ဘာဖြစ်သလဲ

"သစ်ပင်ကြီးကို လှုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်ပါလား... အကြောက်အလန့်မရှိ ရုန်းကန်နေလိုက်တာ..."

ရှန်းချန်ကောသည် ရွေ့လျားခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နတ်ဘုရားတောင်တော်ကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပေသည်။

သူ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်နက်များသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေ၏။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လေဟာနယ်အတွင်း ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံတိုက်ခတ်သွားတော့မည့်အလား ရှိနေပေသည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ယောက်၏ တိုက်ကွက်များ အားလုံး ပြိုပျက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန့်ကျဲကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် နတ်ဘုရားတောင်တော်ကြီး တစ်လုံးနှင့် တိုက်မိလိုက်သကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြရပေသည်။

တစ်ကွက်တည်း

ယခင်က အတိုင်းပင် တစ်ကွက်တည်း ဖြစ်လေသည်။ ရှန်းချန်ကောသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ဘေးတိုက် ရိုက်ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျွမ်းကျင်သူ ရှစ်ယောက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားကြလေသည်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် သွေးများ ဖွာခနဲ လွင့်စင်သွားပြီး သူတို့အားလုံး ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်သွားကြရပေသည်။

ဤအချိန်၌ နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့် ပတ်လည်ရှိ လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားများဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေကြချေ၏။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခံစားချက်များ လှိုင်းထန်နေပြီး အသက်ရှူသံများပင် မြန်ဆန်လာကြလေသည်။

"ကုနန်ဖုန်း... အပေါ် တက်လာပြီး မင်းရဲ့ သေခြင်းတရားကို လက်ခံလိုက်တော့..."

လူအုပ်ကြီး အံ့သြတုန်လှုပ်မှုမှ သတိမဝင်လာသေးခင်မှာပင် စင်မြင့်ပေါ်မှ ရှန်းချန်ကော၏ မောက်မာပြီး လွှမ်းမိုးမှုရှိသော အသံကို ကြားလိုက်ရပြန်လေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှန်းချန်ကောသည် အလွန်တရာ လွှမ်းမိုးမှု ရှိနေပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အလွန် ထက်ရှကာ အငမော်တယ်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှတောက်ပနေ၏။

ကျွမ်းကျင်သူ ရှစ်ဦးတွင် လေးဦးက ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ်၌ရှိကြပြီး ကျန်လေးဦးက ယန်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသူအားလုံးကို ရှန်းချန်ကောက တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းသည် အလွန် ပြောင်မြောက်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

မြင့်မြတ်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဆက်ခံသူ သခင်လေးများသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအချိန်အထိပင်...

ကုနန်ဖုန်းနှင့် ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ပတ်လည်ရှိ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များသည် ရှန်းချန်ကော၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မသိရှိကြသေးချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတိုက်ပွဲနှစ်ပွဲစလုံးတွင် ရှန်းချန်ကော၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် အလွန် သန်မာပြီး ရိုးရှင်းလွန်းလှကာ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏အရှိန်အဝါကိုသာ ခံစားရသော်လည်း မည်သည့် အဆင့်အတန်း အတိအကျ ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။

ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်အောက်တွင် ဖုန်းလင်းတန်၏ အကြည့်များသည် နက်ရှိုင်းနေလေသည်။

သူသည် ရှန်းချန်ကောကို ကောင်းစွာ သိသည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ တုန်လှုပ်နေမိဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

မွန်းစတား

သူက တကယ့် မွန်းစတားပဲ။ ဒီမွန်းစတားကို သာမန်လူတစ်ယောက်လို သွားကြည့်လို့ မရဘူး။

"ရွှစ်"

စင်မြင့်ပေါ်တွင် လေခွင်းသံတစ်သံ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကုနန်ဖုန်း ခုန်တက်လာလေသည်။

သူ၏ရွှေရောင် စပါးအုံးမြွေ ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး သူ့ကို ပိုမို ခန့်ညားထည်ဝါကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းစေပေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ စီးဆင်းနေပြီး ထက်ရှကာ ကြောက်စရာ ကောင်းလှချေ၏။

"မင်း တကယ်ပဲ သန်မာတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်..."

ကုနန်ဖုန်းသည် ရှန်းချန်ကောကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ယဲ့ဝူရှဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဟိုကောင်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့က သူတော်စင် အကယ်ဒမီ ကျောင်းသားတွေထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဂုဏ်ယူရာလေးတွေ ဖြစ်နေရုံပဲ ရှိသေးတာပါ... ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဆက်ခံသူတွေ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းတယ် ဆိုတာ မင်း စိတ်ကူးကြည့်လို့တောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

နှစ်ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ကုနန်ဖုန်းသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေဆဲဖြစ်ပြီး ရှန်းချန်ကောနှင့် ယှဉ်လျှင် မနိမ့်ကျဟု ထင်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

သူက ဘယ်သူလဲ။

သူသည် ကုကလန် သခင်လေး အမွေဆက်ခံသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ဂူကလန်၏ ကောင်းကင်ဘုရင် ရာထူးကို ဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိသူဖြစ်ပြီး သူသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိလေသည်။

ကုနန်ဖုန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း ငြင်းဆို၍ မရနိုင်ချေ။

သူ၏ ပါရမီနှင့် စွမ်းအားသည် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကြားတွင် ဘုရင်တစ်ပါးသဖွယ် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ဘုရင်တစ်ပါး၏ ဟန်ပန် ပါရှိပြီး အလွန် လွှမ်းမိုးမှု ရှိလှချေ၏။

"ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဆက်ခံသူ ဟုတ်လား..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းချန်ကော၏ ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ကုလင်းဖန်ကတော့ သိပ်ဟုတ်ပုံ မရဘူးနော်..."

သူ၏ တည်ငြိမ်သော အသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ကုနန်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူ၏ စွမ်းအားကို ချီးကျူးနေသော်လည်း ရှန်းချန်ကောက သူ့စကားကို လွယ်ကူစွာပင် ပြန်လှန်တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ကုလင်းဖန်သည် ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဆက်ခံသူ ဖြစ်ရုံသာမက ကုနန်ဖန်၏ညီတော်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် သူသည် ရှန်းချန်ကော၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသူလည်း ဖြစ်လေသည်။

ရှန်းချန်ကော၏စကားများသည် သွေးမထွက်ဘဲ သတ်နိုင်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ထက်ရှလှပေသည်။

သူသည် ကုနန်ဖုန်းကို ချက်ချင်းပင် အားနည်းသော အနေအထားသို့ ရောက်သွားစေခဲ့လေသည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကုနန်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်ရှသော အလင်းရောင်များ လက်လာပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ထိတွေ့၍ ရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လာလေသည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ချူထျန်းကောနှင့် အခြားသော ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူများပင် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြလေသည်။

ရှန်းချန်ကော၏စကားများသည် ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူ အားလုံးကို ဆွဲထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

သူက ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူတွေ အသုံးမကျဘူးလို့ လှောင်ပြောင်လိုက်တာလား။

ကုနန်ဖုန်း တစ်ကိုယ်လုံးမှ နက်ရှိုင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ ရွှေရောင် စပါးအုံးမြွေ ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး အပြန်အလှန် ဟပ်နေသကဲ့သို့ ရှိရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအလင်းများက ဝန်းရံထားလေသည်။

ရွှေရောင်အလင်းများသည် တောက်ပနေပြီး သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော ရွှေရောင် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေပေသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရား အရှိန်အဝါသည် ထောင်ချောက်တစ်ခုကဲ့သို့ ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

"မပျက်စီးနိုင်သောဗာဂျာရာနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်"

ကုနန်ဖုန်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် တံဆိပ်တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်လိုက်၏။

၎င်းသည် နက်နဲဆန်းကြယ်ပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်လှပေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူသည် နောက်ထပ် နတ်ဘုရား တိုက်ခိုက်မှု နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

တောက်ပသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရားအလင်းများ လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် အရပ်ရှည်သော စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။

စစ်နတ်ဘုရားသည် ရွှေရောင် နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်လုံးများမှာ ထက်ရှနက်နဲနေပေသည်။ ကြီးမားသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် ပေါ်လာ၏။

၎င်းသည် လောကကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်ပေး ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ကုနန်ဖုန်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်း အသေးစား နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပုံ ရလေသည်။

သူ၏ စွမ်းအားသည် သာမန် ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား တစ်ဦးထက် မနိမ့်ကျတော့ချေ။

"ဒါက ကုကလန်က လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်းဗာဂျာရာဓား ပဲ..."

အရှေ့ဘက်ရှိ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် ချူလင်းရှီး၏ ဖီးနစ်ငှက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ကုနန်ဖုန်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဘိုးဘေးအမွေခံ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် နှစ်ခုကို တပြိုင်နက်တည်း သုံးလိုက်တာပဲ... မပျက်စီးနိုင်သောဗာဂျာရာနတ်ဘုရားကျင့်စဥ်နဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်းဗာဂျာရာဓား... ကုနန်ဖုန်း တကယ် ဒေါသထွက်နေပုံပဲ..."

ချူထျန်းကော၏ခန့်ညားသော မျက်နှာပေါ်တွင် ကျီစားလိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် သွယ်လျသော လက်ချောင်းများဖြင့် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြုံးလိုက်၏။

ကောင်းကင်မျိုးနွယ်ဆယ်ခု၏နတ်ဘုရားပညာရပ်များသည် အင်မော်တယ်တာအို ဖြစ်တည်မှုများထံမှ လာသည်ဟု ဆိုကြလေသည်။

၎င်းတွင် အင်မော်တယ်တာအို၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး စွမ်းအားများသည် အကန့်အသတ်မရှိ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှချေ၏။

ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူ၏ပါရမီဖြင့် ဘိုးဘေးများထံမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော နတ်ဘုရားပညာရပ် တစ်ခုကို အသုံးပြုနိုင်လျှင်ပင် ရွယ်တူများအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ဘိုးဘေးပိုင် နတ်ဘုရားပညာရပ် နှစ်ခုကို ကျင့်ကြံပြီး အသုံးပြုနိုင်ပါက မိမိထက် မြင့်သော အဆင့်များကိုပင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်သည်လည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ချူထျန်းကောပင်လျှင် ယခုအချိန်၌ ကုနန်ဖုန်းသည် အမှန်တကယ် သန်မာကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

သူသည် သာမန် ဖန်ဆင်းခြင်း အကြီးစား နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရန် လုံလောက်သော အင်အား ရှိနေလောက်ပေသည်။

"သတ်"

ကုနန်ဖုန်းသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းချလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ ရွှေရောင် စစ်နတ်ဘုရားကြီးသည်လည်း လှုပ်ရှားလိုက်လေသည်။

ကြီးမားသော လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လက်ထဲမှ ရွှေရောင်ဓားကြီးဖြင့် ခုတ်ချလိုက်လေသည်။ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လေဟာနယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ရွှေရောင် နတ်ဘုရားဓားအောက်တွင် လေဟာနယ်ပင် ပြတ်ရှသွားပြီး အမှောင်ထု လေဟာနယ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

၎င်းသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်ထက်တွင် ရှန်းချန်ကော၏ မျက်နှာထား လေးနက်သွားလေသည်။ ကုနန်ဖုန်းသည် သူ၏အာရုံစိုက်မှုကို ရယူရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ပါပဲ။

သူ့ခေါင်းအထက်တွင် ရွှေရောင် နတ်ဘုရားဓားကြီးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ရှန်းချန်ကောထံ တည့်တည့် ခုတ်ချလာလေသည်။

၎င်းသည် စွမ်းအားကြီးသော ရန်သူဟူသမျှကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ်ပေး ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

"နတ်ဘုရားသုတ်သင်ခြင်း"

ရှန်းချန်ကော၏မျက်လုံးများတွင် ထက်ရှမှုများ လက်သွားလေသည်။ သူ၏ ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။

သူ၏လက်ချောင်းကို ဓားအဖြစ် အသုံးပြုကာ အလွန် ထက်ရှပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ဓားအလင်းတန်းသည် နေ၊ လ နှင့် ကြယ်များကို ဖြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။ အပေါ်မှ ခုတ်ချလာသော ရွှေရောင် နတ်ဘုရားဓားကြီးနှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် တားဆီး၍ မရနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ဆောင့်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်ဘုရားဓားများ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး အဆုံးမဲ့ အလင်းရောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။

နားကွဲလုမတတ် ကျယ်လောင်သော အသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ပြိုကျပြီးမြေကြီး အက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားချေ၏။

ကြယ်တာရာ မြစ်ကြီး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် ဗလာနယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာလောကကြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားလေသည်။

မြင်ကွင်းများကို မမြင်နိုင်တော့ဘဲ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်လေသည်။

"ရွှစ်..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကမ္ဘာလောကကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရလေသည်။

၎င်းသည် အမှောင်ထုထဲမှ ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဖရိုဖရဲ အခြေအနေမှ ကောင်းကင်ကို ခွဲထုတ်လိုက်သော ဓားတစ်လက်နှင့်လည်း တူနေပေသည်။

ဓားအလင်းတန်းသည် တောက်ပပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ဖြစ်နေကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်အမြင့်တွင် ရပ်နေသော ရွှေရောင် စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး လေဟာနယ်ကို သွေးရောင် လွှမ်းသွားစေလေသည်။

"ဗုန်း"

မိုးမျှော်တိုက်သဖွယ် မြင့်မားသော ရွှေရောင် စစ်နတ်ဘုရားကြီးသည် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီးနောက် ပြိုကျသွားကာ ရွှေရောင်အလင်းများအဖြစ် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။

ကုနန်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း တုန်ခါမှုကြောင့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းတစ်ဖက် လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးနီရောင်များ လေထဲတွင် ဖြန်းပက်သွားချေ၏။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်..."

ကုနန်ဖုန်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘွဲ့နှင်းသဘင် စင်မြင့်၏ အစွန်းဘက်သို့ ကျသွားလေသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပေသည်။

သူသည် အလွန် နာကျင်နေပုံရပြီး ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသော်လည်း အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံလည်း ပေါ်နေလေသည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေပြီး သူ့ဘေးတွင် ပြတ်ကျနေ၏။

"ရွှစ်"

ရှန်းချန်ကောသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာလေသည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ကောင်းကင်ဘုံ အရှိန်အဝါများက ဝန်းရံထားရာ သာမန်မဟုတ်သော အသွင်အပြင် ရှိနေပေသည်။

သူသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ပြီး ကုနန်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ နင်းချလိုက်ကာ လှုပ်ရှားမရအောင် ဖိထားလိုက်လေသည်။

"ကောင်းကင်အမွေဆက်ခံသူ ဆိုတော့ရော ဘာဖြစ်သလဲ..."

ရှန်းချန်ကော၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော ပြည်နှင်ဒဏ်သင့် မသေမျိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ ထူးခြားသော ဟန်ပန် ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ကုနန်ဖုန်း၏မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူသည် မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေ၏။