အခန်း (၈၆)

အခန်း။ ၈၆

ဇွန်ဘီများသည် လူသားအသားကိုသာ စားသုံးတတ်သည်ဟု ကျောက်လင်း ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း နို့မှုန့်လိုအပ်သည်ဟူသော အချက်ကိုမူ သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူမ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ အခြားဇွန်ဘီများကို စေခိုင်းနိုင်သည့် ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ဦး ရှိနေရုံတင်မကဘဲ ထိုဘုရင်၏ အပြုအမူများမှာလည်း အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၁ ၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် ကျောက်လင်း သတိရလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။ မိမိရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ဤရဲမေသည် မကြာသေးမီက သူ့အား ဒုက္ခအမျိုးမျိုး ပေးခဲ့သဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် သူမအပေါ် မည်သည့်စေတနာမျှ မရှိပေ။ သူမ၏ ထူးခြားလှသော ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းစွမ်းရည်သာ မရှိပါက လုချွမ်းသည် သူမအား သေချာပေါက် အစအနဖျောက် သတ်ပစ်လိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်း နိုးထလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသည်ကို လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၁ မှတစ်ဆင့် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် အန္တရာယ်ရှိသလို ကိုင်တွယ်ရသည်မှာလည်း အလွန်ပင် လက်ဝင်လှသည်။

သူမ၏ ခြေထောက်များကို သူ ရိုက်ချိုးထားပြီးပြီဖြစ်ရာ အဆောက်အအုံ ၅ အတွင်း၌ သူမအနေဖြင့် ကြီးမားသော ပြဿနာများ ထပ်မံဖန်တီးနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် လုချွမ်း အစိုးရိမ်ဆုံးအချက်မှာ ထိုရဲမေသည် ရုတ်တရက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားမည်ကိုပင်။

အကယ်၍ သူမသာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး သူမ၏ အစွမ်းများ ထပ်မံတိုးတက်လာပါက သူ့အတွက် အကြီးအကျယ် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“တောက်... သေပြီးရင် ပြန်ရှင်လာရုံတင်မကဘဲ ပိုတောင် သန်မာလာရတယ်လို့။ ဒီလောက် မူမမှန်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတာလဲ”

“ဒီမိန်းမကတော့ တကယ့်ကို ဂိမ်းထဲကအတိုင်း အထူးစွမ်းရည်ကြီးကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားတာပဲ မဟုတ်လား”

လုချွမ်းသည် သူရောက်ရှိနေသော ဤကမ္ဘာသစ်ကြီးအား အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

လူသားတို့သည် မွေးဖွားခြင်း၊ အိုမင်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဟူသော လောကဓံတရားများကို ရှောင်လွှဲ၍မရဘူးဟု ဆိုကြသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးမှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး အသားဖတ်များဖြစ်အောင် ထုထောင်းခံရပြီးသည့်တိုင် ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သည်မှာ ဘာသဘောလဲ။

ဒါကလုံးဝ မတရားဘူး။

လုချွမ်းသည် ထိုရဲမေနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခဲ့စဉ်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ ထိုစဉ်က တာဖန်းက သူမအား သာမန်လက်ချက်ဖြင့်ပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်းသူမသည် ထိုညမှာပင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။

ဘေးကင်းစေရန်အတွက် သူမ၏အရိုးများအားလုံးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် သူကိုယ်တိုင် ထုထောင်းပစ်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှမရှိဘဲ ပြန်လည်နိုးထလာရုံတင်မကဘဲ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

မူလက ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဇွန်ဘီများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည်ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမရှိဟု လုချွမ်း ထင်မြင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် သူ၏ရှေ့မှ အမျိုးသမီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ ဇွန်ဘီများ၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ များစွာ ပို၍ပင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေသေးသည်။

လုချွမ်းအတွက် အခက်ခဲဆုံးကိစ္စမှာ ဤအမျိုးသမီးကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမလဲဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမကို လွှတ်ပေး၍လည်းမရသလို သတ်ပစ်၍လည်းမဖြစ်ပေ။

လက်ရှိတွင် သူမ၏ခြေထောက်များကို ချိုးနှိမ်ကာ လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ထားနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်က ချက်ချင်းဆိုသလို အဆုံးစီရင်သွားမည်ဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မှာလဲ။ သူမ၏ သတ်သေလိုစိတ်ကို တားဆီးရန်မှာလည်း လွယ်ကူလှသည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူမက အမှန်တကယ် သေရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက လုချွမ်းအနေဖြင့် တားဆီးရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ယခင်ဘဝက သူကြည့်ဖူးခဲ့သော ရုပ်ရှင်နှင့် ဗီဒီယိုများအရဆိုလျှင် သတ်သေနိုင်သည့် နည်းလမ်းပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။

"တောက် ဒီမိန်းမက တကယ့်ကို အနှောင့်အယှက်ပဲ။ ငါက ဘာလို့များ သူမနဲ့ လာတိုးနေရတာလဲ"

လုချွမ်းသည် တွေးလေလေ ဒေါသထွက်လေဖြစ်ကာ သူ၏ဆံပင်များကို ဆွဲဖွရင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

ထိုစဉ် လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရုတ်တရက် ဝင်းလက်သွားပြီး ကောက်ကျစ်သောအပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့သည်။

“သိပြီ မင်းက တကယ့်ကို သူတစ်ပါးအကျိုးလိုလားတဲ့ သူတော်စင်မကြီးပဲ မဟုတ်လား ကောင်းပြီလေ... မင်းရဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ချင်တဲ့ တရားမျှတမှု စိတ်ဓာတ်ကို ငါ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့”

“မင်းအနေနဲ့ ဒီလို ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံမှုတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ဆက်လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်”

လူတစ်ဦး၏ သတ်သေလိုသောဆန္ဒကို အတင်းအဓမ္မ တားဆီးရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သူမအား အမှန်တကယ် တားဆီးနိုင်ရန်မှာ ထိုရဲမေ၏ စိတ်ထဲရှိ သတ်သေလိုသည့် အယူအဆကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ချီချီလေး စာရေးကျင့်ရန် အသုံးပြုသည့် စက္ကူနှင့် ခဲတံကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး လက်ရေးခက်ခက်ခဲခဲဖြင့် စတင်ရေးသားတော့သည်။

“ဖေဖေ... ဘာလုပ်နေတာလဲ”

နို့ဘူးလေးကို ကိုင်ကာ နို့သောက်နေသော ကျိရုရွှယ်သည် ထိုမြင်ကွက်ကို မြင်သောအခါ စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် အနားသို့ တိုးကပ်လာသည်။

စက္ကူပေါ်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက် ရေးသားထားသည်မှာ “ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်နေစမ်း။ မင်းသာ သေသွားရင် ရဲစခန်းမှာရှိတဲ့ လူအားလုံးကို မင်းနဲ့အတူ မြေမြှုပ်ပစ်မယ်”

ကျိရုရွှယ်သည် ဤစာမှာ ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေအတွက် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချွမ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူမ နားလည်သွားခဲ့သည်။

“ဖေဖေက ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း စွမ်းရည်ရှိတာကို သိထားတော့ သူမက သတ်သေပြီး သူ့ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးမှာ စိုးရိမ်နေတာပဲ”

“ရဲစခန်းမှာရှိတဲ့ လူတွေရဲ့ အသက်ကို အသုံးချပြီး သူမရဲ့ သတ်သေချင်တဲ့ စိတ်ကို အပြီးတိုင် ရိုက်ချိုးဖို့ သူ ကြံစည်နေတာပဲ”

ကျိရုရွှယ်သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ခိုးပြုံးမိသွားသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အခြားသူများအပေါ်တွင် သက်ရောက်မှုရှိချင်မှ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အချို့ကမူ ဤခြိမ်းခြောက်မှုကို ရယ်စရာဟုပင် ထင်မြင်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကမ္ဘာမပျက်မီက တာဝန်သိစိတ် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ခဲ့သော ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေအတွက်မူ ဤနည်းလမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်ပေလိမ့်မည်။

လက်ရှိ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အစောပိုင်းကာလရှိ နတ်ဆိုးရဲမေသည် ကြင်နာမှု၊ လှပမှုနှင့် အခြားသူများအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လိုစိတ်များကို ယုံကြည်နေဆဲ အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။

ဆဋ္ဌမထပ်တွင်...

လုချွမ်းသည် ရေးသားထားသော စက္ကူကို လျှပ်စီး ၁ ထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်းအား ပြသရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။

သတိရလာပြီးနောက် ကျောက်လင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုကာ ခွန်အားအနည်းငယ် ပြန်ပြည့်လာစေရန် အသက်ကို မှန်မှန်ရှူသွင်းလိုက်သည်။

တံခါးဝတွင် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော လျှပ်စီး ၁ ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ လက်ခြေများကို သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေမည့် အနေအထားမျိုးရရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များမှာ ခိုင်မြဲစွာ တုတ်နှောင်ခံထားရသဖြင့် မည်သို့မျှ လှုပ်ရှား၍မရပေ။

ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ လက်ကွင်းများကို ဖြုတ်နိုင်မည့်နေရာ တစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်ပင် လေတိုးသံတစ်ခုနှင့်အတူ အေးစက်လှသော သံမဏိဓားတစ်စင်းမှာ သူမ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ကျောက်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရင်သွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တံခါးဝရှိ လျှပ်စီး ၁ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဒီကောင်က ငါ့ကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေတာပဲ...”

သို့သော် သူမ၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသော သံမဏိဓားကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်းက အေးစက်စက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ကာ အကြောက်အလန့်မရှိသော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ ဒုက္ခိတဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လှုပ်ရှားရန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ဤနေရာမှာပင် အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

အဓိကအချက်မှာ ကျောက်လင်းသည် သူမ၌ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သော စွမ်းရည်ရှိကြောင်း သိရှိထားခြင်းပင်။ အဆိုးဆုံးအနေဖြင့် ဤဇွန်ဘီကို သူမအား သတ်ခိုင်းလိုက်မည်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်လာသောအခါ သူမ၏ ခြေထောက်များမှာ နဂိုအတိုင်း ပြန်ကောင်းလာမည်ဖြစ်ရာ ဤဇွန်ဘီများကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုချွမ်းက ထိုသို့ ဖြစ်လာရန် လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

ထိုစဉ် ကျောက်လင်းသည် ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရပြီး ညက သူမနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သော အလွန်အမင်း လူသားနှင့်တူပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြင့်မားသည့် ဇွန်ဘီ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဒါ ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့သူရဲ့ ဆွေမျိုး မဟုတ်လား။ သူ ငါ့ဆီ ဘာလာလုပ်တာလဲ”

ကျောက်လင်းသည် သူမရှေ့ရှိ လုချွမ်းကို မှတ်မိသွားသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤဇွန်ဘီသည် မနေ့က သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အကြိမ်ကြိမ် ဟန့်တားခဲ့သူဖြစ်ပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် သူမမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုးနှက်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မနေ့ညက ဤကောင်သည် သူမ၏ နံရိုးအချို့ကို ချိုးပစ်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း နာကျင်နေရသည်။

ကျောက်လင်းသည် လုချွမ်းကို မကြည့်ချင်သဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်သော်လည်း လုချွမ်းက သူမအနားသို့ တိုးကပ်လာကာ စက္ကူတစ်ရွက် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ကျောက်လင်းသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး စက္ကူပေါ်ရှိ စာသားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

“တောက်... ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင် ဒီလောက်တောင် ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိရသလား”

“ကိုယ်ပျောက်နေတဲ့သူ ပြောတာ မှန်တယ်။ ဒီဇွန်ဘီဘုရင်တွေဟာ တကယ့်ကို လှည့်ဖြားတတ်တဲ့ လူယုတ်မာ အုပ်စုတွေပဲ”