အခန်း (၂၁၃)

လက်နက်များ သန့်စင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ရှောင်ယွီသည် ဝိညာဉ်ကြောအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် သိပ်သည်းဆကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကြော၏ အဆင့်အတန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်မားလာနေသော်လည်း အဆင့်တက်ရန်လိုအပ်သည့် သတ်မှတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာမူ အတော်ပင် လိုအပ်နေသေးသည်။ သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုရရှိရန်အတွက် အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပိုမိုကျွေးမွှေးရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက ကျောင်းသားများအတွက် အချိန်တော်တော်များများ ပေးခဲ့ရပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အဆောင်စာရွက်ဖန်တီးရေး အချိန်ဇယားကို အထိခိုက်မခံလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဆင့်နိမ့်လက်နက်များကို ပုံမှန်အတိုင်းသာ ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ အထူးသဖြင့် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ငါးခုကိုသာ ဖန်တီး၍ ၎င်းတို့အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကြောသို့ တိုက်ရိုက် ကျွေးမွှေးလိုက်လေသည်။

သူ၏ ပန်းပဲပညာပညာမှာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရန်အတွက် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံမှတ် ထက်ဝက်ကျော်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ဤအဆင့်တွင် အတွေ့အကြုံမှတ် အနည်းငယ် ထပ်တိုးခြင်းမှာ သူ့အတွက် ထူးခြားသော ကွာခြားမှု မရှိနိုင်ခြင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

အဆောင်စာရွက်များ ဖန်တီးရာတွင်မူ ရှောင်ယွီသည် အဆင့်နိမ့်အဆောင်စာရွက်များမှ စတင်ခဲ့ပြီး အလွန်လျှင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် တူညီသော ပုံစံတူအဆောင်စာရွက်ဖြစ်ပါက အဆင့်နိမ့်အဆောင်စာရွက် နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အဆောင်စာရွက်တစ်သုတ်ကို အသည်းအသန် ဖန်တီးနေစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံထက်မှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်ပြီး အနီးနားမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် ရှောင်ယွီမှာ ခေတ္တမျှ ထိတ်လန့်သွားကာ အလုပ်ကို ရပ်လိုက်မိသည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ စုံစမ်းလိုက်သောအခါမှ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ဒေါ်လေးသည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

အကြီးအကဲကောင်းနှင့် လီယောင်းတို့မှာ သူမ၏ အနားတွင် ရှိနေကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဤအရေးကြီးသော အချိန်၌ လုံလောက်သော အကာအကွယ် ရှိနေသည်ဟု သူ ယုံကြည်လိုက်သည်။ သူ ဤသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် လီယောင်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး သူရှိရာဘက်သို့ တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက သူ့ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြပြီး ဝေးရာမှနေ၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်လေသည်။

ရှောင်ယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အဆောင်စာရွက် ဖန်တီးခြင်းအလုပ်ကိုသာ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”

အကြီးအကဲကောင်းက မေးလိုက်သည်။ လီယောင်းသည် ဘာမျှမရှိသော လေဟာပြင်ထဲသို့ ရုတ်တရက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြနေသည်ကို သူ သတိပြုမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး စီနီယာအစ်ကို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်တာပါ”

လီယောင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေသည်။

ထိုအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အကြီးအကဲကောင်းသည် သူမနှင့် ဝေးရာသို့ နောက်ပြန်ခြေလှမ်း အတော်များများ ဆုတ်သွားလေသည်။

ဒီကလေးမတော့ ဒီတစ်ခါ တကယ်ကို အရူးဖြစ်သွားပြီပဲ။

သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

မိုက်မဲမှုဆိုတာ ကူးစက်တတ်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြပေမဲ့ သူမရဲ့ အဆင့်နဲ့ဆိုရင်တော့ အနားနား ကပ်နေရုံနဲ့တင် ကူးသွားနိုင်တယ်။

ထို့နောက် သူသည် အကြီးအကဲဟွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အမူအရာကို တည်ကြည်စေလိုက်သည်။

“မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား စတော့မယ်နော်”

အကြီးအကဲကောင်းက ပြောလိုက်လေသည်။

အကြီးအကဲဟွမ်၏ မျက်နှာတွင် သိသိသာသာ တင်းမာပင်ပန်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ရွှေအမြုတေကို ဒန်တျန်မှ ဝိညာဉ်ပင်လယ်ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဂရုတစိုက် စတင်လိုက်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန်အမင်း အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်လှသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် အရေးအကြောင်းများပင် ထင်ဟပ်လာသည်။ ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်ပြီးနောက်တွင် သူမသည် အမြုတေကို အောင်မြင်စွာ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်ခဲ့ပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ တင်းမာမှုများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့သွားတော့သည်။

“အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ ထင်တာပဲ”

သူမက လေးကန်စွာ ပြောလိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ရန် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို သတိဖြင့် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ မြင်လိုက်ရသောအရာကြောင့် သွေးများပင် ခဲသွားမတတ် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အထက်ကောင်းကင်ယံရှိ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲတွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ အမြောက်အမြား စုစည်းနေပြီး လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နှုန်းဖြင့် ဆက်လက် တိုးပွားနေသည်။

“ဒါမှမဟုတ် အဆင်မပြေသေးဘူး ထင်တယ်”

သူမက စောစောက ပြောစကားကို အမြန်ပင် ပြင်လိုက်မိသည်။

သို့သော် နောက်နောင်တရရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဒဏ်ခတ်မှုမှာ စတင်နေပြီဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးသော မိုးကြိုးမှာ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်ဖြင့် သူမထံသို့ ဦးတည်ဆင်းသက်လာသည်။ အလွန်ကြီးမားသော မိုးကြိုးတစ်စင်းမှာ သူမရှိရာ နေရာတည့်တည့်သို့ ပစ်မှတ်ထားကာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

လီယောင်းသည် လက်ဟန်အစီအရင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ကာကွယ်ရေးအစီအရင်တစ်ခုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရှောင်ယွီ ဖန်တီးထားသော အစီအရင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ အသုံးချရန် ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအစီအရင်မှာ အဆင့် ၆ သာ ရှိသော်လည်း မိုးကြိုး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းယူ၍ အခြားတစ်ဖက်သို့ လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လီယောင်း၏ မျက်နှာမှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေဆဲပင်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အခြေခံအရည်အသွေးအပေါ် မူတည်၍ မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှုမှာ ၁ ကြိမ်မှ ၉ ကြိမ်အထိ ဆက်တိုက် ကျရောက်နိုင်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။ သူမ၏ ဒေါ်လေးမှာ မည်သည့်အဆင့်ရှိသော အခြေခံကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲဟု သူမ စိုးရိမ်တကြီး တွေးနေမိသည်။

အကယ်၍ မိုးကြိုးမှာ ၅ ကြိမ်ထက် ပို၍ ကျရောက်မည်ဆိုပါက ဤအစီအရင်မှာ တစ်လျှောက်လုံး ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ယခုပင် ပထမဆုံးအကြိမ် ထိမှန်မှု၌ပင် အစီအရင်မှာ ပျက်စီးတော့မည့် လက္ခဏာများ ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအကြိမ် မိုးကြိုးမှာ လှုပ်ခတ်နေသော ကောင်းကင်ယံ၌ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပထမအကြိမ်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို စုစည်းနေသည်။

...

“ဒေါ်လေး... အထဲမှာ အဆင်ပြေရဲ့လား ဒီတတိယအကြိမ်ပြီးရင်တော့ အစီအရင်က ပျက်စီးသွားတော့မယ်”

လီယောင်းက အကာအကွယ်အတားအဆီး၏ အခြေအနေကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်”

အကြီးအကဲဟွမ်က တည်ငြိမ်အောင် အတင်းကြိုးစားရင်း ပြန်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ်အတွင်းမှ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူမသည် တောက်ပနေသော ထိုဆေးလုံးလေးကို လက်ချောင်းများကြားတွင် ကိုင်ထားရင်း အရေးကြီးသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချရန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားနေမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်တော့သည်။

တတိယအကြိမ် မိုးကြိုးမှာ စတင်ကျရောက်လာခဲ့ပြီး ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမိုဖျက်ဆီးအားပြင်းသော အသံများဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ကာကွယ်ရေးအစီအရင်မှာ စူးရှသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသော မိုးကြိုးစွမ်းအင်အချို့မှာ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အကြီးအကဲဟွမ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။

မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ နာကျင်လွန်း၍ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံ ထွက်ပေါ်လာမည့်အစား ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးစွမ်းအင်များသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လုံးဝဥဿုံ စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရပြီး သူမကိုယ်တိုင်မှာ မိုးကြိုးလွှဲတိုင်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုလျှပ်စစ်စွမ်းအင်များသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ မီးရှူးမီးပန်းများပမာ ပြန့်ကြဲထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဤဆေးလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်ဟု အကြီးအကဲဟွမ်က ကျေနပ်အားရစွာ တွေးလိုက်မိသည်။ မိုးကြိုးထိမှန်မှုမှာ သူမ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ညင်သာသော အနှိပ်ခံရမှုတစ်ခုကဲ့သို့သာ ခံစားရသည်။ ရှောင်ယွီ၏ ဖန်တီးမှုမှာ ဤမျှအထိ ထိရောက်လိမ့်မည်ဟု သူမကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သို့သော် သူမသည် အထက်ကောင်းကင်ယံရှိ လှုပ်ခတ်နေသော မိုးတိမ်တိုက်များကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ စိတ်သက်သာရာရမှုများသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသမျှထက် သာလွန်ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးဧရာမကြီးတစ်စင်းမှာ စွမ်းအင်များ စုဆောင်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ဒုက္ခပါပဲ”

သူမက ထိတ်လန့်တကြား တွေးလိုက်မိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နိယာမတရားက သူမ၏ စောစောက အတွေးများကို ကြားသွားပြီး သင်ခန်းစာပေးရန် ကြိုးစားနေခြင်းလောဟု သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လီယောင်းသည်လည်း စုစည်းနေသော လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

“ဒါက နောက်ဆုံးတစ်စင်း ဖြစ်ရမယ်”

သူမက တွေးလိုက်သည်။ သူမ၏ဒေါ်လေးသည် အတော်လေး ခိုင်မာသော အခြေခံကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းဖြစ်ရာ မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှု လေးကြိမ်ဆိုသည်မှာ ပုံမှန်စံနှုန်းများအရ အလွန်ပင် မဆိုးလှသော အနေအထား ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် သူမ၏ မျက်နှာကို တည်ကြည်စေပြီး မေးကြောကို တင်းတင်းစေ့ကာ ပြတ်သားသော သန္နိဋ္ဌာန်ကို ချလိုက်သည်။ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ ဤနောက်ဆုံးစိန်ခေါ်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသပမာ ဧရာမမိုးကြိုးကြီးသည် မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားစေလောက်သော အရှိန်အဝါဖြင့် သူမရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာတော့သည်။

မိုးကြိုးသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိမှန်သွားသည်။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားသော ပူလောင်သည့် ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရပြီး အရည်ပျော်နေသော သတ္တုများကို သူမ၏ စွမ်းအင်ကြောများအတွင်း လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ဤမျှအထိ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြားတွင်ပင် သူမသည် အော်ဟစ်ခြင်းမပြုဘဲ အံကြိတ်ခံခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်နှာကို ပိုမိုတင်းမာစေပြီး အင်အားကြီးမားလှသော လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုများကို သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားအပြည့်ဖြင့် တွန်းလှန်အံတုနေခဲ့သည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအင်များသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မရပ်မနား ဆက်တိုက်စီးဆင်းနေသဖြင့် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းထဲရှိ သစ်ရွက်တစ်ရွက်ကဲ့သို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ခါနေတော့သည်။ သာမန်လူများသည် ဤကဲ့သို့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ဘယ်လိုများ ခံနိုင်ရည်ရှိကြတာလဲဟု သူမ စိုးရိမ်တကြီး တွေးနေမိသည်။ သူမအနေဖြင့် မိုးကြိုး၏ ပထမဆုံးရိုက်ခတ်မှုကို တားဆီးရန် အစွမ်းထက်သော အစီအရင်ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည့်အပြင် အထူးပြုလုပ်ထားသော ဆေးလုံးကိုလည်း မှီဝဲထားခဲ့ပါလျက်နှင့် ခံစားနေရသော ဝေဒနာမှာ သူမ စိတ်ကူးထားသည်ထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

လျှပ်စစ်စွမ်းအင်များသည် သူမ၏ အရေပြားနှင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သူမသည် အံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ကြိတ်ထားလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအင်များ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သောင်းကျန်းနေမှုကြောင့် အာရုံကြောတိုင်းက နာကျင်မှုများကို အော်ဟစ်အချက်ပြနေကြသည်။ ထာဝရဟုပင် ထင်မှတ်ရသော ဝေဒနာခံစားရမှုအပြီးတွင် မိုးကြိုးစွမ်းအင်များသည် နောက်ဆုံး၌ လျော့ပါးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးတိမ်တိုက်များ ကင်းစင်သွားပြီး ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ပြင် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် အကြီးအကဲဟွမ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်သား လဲကျသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဒဏ်ခတ်မှုမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွား၏။

အကြီးအကဲကောင်းနှင့် လီယောင်းတို့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့် သူမရှိရာသို့ ချက်ချင်း ပြေးသွားကြသည်။

“နေကောင်းရဲ့လား”

အကြီးအကဲကောင်းက မှောက်လျက်လဲနေသော သူမ၏ဘေးတွင် ဒူးထောက်ချရင်း ပျာပျာသလဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အသက်တော့ ရှိပါသေးတယ်”

သူမက အားနည်းသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးက သူမကို ဂရုတစိုက် မထူပေးစဉ် သူမ၏အသံမှာ တိုးတိုးလေးသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ရော့... ဒါလေး သောက်လိုက်ပါဦး”

လီယောင်းက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စုဆောင်းမှုထဲမှ အရည်အသွေးမြင့် ကုသရေးဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကမ်းပေးရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကိုသည် သူမအား ဆေးလုံးအမျိုးမျိုး ပေးလေ့ရှိရာ သူမသည် ထိုဆေးလုံးများကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားလေ့ရှိသည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် ဆေးလုံးကို ကျေးဇူးတင်စွာ လက်ခံ၍ ချက်ချင်းပင် မျိုချလိုက်သည်။ ဆေးအာနိသင်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ထိရောက်လာပြီး သူမ၏ ပြင်ပဒဏ်ရာများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်နှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတော့သည်။ သို့သော်လည်း မိုးကြိုးစွမ်းအင် အသိပ်သည်းဆုံး စုပ်ယူမိခဲ့သည့် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအချို့မှာမူ ချက်ချင်း ပြန်မကောင်းလာဘဲ နှေးကွေးစွာသာ သက်သာလာနေသည်။ မနက်ဖြန်မရောက်မီ ထိုဒဏ်ရာများ အမြန်ဆုံး ပျောက်ကင်းသွားပါစေဟု သူမ ဆုတောင်းနေမိသည်။

“အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ လွှတ်လို့ရပါပြီ”

သူမက အားပြန်ပြည့်လာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမအား ကူညီပေးနေသူနှစ်ဦးမှာ သူမကို တည်ငြိမ်သော ထိုင်လျက်အနေအထား ရောက်အောင် ကူညီပေးပြီးနောက် နေရာလွတ်ပေးရန်အတွက် နောက်သို့ ဆုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

သူမသည် ကြာပန်းပုံစံ ထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ရှူခြင်းကို စနစ်တကျ ပြန်လည်ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

“ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခု ပြန်ကြလို့ရပါပြီ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အမြန်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့ပါ”

သူမက စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကောင်းနှင့် လီယောင်းတို့မှာ နားလည်မှုရှိရှိ ခေါင်းငြိတ်ကာ သူမအား တစ်ကိုယ်တည်း တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

အကြီးအကဲဟွမ်သည် တရားထိုင်လျက် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးဒဏ်ခတ်မှုကြောင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ချီစွမ်းအင်များကို စနစ်တကျ ပြန်လည်ထိန်းညှိနေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို သေသေချာချာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လွင်လာသည်။

သူမသည် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သဖြင့် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။ သူမ၏ မွေးရာပါ ပါရမီအဆင့်အရဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို သူမ၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးအချိန်မှသာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ် လုံးဝရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခက်အခဲအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူမ၏ အရွယ်ကောင်း အချိန်မှာပင် ဤမျှ တောင့်တခဲ့ရသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် မနက်ဖြန်မနက်ဖြန်တွင် သူမသည် သူမ၏ စိတ်ကူးထဲက အမျိုးသားနှင့် လက်ထပ်ရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

အစပိုင်းတွင် သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို၏ ထူးချွန်သော တပည့်ကို သူမ၏ ကျောင်းဆောင်သို့ ခေါ်ယူလိုသော ရိုးရှင်းသည့် ဆန္ဒလေးမှ စတင်ခဲ့ရာမှ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အရာအားလုံးသည် ဤမျှအထိ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သူမ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးမှာ မှတ်မိနိုင်စွမ်း မရှိတော့လောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။