အခန်း (၈၂)

အခန်း။ ၈၂

အဆောက်အအုံ ၅ ၏ လုံခြုံရေးတံခါးမှာ ကျောက်လင်း၏ နောက်ကျောဘက်တွင်သာ ရှိသော်လည်း၊ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြားတွင် သူမအနေဖြင့် ထိုတံခါးကို ဖွင့်ရန် လုံးဝအခွင့်အရေးမရရှိပေ။

“ဒီကိုယ်ပျောက်စွမ်းအားရှင်ကတော့ ရူးသွားပြီလားမသိဘူး။ အစီအစဉ်က အောင်မြင်တော့မယ့်ဆဲဆဲမှာ သူက ဘယ်ကို ထွက်ပြေးသွားတာလဲ”

ကျောက်လင်းသည် စိတ်ထဲမှ အဆက်မပြတ် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။ ယခုကဲ့သို့ အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူမ၏ အသင်းဖော်မှာ ဤမျှအထိ အားကိုးမရနိုင်စွမ်းရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။

ဗုန်း…ဗုန်း…ဗုန်း…

ကျောက်လင်း ထပ်မံတွေးတောချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ လုချွမ်း၏ သဲအိတ်အရွယ်အစားရှိသော လက်သီးကြီးမှာ သူမထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာတော့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ အမြုတေကို ဝါးမြိုထားပြီးဖြစ်သော လုချွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အဆမတန် မြင့်မားနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချီချီလေး၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသဖြင့် သူ၏ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ပြင်းထန်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

လုချွမ်း၏ လက်သီးခွဲသံမှာ ကျောက်လင်းအား ထိတ်လန့်သွားစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။ သူမအနေဖြင့် လုချွမ်း၏ တိုက်စစ်ကို တိမ်းရှောင်ရန်သာ ကြိုးစားနေရတော့သည်။ သို့သော် သူမ ရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူမှာ လုချွမ်းတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

ကျောက်လင်းသည် လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဧရာမတူကြီးတစ်စင်းမှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ကျရောက်လာပြန်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားပြီး ညာဘက်ခြေထောက်ဖြင့် လုံခြုံရေးတံခါးကို အားပြုကန်ကာ ထိုကန်အားဖြင့် ရရှိလာသော တန်ပြန်အရှိန်ကို သုံး၍ ထိုတိုက်ကွက်ကို သီသီလေး ရှောင်လိုက်ရသည်။

အဆောက်အအုံတံခါးရှေ့ရှိ နေရာလွတ်မှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းလှသဖြင့် ရန်သူအမြောက်အမြားကို ရင်ဆိုင်နေရသော ကျောက်လင်းအတွက် တိမ်းရှောင်ရန် နေရာမရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ကျောက်လင်းသည် အပေါ်ထပ်ရှိ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို သတ်ရန်ကိစ္စအား ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ပိုမိုကျယ်ဝန်းသော နေရာလွတ်ဆီသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရတော့သည်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက သူမ၏ အသက်ပါ ဆုံးရှုံးရတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ကျိရုရွှယ်မှာ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီဘုရင်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုမှ မရုန်းထွက်နိုင်သေးဘဲ မှင်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျိရုရွှယ်၏ အချိန်ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းပကားသာ မရှိပါက ကျောက်လင်းအနေဖြင့် လုချွမ်းနှင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းမှာ လူမိုက်အိပ်မက် မက်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲစတင်ပြီး နှစ်ချီအတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်းသည် လုချွမ်း၏ လက်သီးဖြင့် ဝမ်းဗိုက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထိုလက်သီးချက်မှာ အလွန်ပင် အရှိန်ပြင်းလှသဖြင့် ကျောက်လင်းမှာ မျက်လုံးများပင် လန်တက်သွားရသည်။ သူမသည် ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်က သူမ၏ နံရိုးများကို တိုက်ရိုက်ကျိုးကြေသွားစေခဲ့သည်။

နံရိုးနှစ်ချောင်း ကျိုးသွားပြီးနောက် ကျောက်လင်း၏ လှုပ်ရှားမှုအရှိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတော့သည်။ သူမသည် သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ဇွန်ဘီများကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းသည်းခံနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ကျိုးသွားသော နံရိုးများကြောင့် အသက်ရှူလိုက်တိုင်း စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

ကျောက်လင်း၏ အရှိန်လျော့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုချွမ်း၏ တိုက်စစ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာတော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျောက်လင်းသည် လုချွမ်းနှင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရသည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်သွားသည်။

တာဖန်း၊ လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့သည် လက်နက်ကိုယ်စီဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ကျောက်လင်း၏ အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ ဧရာမတူကြီးဖြစ်စေ ဓားမကြီးဖြစ်စေ သူမအပေါ်သို့ တစ်ချက်မျှ ထိမှန်သွားရုံဖြင့် သူမ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားမည်ကို သူမ ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူမအနေဖြင့် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်များကိုသာ တိုက်ရိုက်ခုခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။

ဗုန်း…ဗုန်း…ဗုန်း…

လုချွမ်း၏ လက်သီးချက်များက ကျောက်လင်းအား အကြီးအကျယ် ဒုက္ခပေးနေသည်။ လက်သီးချက်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူမသည် သွေးများအန်ထုတ်လာရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးအချို့လည်း ကျိုးကြေကုန်သည်။ တစ်ချိန်က လှပခဲ့သော သူမ၏ မျက်နှာမှာလည်း လုချွမ်း၏ ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ဖူးယောင်နေတော့သည်။

ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အစပိုင်းက ရှိခဲ့သော ပြတ်သားသည့် သန္နိဋ္ဌာန်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုအစား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများက အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြိုကွဲတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။ ဇွန်ဘီလေးကောင်၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ကျောက်လင်းမှာ လုချွမ်းအတွက် လက်သီးလေ့ကျင့်သည့် အိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

လုချွမ်းကိုယ်တိုင်လည်း အံ့ဩနေမိသည်။ သူတို့အား ယခင်က ချည်နှောင်ထားသည့် ထူးဆန်းသော အင်အားစုမှာ အဘယ်ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူသည် တစ်ဖက်လူကို အတားအဆီးမရှိ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လုချွမ်းသည် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်တိုင်း ပိုမို၍ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာတော့သည်။

တစ်ညလုံး ဤရဲမေ၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး သူ၏ အစွမ်းအစများကို အောင့်အည်းထားခဲ့ရသမျှ ယခုအခါတွင်မူ လက်စားချေရန် အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် သန်သူရှင်စတမ်းဟူသော နိယာမကိုသာ နားလည်ပြီး ရန်သူအပေါ် ကရုဏာသက်ညှာခြင်းဟူသည်ကိုမူ အလျဉ်းမသိပေ။

ဗုန်း…

နောက်ထပ် ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်တစ်ချက်က ကျောက်လင်းထံသို့ ကျရောက်သွားပြန်ရာ သူမမှာ ၄၊၅ မီတာခန့်အထိ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒလိမ့်ခေါက်ကွေး ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ ဤလက်သီးချက်ကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

ကျောက်လင်းသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းလိုက်တော့သည်။

“နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အခုချက်ချင်း ကြားဖြတ်မကူညီရင် ငါတော့ အသတ်ခံရတော့မယ်”

ကျောက်လင်း၏ အကူအညီတောင်းသံကို ကြားလိုက်ရမှသာ ကျိရုရွှယ်သည် ငိုင်တွေနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။ အဆောက်အအုံ ၅ အောက်ခြေမှ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် မျက်နှာကို လက်ဖြင့်ပင် အုပ်ထားလိုက်မိသည်။ တကယ်ကို ဆက်ကြည့်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေမိခြင်းပင်။

သူမ၏ ဖခင်ကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းရန်အတွက် ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့မိသည်ကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် မိမိကိုယ်ကို ရယ်ချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။

“ငါ ကျိရုရွှယ်ဟာ အရင်ဘဝတုန်းကတော့ ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်ခဲ့ပါလျက်နဲ့... အခုတော့ ဒီလောက်အထိ အရှက်ရစရာကောင်းတဲ့ အမှားကြီးကို လုပ်မိသွားတာပဲ...”

အကယ်၍ ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေနှင့် သူမ၏ဖခင်တို့ကြားမှ တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ရမည်ဆိုပါက သူမ၏ဖခင်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့ ကျိရုရွှယ်သည် မဆိုင်းမတွဘဲ သူမ၏ဖခင်ကိုသာ ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ဤကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေမှာလည်း သူမကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်နေပြန်သည်။ အောက်ထပ်တွင် အထိနာပြီး အရှက်တကွဲ ဖြစ်နေသော ကျောက်လင်းကို ကြည့်ကာ ကျိရုရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် အပြစ်ရှိစိတ် အနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ပြဿနာမှာ လက်ရှိအချိန်တွင် ဤတိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ရန်အတွက် သူမ၌ ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းမရှိခြင်းပင်။ သူမအနေဖြင့် ကျောက်လင်းအား အမှန်တရားအားလုံးကို ဖွင့်ပြောပြလိုက်ရမလား။

ဇွန်ဘီဘုရင်ဟု သတ်မှတ်ကာ သုတ်သင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သူမှာ သူမ၏ ဖခင်အရင်းဖြစ်နေကြောင်း ကျောက်လင်းအား ပြောပြပြီး တိုက်ပွဲကို ရပ်တန့်ခိုင်းရမလား။

ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ဦးခေါင်းကို မသိစိတ်ဖြင့် ခါယမ်းလိုက်မိသည်။ ဤအတွေးမျိုးမှာ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ရယ်ချင်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်နေမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူသားတို့အဖို့ ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ အပြီးတိုင် ချေမှုန်းရမည့် ဘေးရန်တစ်ခုသာ ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူအား မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို သူမ စဉ်းစားမရနိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် သူမ၏ဖခင်မှာ ဇွန်ဘီများကို စေခိုင်းနိုင်ပြီး သေမင်းတမန်စစ်တပ်ကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ဇွန်ဘီဘုရင် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေပြန်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့... ငါ သူ့ကို မကယ်တာပဲ ကောင်းပါတယ်”

“အခု ငါ သူ့ကို ကယ်လိုက်ရင် နောက်မှ ရှင်းပြရတာ ပိုခက်သွားလိမ့်မယ်”

“မှန်တယ်... ဒီမိန်းမက ငါ့ကို လုံးဝမသိဘူး။ ငါ့ကိုလည်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သူ မသိတဲ့အတွက် သူ့အပေါ် ငါ ကတိဖျက်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး”

ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အောက်ထပ်မှ ကျောက်လင်းကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“နင့်ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်ပါတော့။ ပြီးတော့ နင့်မှာက အသက်ကိုးလောက် ရှိတာပဲလေ။ အခု သေသွားရင်တောင် ပြန်ရှင်လာဦးမှာပဲ။ နည်းနည်းတော့ ခံစားရမှာပေါ့လေ”

“တကယ်တော့ အဲဒီတုန်းက ငါသာ နင့်ကို မကယ်ခဲ့ရင် နင် အခုလို အသက်ရှင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် အခု နင့်အလှည့် ပြန်ပေးဆပ်ရမယ့် အချိန်ပဲ...”

ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ အစမှအဆုံး သူမ ကာကွယ်လိုသည်မှာ သူမ၏ဖခင်သာ ဖြစ်သည်။ ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေဆိုသည်မှာမူ... ဤမိန်းမသည် ရုပ်ရည်သာရှိပြီး အသိဉာဏ်မရှိလှပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အစောပိုင်းကာလများတွင် သူမသည် အကြိမ်ကြိမ် လှည့်စားခံရဦးမည်ဖြစ်ရာ ယခုတစ်ကြိမ် ထပ်မံလှည့်စားခံရခြင်းက ဘာမျှ အရေးမကြီးလှဟု ကျိရုရွှယ် ယူဆလိုက်သည်။

အောက်ထပ်တွင်မူ ကျောက်လင်းသည် ကျိရုရွှယ်၏ အကူအညီကို မျှော်လင့်ရင်း အားတင်းကာ ခုခံနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမအား ကျိရုရွှယ်က စွန့်ပစ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူမ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။ ကျိရုရွှယ်၏ အကူအညီ မရရှိတော့သောအခါ ကျောက်လင်းသည် လုချွမ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုဒဏ်ကို တစ်ကိုယ်တည်း ခံစားနေရတော့သည်။

လုချွမ်း၏ ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ခံလိုက်ရပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ ပြန်လည် ထူမနိုင်တော့ပေ။ လုချွမ်းသည် ကျောက်လင်းအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမအား လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မလိုက်သည်။ သူ့အား ဒုက္ခအမျိုးမျိုး ပေးခဲ့သော ဤရဲမေကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်ပလာတော့သည်။

လုချွမ်းက သူမ၏လည်ပင်းကို အရှိန်ဖြင့် ညှစ်လိုက်သောအခါ ကျောက်လင်းသည် အသက်ရှူရန် ပိုမိုခက်ခဲလာပြီး အမြင်အာရုံများ မှောင်မိုက်ကာ သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

“ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့သူ... နင် တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ”