အခန်း (၁၄၂၁-၁၄၂၂)
Vol. 106 Ch. 1421-1422
အခန်း (၁၄၂၁) ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်း
အပြာရောင် မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြိတ္တာ ဖြစ်ရပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။
ပြိတ္တာသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ၎င်းရင်ဆိုင်ရသော တစ္ဆေဆရာများက ယခင်ကလို အားနည်းသူများ မဟုတ်တော့ပေ။ ခေါင်းဆောင် ၃ ဦး ပူးပေါင်းလိုက်ပါက S အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။
ပြိတ္တာကို အလောင်းကောင်သံချောင်း ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းခွဲ ဖမ်းဆီးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဒီဧရိယာအတွင်း ပြိတ္တာ၏ အစိတ်အပိုင်းများမှ မွေးဖွားလာသော တစ္ဆေကလေးများနှင့် တစ္ဆေလူငယ်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ယန်ကျန့်၊ ဟဲယွဲ့လျန် နှင့် လင်းပေ တို့ ပူးပေါင်းပြီး လက်ကျန် တစ္ဆေများကို ရှင်းလင်းလိုက်မှသာ ဒီကိစ္စ အပြီးသတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ဒီအချိန်အတွင်း...
ဝမ်ချာလင်း သည် နင်းအန်း အဆောက်အအုံ ရှိ မြေအောက် လုံခြုံရေး အခန်းတစ်ခုသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိနေသည်။
သာမန်လူ တစ်ယောက် ဖြစ်သော ဝမ်ချာလင်း အတွက် တာတုန်းမြို့တွင် လုံခြုံရေး အခန်းပေါင်းများစွာ ရှိသည်။ ကိုယ့်အသက် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန်သာမက အန္တရာယ်ရှိသော ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားရန်လည်း ဖြစ်သည်။
အတိအကျ ပြောရလျှင် အန္တရာယ်ရှိသော တစ္ဆေများကို သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီမြေအောက် လုံခြုံရေး အခန်းထဲတွင် ရွှေရောင် သေတ္တာများ စီစီရီရီ ရှိနေသည်။ ဒီသေတ္တာများသည် ဝမ်ချာလင်း ဝမ်မိသားစု ကျိန်စာကို စတင် လက်ခံကတည်းက ဖမ်းဆီးထားခဲ့သော တစ္ဆေများ ဖြစ်သည်။ သေတ္တာ တစ်လုံးချင်းစီတွင် သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များနှင့် တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားများကို ရေးသား ကပ်ထားသည်။
ဝမ်ချာလင်း သေတ္တာတစ်လုံး ဘေးတွင် ထိုင်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
သူ တွန့်ဆုတ်နေသည်။ ယန်ကျန့်၏ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်မျိုးဆက်ကို ဝမ်မိသားစု ကျိန်စာ ဆက်လက် လက်ဆင့်ကမ်းပြီး မဆုံးနိုင်သော ဒုက္ခသံသရာထဲ ဆက်သွားခိုင်းမလား ဆိုတာကို စဉ်းစားနေသည်။
"ငါ အရင်တုန်းက သစ္စာဆိုခဲ့ဖူးတယ် ဝမ်မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာဆိုးကို အဆုံးသတ်မယ်လို့ ဒီအတွက် ငါ အမြဲတမ်း ကြိုးစားခဲ့တယ် ကျိန်စာရဲ့ မူလဇာစ်မြစ်ကို ပြန်သွားပြီး တားဆီးဖို့တောင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျရှုံးသွားတယ် အရာအားလုံး ကျရှုံးသွားတယ် ကံကြမ္မာက ငါ့ကို အစမှတ်ဆီ ပြန်ဆွဲခေါ်သွားတယ် ငါ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံး အလကား ဖြစ်ကုန်ပြီ"
ဝမ်ချာလင်း စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေသည်။ အရင်တုန်းက သည်းခံခဲ့သော်လည်း အခု တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်တွင် စိတ်ခံစားချက်များကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ့ဒေါသကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့...
သူ့ဘေးနားတွင် အေးစက်သော အရိပ် ၄ ခု တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။ သေဆုံးသွားသော ဇနီးမောင်နှံ တစ်တွဲနှင့် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော အဘိုးအို၊ အဘွားအို တစ်စုံ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဝမ်ချာလင်း အဘွား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မပြည့်စုံတော့ပေ။ တစ်စုံတစ်ခုက ကိုက်ဖြတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မျက်နှာ၊ လက်မောင်း၊ လက်ဖဝါးတို့တွင် ဒဏ်ရာများ ရှိနေသည်။ နှစ်ရက်ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကင်းခြင်း မရှိသေးပေ။
ဒါသည် ပြိတ္တာနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများ ဖြစ်သည်။ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းသော တစ္ဆေကြီးတောင် ပြန်လည် မကောင်းမွန်နိုင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျက်စီးသွားသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သာမက သဘာဝလွန် စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းလည်း ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတာနဲ့ နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး ဘယ်နှနှစ် အသက်ရှင်မလဲ ဆိုတာတောင် မသေချာဘူး ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိရင်တောင် ငါ့မှာ အချိန်မရှိလောက်တော့ဘူး လမ်းဆုံးအထိ လျှောက်ရတော့မယ် တစ္ဆေဆရာ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ဆက်သွားပြီး အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်ရမယ် ပြီးတော့ ငါ သေသွားရင် ငါ တခါမှ မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ ငါ့သားလေးက စတုတ္ထမြောက် ဝမ်မျိုးဆက် ဖြစ်လာပြီး ငါ့လမ်းစဉ်ဟောင်းကို ဆက်လျှောက်ရလိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်း မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
သူ ဒီကို မလာခင် ဖုန်းဆက်ပြီး အတည်ပြုခဲ့ပြီးပြီ။ လင်းပေ ပြောတာ အမှန်တွေချည်းပဲ။
"အခု ပြောင်းလဲချင်ရင် အချိန်မီသေးတယ် ယန်ကျန့်တို့က ပြိတ္တာ ကိစ္စ ရှင်းနေကြတာ ဆိုတော့ ချက်ချင်းကြီး ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး"
ရုတ်တရက် ဝမ်ချာလင်း ခေါင်းထဲ ရူးသွပ်သော အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။
ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာ သက်ပြင်းချပြီး ဒီအတွေးကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်သည်။
"ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နေမှတော့ ငါ့လက်ထက်မှာ ဝမ်မိသားစု ကျိန်စာကို ဖြေရှင်းဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဒီလိုဆိုမှတော့ စိတ်လျော့လိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ် နောက်မျိုးဆက်အတွက် လမ်းခင်းပေးပြီး ပြဿနာကို သူတို့လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်ရုံပဲ အခု ငါ့မှာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေတယ် လင်းပေ ပြောတာ မှန်တယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ သင်္ဘော စီမံကိန်း သာ အောင်မြင်သွားရင် ဘာမှ အဓိပ္ပါယ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ချာလင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ အတိတ်ကို တွယ်တာမနေတော့ဘဲ သူ့ကျရှုံးမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။ အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းကို လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သာမန်လူ ဘဝကို စွန့်လွှတ်ပြီး တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ဝမ်ချာလင်း မတ်တတ်ထရပ်ပြီး သေတ္တာများကြားမှ ရွှေရောင် သေတ္တာ နှစ်လုံးကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်။
သဘာဝလွန် စွမ်းအား ရယူဖို့အတွက် သူ ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးသားပါ။ တစ္ဆေတွေလည်း အဆင်သင့် ရှိနေသည်။
"လောလောဆယ်တော့ ဒါက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ"
ဝမ်ချာလင်း သေတ္တာ နှစ်လုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သေတ္တာ တစ်လုံးထဲမှာ 'အလောင်းကောင်မွေးမြူသူ' လို့ ခေါ်တဲ့ တစ္ဆေကို ဖမ်းထားတယ်။
ဒီတစ္ဆေက ထူးခြားတယ်။ သူ့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်း အေးစက်တဲ့ အလောင်းကောင် ဖြစ်သွားမယ်။ ပြီးတော့ အလောင်းကောင်ကို တစ္ဆေက ကောင်းကောင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးမယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အလောင်းကောင်က သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး 'အလောင်းကောင်မွေးမြူသူ' နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားမယ်။
ဝမ်ချာလင်း ဒီတစ္ဆေကို ဖမ်းတုန်းက ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ဖူးတယ်။ တစ္ဆေက ပြတ်နေတဲ့ ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို ထူးဆန်းတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ပြုစုပြီး အကောင်းပကတိ အလောင်းကောင် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တာကို တွေ့ခဲ့ဖူးတယ်။
ဒါ့ကြောင့် သူ ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရင်တောင်၊ လက်ကျန် အစိတ်အပိုင်း နည်းနည်းလေးပဲ ရှိရင်တောင် တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအား ကြီးမားလေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်မှုနှုန်း မြန်ဆန်လေပဲ။ လုံးဝ နိုးထလာရင် ယန်ကျန့်ရဲ့ 'ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်စတင်ခြင်း' နဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်။
နောက်သေတ္တာ တစ်လုံးထဲမှာတော့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိတယ်။
အမည်းရောင် ဦးထုပ်အဟောင်း တစ်လုံး ဖြစ်တယ်။ ဒီဦးထုပ်ပေါ်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ကပ်ငြိနေတယ်။ ဦးထုပ် ဆောင်းလိုက်တာနဲ့ တစ္ဆေက အသိစိတ်ကို တိုက်စားပြီး အပြုအမူတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးကျရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မသိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အားသာချက်က ဦးထုပ် ဆောင်းထားရင် အသိစိတ်ကို တစ္ဆေက ကာကွယ်ပေးထားလိမ့်မယ်။ တခြား သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုတွေက အသိစိတ်ကို အလွယ်တကူ မထိခိုက်နိုင်တော့ဘူး။
" 'အလောင်းကောင်မွေးမြူသူ' က ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်၊ အမည်းရောင် ဦးထုပ်က အသိစိတ်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်... သဘာဝလွန် ဟန်ချက်ညီမှုနဲ့ တစ္ဆေနိုးထမှုကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘဲ လအနည်းငယ်လောက် တောင့်ခံထားနိုင်မယ် ဒီအခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်ပြီးမှ ဟန်ချက်ညီမယ့် နည်းလမ်းကို ရှာမယ် ဒီအဆင့်ကို မကျော်နိုင်ရင် ဘာမှ ဆက်တွေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး"
ဝမ်ချာလင်း တွေးလိုက်သည်။ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိုက်ခိုက်ရတာ ဘယ်လောက် အန္တရာယ် များလဲ ဆိုတာ သူ သိသည်။
ပြည်တွင်း တစ္ဆေဆရာတွေနဲ့ နိုင်ငံတကာ တစ္ဆေဆရာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ယှဉ်တိုက်ရတာ ကွာခြားချက် ကြီးမားလွန်းတယ်။ ယန်ကျန့်က ဘုရင် တစ်ပါးကို သတ်ပြီး အခြေအနေကို ပြန်မဆွဲတင်နိုင်ခဲ့ရင် စစ်မတိုက်ခင်ကတည်းက ပြည်တွင်း တစ္ဆေလောက ပြိုလဲသွားလောက်ပြီ။
ခေါင်းဆောင်တွေကလည်း အတုံးအရှ မဟုတ်ဘူး။ သေချာပေါက် ရှုံးမယ်လို့ သိနေရင် အစည်းအဝေး တက်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခု ယန်ကျန့်က မျှော်လင့်ချက် ပေးလိုက်ပြီ။ ဒါ့ကြောင့် မနက်ဖြန် အစည်းအဝေး အောင်မြင်မယ် ဆိုတာ ဝမ်ချာလင်း အာမခံရဲတယ်။
အတွေးများပြီးနောက် ဝမ်ချာလင်း 'အလောင်းကောင်မွေးမြူသူ' ထည့်ထားသော သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
အလောင်းကောင်ပုပ်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ္ဆေ လွတ်မြောက်လာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် မီးရောင်များလည်း ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားသည်။
ဝမ်ချာလင်း တစ္ဆေဆရာ လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ တရားဝင် စတင် ဝင်ရောက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ရခြင်းသည် နာကျင်စရာ ကောင်းသည်။
မှောင်မည်းနေသော လုံခြုံရေး အခန်းထဲမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သဘာဝလွန် တိုက်စားမှုကို ခံစားရခြင်းသည် သက်သာလှသည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ကြာကြာ မခံစားလိုက်ရပေ။
နာရီဝက် မပြည့်ခင်မှာပင် အခန်းထဲတွင် ငြိမ်သက်သွားသည်။ မီးများ ပြန်လင်းလာပြီး ဝမ်ချာလင်း မျက်နှာသေဖြင့် ထွက်လာသည်။
ယခုအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သက်ရှိလူသား ကဲ့သို့ နွေးထွေးမှု မရှိတော့ပေ။ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ့ခေါင်းပေါ်တွင် ခေတ်နှင့် မလျော်ညီသော အမည်းရောင် ဦးထုပ်အဟောင်း တစ်လုံး ဆောင်းထားသည်။
"ဒါ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ရတဲ့ ခံစားချက်လား ခံစားချက်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတယ် အသိစိတ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုက အမြဲတမ်း တိုက်စားနေတယ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တင်းမာနေရတယ်... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ အကြာကြီး နေရရင် ရူးမသွားတာပဲ ကံကောင်းတယ် ပြောရမယ် ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ တွေးဖို့ ဆိုတာ ပိုလို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး"
တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်ရတာ ဘယ်လောက် ခက်ခဲလဲ ဆိုတာ ဝမ်ချာလင်း အခုမှ နားလည်လာသည်။
ခန္ဓာကိုယ် နာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိရုံနဲ့ မပြီးသေးဘူး။ တစ္ဆေလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ပင်ကိုဗီဇတွေကိုလည်း တောင့်ခံထားရဦးမယ်။ ဒီဗီဇတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်သွားပြီး နောက်ဆုံးကျ တစ္ဆေထိန်းချုပ်ခံ လူသား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါတွေ အကုန် ကျော်ဖြတ်ပြီးရင်လည်း တစ္ဆေနိုးထမယ့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရဦးမယ်။ တစ်ခုပြီး တစ်ခု အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တော့ ကြီးမားတဲ့ ပြောင်းလဲမှု တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။
"ယန်ကျန့် ဘာလို့ ငါ့ကို အရေးမစိုက်ခဲ့လဲ ဆိုတာ အခုမှ နားလည်တော့တယ် ငါက သာမန်လူ ဖြစ်နေသရွေ့ အလေးအနက် ထားခံရမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါက တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ သာမန်လူတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ သဘာဝကျတဲ့ အထင်သေးမှုပဲ သာမန်လူတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းက နိမ့်ကျလွန်းတယ် အသိစိတ်ရော ခန္ဓာကိုယ်ရော တစ္ဆေဆရာတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူး"
ဝမ်ချာလင်း၏ အတွေးအခေါ်များ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဆရာ ရှုထောင့်မှနေ၍ စဉ်းစားတတ်လာပြီ ဖြစ်သည်။
အချိန်ကုန်ဆုံးလာပြီး တာတုန်းမြို့ ညရောက်သောအခါ ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး ကျင်းပရန် နာရီဝက်သာ လိုတော့သည်။
ဒီအချိန်အတွင်း ခေါင်းဆောင်များ မြို့ထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြသည်။
တာတုန်းမြို့ ဒုတိယအကြိမ် ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး သတင်းသည် အလွန် လျှို့ဝှက်ထားသဖြင့် ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဌာနချုပ်မှ လူနည်းစုသာ သိရှိကြသည်။ သတင်းပေါက်ကြားနိုင်ခြေ မရှိပေ။
ခေါင်းဆောင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကလည်း သိုသိပ်သဖြင့် မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။
မြို့ထောင့်တစ်နေရာတွင်...
ဘတ်စ်ကား တစ်စီး ရပ်တန့်သွားပြီး အသက် ၂၀ ကျော် လူငယ်တစ်ဦး ခရီးဆောင်အိတ် ဆွဲကာ နေကာမျက်မှန် တပ်လျက် ဆင်းလာသည်။ မြို့ပြကြီး၏ စည်ကားမှုကို ကြည့်ပြီး အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ တန်ဖိုးကြီး ဖောင်တိန်တစ်ချောင်း ထုတ်ကာ မှတ်စုစာအုပ်ငယ်လေးထဲတွင် ရေးမှတ်လိုက်သည်။
"မနက်ဖြန် နေ့လယ် ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး တက်ရမည် နေရာက... နင်းအန်း အဆောက်အအုံ"
အရေးကြီး ကိစ္စမို့ မေ့သွားမှာ စိုးလို့ မှတ်ထားတာ ဖြစ်မယ်။
ဒါပေမဲ့ မှတ်စုစာအုပ် သိမ်းပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ ဘေးနားချထားတဲ့ ခရီးဆောင်အိတ် ပျောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ငါ့အိတ် ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ ခုနက ရှိသေးတယ် ဘယ်လိုလုပ် ပျောက်သွားတာလဲ"
ကျိုးဒန် ဘယ်ညာ ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံး ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့အိတ် အခိုးခံလိုက်ရပြီ။
"မဖြစ်ဘူး ငါ ပြန်ခိုးမှ ရမယ်"
သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ တစ်ဖက်သို့ ပြေးလိုက်သွားသည်။
တချိန်တည်းမှာပင်...
စက္ကူလူသား လျိုစန်း သည် မြို့ထဲရှိ မှောင်မည်းသော လမ်းကြားလေး တစ်ခုတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် ထိုလမ်းကြားလေးထဲမှ လူများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။
လူတိုင်း၏ ရုပ်ရည်က တူညီနေသည်။ အားလုံးက လျိုစန်း တွေချည်း ဖြစ်သည်။
တာတုန်းမြို့ လေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်လာသော လေယာဉ်တစ်စင်းပေါ်တွင်...
ဟဲယင်အာ လေယာဉ် ဆင်းသက်တော့မည့် ကြေညာချက်ကို ကြားသောအခါ လက်ထဲက မဂ္ဂဇင်းကို ချလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ကာ မြို့ကို လေ့လာနေသည်။
အဝေးပြေး လမ်းမပေါ်တွင်...
ချောင်ယန် သည် စွမ်းဆောင်ရည်မြင့် ကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်ပြီး အရှိန်နှုန်း ကန့်သတ်ချက်ကို လစ်လျူရှုကာ အဝေးမှ မီးရောင်စုံ လင်းလက်နေသော မြို့ကြီးဆီသို့ ဦးတည် မောင်းနှင်နေသည်။
ခေါင်းဆောင်များ အားလုံး အရပ်လေးမျက်နှာမှ စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း (၁၄၂၂) အစသစ်
နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင်...
နင်းအန်း အဆောက်အအုံ ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ဖြစ်သည်။
ဒီအထပ်ရှိ ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာမှ မကျန်ရစ်တော့ပေ။ ကြီးမားသော စားပွဲဝိုင်းကြီး တစ်လုံးနှင့် စားပွဲဘေးတွင် ထိုင်ခုံ ၁၂ လုံးသာ ရှိသည်။ ခေါင်းဆောင် ၁၂ ဦးအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်၊ ဟဲယွဲ့လျန် နှင့် လင်းပေ တို့ ၃ ဦး စောစောစီးစီး ရောက်ရှိနေကြပြီး နေရာယူထားကြသည်။
တကယ်တမ်းတွင်မူ ဒါသည် နင်းအန်း အဆောက်အအုံ အစစ် မဟုတ်ပေ။ လင်းပေ၏ မှန်ကမ္ဘာ ထဲတွင် ဖြစ်သည်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် သဘာဝလွန်ကမ္ဘာ ထပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အပေါ်ဆုံးထပ် အစစ်ကတော့ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဝမ်ချာလင်း၏ သီးသန့် ရုံးခန်း ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ရုံးခန်းထဲမှာ ယန်ကျန့်တို့ကို တွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အစည်းအဝေးကို လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ မလုပ်နိုင်ဘူး။ အခုက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်လေ။ ခေါင်းဆောင် ၁၂ ယောက် စုစည်းတဲ့ သတင်း ပေါက်ကြားသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ နောက်ဆုံးကျ ဖုံးကွယ်လို့ မရတော့ရင်တောင် တစ်ရက်နှစ်ရက်လောက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ရင်ကို အခြေအနေ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။
ယခုအချိန်တွင် နင်းအန်း အဆောက်အအုံ ကို ပိတ်ဆို့ထားခြင်း မရှိပေ။ လူများ ဝင်ထွက်သွားလာခွင့် ရှိသည်။ သို့သော် ဝင်ထွက်နေသူ မည်သူမျှ မှန်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လင်းပေ ရွေးချယ်ထားသူများသာ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ယန်ကျန့် ဝမ်ချာလင်း လာနေပြီ သူ တစ္ဆေဆရာ ဖြစ်သွားပြီ ထင်တယ် အနံ့က မတူတော့ဘူး"
လင်းပေ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး အာရုံခံစားမိလိုက်သည်။
"ဒီမှာနေပြီး အနံ့ကိုပါ ရနိုင်တာလား"
ဟဲယွဲ့လျန် မေးလိုက်သည်။
"တစ္ဆေဆရာတွေနဲ့ သာမန်လူတွေက အနံ့မတူကြဘူး ဒါက သိပ်မထူးဆန်းပါဘူး မင်း နောက်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်လာရင် ခွဲခြားတတ်လာမှာ"
လင်းပေ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဟဲယွဲ့လျန်က တမင်တကာ လှောင်ပြောင်တာ မဟုတ်မှန်း သူ သိသည်။ သူမက တကယ်လူသစ် ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသေးသည်။
"ငါ ထင်တာက သူ သဘောတူလိုက်တာ လွယ်ကူလွန်းလို့ တခြား အကြံအစည် ရှိမယ် ထင်နေတာ အခုတော့ တကယ် လုပ်လိုက်ပြီ ဆိုတော့ ငါ အံ့သြမိတယ်"
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် သူ သဘောတူတာ မြန်လွန်းတယ် ငါလည်း သံသယ ဝင်မိသေးတယ် ကြည့်ရတာ သူ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပုံ ရတယ်"
လင်းပေ ထောက်ခံလိုက်သည်။
ဒီအချိန်တွင်...
ဝမ်ချာလင်း သည် အခြားသူများနှင့် အတူ နင်းအန်း အဆောက်အအုံ ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ သို့သော် ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင် မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အဆောက်အအုံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံများလည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး စိမ်းသက်နေသည်။
သို့သော် ထင်ရှားဆုံး အရာမှာ မီးလင်းနေသော ဓာတ်လှေကား တစ်စင်း ဖြစ်သည်။ တံခါးပွင့်နေပြီး အပေါ်ဆုံးထပ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားမည့်ပုံ ပေါ်သည်။
"ဒါ လက်တွေ့ကမ္ဘာ မဟုတ်တော့ဘူး"
ဝမ်ချာလင်း မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သလို အမြင့်ဆုံး တစ်နေရာတွင် မီးလင်းနေသော အထပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ယန်ကျန့်ရဲ့ လက်ရာလား"
သူ တွေးပြီး ဓာတ်လှေကားထဲ ဝင်လိုက်သည်။
ဝင်လိုက်သည်နှင့် တံခါးပိတ်သွားပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် အပေါ်သို့ တက်သွားသည်။
ခဏအကြာတွင် တံခါးပွင့်လာပြီး အဆောက်အအုံ၏ အမြင့်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဝမ်ချာလင်း ထွက်လာသောအခါ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အခန်းကျယ်ကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မှောင်မည်းနေမည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ နေရောင်ခြည်များ စုဝေးနေသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
"ငါ့ကမ္ဘာက ကြိုဆိုပါတယ်"
လင်းပေ ထိပ်ပြောင်ကို ပွတ်ပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါ စီစဉ်ပေးထားတဲ့ နေရာကို သဘောကျရဲ့လား တကယ်တော့ တိမ်တိုက်တွေပေါ်မှာ လုပ်မလို့ပဲ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က အရမ်းကြီး လွန်လွန်းတယ် ဆိုလို့ ဒီအစီအစဉ်ကို ဖျက်လိုက်တာ"
"မဆိုးပါဘူး နင်းအန်း အဆောက်အအုံ လို့ ထင်ရပေမယ့် လက်တွေ့ကမ္ဘာ မဟုတ်တော့ဘူး လုံခြုံရေး စိတ်ချရတယ်"
ဝမ်ချာလင်း မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းဦးထုပ်က ရုပ်ဆိုးလိုက်တာ"
ဟဲယွဲ့လျန် သူ့ခေါင်းပေါ်က အမည်းရောင် ဦးထုပ်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်လည်း ကြည့်လိုက်သည်။
"တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခုကို သုံးထားတယ်... နည်းနည်း အစွန်းရောက်နေတယ် မင်းခန္ဓာကိုယ်က ဝန်ပိလွန်းတယ် ဟန်ချက်မညီရင် တစ္ဆေနိုးထမှု မြန်ဆန်လိမ့်မယ်"
ဝမ်ချာလင်း ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေနှင့် ဦးထုပ်သည် တစ်ခုက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးပြီး တစ်ခုက အသိစိတ်ကို ကာကွယ်ပေးထားကြောင်း သူ သိသည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ခုက ဟန်ချက်မညီဘူး။ တစ္ဆေနိုးထလာရင် သူ့အသိစိတ်ရော ခန္ဓာကိုယ်ရော ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။
အတိုချုပ်ပြောရရင် ဝမ်ချာလင်း အသက်ကြာကြာ ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဝမ်ချာလင်း မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ မနိုင်ရင် ငါတို့အားလုံး အနာဂတ် မရှိတော့ဘူး ဒီလိုအခြေအနေမှာ အသက်ရှင်ဖို့ နှမြောနေစရာ မလိုဘူး ဒီအခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် ဌာနချုပ်က ငါ့အသက်ကို ဆက်ရှင်နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ယုံကြည်တယ် ယန်ကျန့်... မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ"
သူ ဌာနချုပ်ဘက်မှာ ရပ်တည်လိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက ရပ်တည်ချက် မှန်ကန်နေပြီ။ တခြား အတွေးတွေ မရှိတော့ဘူး။
ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။
"မင်းက ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်ပဲ ဌာနချုပ်က မင်း တစ္ဆေနိုးထပြီး သေသွားတာကို ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ တန်ဖိုးကို သက်သေပြရမယ် ဌာနချုပ်က မင်းအတွက် ပေးဆပ်ရကျိုးနပ်အောင် လုပ်ပြရမယ်"
"စိတ်ချပါ ငါ လုပ်ပြပါ့မယ်"
ဝမ်ချာလင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြီး နေရာလွတ် တစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ရန်လိုမှု မရှိတော့ပေ။
ဝမ်ချာလင်းသာ ဒီတစ်ခေါက် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိုက်ပွဲမှာ အသက်ပေးပြီး တိုက်ခိုက်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် 'ဘုရင်' တစ်ပါးကို သတ်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင် သူ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးဖို့ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ကျန့် လက်ထဲမှာ ဆေးဆိုင်ပိုင်ရှင် အဘိုးကြီး ပေးထားတဲ့ တိုင်းရင်းဆေး နှစ်ထုပ် ရှိသေးတယ်။
လျိုချီဆီမှာ စမ်းသပ်ပြီးပြီ။ တော်တော် ထိရောက်တယ်။ တစ္ဆေနိုးထမှုကို နှောင့်နှေးစေပြီး အသက်ကယ်နိုင်တယ်။
"ကိုယ့်အသက်ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ တစ္ဆေ ၄ ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဝမ်ချာလင်း က ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ စစ်စစ် ဖြစ်လာပြီ ခေါင်းဆောင်တွေ ကြားထဲမှာတောင် ထိပ်တန်း အဆင့်ပဲ တကယ်လို့ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အာရုံစိုက်လိုက်ရင် သူ့မိသားစု တစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းအားက ကြောက်စရာ ကောင်းလာလိမ့်မယ်"
ယန်ကျန့် တွေးလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင် ၄ ဦး ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နောက်ထပ် ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။
လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ဟဲယင်အာ ဖြစ်သည်။
သူမ တက္ကစီစီးပြီး အဆောက်အအုံ ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တွေးလိုက်သည်။
"ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ အစည်းအဝေးကို ဘာလို့ ဒီလောက် ထင်ရှားတဲ့ နေရာမှာ လုပ်ရတာလဲ နင်းအန်း အဆောက်အအုံ က ဝမ်ချာလင်းရုံးခန်း ဆိုတာ လူတိုင်း သိနေတာပဲ သူလျှိုတွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာတယ်"
သို့သော် သူမ အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
ဝင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဒါ နင်းအန်း အဆောက်အအုံ အစစ် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမ မရင်းနှီးသော သဘာဝလွန် ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သတိထားပြီး ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ဟဲယင်အာ မကြောက်ပါနဲ့ ဒါ ငါ့ရဲ့ သဘာဝလွန် ကမ္ဘာပါ ဓာတ်လှေကား စီးပြီး တက်လာခဲ့ လူတော်တော်များများ ရောက်နေကြပြီ"
လင်းပေ၏ အသံ အပေါ်ထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန်းမထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
လူသူကင်းမဲ့နေသော ခန်းမကြီးကို ကြည့်ပြီး ဟဲယင်အာ နားလည်သွားသည်။ ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ဓာတ်လှေကား စီးလိုက်သည်။
မကြာမီ...
ဓာတ်လှေကား တံခါးပွင့်သွားပြီး ဟဲယင်အာ အစည်းအဝေး ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ ပြောလိုက်သည်။
"ဘယ်တော့ တိုက်မှာလဲ ငါ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးနေပြီ ဒီကိစ္စကြောင့် ငါ့ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရတယ် ဒီအငြိုးကို ငါ သေချာပေါက် ဖြေရှင်းရမယ်"
"မင်းက အငြိုးကြီးတုန်းပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို လောလို့မရဘူး မှားသွားရင် အထိနာလိမ့်မယ် ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေး ခေါ်ရတာက နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုတွေကို စီစဉ်ဖို့ပဲ အရင် ထိုင်လိုက်ပါဦး"
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ဟဲယင်အာ စိတ်လောလို့ မရမှန်း သိသဖြင့် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်းသာ 'ဘုရင်' တစ်ပါးကို မသတ်ခဲ့ရင် ငါ ဒီအစည်းအဝေးကို လာမှာ မဟုတ်ဘူး ကိုယ့်ဘာသာ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားမှာ ဌာနချုပ်က သဘောမတူရင် ခေါင်းဆောင် ရာထူးကနေ နှုတ်ထွက်လိုက်မှာ"
"လက်စားချေချင်စိတ် ပြင်းပြနေတာ နားလည်တယ် မင်း လာတယ် ဆိုကတည်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ မင်းကို ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးမယ် ဒီပစ္စည်းက မင်းအတွက်ပဲ အသုံးဝင်မှာ တခြားလူတွေအတွက် အသုံးမဝင်ဘူး"
ယန်ကျန့် ပြောပြီး ဟောင်းနွမ်းနေသော ကြွေခွက်တစ်လုံးကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။
ဟဲယင်အာ ကြောင်သွားပြီး ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ပြဿနာ မရှိမှန်း သိတော့မှ သူမ၏ ဝိညာဉ်ခေါ်သူ အထောက်အထားအရ ဒီကြွေခွက်အဟောင်းလေးသည် ကြားခံပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်၏ ဝိညာဉ်ကို ခေါ်ယူနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ဒီလို ကြားခံပစ္စည်းမျိုးက သူမအတွက် လိုအပ်နေသည်။ ကြားခံပစ္စည်း တစ်ခုသည် စွမ်းအား တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ဒီခွက်ကို ဘယ်သူ သုံးခဲ့တာလဲ"
ဟဲယင်အာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
သာမန် ကြားခံပစ္စည်း ဆိုရင် ယန်ကျန့်က အရေးစိုက်မှာ မဟုတ်သလို သူမကိုလည်း ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။
ယန်ကျန့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သမ္မတနိုင်ငံခေတ်တုန်းက တစ္ဆေလောကမှာ ထိပ်တန်း တစ္ဆေဆရာ ၇ ယောက် ရှိခဲ့တယ် သူတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အဲဒီခေတ်က သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ အားလုံးကို ဖြေရှင်းခဲ့ကြတယ် ဒဏ္ဍာရီတွေ အများကြီး ကျန်ရစ်ခဲ့တယ် ဒီခွက်က အဲဒီထဲက တစ်ယောက် အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ခွက်ပဲ သူ့နာမည်က လော်ချန်း ငါကတော့ သင်္ချိုင်းကုန်းပိုင်ရှင်လို့ ခေါ်ရတာ ပိုကြိုက်တယ်"
"သင်္ချိုင်းကုန်းပိုင်ရှင် လော်ချန်း... ဒီလူကို မင်း ရင်းနှီးမှာပါ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ကျန်းရှန်ကွမ် နဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက မင်း ခေါ်လိုက်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဘိုးကြီးက လော်ချန်း ပဲ"
ဟဲယင်အာ မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"သူ ဖြစ်နေတာကိုး"
သူမ ခေတ်ဟောင်းက လူတွေအကြောင်း အနည်းငယ် သိထားသည်။ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ထိုက်ဖျင်မြို့ဟောင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲ တစ်ခုကို သုံးလိုက်ရတယ်။ အခု ဒီခွက်ကို ရလိုက်တော့ အစားထိုး ပြန်ရလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ။
"လော်ချန်း ကို ခေါ်နိုင်ရင် ၁၀ စက္ကန့်၊ စက္ကန့် ၂၀ ပဲ ကြာကြာ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ မင်း အသုံးပြုမှ ရမှာနော် နှမြောမနေနဲ့"
ယန်ကျန့် လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ပေးလိုက်တဲ့ ဒီခွက်က 'ဘုရင်' တစ်ပါးကို သတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ် မဟုတ်ရင် ရှုံးလိမ့်မယ်"
"စိတ်ချပါ ငါ အကောင်းဆုံး အသုံးချပါ့မယ်"
ဟဲယင်အာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ယန်ကျန့် လက်ကာပြလိုက်သည်။
"ဒီအချိန်မှာ ကိုယ့်အဖွဲ့ရဲ့ အင်အား တိုးတက်ဖို့က အရေးအကြီးဆုံးပဲ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး အခုက သေရေးရှင်ရေး စစ်ပွဲလေ ငါတို့ ရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး"
"ဒါပေါ့"
ဟဲယွဲ့လျန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။
ဝိညာဉ်ခေါ်သူ ဆိုတဲ့ဘွဲ့နဲ့ လိုက်ဖက်အောင် သူမဆီမှာ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်။ သူမလက်ထဲက ဝှက်ဖဲတွေက သမ္မတနိုင်ငံခေတ် တစ္ဆေဆရာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စာလောက် ရှိနေလောက်တယ်။ အချိန်တိုအတွင်းပဲ ခေါ်နိုင်မယ် ဆိုရင်တောင် ရန်သူကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မှာပါ။
ဒါ့ကြောင့် ယန်ကျန့် သူမကို စိတ်ချတာ။
မကြာမီ...ဓာတ်လှေကား ရောက်လာပြီး ၆ ယောက်မြောက် ခေါင်းဆောင် ရောက်ရှိလာသည်။
ရုပ်ရည် သာမန်ကာလျှံကာ လူစိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဘယ်သူမှန်း မမှတ်မိနိုင်ပေ။ အားလုံး သတိထားလိုက်ကြပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။
"ငါက လီလဲ့ဖိန် ပါ တာချွမ်းမြို့ တာဝန်ခံနဲ့ ခေါင်းဆောင်"
ထိုလူစိမ်းက ချက်ချင်း မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
အခြားသူများ အခုမှ သတိရသွားကြသည်။ လီလဲ့ဖိန် ဆိုတဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နာမည်ပဲ မှတ်မိပြီး လူကို မမှတ်မိကြဘူး။
"မကြောက်ပါနဲ့ သူက လီလဲ့ဖိန် အစစ်"
ယန်ကျန့် အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။
"လူတွေ မေ့လျော့ခံရတဲ့သူ... ဒါ မေ့လျော့ခြင်းတစ္ဆေ ရဲ့ ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အချက်လား"
ဝမ်ချာလင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
လီလဲ့ဖိန် ပြောလိုက်သည်။
"မေ့လျော့ခံရတာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး မေ့လျော့ခံရတာက အကြီးမားဆုံး သေဆုံးခြင်းပဲ ဒီခံစားချက်ကို မင်းတို့ ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"နားလည်ပါတယ်"
ဟဲယင်အာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ မင်း ဘယ်သူလဲ"
လင်းပေ ထိပ်ပြောင်ကို ပွတ်ပြီး မေးလိုက်ပြန်သည်။
လီလဲ့ဖိန် "..."
ခဏအကြာတွင် လျိုစန်း ရောက်လာသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ယန် နောက်ကျသွားတယ် ဒါပေမဲ့ အစည်းအဝေးတော့ မှီသေးတယ်မလား" လျိုစန်း တောင့်တင်းသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဟဲယင်အာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ မကျေနပ်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက် ရန်ငြိုးရှိတာ အားလုံး သိကြသည်။ လျိုစန်း စိတ်မဆိုးဘဲ တောင့်တင်းစွာ ပြုံးပြပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
"နောက်မကျပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် လာတာက လူအစစ်လား၊ စက္ကူလူလား"
ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။
လျိုစန်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် စက္ကူလူပါ ခေါင်းဆောင်ယန် အထင်မလွဲပါနဲ့ ငါ ကိုယ်တိုင် မလာချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး တာတုန်းမြို့မှာ စုံစမ်းစရာလေးတွေ ရှိနေလို့ပါ ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ ပတ်သက်နေတာမို့ စက္ကူလူ လွှတ်လိုက်တာ အစည်းအဝေး နောက်ကျမှာ စိုးလို့ ခေါင်းဆောင်ယန် သဘောမကျရင် ငါ့ကိုယ်အစစ် ချက်ချင်း လာခဲ့ပါ့မယ်"
"မလိုပါဘူး စက္ကူလူလည်း ရတယ် အတူတူပဲ အစည်းအဝေး လုပ်မှာပဲလေ ရန်ဖြစ်ကြမှာမှ မဟုတ်တာ မင်း အရေးကြီး သတင်းရရင် ချက်ချင်း ပြောပြ"
ယန်ကျန့် လက်ကာပြလိုက်သည်။
"နားလည်ပေးလို့ ကျေးဇူးပါ ဒီစုံစမ်းမှုက အရေးကြီးတယ် ရလဒ်ကောင်း ထွက်လာမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်"
လျိုစန်း လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
ခေါင်းဆောင် ၁၀ ယောက်ရှေ့မှာ သူ နောက်ပြောင်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသူတိုင်းက သာမန် မဟုတ်ကြဘူး။ ကြောက်စရာ ကောင်းကြတယ်။
လျိုစန်း ရောက်လာပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် အရေအတွက်သည် ဟဲယွဲ့လျန် အပါအဝင် ၇ ယောက် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
၁၀ မိနစ်ခန့် အကြာတွင်...
ချောင်ယန် ရောက်လာသည်။ မျက်နှာ မည်းမှောင်နေပြီး စိတ်အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။
"ယန်ကျန့် တောင်းပန်တယ် နောက်ကျသွားတယ် ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိုက်ခိုက်တုန်းက ဒဏ်ရာ နည်းနည်း ရသွားလို့ ပုန်းနေရတာ ဒါပေမဲ့ အစည်းအဝေးတော့ လာတက်ပါတယ်"
ချောင်ယန် ပျောက်ဆုံးနေရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ အလုပ်မလုပ်ဘဲ နေတယ်လို့ အထင်မခံချင်လို့ပါ။
"ကိစ္စမရှိဘူး မင်းတစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ခံရတာ မဟုတ်ဘူး ခေါင်းဆောင် တော်တော်များများ ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ကြတယ်"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
လျိုစန်း၏ စက္ကူလူ ပြုံးလိုက်သည်။ အေးစက်သော အပြုံး ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း က ကောင်တွေကို တစ်ယောက်မှ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး သူတို့ နောင်တရသွားအောင် သတ်ပစ်မယ်"
"ငါ့လက်ထောက် ဝမ်ချွမ် လည်း သေသွားတယ်"
ချောင်ယန် မျက်နှာ မည်းမှောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရလို့ ဒေါသထွက်တာတင် မကဘဲ ဘေးနားက လူတွေ သေဆုံးကုန်လို့ ပိုဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီတစ်ယောက်က ကျန်းကျွင်း နေရာမှာ အစားထိုးမယ့် ခေါင်းဆောင်သစ်လား"
သူ ဒေါသကို ထိန်းပြီး ဟဲယွဲ့လျန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ဒီတစ်ယောက်ကိုပဲ သူ စိမ်းနေသည်။
"တစ္ဆေပန်းချီကား ထိန်းချုပ်သူ ဟဲယွဲ့လျန်ပါ မင်းတို့ သိကြမှာပါ ဟုတ်တယ် သူက အစားထိုး ခေါင်းဆောင်သစ်ပဲ ဒီတစ်ခေါက် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း နဲ့ တိုက်ခိုက်ရာမှာ ငါတို့ဘက်က လူအင်အား ကွာခြားလွန်းလို့ မဖြစ်ဘူး ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် သေရင် နောက်တစ်ယောက် အစားထိုးရမယ် သူများတွေ အထင်သေးတာ မခံနိုင်ဘူး"
ယန်ကျန့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သူ့အထောက်အထားကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ် ဘုရင်အဖွဲ့အစည်းက ဟဲယွဲ့လျန် ရှိနေတာကို မသိသေးဘူး ဒီလျှို့ဝှက်ချက်က သိပ်မကြာပါဘူး နောက်တစ်ခါ ဟဲယွဲ့လျန် တိုက်ခိုက်ရင် ပေါ်သွားမှာ အဲဒီအချိန်ကျရင် အလစ်အငိုက် မိစေနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"
"နားလည်ပါတယ် သူ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတာကို ငါ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး"
ချောင်ယန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
ဘုရင်အဖွဲ့အစည်း ရဲ့ အင်အားကို သူ သိသည်။ အခု လူအင်အား ဖြည့်တင်းဖို့ လိုအပ်နေသည်။ ကိုယ့်ဘက်က ရပ်တည်မယ့် တစ္ဆေဆရာ ဆိုရင် ဌာနချုပ်က ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် လက်ခံသင့်သည်။
အခြားသူများလည်း ဘာမှ မပြောကြပေ။
တစ္ဆေပန်းချီကား ထိန်းချုပ်သူ ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့တင် အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်သွားစေသည်။ ဟဲယွဲ့လျန်မှာ ခေါင်းဆောင် အရည်အချင်း ရှိမရှိ ဘယ်သူမှ သံသယ မဝင်ကြဘူး။ အထူးသဖြင့် ကျန်းရှန်ကွမ် ဖြစ်ရပ်တုန်းက ပါဝင်ခဲ့ဖူးသူတွေ ပိုသိကြသည်။
ချောင်ယန် ဝင်ထိုင်ပြီးနောက် ခေါင်းဆောင် အရေအတွက် ၈ ယောက် ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လီကျွင်း၊ လုကျီဝမ်၊ ဝေ့ကျင်း၊ ကျိုးဒန် ၄ ယောက် ကျန်သေးသည်။
ဝေ့ကျင်း ကတော့ လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေစာပို့တိုက် မှာ မြှုပ်နှံခံထားရတုန်းပဲ။ တကယ်တမ်း ပြောရရင် ခေါင်းဆောင် ၃ ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။
"လီကျွင်း ဒီအစည်းအဝေး တက်နိုင်မလား"
ဟဲယင်အာ မေးလိုက်သည်။
"ပြန်ရှင်လာပြီလို့ ကြားတယ် ပြန်ကောင်းလာမလားတော့ မသိဘူး"
လင်းပေ ပြောလိုက်သည်။
လီကျွင်းကို ပြန်ကယ်ဖို့ မခက်ဘူး။ ခက်တာက သူ့ကို ခေါင်းဆောင် စွမ်းရည် ပြန်ရအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းက လီကျွင်းက စွမ်းအားတွေ အကုန် ဆုံးရှုံးသွားပြီး စုတ်ပြတ်နေတဲ့ လူ့အရေပြား တစ်ခုပဲ ကျန်ခဲ့တာလေ။