံးပဲ သူက တစ္ဆေတမာန်တော်လေ တစ္ဆေတွေကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ် အလောင်းကောင်သံချောင်း နဲ့ တူတယ် ဝေ့ကျင်း ရယ်၊ မင်းလက်ထဲက အလောင်းကောင်သံချောင်း ရယ် ပေါင်းလိုက်ရင် ပြိတ္တာကို နိုင်ဖို့ သေချာတယ်"
ယန်ကျန့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။
"မင်းပြောတာ ဟုတ်တယ် ပြိတ္တာက အလောင်းကောင်သံချောင်း တစ်ချောင်းစာ စွမ်းအား ရှိတယ် ဆိုရင် ဝေ့ကျင်း နဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်း ပေါင်းလိုက်ရင် ပြိတ္တာထက် သာသွားပြီ သီအိုရီအရ နိုင်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ဝေ့ကျင်း က ပြဿနာ တက်နေလို့ လာလို့မရဘူး"
"နှမြောစရာပဲ" လင်းပေ ပြောလိုက်သည်။
လီကျွင်း၊ ဝေ့ကျင်း၊ လုကျီဝမ် တို့က ဌာနချုပ် လက်အောက်ခံ ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်လို့ သူတို့ကို ခေါ်သုံးလို့ ရရင် လင်းပေကို ခေါ်စရာ မလိုတော့ဘူး ဆိုတာ သူ သိသည်။
"ဒါ့ကြောင့် ပြိတ္တာကို ရှင်းချင်ရင် အလောင်းကောင်သံချောင်း ရဲ့ စွမ်းအားကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှာရမယ်"
ယန်ကျန့် စဉ်းစားလိုက်သည်။
တစ္ဆေဓား ကို သုံးပြီး အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ရင် ရမလား။ ဒါပေမဲ့ အလောင်းကောင်သံချောင်း က တစ္ဆေဓားကို တားဆီးနိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။
ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့လက်ထဲမှာ အလောင်းကောင်သံချောင်း တစ်ချောင်း ရှိသေးတယ် ဒါ အဓိက သော့ချက်ပဲ ငါ ဒီသံချောင်းကို ပြိတ္တာ ကိုယ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်ရင် သူစားထားတဲ့ သံချောင်းနဲ့ ထိတွေ့ပြီး အာနိသင် ပျက်ပြယ်သွားနိုင်တယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်"
"တကယ်လို့ သူက နောက်တစ်ချောင်း ထပ်စားလိုက်ရင်ရော" လင်းပေ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို သွားပြီပေါ့ အလောင်းကောင်သံချောင်း နှစ်ချောင်း စားထားတဲ့ ပြိတ္တာ ဆိုရင် ဘုရားသခင်တောင် ခေါင်းခါလိမ့်မယ်"
"တကယ်လို့ ဖြေရှင်းလို့ မရရင် ငါ ပြိတ္တာကို နိုင်ငံခြား ခေါ်သွားပြီး ဟိုဘက်က 'ဘုရင်' တွေကို ဒုက္ခပေးခိုင်းလိုက်မယ်"
ယန်ကျန့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လင်းပေ မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားပြီး လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
"အကြံကောင်းပဲ ဒါဆိုရင်လည်း ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ် ပြီးသွားတာပဲလေ"
"စလိုက်ကြစို့ ဟဲယွဲ့လျန် မင်း တစ္ဆေနယ်မြေ သုံးပြီး ပြိတ္တာရဲ့ နယ်မြေကို လွှမ်းခြုံလိုက်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
ဟဲယွဲ့လျန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...
တာတုန်းမြို့ ကောင်းကင်ယံတွင် စက္ကူပြာများ လွင့်ပျံလာပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား ၏ စွမ်းအားက မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အပြာရောင် မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာသွားပြီး တစ္ဆေပန်းချီကား ၏ နယ်မြေက တိုက်စားသွားသည်။ သို့သော် တိုက်စားမှုနှုန်း နှေးကွေးနေသည်။
"မင်းတို့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ တွေက ကျယ်လိုက်တာ အားကျစရာပဲ"
လင်းပေ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။
ပြိတ္တာရဲ့ နယ်မြေက ကျယ်ပေမယ့် တစ္ဆေပန်းချီကား ရဲ့ နယ်မြေက ပိုကျယ်တယ်။ မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွယ်လွယ်လေး လွှမ်းခြုံနိုင်တယ်။
ယန်ကျန့် စကားမပြောဘဲ မြူခိုးများကြားသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထူးဆန်းသော ခံစားမှု တစ်ခု ရလိုက်သည်။ အရာအားလုံးက ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။ အထက်အောက်၊ ဘယ်ညာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေသည်။ ကမ္ဘာ့ အခြားဘက်ခြမ်းသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် မကြာမီ ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါက..."
သူ လင်းပေကို မေးခွန်းထုတ်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။
လင်းပေ လုပ်ထားတာ ဖြစ်မယ်လို့ သူ ထင်တယ်။
လင်းပေ ပြောလိုက်တယ်။
"ဒါ ငါ့ရဲ့ မှန်ကမ္ဘာ စွမ်းအားပဲ လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ ဆက်စပ်နေပေမယ့် လက်တွေ့ကမ္ဘာ မဟုတ်ဘူး မှန်ထဲက ကမ္ဘာနဲ့ တူတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ် အခု ပြိတ္တာ က ဒီမှန်ကမ္ဘာထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတာ ဒါ့ကြောင့် အပြင်လောကကို သိပ်မထိခိုက်တာ အပြင်လောကကိုလည်း သူ မခံစားမိဘူး"
"မှန်ကမ္ဘာ လား စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"
ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရှန်ထုံ အဆောက်အအုံ ထဲက တစ္ဆေမှန် ကို သတိရသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေမှန် က ဒီလို စွမ်းအားမျိုး မရှိဘူး။ တစ္ဆေတွေကို ဖမ်းချုပ်ထားတဲ့ မှန်တစ်ချပ် သက်သက်ပဲ။
"မှန်ကမ္ဘာ က အန္တရာယ် များတယ် ဒီကမ္ဘာထဲမှာ တခြား တစ္ဆေတွေလည်း ရှိတယ် ပြီးတော့ လက်တွေ့ကမ္ဘာနဲ့ မတူတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတွေလည်း ရှိတယ် ဒါ့ကြောင့် သက်ရှိလူသားတွေ ဒီထဲမှာ အကြာကြီး နေလို့ မရဘူး လမ်းပျောက်သွားတတ်တယ် ငါ အရင်က တစ္ဆေဘတ်စ်ကား ပေါ်မှာတုန်းက ဒီစွမ်းအားကို ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်လို့ မှားယွင်းမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် ငါ နှစ်ယောက် ကွဲထွက်သွားတယ် တစ်ယောက်က လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ၊ တစ်ယောက်က မှန်ကမ္ဘာမှာ... မှန်ကမ္ဘာထဲက ငါက တစ္ဆေလိုက်တာ ခံနေရပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲက ငါက ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ အိပ်နေတယ်"
"တကယ်တော့ အခုထိ ငါ မသေချာသေးဘူး မှန်ကမ္ဘာ က အတုလား၊ အစစ်လား ဆိုတာ"
လင်းပေ ပြောရင်း လမ်းဘေးက အမှိုက်ပုံး တစ်လုံးကို ခြေထောက်နဲ့ ကန်လိုက်တယ်။ အမှိုက်ပုံး လဲကျသွားတယ်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာက အဲဒီနေရာမှာ ရှိတဲ့ အမှိုက်ပုံးလည်း ရုတ်တရက် လဲကျသွားတယ်။
"မှန်ကမ္ဘာထဲက အရာတွေက လက်တွေ့ကမ္ဘာကို သက်ရောက်မှု ရှိတယ် လက်တွေ့ကမ္ဘာက အရာတွေကလည်း ဒီကို သက်ရောက်မှု ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်ရင်တော့ ငါ့သဘောပဲ သက်ရောက်မှု ရှိစေချင် ရှိစေမယ်၊ မရှိစေချင် မရှိစေဘူး"
လင်းပေ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ထွက်လာတယ်။ သူ့ပုံစံနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ။ အဲဒီလူက အမှိုက်ပုံးကို သွားကန်လိုက်တယ်။
အမှိုက်ပုံး လိမ့်သွားပေမယ့် လက်တွေ့ကမ္ဘာက အမှိုက်ပုံးက မလှုပ်ဘူး။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက သာမန် ပစ္စည်းတွေ အပေါ်မှာပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတာ တစ္ဆေပစ္စည်းတွေ ဆိုရင်တော့ သက်ရောက်မှု ရှိဖို့ ခက်တယ် ဒါ့ကြောင့် ငါက ပြိတ္တာ ကို ပိတ်လှောင်ထားရုံပဲ တတ်နိုင်တယ် ဖမ်းချုပ်လို့ မရဘူး"
လင်းပေ ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူ့စွမ်းအား အနည်းငယ်ကို ထုတ်ပြလိုက်တာ ဖြစ်ပေမယ့် ဒီစွမ်းအားက တော်တော် ကြောက်စရာ ကောင်းမှန်း သိသာသည်။
လက်တွေ့နဲ့ မှန်ကမ္ဘာ ချိတ်ဆက်ထားတာ ဆိုတော့ မှန်ကမ္ဘာကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရင် လက်တွေ့ကမ္ဘာကိုပါ ထိန်းချုပ်လိုက်သလိုပဲ။ တစ္ဆေနယ်မြေ ထက်တောင် ပိုစွမ်းအားကြီးသည်။
"ဒါဆို ဒီထဲမှာ တစ္ဆေပဲ ရှိပြီး လူမရှိတော့ဘူးပေါ့" ယန်ကျန့် မေးလိုက်တယ်။
"မပြောတတ်ဘူး ငါ ပိတ်ဆို့တာ နည်းနည်း နောက်ကျသွားလို့ လူတချို့ ပါသွားလောက်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါ မကယ်ရဲဘူး ပြိတ္တာ က မှန်ကမ္ဘာကနေ လွတ်ထွက်သွားမှာ စိုးလို့"
လင်းပေ ပြောလိုက်သည်။
"လူရှိရင် ပထမအဆင့် တစ္ဆေကလေး၊ ဒုတိယအဆင့် တစ္ဆေကလေး၊ တတိယအဆင့် လူငယ် ပြိတ္တာ တွေ ရှိနေလောက်ပြီ"
ယန်ကျန့် ပြောသည်။
နှစ်ယောက်သား လမ်းလျှောက်သွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေကြတယ်။
မကြာမီ...
အဆောက်အအုံ တစ်ခုထဲကနေ ကလေးငိုသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကြက်သီးထစရာ ကောင်းတယ်။ ကလေးငိုသံ ပြီးတာနဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ ထက်ထွက်လာသည်။
လူတစ်ယောက်က တစ္ဆေကလေး မွေးဖွားပြီး တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်မယ်။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ပြိတ္တာ အသစ်တွေ မွေးဖွားလာပြီ"
လင်းပေ ထိပ်ပြောင်ကို ပွတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မူလ ပြိတ္တာကြီး ဆက်ပြီး ကြီးထွားနေတုန်းပဲ"
"မူလကောင်ကို ရှင်းလိုက်ရင် ကျန်တာတွေ အကုန် ပျောက်သွားလိမ့်မယ် မွေးဖွားလာတဲ့ ကောင်တွေကို သတ်လို့ရတယ်"
ယန်ကျန့် ခြေလှမ်း ရပ်လိုက်သည်။
"ဒီနေရာမှာပဲ တိုက်ကြမယ် တစ္ဆေကို ဒီနေရာကို မျှားခေါ်ပြီးမှ တိုက်မယ်"
ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး တစ်ခုမှာ သူတို့ ရပ်လိုက်ကြသည်။
"အဖြူရောင် ဖယောင်းတိုင် ထွန်းပြီး မျှားခေါ်လို့ ရတယ် ငါ့ဆီမှာတော့ မရှိဘူး မင်းဆီမှာ ပါလား" လင်းပေ မေးလိုက်သည်
"မလိုဘူး ဟဲယွဲ့လျန် လုပ်လိမ့်မယ် သူက လူသစ် ဆိုတော့ လေ့ကျင့်ပေးရမယ် အခြေအနေနဲ့ အသားကျအောင်လို့"
ဟဲယွဲ့လျန် စကားမပြောဘဲ လက်ကို မြှောက်ပြီး လက်ယပ်ခေါ်လိုက်တယ်။
အဝေးက ဘယ်သူမှ ပြန်မထူးပေမယ့် ထူးဆန်းတဲ့ အရိပ်တွေ ပေါ်လာတယ်။
လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရုံနဲ့ အနီးနားက တစ္ဆေတွေ ရောက်လာကြတယ်။
မြူခိုးတွေ ကြားထဲမှာ လေးဖက်ထောက် သွားနေတဲ့ တစ္ဆေကလေးတွေ၊ အဝတ်မပါတဲ့ အပြာရောင် ကလေးတွေ၊ အေးစက်တဲ့ လူငယ်တွေ... ခဏအတွင်းမှာပဲ လူအုပ်ကြီးလို များပြားတဲ့ တစ္ဆေတွေ ရောက်လာကြသည်။
"အရင်တုန်းက ဒီလောက် မများပါဘူး"
လင်းပေ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။
"ပြိတ္တာရဲ့ ကြီးထွားမှုနှုန်းက ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် အချိန်နည်းနည်း ပေးလိုက်ရင် မြို့တစ်မြို့လုံး ပြည့်သွားလိမ့်မယ် ဒါတောင် နည်းနေသေးတယ် တာချန်းမြို့တုန်းက ဒီထက် ပိုများတယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမကို မသိခဲ့ရင် ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီကောင်တွေက အန္တရာယ် မရှိပါဘူး မူလ ပြိတ္တာကြီးကိုပဲ သတိထားရမယ်"
ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်...အစိမ်းရောင် တစ္ဆေမီး များ လောင်ကျွမ်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။
စူးရှတဲ့ အော်သံတွေ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ္ဆေကလေးတွေ မီးလောင်ပြီး အရေပြားတွေ အရည်ပျော်ကျကုန်ကာ အရိုးတွေ မီးစွဲကုန်သည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေ ပျောက်ကွယ်ကုန်သည်။ အဝတ်မပါတဲ့ ကလေးတွေလည်း ပါးစပ်ဟပြီး အော်ဟစ်နေကြကာ မီးလောင်ကျွမ်းပြီး ပြာကျသွားကြသည်။
တစ္ဆေကလေးတွေ၊ ကလေးတွေ တစ်ကောင်ပြီး တစ်ကောင် မီးလောင်သေဆုံးကုန်ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ထွက်မပြေးကြဘူး။ ဆက်ပြီး တိုးကပ်လာနေကြဆဲဖြစ်ကာ ဟဲယွဲ့လျန် က ဆက်ပြီး ခေါ်နေသည်။