တိမ်ဖြူကျောင်းတော်သို့ ထွက်ခွာခြင်း

နောက်တစ်နေ့

စစ်သူကြီးချုပ်ရုံး အပြင်ဘက်တွင် မြင်းရထားတစ်စီး ပေါ်လာပြီး ဒု-စစ်သူကြီးတစ်ဦးအား ရထားမောင်းသူအဖြစ် တာဝန်ပေးထားသည်။

ရထားအတွင်း၌ ရှန်းယီသည် တစ်ဖက်ရှိလူကို အနည်းငယ် သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဒဏ်ရာသက်သာဖို့ နောက်ထပ် ရက်နည်းနည်းလောက် မလိုဘူးလား"

ရှောင်ချမ်ဝေသည် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ဖုံးကွယ်ရန် လက်မောင်းအိုးပွပွဝတ်စုံရှည်ကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ထားသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ပတ်တီးစည်းထားပြီးပြီပဲ။ သမားတော်ကလည်း အဖိုးတန်ဆေးတွေ ပြင်ပေးထားတယ်။ အလွန်ဆုံး တစ်လ၊ နှစ်လအတွင်း ပျောက်သွားမှာပါ။ အချိန်မဆွဲကြရအောင်"

သူတို့ခရီးမထွက်ခင်မှာပင် ယန်ရှင်းခုံးက လေးမြားကို ပြန်လာပေးမည်ကို သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။တကယ်လို့ ထင်ယန်စီရင်စုကို ပြန်ပေးရင်တော့ အကြောင်းမဟုတ်ပေမယ့် ချင်ပြည်နယ် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ပြန်ပေးလိုက်ရင်တော့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ယူဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။

အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် ရှောင်ချမ်ဝေက အလုပ်ကိစ္စဘက်သို့ စကားလွှဲလိုက်သည်။

"ငါ မနေ့ညက သေချာစဉ်းစားကြည့်တယ်၊ ဒါက အရမ်းထူးဆန်းနေတုန်းပဲ။ ယန်ရှင်းခုံးက သူနဲ့ သူ့မိန်းမရဲ့အသက်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန လက်ထဲမှာ ရှိနေတာကို သိသိကြီးနဲ့ ဘာလို့ အကြောင်းမဲ့သက်သက် ဒီရတနာလေးကို ခိုးရတာလဲ။ ပြီးတော့ တိမ်ဖြူကျောင်းတော်ရဲ့ ဘိုးဘေးလးခန်းမကိုပါ ပစ်ချခဲ့သေးတယ်။ ဒါက သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး၊ အသက်နဲ့လဲရမယ့် ရန်ငြိုးလို့တောင် ပြောလို့ရတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီသည် ဘေးနားရှိ ငွေထုပ်ကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။

အသက်နဲ့လဲရမယ့် ရန်ငြိုးတဲ့လား၊ ဒါကို ငွေနှစ်ရာနဲ့ လျော်ကြေးပေးလိုက်တာပေါ့...

သူသည် ဤအင်အားစုများအကြောင်း သိပ်မသိပေ။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို အကွက်ဆင်တာလား"

ရှောင်ချမ်ဝေက ခေါင်းခါပြီး ပြောသည်။

"ဒါက အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး။ တိမ်ဖြူကျောင်းတော်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနအပေါ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မကျေမနပ်မပြရဲပေမယ့် မေးခွန်းထုတ်ဖို့ သတ္တိတော့ ရှိပါတယ်။ ယန်ရှင်းခုံးက သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူတွေဆီမှာ ရှိနေတာ သိပြီးသားပဲ၊ တိမ်ဖြူကျောင်းတော်က ငါတို့ကတစ်ဆင့် သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပဲလေ"

ဤနေရာတွင် သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

"သူက လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်မှာ ကျွမ်းကျင်ပေမယ့် တကယ့်တိုက်ပွဲမှာတော့ အဲဒီတာအိုဆရာတွေရဲ့ သဏ္ဍာန်နှစ်မျိုး မူလအနှစ်သာရ ကို မခံနိုင်ဘူး... ဒါကိုတောင် သူက ခိုးရဲသေးတယ်။တိမ်ဖြူကျောင်းတော်က သူ့ကို အသေသတ်ပြီး အဖိုးအခ ပြန်တောင်းမှာပဲ။ သိုင်းပညာ နည်းစနစ်ဆိုတာ ငှားယူပြီး ပြန်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ ပြီးသွားမယ့်အရာ မဟုတ်ဘူးလေ"

မူရင်းကျမ်းစာကို ပြန်ပေးလျှင်ပင် တိတ်တဆိတ် ကူးယူထားခြင်း ရှိ၊ မရှိ မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

"မူလအနှစ်သာရ ဆိုတာ ဘာလဲ" ရှန်းယီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်တဲ့ သိုင်းသမားတွေ အသုံးမပြုနိုင်တဲ့ အရာပဲ"

ရှောင်ချမ်ဝေက အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြသည်။

"အတွင်းစွမ်းအင်ကို မူလအနှစ်သာရအဖြစ် စုစည်းတာက စွမ်းအင် အကုန်အကျအရမ်းများတယ်။ လောကဓာတ်ရဲ့အငွေ့အသက်ကို ရုပ်ဝတ္ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာ။ ချင်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးမှာတောင် ဒီလိုသိုင်းပညာတွေက ရှားပါးတယ်။ ဥပမာ ကျန်းချန်ယွင် ကျင့်ကြံတဲ့ တိမ်ကြိုးကြာမူလ အနှစ်သာရ ကြောင့် သူက အဆင့်ကျော်ပြီး တောဘုရင်ကို ခုခံနိုင်တာပေါ့"

ရှန်းယီ တွေးတောစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စစ်သူကြီးချုပ် ပြန်မလာသေးသဖြင့် သူသည် စစ်မှန်သောအမြုတေအဆင့် သိုင်းပညာများနှင့် မထိတွေ့ရသေးသလို အမြုတေအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်လည်း မတိုက်ခိုက်ဖူးသေးပေ။

ပထမအဆင့် အင်အားစု နှစ်ခု၏ပဋိပက္ခတွင် သူ သတိထားရန် လိုအပ်သည်။

ထိုသို့တွေးရင်း ရှန်းယီ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူလိုက်သည်။

ရှောင်ချမ်ဝေသည်လည်း စကားများသူ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လူငယ်လေးကို လှမ်းကြည့်ကာ အကြည့်လွှဲလိုက်နှင့်... နှစ်ရက်၊

သုံးရက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

မြင်းရထားသည် တောင်တန်းကြီးများ ဝန်းရံထားသော လမ်းငယ်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

တောင်တန်းများမှာ ဖြူလွလွ မြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော ပုံရိပ်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်နေရသည်။

အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် တာအိုဆရာ နှစ်ဦးသည် လမ်းဘေးတွင် စောင့်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပုံရပြီး ပခုံးပေါ်တွင် သစ်ရွက်ခြောက် အချို့ပင် တင်ကျန်နေ၏။

နှစ်ဦးလုံးသည် ဆံပင်ဖြူသော်လည်း နုပျိုသော မျက်နှာများ ရှိကြပြီး သစ်သားဆံထိုးများဖြင့် ဆံပင်ကို ထုံးထားကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ တစ်ဝက်မှေးနေပြီး အကြည့်များမှာ နက်ရှိုင်းလှသည်။

"အကြီးအကဲ ချွန်းယန်၊ အကြီးအကဲ ချင်းကျင့်"မြင်းရထားမောင်းလာသော ဒု-စစ်သူကြီးသည် ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ပြီး အံ့သြသွားပုံရသည်။

"ကျောင်းတော်ထဲမှာ မစောင့်ဘဲ ဘာလို့ တောင်အောက်အထိ ဆင်းစောင့်နေရတာလဲ"

အရပ်ရှည်ပြီးပိန်သွယ်သော ချွန်းယန် နှင့် အရပ်အနည်းငယ်ပုသော ချင်းကျင့် တို့သည် တိမ်ဖြူကျောင်းတော်တွင် ရာထူး အလွန်မြင့်မားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျောင်းအုပ်မှလွဲလျှင် သူတို့၏ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံးဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"..."

ဘိုးဘေးခန်းမ ဖျက်ဆီးခံရပြီး သိုင်းပညာများ အခိုးခံထားရသည့်ကျောင်းတော်အတွင်း မည်သို့ စိတ်အေးလက်အေးထိုင်နေနိုင်မည်နည်း။

အကြီးအကဲချွန်းယန်သည် စိတ်ဆတ်သူ ဖြစ်ပုံရသည်။ သူသည် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း...

အကြီးအကဲ ချင်းကျင့်က အရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ တခြားတစ်ယောက်ကို တားဆီးလိုက်ပြီး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"တိမ်ဖြူကျောင်းတော်က ခိုးယူခံရမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့အကူအညီကြောင့် အခုလို ခရီးဝေးကနေ ကြွလာပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီတာအိုဆရာက မယဉ်ကျေးလို့ မဖြစ်ပါဘူး။ ဘယ်အရှင်များ ကြွလာတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ၊ ဆွေးနွေးဖို့အတွက် ရထားပေါ်ကနေ ဆင်းပေးပါဦး"

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရှောင်ချမ်ဝေသည် ငွေထုပ်ကို ကိုင်ကာ ရှန်းယီနှင့်အတူ ရထားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။သူမက ထိုငွေထုပ်ကို ဒု-စစ်သူကြီးအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးယိုက ဒီကိစ္စကို ကြားသိရလို့ စိတ်အေးလက်အေးဖြစ်အောင် လျော်ကြေးငွေ ပို့ခိုင်းလိုက်တာပါ။ ဒီကိစ္စက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး၊ ကောင်းကင်နေခွင်းလေးမြား လည်း ခိုးယူခံခဲ့ရပါတယ်"

အကြီးအကဲ ချင်းကျင့်သည် ငွေများကို ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။

ပထမအဆင့် အင်အားစုတစ်ခု၏ဘိုးဘေးခန်းမ ပြိုကျသွားပြီး ဝတ်ပြုစင်များအားလုံး ပျက်စီးသွားသည်ကို ငွေဒင်္ဂါးနှစ်ရာနှင့် လျော်ကြေးပေးခြင်းမှာ ပါးရိုက်ခံရသလို ခံစားရသည်။

သို့သော် သူ ကျေနပ်မိပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စစ်သူကြီးယို တစ်ဦးတည်းသာ ဤသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး သူ၏စကားသည် ဤနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး၏သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ငွေများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် နှုတ်ကပတ်တော်ဆရာ နှစ်ဦးသည် ရှောင်ချမ်ဝေကို ကြည့်လိုက်၊ ဘေးနားရှိ ဝတ်စုံနက်နှင့် လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းရထားဆီသို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲ ချွန်းယန်ကတော့ စိတ်မရှည်တော့ပေ။

"အရှင်... မြန်မြန် ဆင်းပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့မှာ တောင်းဆိုစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ပါ"

လေးမြား ခိုးယူခံရသည်ဆိုလျှင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနအနေဖြင့် ဒဏ်ရာရထားပြီး အငွေ့အသက် မမှန်သော အမြုတေအဆင့် တစ်ယောက်နှင့် လူငယ်တစ်ယောက်ကိုသာ လွှတ်လိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"..."

ရှန်းယီသည် အဘိုးကြီး နှစ်ယောက် ရထားအလွတ်ကို ဦးညွှတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်နေမိသည်။

ရှောင်ချမ်ဝေက လိုက်ကာကို ဆွဲလှန်ပြလိုက်ပြီး အတွင်းတွင် လူမရှိသည်ကို ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် "တခြား အရှင်တွေ မပါပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို အရှင်ရှန်းက ကိုင်တွယ်မှာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တာအိုဆရာ ချွန်းယန် ကြောင်သွားပြီး လူငယ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အရှင်ရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကို သိပါရစေ"

"ရှန်း"

သူ ပြန်ဖြေပြီးနောက်တွင် တည်ငြိမ်လှသော ပုပုနှင့် တာအိုဆရာ၏မျက်ဝန်းထဲ၌ပင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ဟု ရှန်းယီ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြီးအကဲ ချွန်းယန်က အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်နေသလို ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ... အဓိပ္ပါယ်မရှိလိုက်တာ... လေးမြားလို ရတနာမျိုးက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပေါင်းနေတဲ့ အဲဒီသူခိုးလက်ထဲ ရောက်သွားရင် ချင်ပြည်နယ်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ပြီး လူတွေ ဘယ်လောက် သေကုန်ကြမလဲ မသိဘူး။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ပေါ့ဆရတာလဲ..."

အကြီးအကဲချင်းကျင့်က သူ့ကို ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး အတင်းပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီတာအိုဆရာ နှစ်ဦးက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွက် ရတနာကို ပြန်ယူပေးဖို့ အစွမ်းကုန် ကူညီပါ့မယ်။ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူတွေဆီမှာ သူခိုးရဲ့အငွေ့အသက် ရှိတယ်လို့ ကြားပါတယ်၊ အရှင်တို့ နှစ်ယောက် လမ်းပြပေးပါ"

အကြီးအကဲချွန်းယန်၏စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဤပထမအဆင့် အင်အားစုများအပေါ် ရှန်းယီ၏အမြင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့၏အလျှို့ဝှက်ဆုံး သိုင်းပညာများ ပျောက်ဆုံးနေချိန်မှာပင် တခြားသူတွေအတွက် စိုးရိမ်ပေးနေသေးသည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူသည်လည်း ဤအဘိုးကြီး နှစ်ယောက်ကို စိတ်အေးသွားစေရန် သူ၏အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို ပြသချင်မိသည်။

သို့သော် သူ၏ကျောက်စိမ်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ချီပင်လယ်ကို သူ ပြန်အာရုံခံလိုက်သည်။

ရှန်းယီ ထိုစိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူက အဘိုးကြီး နှစ်ယောက်ဆီ လျှောက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ် ဖိချကာ ပါးတစ်ချက်စီ ရိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း ပါရမီကို ပြသနေလို့မှ မဖြစ်တာ။

"အစိုးရပိုင်း ကိစ္စတွေကို ခင်ဗျားတို့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့"

ရှောင်ချမ်ဝေက သူမ၏ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းထဲမှ ကြည်လင်သော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းကို အာရုံခံရန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမ၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး တာအိုဆရာနှစ်ဦးက မေးလိုက်၏။

"မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အလှည့်အပြောင်း တစ်ခုခု ရှိလို့လား"

"အဲဒါ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ချမ်ဝေက အငွေ့အသက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှန်းယီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"သူက ငါတို့နဲ့ လီသုံးရာတောင် မဝေးတော့ဘူး"

လီသုံးရာဆိုသည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက် ခြေလျင်လျှောက်လျှင်ပင် စားရင်းအိပ်ရင်းနှင့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရောက်နိုင်သည်။

သို့သော် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်တွင် နာမည်ကျော်သော အမြုတေအဆင့် သူခိုးဘုရင်တစ်ယောက် အတွက်မူ... ဤအရာက တိမ်ဖြူကျောင်းတော်၏ သိုင်းပညာများကို ခိုးယူပြီး အနီးအနားမှာတင် စောင့်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

ထွက်ပြေးဖို့ ဆန္ဒမရှိဘဲ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူတွေ သူ့ကို မတွေ့မှာ စိုးရိမ်နေသလိုမျိုးပင်။