← Chapters

အခန်း (၂၁၆)

Vol. 21 Ch. 216

အခန်း (၂၁၆)

Vol. 21 Ch. 216

စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းသားများကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ကျယ်ဝန်းသည့် စာသင်ခန်းထဲသို့ပင် ရှောင်ယွီသည် အကဲဖြတ်အတတ်ပညာလျှောက်ထားသူများကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အုပ်စုနှစ်စုလုံးမှ တပည့်များ သူတို့နေရာတွင် အခြေချထိုင်လိုက်ကြစဉ် အချင်းချင်း စပ်စုလိုစိတ်နှင့် အားပြိုင်လိုစိတ်တို့ ရောပြွမ်းလျက် အခန်းတွင်း၌ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားတော့သည်။

ရှောင်ယွီသည် အခန်း၏ရှေ့ရှိ ဆရာ့စားပွဲပေါ်တွင် ပစ္စည်းအမျိုးအစား ၁၀ မျိုးကို ဂရုတစိုက် စီစဉ်ခင်းကျင်းလိုက်သည်။ ထိုပစ္စည်းများထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အဆင့်အတန်းအမျိုးမျိုးရှိသော လက်နက်များ အရည်အသွေးနှင့် အာနိသင်မတူညီသော ဆေးလုံးများ ကျင့်စဉ်ကျမ်းစာများအပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အစီအရင်ပြားများနှင့် ရှားပါးဆေးပင် အချို့ကဲ့သို့သော အထွေထွေပစ္စည်းများလည်း ပါဝင်သည်။

သူသည် အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ လျှောက်ထားသူများကို ဦးတည်၍ ခင်းကျင်းထားသော ပစ္စည်းများကို ညွှန်ပြကာ “အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ ဖြေဆိုမယ့်သူတွေအတွက် ငါ စာရွက် ၁၀ ရွက်စီ ပေးထားတယ်။ မင်းတို့ ဒီပစ္စည်းတွေကို အသေအချာ စစ်ဆေးပြီး မင်းတို့ မြင်ရသမျှ အရာအားလုံးကို ဖော်ပြရမယ်။ အရာအားလုံးလို့ ငါပြောတဲ့နေရာမှာ မင်းတို့ သတိပြုမိသမျှကို အသေးစိတ်ဆုံးနဲ့ အစုံလင်ဆုံး ဖော်ပြဖို့ ဆိုလိုတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် စာရွက်၏ ရှေ့မျက်နှာပြင်ကို ညွှန်ပြလျက် “အဲဒီအသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို စာရွက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရေးရမယ်။ စာရွက်တစ်ရွက်ချင်းစီရဲ့ နောက်ကျောမှာတော့ အဲဒီပစ္စည်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းတို့ သိထားသမျှ အရာအားလုံးသူ့ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံ တန်ဖိုး ဖန်တီးပုံ နည်းစနစ်စတဲ့ သိသမျှ အချက်အလက်မှန်သမျှကို အပြည့်အစုံ ရေးပေးရမယ်” ဟု ဆက်လက် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ လျှောက်ထားသူ အချို့မှာ လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းပမာဏကို တွေးမိပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တံတွေးမြိုချလိုက်ကြသည်။

“အကယ်၍ ရေးစရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးရင် စာရွက်တွေ ထပ်တောင်းလို့ရတယ်”

ရှောင်ယွီက သူတို့၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ကာ ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။ “မင်းတို့ဆီမှာ တကယ်ရှိတဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေကို ချမပြနိုင်အောင် ကိုယ်ကိုကိုယ် ကန့်သတ်မထားကြနဲ့”

ထို့နောက် သူသည် အုပ်စုနှစ်စုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြေညာလိုက်သည်။

“ကဲ... စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ လျှောက်ထားသူ အားလုံး မင်းတို့မှာ အချိန် အတိအကျ ၂ နာရီ ရှိတယ်။ အချိန်စပြီ”

ရှောင်ယွီ၏ စကားအဆုံးတွင် အုပ်စုနှစ်စုလုံးသည် ချက်ချင်းပင် အလုပ်စတင်ကြတော့သည်။ စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းသားများသည် သူတို့၏ စာမေးပွဲစာရွက်များပေါ်တွင် ခေါင်းငုံ့၍ အသည်းအသန် ရေးသားနေကြပြီး အချို့မှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးခွန်းများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ လျှောက်ထားသူများမှာမူ ရှေ့စားပွဲရှိ ပစ္စည်းများကို အုပ်စုငယ်လေးများခွဲ၍ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်ကာ လေ့လာနေကြသည်။

သို့သော် အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ ဖြေဆိုသူများကြားတွင် တုံ့ပြန်မှုများမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေသည်။ အချို့မှာ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီအတွက် စာကြောင်းအနည်းငယ်သာ ရေးနိုင်ကြပြီး အခြားကျောင်းသားများ ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ဆက်တိုက်ရေးသားနေသည်ကို ကြည့်ကာ ဂဏာမငြိမ် ဖြစ်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် စိုးရိမ်စိတ်များနေသော တပည့်တစ်ဦးမှာ ဘေးဘီကို လှမ်းကြည့်ရင်း ဒီရိုးရိုးဓားတစ်စင်းမှာ ဒီလောက်တောင် ကြည့်စရာ သိစရာတွေ အများကြီး ရှိလို့လားဟု စိတ်ပျက်လက်ပျက် တွေးနေမိသည်။ သူ၏ဘေးမှ ကျောင်းသားက ပေးထားသော စာရွက်များအားလုံး ပြည့်သွားသဖြင့် ရှောင်ယွီထံတွင် စာရွက်အပို ထပ်တောင်းသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားတော့သည်။

အချို့အတွက်မူ ထိုနှစ်နာရီမှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလွန်းလှသော်လည်း အချို့အတွက်မူ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ အချိန်စေ့သွားသောအခါ ရှောင်ယွီသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ အဖြေလွှာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးလိုက်ရာ သူ၏ မြင့်မားလှသော အာရုံခံစားမှုကြောင့် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အကဲဖြတ်မှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

စိုက်ပျိုးရေးကျောင်း၏ ရလဒ်များမှာ သူ့ကို တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ လျှောက်ထားသူ ခုနစ်ဆယ်အနက် နှစ်ဆယ်မှာ အောင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ရုတ်တရက်စစ်ဆေးသော စာမေးပွဲဖြစ်သော်လည်း အောင်ချက်မှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ မြင့်မားနေသည်။ သို့သော် ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ တပည့်အများစုမှာ ဇာတ်ခုံပေါ်မတက်မီက လယ်သမားများ ဖြစ်ခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ မြေဆီလွှာ သီးနှံ ရာသီဥတုနှင့် စိုက်ပျိုးရေးနည်းစနစ်များဆိုင်ရာ အခြေခံဗဟုသုတများကို ပင်ကိုယ်ကပင် ပိုင်ဆိုင်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကဲဖြတ်အတတ်ပညာ ရလဒ်များမှာမူ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ အခြားသော ပင်ပန်းဆင်းရဲလှသည့် အတတ်ပညာများနှင့်စာလျှင် အားစိုက်စရာ မလိုဘူူဟု ထင်မှတ်ကာ လျှောက်ထားသူ အများဆုံး (လူပေါင်း နှစ်ရာခန့်) ရှိခဲ့သော်လည်း အောင်ချက်မှာမူ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ လူနှစ်ရာအနက် ငါးဦးသာ အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထိုငါးဦးသည်ပင် တကယ်ပဲ အကဲဖြတ်ပါရမီ ရှိသူများလား သို့မဟုတ် စိတ်ကူးယဉ်ပြီး ရေးသားနိုင်သူများလား ဆိုသည်ကို ရှောင်ယွီကိုယ်တိုင်ပင် အသေအချာ မပြောနိုင်သေးပေ။ သို့သော် လက်ရှိတွင်မူ ဤသံသယကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

“ရှန်းနုံ... မင်းက စိုက်ပျိုးရေးကျောင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်မယ်”

ရှောင်ယွီက စိုက်ပျိုးရေးစာမေးပွဲတွင် အမှတ်အများဆုံးရခဲ့သော ထွားကျိုင်းသည့် တပည့်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

“ဝမ်ချန်း... မင်းကတော့ အကဲဖြတ်အတတ်ပညာကျောင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပေါ့”

ထိုသို့ပြောကာ သေးသွယ်ပြီး ပညာရှိပုံပေါက်သော အသေးစိတ်လေ့လာနိုင်စွမ်းဖြင့် သူ့ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည့် လူငယ်ဘက်သို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ဥက္ကဋ္ဌချုပ် လျူချင်းကို သွားရှာလိုက်ပါ သူမက မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်

ဝတ္တရားတွေအကြောင်း ရှင်းပြပေးလိမ့်မယ်”

သူက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ထိုတာဝန် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူသည် အခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး အဂ္ဂိရတ်ပညာ ကျောင်းသားများ၏ အခြေအနေကို သွားရောက်စစ်ဆေးရန် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

သူ အဂ္ဂိရတ်ပညာသင်ခန်းမသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မြင်လိုက်ရသောမြင်ကွင်းမှာ အတော်အသင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် စောစောက ပန်းပဲခန်းမကဲ့သို့ ဘေးဒုက္ခအဆင့်အထိတော့ မဆိုးရွားလှပေ။ အခန်းအနှံ့တွင် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော အရည်များမှာ ဘူးများအတွင်း၌ ပွက်ပွက်ဆူနေကြပြီး လေထုထဲတွင်လည်း မွှေးကြိုင်သောရနံ့မှသည် အော့နှလုံးနာစရာ အနံ့ဆိုးများအထိ ထူးဆန်းသော အနံ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“အချိန်စေ့ပြီ။ အားလုံး လက်ရှိလုပ်နေတာတွေကို ရပ်လိုက်ကြ”

ရှောင်ယွီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီ၏ စားပွဲများသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီး သူ၏ အကဲဖြတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ သူတို့ဖော်စပ်ထားသော ဆေးရည်များကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးတော့သည်။

“အရိုးအရည်ပျော်အဆိပ် ကျရှုံး”

ပထမစားပွဲတွင် သူက ကြေညာလိုက်သည်။

“ကြွက်သတ်ဆေး ကျရှုံး”

ဒုတိယစားပွဲတွင် သူ၏ စီရင်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဆိုင်ယာနိုက် အဆိပ် ကျရှုံး။ အိပ်ငွေ့ချ ဆေးရည် ကျရှုံး”

စာရင်းကို ဆက်ကြည့်ရင်း သူ၏လေသံမှာ စိတ်ပျက်မှုများ ပါဝင်လာသည်။

“အင်အားဖြည့်ဆေးရည်အသေးစား အောင်မြင်”

အောင်မြင်သူထက် ကျရှုံးသူက အဆမတန်များပြားနေသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် အခန်းအဆုံးအထိ သူ စစ်ဆေးသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်သော သို့မဟုတ် ဘေးကင်းသော ဆေးရည်တစ်မျိုးမျိုးကို ဖော်စပ်နိုင်သည့် တပည့်မှာ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိတော့သည်။ မူလလျှောက်ထားသူ ငါးဆယ်အနက် ဆယ်ဦးသာ သူ၏စံနှုန်းကို မှီခဲ့သည်။

“လျိုကျီ... မင်းက အဂ္ဂိရတ်ပညာကျောင်းရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်မယ်”

အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် သေသေချာချာ ဖော်စပ်ထားသော ကုသရေးဆေးရည်ကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည့် အလတ်တန်းစားတပည့်တစ်ဦးကို သူက ကြေညာလိုက်သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌချုပ်ကို သွားရှာပြီး မင်းရဲ့တာဝန်တွေကို မေးမြန်းလိုက်ပါ”

ထို့နောက် သူသည် ကျန်ရှိသော လျှောက်ထားသူများကို လက်ဝှေ့ယမ်းကာ “ကျန်တဲ့သူတွေ ပြန်လို့ရပြီ။ နောက်တစ်ခါမှပဲ ထပ်ကြိုးစားကြတော့” ဟု ဆိုကာ လွှတ်လိုက်လေသည်။

ကျောင်းအားလုံးအတွက် လူသစ်စုဆောင်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရှောင်ယွီသည် ဆေးကုသမှုအတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ရန် နောက်ဆုံး၌ အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အတတ်ပညာအသစ်ဖြစ်သော ဆရာအတတ်ပညာကို ရရှိထားသည်ကို သတိရသွားပြီး အချိန်ကို အကျိုးရှိဆုံးအသုံးချရန် လုပ်ငန်းနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆေးပညာကျောင်းဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ချန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

“ဆေးကုသဖို့ စောင့်နေတဲ့ ဒဏ်ရာရတပည့်တွေအားလုံးကို စုစည်းပြီး ဆေးပညာကျောင်းဆောင်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါ”

ရှောင်ယွီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ငါက သူတို့ကို ကုသပေးရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ မင်းတို့ကျောင်းသားတွေကိုလည်း သင်ကြားပေးလို့ရတာပေါ့”

ဝမ်ချန်းက တက်ကြွစွာ ခေါင်းငြိတ်ပြီး လူနာများကို သွားရောက်ခေါ်ဆောင်တော့သည်။ မကြာမီမှာပင် ဒဏ်ရာရတပည့်များမှာ ဆေးပညာသင်ခန်းမအတွင်းသို့ တန်းစီဝင်ရောက်လာကြပြီး နေရာယူလိုက်ကြသည်။ ဆေးပညာကျောင်းသားများကမူ ရှောင်ယွီ ဆေးကုသပေးမည့် နေရာ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် လခြမ်းပုံစံ ဝိုင်းရံကာ စောင့်ကြည့်လေ့လာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

All Chapters