အခန်း (၈၁)

အခန်း။ ၈၁

ဤအတွေး ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျိရုရွှယ်၏ ဦးနှောက်မှာ လုံးဝ ဗလာဖြစ်သွားရသည်။ ၎င်းသည် သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးတောဝံ့ခဲ့သည့် ကိစ္စပင်။

သို့သော် ယခုတွေ့မြင်နေရသည့် ထူးခြားဖြစ်စဉ်အားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အခြားဖြစ်နိုင်ခြေ လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ဆံပင်များကို ရူးသွပ်မတတ် ထိုးဖွေလိုက်မိပြီး ဤအမှန်တရားကို လက်ခံရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။

“ငါ့ဖေဖေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဇွန်ဘီဘုရင်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ခေတ္တမျှ ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်အာရုံများမှာ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိကုန်သည်။ သူမသည် ယခင်ဘဝက တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသော ဇွန်ဘီဘုရင်များအကြောင်းကို မလွှဲမရှောင်သာ ပြန်လည်သတိရမိသွားသည်။ ထိုသတ္တဝါများသည် အလွန်တရာ သွေးဆာပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသူများ ဖြစ်ကြသည်။ လူသားများကို မြင်သည်နှင့် မည်သည့်ကရုဏာမျှမရှိဘဲ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်လေ့ရှိကြသည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်ကိုယ်တိုင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်အမင်း မမြင့်မားလှသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အဆိပ်အတောက်ကဲ့သို့ ယုတ်မာလှသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် ဇွန်ဘီလှိုင်းလုံးကြီးများမှာ အမှန်စင်စစ် ဇွန်ဘီဘုရင်များက နောက်ကွယ်မှ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရေတွက်မရနိုင်သော လူသားအသက်ရှင်သန်သူများမှာ ထိုလှိုင်းလုံးကြီးများအောက်တွင် အသက်ပျောက်ခဲ့ကြရသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ဇွန်ဘီဘုရင်ဆိုသည်မှာ ဘေးဒုက္ခ၏ နိမိတ်နှင့် လူသားများအတွက် ပျက်စီးခြင်း၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပင်။ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာတိုင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဟုန်မှာ အမြဲတမ်း မြင့်တက်လာလေ့ရှိသည်။

ထို့အပြင် ထိုသတ္တဝါတိုင်းမှာ အလွန်ကြောက်တတ်ပြီး အသက်ကို နှမြောတွန့်တိုကြသည်။ ရှင်သန်နိုင်ရေးအတွက် ဇွန်ဘီများကို စိတ်ကြိုက်ခြယ်လှယ်အသုံးချတတ်ကြပြီး မိမိကိုယ်ကိုမူ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာသို့ ဘယ်သောအခါမျှ အရောက်မခံကြပေ။ လူသားများထက်ပင် သာလွန်နိုင်သည့် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ အလွန်

ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး လျှို့ဝှက်ကြသည်။ လူသားအသက်ရှင်သူများကို ဒုက္ခပေးရန်အတွက် ထောင်ချောက်များကိုပင် ကျွမ်းကျင်စွာ ဆင်တတ်ကြသေးသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ အစောပိုင်းကာလများတွင် လူသား အသက်ရှင်သူများမှာ ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန်သာ ကြိုးစားရုန်းကန်နေကြရချိန်ဖြစ်သည်။

အတွေ့အကြုံမရှိမှုနှင့်အတူ ဇွန်ဘီတို့၏ အမျိုးအစားနှင့် အလေ့အထများကို နားလည်မှုနည်းပါးခြင်းတို့က လူသားတို့အတွက် ကြီးမားသော အဟန့်အတားဖြစ်ခဲ့သည်။

ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင် ရှိနေနိုင်သည်ကို မသိရှိခဲ့ကြသောကြောင့် လူသားတို့သည် သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အတွေးဖြင့် ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ အသိဉာဏ်မဲ့သော သတ္တဝါများသာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအမှားကြောင့်ပင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်အစောပိုင်းကာလများတွင် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ လက်ချက်ဖြင့် လူသား အသက်ရှင်သူအမြောက်အမြား အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းများစွာလည်း ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ကျိရုရွှယ် သိကျွမ်းခဲ့သော ကမ္ဘာပျက်ကပ်အစောပိုင်းမှ လူသားစစ်သည်တော် အများအပြားပင်လျှင် အင်အားမတောင့်တင်းလာမီမှာပင် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ ထောင်ချောက်များအတွင်း ကျရှုံးခဲ့ကြရသည်။ ကျိရုရွှယ် ကိုယ်တိုင် နေထိုင်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ စခန်းသည်ပင် နောက်ဆုံးတွင် ဇွန်ဘီဘုရင် ဦးဆောင်သော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဇွန်ဘီဘုရင်သည် အခြားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများထက် လူသားတို့အတွက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးမားသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် သူမ၏ အမှတ်သညာထဲရှိ ဇွန်ဘီဘုရင်နှင့် သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေတို့မှာ မည်သို့မျှ ဆက်စပ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားနေသည်။

ဒုန်း…ဒုန်း….ဒုန်း….

အဆောက်အအုံ ၅ အောက်ခြေတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သည်။ ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ဇွန်ဘီဖေဖေ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်ဝန်းအစုံမှ အေးစက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ရက်စက်လှပြီး သူမအပေါ် ပုံမှန်ပြသလေ့ရှိသည့် နူးညံ့မှုများ လုံးဝကွယ်ပျောက်နေသည်။ သံတံခါးပေါ်တွင် လက်သီးရာများ ထင်ကျန်သွားသည်အထိ ထိုးနှက်နေမှုများက သူ၏ လက်ရှိဒေါသကို သက်သေပြနေသည်။ သူမအတွက် အသက်စွန့်ပြီး အသည်းအသန် တိုက်ပွဲဝင်နေသော ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း...

ကျိရုရွှယ်သည် သူ့ကို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသော ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင်အဖြစ် မည်သို့မျှ စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

အကယ်၍ ထိုစဉ်က ဇွန်ဘီဖေဖေသာ အချိန်မီ ပေါ်မလာခဲ့ပါက သူမသည် ငတ်ပြတ်၍ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူမ၏ကမ္ဘာငယ်လေးကို လင်းလက်တောက်ပစေသည့် အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်ပင် တူလှပေသည်။

ထို့နောက်ပိုင်းတွင်လည်း သူသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ သူမအတွက် နို့ဖျော်ပေးခြင်း၊ ထမင်းဟင်းများ ချက်ပြုတ်ပေးခြင်းနှင့် သူမနှင့်အတူ ကစားပေးခြင်းတို့ကိုသာ ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ သူမအား ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခု ပေးနိုင်ရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော ရိက္ခာနှင့် အသုံးအဆောင်များကိုပင် လိုက်လံစုဆောင်းပေးခဲ့သေးသည်။ အခြားသော ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ပင် သူမ၏ဖခင်သည် စကားမပြောနိုင်သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည့်အခါတိုင်း သူမ၏ပါးလေးများကို ဆွဲညှစ်ကာ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။

ဤမျှ နူးညံ့ပြီး ဂရုစိုက်တတ်သော ဇွန်ဘီဖေဖေသည် ယခင်ဘဝက သူမတွေ့ခဲ့ရသည့် သွေးဆာပြီး ရက်စက်လှသော ဇွန်ဘီဘုရင်နှင့် လုံးဝ တူညီနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ကျိရုရွှယ်သည် ယခင်ဘဝက ဧကရီတစ်ပါးအဖြစ် ဘဝပေါင်းများစွာသော သေရေးရှင်ရေး အကျပ်အတည်းများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို သူမကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ လမ်းပျောက်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။

မယုံကြည်ချင်သော်လည်း တွေ့မြင်နေရသည့် လက္ခဏာရပ်အားလုံးက သူမ၏ဖခင်သည် သာမန်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ဇွန်ဘီဘုရင် ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း၌ ဇွန်ဘီများကို ထားပါဦး။ လူသားအချင်းချင်းပင်လျှင် ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သူမ၏ဖခင်ကဲ့သို့ ဂရုစိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် တွေးတောမိသည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ကောင်တွင် လူသားဆန်သည့် ဂုဏ်ရည်များ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်တာလဲ။

နေပါဦး... ခဏလေး...

“ငါ မေ့တော့မလို့ပဲ။ ငါ့ဖေဖေက လူသားအသိစိတ် ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်လေ”

ရှုပ်ထွေးနေသော ကျိရုရွှယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် လင်းလက်တောက်ပသွားတော့သည်။

“ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဇွန်ဘီဖေဖေက တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် လူသားအသိစိတ်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်မှာတောင် လူသားတစ်ယောက်လို ဆက်လက်ရှင်သန်နေတာပဲ”

“သူ့မှာ လူသားအသိစိတ် ရှိနေတဲ့အတွက်ကြောင့် ငါအရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်တွေနဲ့ အခြေခံအားဖြင့် လုံးဝ ခြားနားနေတာ”

ဤအချက်ကို ကျိရုရွှယ် နားလည်သွားသည့်အခါ သူမ၏ရှေ့တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဇွန်ဘီဘုရင်များမှာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ရှိကြသော်လည်း အဆုံးတွင်မူ ၎င်းတို့၌ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ စိတ်ဓာတ်သာ ရှိကြသည်မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူမ၏ဖခင်မှာမူ ထိုသူများနှင့် မတူပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ အသိစိတ်မှာမူ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ အတိတ်ကအတိုင်း တည်ရှိနေခြင်းပင်။

ကျိရုရွှယ်သည် ယခုကာလအတွင်း သူမ ပြုမူခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တွေးတောမိပြီး သူမ၏ ကိုယ်တိုင်၏ မိုက်မဲမှုအတွက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ငါ ဒီလောက်ထိ အူကြောင်ကြောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”

“ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဖေဖေ့ကို ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တာလား”

“တကယ်တော့ လက္ခဏာရပ်တွေအားလုံးက ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေခဲ့တာပဲ။ ငါ ဒါကို စောစောကတည်းက တွေးမိသင့်တာ”

“ဖေဖေ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအားလုံးက သာမန်ယုတ္တိတွေထက် ကျော်လွန်နေပါလျက်နဲ့ ငါက သူ့ကို ဇွန်ဘီဘုရင်နဲ့ မဆက်စပ်မိခဲ့ဘူး”

အထူးသဖြင့် ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သတ်ပြီးနောက် ထွက်လာမည့် အမြုတေကို ဖေဖေ့အား ကျွေးရန် သူမ ကြံစည်ခဲ့သည်ကို တွေးမိသောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်ပင် ရယ်ချင်မိသွားသည်။

“ငါ တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတာပဲ။ ဖေဖေ့ရဲ့ အမြုတေကို ဖောက်ထုတ်ဖို့အထိ ငါ တွေးမိခဲ့တယ်ပေါ့”

သူမအတွက် အောက်ထပ်တွင် အသက်စွန့်ကာ တိုက်ခိုက်နေသော ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် နောင်တများ အကြီးအကျယ် ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အချိန်မီ မရပ်တန့်ခဲ့ပါက ယနေ့တွင် ဇွန်ဘီဖေဖေမှာ အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူမ နောင်တရရန်ပင် အချိန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဖေဖေ့ဘေးကင်းရေးကို အမြဲတမ်း ဦးတည်ခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူမကိုယ်တိုင်ကပင် ဖေဖေ့ကို အန္တရာယ်တွင်းထဲသို့ တွန်းပို့သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကျိရုရွှယ်၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အပြစ်ရှိစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ကျိရုရွှယ်၏ အတွေးများ ရှင်းလင်းသွားချိန်တွင် အောက်ထပ်မှ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်းသည် ဇွန်ဘီဘုရင်မှာ အဆောက်အအုံ ၅ အတွင်း၌ ရှိနေသည်ဟု အသေအချာ ယုံကြည်ထားသဖြင့် ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သတ်ရန် အသည်းအသန် အတင်းဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် သူမသည် လုချွမ်းနှင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အုပ်စုကြီးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ထို့အပြင် ကျိရုရွှယ်၏ လျှို့ဝှက်ကူညီမှုများ မရှိတော့သောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။ လုချွမ်းသည် တာဖန်း၊ လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့ကို စနစ်တကျ စီစဉ်၍ သူမအား ဝိုင်းရံထားလိုက်ရာ ကျောက်လင်းမှာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ လေးကောင်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် အသက်အန္တရာယ်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။

အဆိုးဆုံးမှာ သူမသည် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်က နောက်ကွယ်မှ ကူညီနေသည်ဟု အထင်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခုခံရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ခြင်းပင်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူမသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှူး...

လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ကျိုးသွားသော နံရိုးမှာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ကျောက်လင်းကို နာကျင်မှုကြောင့် အသက်ရှူပင် ကျပ်သွားစေသည်။

“တောက်... ဒီကိုယ်ပျောက်ကောင်ကတော့ ငါတို့ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သတ်ဖို့ သဘောတူထားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခုတော့ နင်က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေတော့မှာလား”