အခန်း (၉၀)

အခန်း။ ၉၀

လုချွမ်းသည် ချီချီလေး၏ စကားကို ကြားသော် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားမိ၏။

အကယ်၍ ယခင်ကကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးသာဆိုလျှင် လုချွမ်းသည် သမီးငယ်၏ အပြင်ထွက်လိုသော ဆန္ဒကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခွင့်ပြုပေးခဲ့မည်သာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ကလေးငယ်တစ်ဦး ကျန်းမာသန်စွမ်းစွာ ကြီးထွားလာရန်အတွက် အိမ်တွင်း၌သာ ပိတ်လှောင်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များ မတိုင်မီကပင် လုချွမ်းသည် သမီးငယ်အား ပြင်ပလောကနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရစေရန် အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နေရောင်ခြည်နှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရမှသာ စိတ်နှလုံးသည်လည်း ကြည်လင်လန်းဆန်းလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာကြီးသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်းသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် မဖြစ်စေရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ပြုပြင်သန့်ရှင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေများမှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းကတင် ထိုရဲမေနှင့် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော စွမ်းအားရှင်တို့သည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ လာရောက်ကာ ဆူပူသောင်းကျန်းခဲ့ကြရာ လုချွမ်းအတွက်မူ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အန္တရာယ်ရိပ်များ ဝန်းရံနေဆဲပင်။ သူကိုယ်တိုင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သည် သူထင်ထားသလောက် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု မရှိတော့ကြောင်း သိမြင်လာရသည်။

အဓိက အကျဆုံးသော အချက်မှာ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်၍ အနီးအနားတွင် ရှာဖွေစေခဲ့သော်လည်း ထိုရဲမေ၏ အဖော်ဖြစ်သူ စွမ်းအားရှင်ကို ယခုထက်တိုင် ရှာမတွေ့သေးခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထိုသူမှာ မည်သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိကြောင်းပင် လုချွမ်း မသိရသေးပေ။

ထိုသူသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက် အနီးအနားတွင်ပင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ၏ ရပ်ကွက်ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လုချွမ်းက ပြင်းထန်စွာ သံသယဝင်နေမိတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် စွမ်းအားရှင်မှာ ရဲမေထက်ပင် ပိုမိုအန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။

အကယ်၍ ချီချီလေးသာ ၎င်းတို့၏ မျက်စိအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သမီးငယ်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ထိခိုက်မည်ကို လုချွမ်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ သူသည် ရဲမေအား အညံခံလာစေရန် ရဲစခန်းရှိ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများကို အသုံးချကာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ထိုစွမ်းအားရှင်က သူ့အပေါ်၌ အလားတူ နည်းဗျူဟာမျိုး အသုံးမပြုနိုင်ဟု လုချွမ်း အာမမခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် လုချွမ်းသည် ချီချီလေးအား အနည်းငယ်မျှပင် အန္တရာယ်မပြုစေလိုသဖြင့် ဤကိစ္စတွင် အလွန်ပင် စိတ်နှစ်ခွ ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော် မိမိအား မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ဝိုင်းစက်ကြည့်နေသော သမီးငယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်းမှာ စိတ်ပျော့သွားရပြန်သည်။

သူသည် အခန်းအတွင်းသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်၏။ ယခင်က သွေးနီရောင်ဇွန်ဘီ သို့မဟုတ် ဇွန်ဘီကောင်များ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သတ္တမထပ်ရှိ ပြတင်းပေါက်အားလုံးကို သစ်သားပြားများဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းအတွင်း၌ အလွန်ပင် မွန်းကျပ်မှောင်မိုက်နေပြီး ၎င်းသည် ကလေးငယ်တစ်ဦး ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးရန်အတွက် မသင့်တော်သော ပတ်ဝန်းကျင်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိမြင်လာသည်။

ချီချီလေးအား သတ္တမထပ်၌သာ ပိတ်လှောင်ထားခြင်းမှာ ရေရှည်အတွက် အဖြေမဟုတ်ကြောင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ မွန်းကျပ်မှုကို ထောက်ထားကာ လုချွမ်းသည် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် လုချွမ်းသည် သမီးငယ်၏ စာရေးကိရိယာများကို ယူကာ စာရွက်ပေါ်တွင် "အပြင်

ထွက်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆောက်အအုံ ၅ ရဲ့ အတွင်းထဲမှာပဲ နေရမယ်" ဟု ရေးသားလိုက်သည်။ သမီးငယ်မှာ အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် ရန်သူ၏ မျက်စိအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို သူ အလိုမရှိပေ။

သို့သော် အဆောက်အအုံအတွင်း၌သာ သွားလာလှုပ်ရှားမည်ဆိုပါက ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ဟု သူ ယူဆသည်။ အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ စောင့်ကြပ်နေသည့်အပြင် ခိုင်မာသော ကွန်ကရစ်နံရံများကလည်း အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပိုမိုဘေးကင်းနိုင်ပေသည်။

ကျိရုရွှယ်သည် စာရွက်ပေါ်ရှိ စာသားများကို မြင်သောအခါ နာခံမှုရှိစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဖေဖေ သမီး အပြင်ကို လျှောက်မသွားပါဘူး"

ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ဖခင်က သူမ၏ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်နေသည်ကို ကောင်းစွာသိရှိပါသည်။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီကမှ သူမနှင့် ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေတို့ ပူးပေါင်းကာ ဖခင်ဖြစ်သူအား ဒုက္ခပေးခဲ့ကြသဖြင့် ဖခင်မှာ စိုးရိမ်စိတ် လွန်ကဲနေဆဲ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ... သမီးရဲ့ လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူမှ သမီးကို အန္တရာယ်မပြုနိုင်ဘူးဆိုတာ ဖေဖေ သိမှာမဟုတ်ဘူး”

“ပြီးတော့ အခုတလော ရပ်ကွက်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုတွေ အားလုံးကလည်း တကယ်တော့ သမီးကြောင့် ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ...”

ကျိရုရွှယ်သည် မိမိကိုယ်မိမိ မတတ်သာသလို သက်ပြင်းချမိသည်။ သူမ၏ စိတ်မြန်လက်မြန် လုပ်ရပ်များကြောင့်သာ ဤအခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူမ တွေးမိ၏။ အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် အစကတည်းက အခြေအနေကို သေချာနားလည်အောင် ကြိုးစားခဲ့ပါက ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ယခုကဲ့သို့ တင်းမာနေမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်အား အောက်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သမီးငယ် ချီချီလေးမှာ လှေကားပေါ်တွင် ခလုတ်တိုက် လဲကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမအား ဂရုတစိုက် ပွေ့ချီထားလေသည်။ သမီးငယ်မှာ အခြားကလေးများထက် စောစီးစွာ စကားပြောနိုင်၊ စာရေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ လမ်းပင် လျှောက်နိုင်သည့် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်လေး ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသည့်အတွက် မြေပြင်ညီညီတွင် လမ်းလျှောက်ခြင်းက ပြဿနာမရှိသော်လည်း လှေကားပေါ်တွင် လဲကျသွားမည်ကိုမူ လုချွမ်းအနေဖြင့် မတွေးဝံ့စရာပင်။ ထို့ကြောင့် အခန်းအတွင်း၌ တစ်ဦးတည်း လမ်းလျှောက်ခိုင်းသကဲ့သို့ လှေကားပေါ်တွင်မူ လွှတ်မထားဝံ့ပေ။

သို့ဖြစ်ရာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးအား ပွေ့ချီကာ လှေကားထစ်များပေါ်တွင် တစ်လှမ်းချင်း ဆင်းသက်နေသည့် မြင်ကွင်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေတော့သည်။

“ဖေဖေ... သမီး ဖေဖေ့ရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးကို ကြည့်ချင်တယ်”

ကျိရုရွှယ်က လုချွမ်းအား မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ဖြူစင်အပြစ်ကင်းသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ အပြုံးမျိုး ပေါ်လွင်နေ၏။

ကျိရုရွှယ်သည် ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေတစ်ယောက် ယခုအခါ မည်သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို အလွန်ပင် သိချင်နေမိသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် သူမအနေဖြင့် နတ်ဆိုးရဲမေကို အောင်မြင်စွာ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းလိုသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသော စရိုက်ရှိသည့် ထိုစွမ်းအားရှင်မကို မည်သို့ နာခံလာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုသည်ကိုမူ ကျိရုရွှယ် ယခုထက်တိုင် အဖြေရှာမရသေးပေ။

ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အချို့ကို မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင်း၏ စရိုက်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးဖြင့် သိမ်းသွင်း၍မရနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာနားလည်ထား၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် လောလောဆယ်တွင် အချိန်စောင့်ရန်နှင့် ကျောက်လင်းနှင့် အရင်ဆုံး ရင်းနှီးမှုရအောင် တည်ဆောက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လုချွမ်းမှာမူ သမီးငယ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ အောက်ထပ်တွင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဟူ၍ မရှိဘဲ အသက်ရှိသော လူသားတစ်ဦးသာ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ ချီချီလေးက ထိုရဲမေကို ပြောနေခြင်းလော။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လုချွမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုရဲမေသည် အနည်းဆုံးတော့ လူသားတစ်ဦးဖြစ်ရာ သမီးငယ်အနေဖြင့် လူသားနှင့် ပိုမိုထိတွေ့ခွင့်ရခြင်းမှာ မဆိုးလှဟု သူယူဆလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ချီချီလေးသည် လူသားတစ်ဦးနှင့် ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြောဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏အခြေအနေမှာမူ စာရေးသားခြင်းဖြင့်သာ ဖော်ပြနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့ဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် ချီချီလေးကို ပဉ္စမထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ လျှပ်စီး ၁ မှာ သက်တော်စောင့်တစ်ဦးကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အခန်းထဲရှိ ကျောက်လင်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေ၏။

ဖခင်ဖြစ်သူ ထိန်းချုပ်ထားသော ထိုဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို မြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ်က စပ်စုချင်ဟန်ဆောင်ကာ "ဖေဖေ... ဒါက ဘယ်သူလဲဟင်" ဟု မေးလိုက်သည်။ လုချွမ်းက စာရွက်ပေါ်တွင် "ဒါက ဖေဖေရဲ့ သူငယ်ချင်းပါ" ဟု ရေးသား၍ ပြလိုက်ရာ သမီးငယ်က ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "မင်္ဂလာပါ ဦးဦး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

ဆန်အိတ်ပေါ်တွင် မှီ၍ အိပ်ပျော်နေသော ကျောက်လင်းမှာ ကျိရုရွှယ်နှင့် လုချွမ်းတို့၏ အသံကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

"ငါ စိတ်ချောက်ချားနေတာလား။ တစ်ယောက်ယောက် စကားပြောသံ ကြားလိုက်သလိုပဲ..."

ကျိရုရွှယ်၏ အပြစ်ကင်းသော အသံလေးကြောင့် ကျောက်လင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ "ပြီးတော့ ဒီအသံက ဘာလို့ ရင်းနှီးနေရတာလဲ။ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ..."

နိုးလာသည်နှင့် ကျောက်လင်းသည် တံခါးဝသို့ အလိုအလျောက် ကြည့်လိုက်မိရာ သူမကို စောင့်ကြည့်နေသော ဇွန်ဘီအပြင် နောက်ထပ် လူရိပ်နှစ်ခုကို ထပ်မံတွေ့လိုက်ရသည်။ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ပုံရိပ်မှာ သူမနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အစွမ်းထက်သည့် ဇွန်ဘီကြီးဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း လုချွမ်း၏ လက်ထဲတွင် အပွေ့ခံထားရသော ကျိရုရွှယ်၏ သေးငယ်သည့် ပုံရိပ်လေးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျောက်လင်း၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ကျိရုရွှယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေမိပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ အသိုက် မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒီမိန်းကလေးငယ်လေးက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ"