ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေသော ဝူချင်းရှီ။ စိတ်စွမ်းအင်ကြောင့် ပုံစံပြောင်းလဲခြင်း။ (၅)

ချီးခါထူဟာ ကြာနက်ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက စူးချန်ခုန်းသာ သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ရင် ချီးခါထူဟာ ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်ရဲ့ ဝံပုလွေနက်တပ်မတော်ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကို ဦးဆောင်ခဲ့မှာ သေချာပါသည်။ ဒီလိုဆိုရင် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာကို ဝံပုလွေရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် စစ်တိုက်ဖို့ ဖိအားပေးမည်ဖြစ်ပြီး နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အလွန်တရာကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေမှာပင်။

အဓိကအချက်တွေကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် တော်ဝင်မိသားစုက ယခုလို ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာဖြစ်သည်။

အမှန်မှာတော့ အဓိကအကြောင်းရင်းက စူးချန်ခုန်း ပြသခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့်ပါပင်။

မူလနယ်ပယ်ကို မတက်နိုင်သေးဘဲ မူလနယ်ပယ် စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေကို အားကိုးကာ သူဟာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူကို နေရာမှာတင် သတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒီလိုထူးချွန်တဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအနည်းငယ်နဲ့တင် အနာဂတ်မှာ ရှိန်လောက်စရာကောင်းတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။

“ဒါဆိုရင်… ကျွန်တော်က ဘာပြန်ပေးရမှာလဲ” စူးချန်ခုန်းက သတင်းကောင်းကို ခေါင်းထဲမထည့်ဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။

မူလချီစွမ်းအင်ဟာ အလွန်ကိုမှ တန်ဖိုးရှိပြီး မူလချီစွမ်းအင်မျှင်တွေ ပေါင်းစပ်ထားတာထက်တောင် ပိုမြင့်တဲ့ အသက်ဖန်ဆင်းဆေးကို ကမ်းလှမ်းကာ သူ့ကို မီးလျှံနဂါးအစောင့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်းက ဒီလောက်ရိုးရှင်းမှာတော့ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားမိသည်။

"မင်းရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပေးရမယ်။" မိန်းမစိုးရှက ဒီလိုရက်ရောတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာတောင် စူးချန်ခုန်းဆီမှာ မေးခွန်းတွေ ရှိနေသေးတာကို အံ့သြသွားပေမယ့် ဘာမှမဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"သစ္စာစောင့်သိမှုလား။" စူးချန်ခုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေ၏။

"မီးလျှံနဂါးအစောင့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ဖို့ မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုအပေါ် အပြည့်အဝ သစ္စာစောင့်သိဖို့ လိုတယ်။ မင်းဟာ တော်ဝင်မိသားစုထံက မီးလျှံနဂါးသွေးချိပ်စည်းနဲ့ တံဆိပ်ခတ်ခံရလိမ့်မယ်... စိတ်ချပါ၊ ဒါက သစ္စာစောင့်သိမှုကို သေချာစေဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ။ တခြားအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ဒါဟာ ဂုဏ်ယူစရာပဲလေ။" မိန်းမစိုးရှက ပြောလိုက်သည်။

"မီးလျှံနဂါးသွေးချိပ်စည်းလား။"

စူးချန်ခုန်းရဲ့ နှလုံးသားထဲ၌ အေးစက်မှုတို့ လှစ်ကနဲ။

ဒီမီးလျှံနဂါးသွေးချိပ်စည်းလို့ခေါ်တဲ့ အမှတ်အသားက သွေးချိပ်စည်းနဲ့ တူတာဖြစ်ရမည်။ တံဆိပ်ကပ်ခံရပြီးသည်နှင့် လူတစ်ဦး၏ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို မဟာမီးလျှံတော်ဝင်မိသားစုမှ ထိန်းချုပ်ထားမည်ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုကို ထိခိုက်စေနိုင်သော မည်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်ကိုမျှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်။

မီးလျှံနဂါးအစောင့်အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် ဤမီးလျှံနဂါးသွေးအမှတ်အသားကို ကြည်ဖြူစွာ လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဒါက ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ မီးလျှံနဂါးအစောင့်တပ်ဖွဲ့သည် တော်ဝင်မိသားစုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးသော တပ်ဖွဲ့ဖြစ်ရာ သူတို့က ဘာကိုမှ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပါ။ ထို့အပြင် မီးလျှံနဂါးအစောင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် ဆက်ဆံပုံသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သူတို့က သစ္စာဖောက်၍မရဘဲ သူတို့ရဲ့ အသက်တွေက အခြားသူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေသော်လည်း လူတွေအများကြီးက ထိုအဖွဲ့ထဲ ဝင်လိုကြဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူအမုန်းဆုံးက သူ့ရဲ့အသက်နဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို အခြားသူတွေက ထိန်းချုပ်ထားခြင်းပင်။ ဒီလိုမှ မဟုတ်ပါက မုမိသားစုရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲ ဝင်ဖို့ ငြင်းဆိုပြီး သူ့ဘာသာသူ ကာကွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပါ။

မီးလျှံနဂါးအစောင့်အဖွဲ့သို့ ဝင်ဖို့ အဆင်ပြေပါသော်လည်း သူ၏အသက်ကို တော်ဝင်မိသားစုထံ အပ်နှင်းထားဖို့က စူးချန်ခုန်း ဘယ်တော့မှ သဘောတူမည်မဟုတ်သည့် အရာတစ်ခုပင်။

သဘောတူလိုက်ရုံနဲ့ သူ့ရဲ့သွေးကြောတွေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး မူလချီကို လက်ခံကာ နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုကို တက်လှမ်းနိုင်ရင်တောင်မှ စူးချန်ခုန်းဟာ တခြားတစ်ယောက်ထံ၌ ထိန်းချုပ်ခံရမည်ကို အတော်လေး မုန်းတီးပါသည်။ သူဟာ မီးလျှံနဂါးအစောင့်တပ်ထဲ ဝင်ပြီး မီးလျှံနဂါးသွေးချိပ်စည်းနဲ့ တံဆိပ်ခတ်ခံရမယ့်အစား တခြားနည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေလိုပါသည်။

စူးချန်ခုန်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ငြင်းလိုက်ပါက ထိုလူနှစ်ယောက်ကို အံ့အားသင့်စေကာ သံသယနဲ့ ရန်လိုမှုတွေတောင် ဖြစ်စေနိုင်တယ်ဆိုတာလည်း သိပါသည်။

သူ့ရဲ့စကားတွေကို သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံပေါက်တဲ့ စူးချန်ခုန်းက “မိန်းမစိုးရှ၊ အရှင်လော့၊ ဒီအထိ ရောက်လာပေးတဲ့အတွက်နဲ့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မီးလျှံနဂါးအစောင့်တပ်ထဲ မဝင်နိုင်မှာ စိုးရိမ်မိတယ်။” ဟု စပြောလိုက်သည်။

“ဘာပြောလိုက်တယ်” မိန်းမစိုးရှနဲ့ လော့လုံတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သူတို့ ကြားလိုက်ရတာကို မယုံနိုင်ဖြစ်နေမိသည်။

‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ဟာ အသုံးမကျတော့ပေမယ့် မီးလျှံနဂါးအစောင့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ခြင်းအားဖြင့် သူဟာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်စပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်မှာဖြစ်သည်။

သစ္စာစောင့်သိဖို့ မီးလျှံနဂါးသွေးချိပ်စည်းနဲ့ တံဆိပ်ခတ်ခံရတာကလည်း ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သစ္စာဖောက်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူးဆိုရင် ဘာလို့ စိတ်ပူနေဦးမှာလဲ။

ဒါပေမယ့် ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ က ငြင်းဆန်နေတုန်းပဲပေါ့။

လူနှစ်ယောက်ရဲ့ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေတဲ့ အကြည့်တွေကို ရင်ဆိုင်ရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ စူးချန်ခုန်းက “အရှင်တို့နှစ်ယောက်ကို ကျွန်တော်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် ငယ်ငယ်ကတည်းက တောင်မြောက်ပြေးလွှားပြီး တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရတာပါ။ ဆည်းဆာ သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲတွေအတွင်း အနီးကပ်တိုက်ပွဲတွေကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တာက ကောင်းကင်ဘုံက မျက်နှာသာပေးခဲ့လို့ပါပဲ။ ကျွန်တော် မကြာသေးခင်က ငြိမ်းချမ်းပြီး သက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ ဘဝကို နေထိုင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အကြောင်းအရာတွေ အများကြီးကို စဉ်းစားဖြစ်ခဲ့တယ်… သတ်တာဖြတ်တာတွေ သွေးရဲရဲသံရဲရဲဖြစ်တာတွေက ကျွန်တော် ရှာဖွေနေတဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူးခင်ဗျ။ အခု ကျွန်တော် ငြိမ်းချမ်းတဲ့ဘဝမှာပဲ နေချင်တော့တယ်။ ဇနီးကြီးတွေ ဇနီးငယ်တွေ ယူချင်တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုမျိုးရိုးကို အမွေဆက်ခံချင်တယ်။ ကျွန်တော့်မိဘတွေနဲ့ ဘိုးဘွားတွေကို အရှက်မရစေဘဲ နေထိုင်ချင်တယ်။” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများကြောင့် မိန်းမစိုးရှနှင့် လော့လုံနှစ်ဦးစလုံးသည် မျက်မှောင် တင်းတင်းကြုတ်လိုက်ကြသည်။

တကယ်တော့ သာမန်ဘဝမှာ နေထိုင်ခြင်းက ပျော်ရွှင်မှုကင်းမဲ့နေတာမဟုတ်သလို လူတိုင်းကလည်း အာဏာနဲ့ အဆင့်အတန်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လိုက်စားကြသည်လည်း မဟုတ်ပါ။

သူတို့ရှေ့မှ 'ဟုန်ကျန်းရှန့်' သည် ဘဝမှာ သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရကာ အထွတ်အထိပ်မှ သူလိုငါလိုဘဝထံသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီးနောက် သူ၏စိတ်ဆန္ဒများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူ၏ရည်မှန်းချက်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အမတလူ့လောကကို နားလည်သွားပုံရသည်။

မိန်းမစိုးရှသည် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းတကယ်ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား။ ဒုတိယအခွင့်အရေးဆိုတာ မရှိတော့ဘူးနော်။ နောက်မှနောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီ။"

"ကျွန်တော့်ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော့်ရဲ့လုပ်ရပ်တွေအတွက် ဘယ်တုန်းကမှ နောင်တမရခဲ့ဖူးပါဘူးခင်ဗျ။" စူးချန်ခုန်းက စိတ်ရင်းမှန်နှင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ မိန်းမစိုးရှက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့လုံ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။

‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ဟာ တကယ့်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် သူဟာ ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုခံခဲ့ရပြီး ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ ထင်ရကာ သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲတွေကို ဆက်လက်ဖြတ်သန်းလိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ သူရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ဘဝကို ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်လိုစိတ်ပဲ ရှိတော့သည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူ့ရဲ့ရည်မှန်းချက်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ကို မီးလျှံနဂါးအစောင့်တပ်ထဲ အတင်းအဓမ္မ စုဆောင်းတာဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို အဖိုးတန် အသက်ဖန်ဆင်းဆေးနဲ့ မူလချီတွေကို အလဟဿဖြစ်စေမှာပင်။

“ဒါဆိုရင် မင်းသင့်တော်တယ်လို့ ထင်တဲ့အတိုင်း လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နောင်တမရပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” မိန်းမစိုးရှက လေသံအေးအေးနဲ့ ပြောပြီး နှုတ်ဆက်စကားတစ်ခွန်းပြောကာ လော့လုံနဲ့အတူ ဧည့်ခန်းမရဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ဦးတည်လိုက်လေတော့သည်။

ဒီခရီးစဉ်ဟာ တစ်ဖက်လူကို မီးလျှံနဂါးအစောင့်တပ်ထဲ ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ရန်ဖြစ်ပြီး သူရဲ့ ငြင်းဆိုမှုက သူတို့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှာ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ လက်ရွေးစင်တွေ အများကြီးရှိပါသည်။ ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ တစ်ယောက် မရှိတာက အရေးမကြီးပါပေ။

“အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖေ၊ ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်ပို့ဖို့ မလိုတော့ဘူး” ဧည့်ခန်းမထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် မိန်းမစိုးရှက ဖေယန်ကို ပြောပြီး လော့လုံနှင့်အတူ သံမဏိငှက်မွေး ဧရာမလင်းယုန်၏ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ သည် မီးလျှံနဂါးအစောင့်တပ်ထဲသို့ မဝင်လိုသောကြောင့် သူတို့ ဆက်နေဖို့ မလိုတော့ပါပေ။