တိရစ္ဆာန်အသွင်ပြောင်းခြင်းငါးသွယ်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအား။ (၂)

ဆည်းဆာသွေးချောင်းတိုက်ပွဲမှာတုန်းက ဟုန်ကျန်းရှန့်က ဟုန်ကျန်းရှန့်အစစ်မဟုတ်ပါ။ ထိုအစား အဲ့ဒီလူက သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ရုပ်ဖျက်ထားသောလူဖြစ်သည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့် အစစ်က ဘယ်ရောက်သွားတာလား။ ဘာကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အယောင်ဆောင်ထားရတာလဲ။ သူတို့ရှေ့က ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ နှစ်ယောက်စလုံး သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ဟုန်ကျန်းရှန့် အစစ်အမှန်သည် နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် အဝေးတစ်နေရာသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမှ တွေးမိကြမည်မဟုတ်။ ဆည်းဆာ တိုက်ပွဲအတွက် ဖေယန်သည် အပြင်လူတစ်ဦးကို ဟုန်ကျန်းရှန့်အယောင်ဆောင်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့သည်။

အတုအယောင် 'ဟုန်ကျန်းရှန့်' သည် အစစ်အမှန်ထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး စစ်မြေပြင်တွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို သတ်ကာ သူ၏ သူရဲကောင်း ဂုဏ်သတင်းကို ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်ဟုလည်း သူတို့ မတွေးခဲ့ကြပါ။

အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးက လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားရင်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ မျက်လုံးတွေက စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ “မင်းပဲ။ မင်းက မုကျင်ကို သတ်လိုက်တာ။”

“ဟင်..မုကျင်တဲ့လား။ သူတို့က မုမိသားစုကလား။”

စူးချန်ခုန်းက မုကျင်ရဲ့နာမည်ကို တစ်ဖက်လူက ပြောတာကို ကြားတော့ ဒီနှစ်ယောက်က မုမိသားစုကဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒီနှစ်ယောက်က မုကျင်ရဲ့ အဖေ မုရှင်းနဲ့ သူ့အဘိုး မုရွှင်းတို့ပဲ ဖြစ်သည်။

မုကျင်က တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့မှာ လေ့ကျင့်ရေး ဆင်းနေတုန်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ မုရှင်းနဲ့ မုရွှင်းတို့က လူသတ်သမားကို ဖမ်းဖို့ မုမိသားစုကနေ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့ကို ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ကြသည်။ သွေးအမှတ်အသားကို အသုံးပြုပြီး လူသတ်သမားက တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့က စစ်စခန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ထောက်ပြခဲ့ကြသည်။

မုကျင်ရဲ့ လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပြီး ဖေယန်နဲ့ စကားပြောခဲ့ကြသည်။

သို့ပေမယ့် ဖေယန်က လူသတ်သမားဟာ သူ့ရဲ့ စစ်သူကြီးတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ သံသယဝင်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့လေ၏။ မုရှင်းနှင့် မုရွှင်းတို့ တော်တော်လေး စိတ်ပျက်သွားခဲ့သော်လည်း တာ့ဖုန်းပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်ကို အရေးယူပါက မုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့်အကြောင်း သူတို့ကောင်းကောင်း သိကြသည်။

လူသတ်သမားသည် စစ်စခန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သွေးအမှတ်အသားဖြစ်သော သစ်မြွေချိပ်စည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ထွက်ပေါ်လာခြင်းမရှိပေ။ သူတို့နှစ်ဦးသည် လူသတ်သမားမည်သူဖြစ်သည်ကို မသိခဲ့ကြရပေ။ သူတို့မိသားစုမှ ပြန်လာခေါ်ကြသောကြောင့် နောင်တရစွာဖြင့် ထွက်သွားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် သူတို့၏သားနှင့်မြေး မုကျင်အတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေဖို့ လက်မလျှော့ခဲ့ကြပါ။

ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် ဟုန်ကျန်းရှန့်အကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ ဆည်းဆာတိုက်ပွဲတွင် သူသည် မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် ချီးခါထူကို သတ်ခြင်းဖြင့် သူ၏နတ်ဘုရားတန်ခိုးကို ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် သူ၏သွေးကြောများ ပြတ်တောက်သွားပြီး သူ့ကို မသန်စွမ်းသူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ဤသတင်းကြောင့် သူတို့ အကြံတစ်ခု ရခဲ့သည်။

မုရှင်းနှင့် မုရွှင်းတို့၏အမြင်တွင် မုကျင်ကိုသတ်သူသည် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ အကြီးတန်းအရာရှိများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်နိုင်ပြီး သူ့ရဲ့နာမည်ကို အလွန်တရာ လျှို့ဝှက်ထားကြသော်လည်း လူအချို့က သူ့ကိုသိကြမှာ သေချာသည်။

ထိုထဲကတစ်ယောက်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ယုံကြည်ရသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် မုကျင်ကို သတ်သည့်လူသတ်သမား၏အမည်ကို လုံးဝသိပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မသန်စွမ်းဖြစ်နေသော ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် မုကျင်ကို သတ်သည့်လူသတ်သမား၏အမည်ကို ထုတ်ပြောစေဖို့ အငြိမ်းစား ဟုန်ကျန်းရှန့်ကို ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ခြောက်လနီးပါးနှောင့်နှေးခဲ့ရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်သည် လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လခန့်က ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သောလုပ်ရပ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်အတွက် သူ့ကိုကိုင်တွယ်ဖို့က အာရုံစိုက်မှုများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် မုမိသားစုကို စိတ်တိုင်းကျ ပစ်ထားခွင့်မရှိသောကြောင့် ယခုအချိန်အထိ အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

မုရှင်းနှင့် မုရွှင်းတို့သည် သူ၏ယုံကြည်ရသူ တိဟန်ထံမှ အငြိမ်းစားယူပြီး တစ်ကိုယ်တည်းနေထိုင်သူ ‘ဟုန်ကျန်းရှန့်’ ၏နေရာကို ရှာဖွေရန် တိတ်တဆိတ် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့က တိဟန်နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်လာခဲ့ကြပြီး သူသည် အိုက်ဝေ့အိမ်တော်သို့ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် နှစ်ယောက်သား အိမ်တော်ကြီးကို တိတ်တဆိတ်စောင့်ကြည့်ကာ စူးချန်ခုန်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သူတို့အား ပိုမိုအံ့အားသင့်စေသည်မှာ သွေးကြော ပြတ်တောက်သွားသော ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး တိတ်တဆိတ်ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသော ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောလူက ဟုန်ကျန်းရှန့်နှင့် အခြေအနေတူနေခြင်းပင်။

ဤသူသည် ဆည်းဆာတိုက်ပွဲတွင် ဟုန်ကျန်းရှန့်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု ယူဆရပြီး ထိုလူသည် ဟုန်ကျန်းရှန့်ကိုယ်တိုင်နှင့် ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူလည်းဖြစ်သည်။ မုကျင်ကိုသတ်တဲ့သူက သူဖြစ်နိုင်လား။ ထို့ကြောင့် ဖေယန်နှင့် ဟုန်ကျန်းရှန့်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက လူသတ်သမားကို ဖော်ထုတ်ရာဖို့ သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြတာဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်… သူ ကျင်အာကိုသတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။ သူမဟုတ်ရင်တောင် သူ့ရဲ့အထောက်အထားက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဆည်းဆာတိုက်ပွဲမှာ ဟုန်ကျန်းရှန့်အဖြစ် အယောင်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ကျင်အာရဲ့သေဆုံးမှုက သူနဲ့ လုံးဝ မဆက်စပ်ဘဲ မနေဘူး။”

ဒီအချိန်မှာ မုရှင်းလည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ရှာဖွေမှုက ဒီလောက်ချောမွေ့လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အစက သူတို့ဟာ အငြိမ်းစားယူပြီး တစ်ကိုယ်တည်းနေထိုင်တဲ့ ဟုန်ကျန်းရှန့်ကိုရှာပြီး လူသတ်သမားရဲ့နေရာကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ကိုယ်တိုင် လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့ခဲ့ပုံရသည်။

လုပ်ရပ်တိုင်းမှာ အကြောင်းနဲ့ အကျိုးဆက်စပ်နေပြီး မပေါက်နိုင်တဲ့ နံရံဆိုတာ မရှိပါ။ ခြေရာခံရင်း သူတို့ဟာ တစ်ကိုယ်တည်းနေထိုင်ပြီး နာလန်ပြန်ထူနေတဲ့ စူးချန်ခုန်းကို အမှတ်မထင် တွေ့ခဲ့သည်။

“ဒီနှစ်ယောက်… သေမှဖြစ်မယ်။” စူးချန်ခုန်းရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာလေ၏။ ထောင်စုနှစ်တစ်ခုသက်တမ်းရှိတဲ့ မုမိသားစုဟာ ကြီးမားလှတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မုရှင်းနဲ့ မုရွှင်းတို့က သူ့ကိုရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီး မုကျင်ကို သတ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းကိုတောင် ဖော်ထုတ်ခဲ့တဲ့အတွက် ဒီကိစ္စကို လုံးဝပျံ့နှံ့သွားလို့ မရတော့ပါ။ အထူးသဖြင့် မု မိသားစုဌာနချုပ်ဆီကို ပျံ့နှံ့လို့မဖြစ်ပါ။

မဟုတ်ရင် စူးချန်ခုန်းက အလွယ်တကူ ထွက်သွားနိုင်ပေမယ့် မုမိသားစုက သူနဲ့ဆက်စပ်နေသူတွေကို လက်စားချေနိုင်ပါသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီနှစ်ယောက်က သူ့ရဲ့တည်နေရာနဲ့ သူတို့သိထားတာတွေကို မုမိသားစုကို ပြန်ပြောပြပြီးပြီလားဆိုတာ စူးချန်ခုန်းက အတည်ပြုဖို့ လိုသေးသည်။

ဒီအချက်ကို စိတ်ထဲထားပြီး စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုနဲ့ အံ့အားသင့်မှုတွေ ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးတွေကို ရှောင်တိမ်းကာ "ခင်... ခင်‌ဗျားတို့ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ကျွန်ဝောာ် နားမလည်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက မုရွှင်းနဲ့ မုရှင်းရဲ့ အကြည့်တွေကို ပိုပြီးအေးစက်စေလေ၏။ ဒီလူက မုကျင်ရဲ့ လူသတ်သမားဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

မုရှင်းက အေးတိအေးစက်ဆိုလေ၏။ “မင်းက ငါတို့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရှာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးတဲ့သူတွေကို ကူညီပေးလိုက်တာပဲ။ ဟုန်ကျန်းရှန့် အယောင်ဆောင်ပြီး ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖေယန်နဲ့ ရင်းနှီးနေတာ… သူက မင်းကို စွန့်လွှတ်မယ့်အစား ငါတို့ မုမိသားစုနဲ့ ရန်ငြိုးထားချင်တာ အံ့သြစရာမရှိတော့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းကို… ငါတို့က ရှာတွေ့ခဲ့ပြီပဲလေ။ ငါ မင်းကို သေတဲ့အထိ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပစ်မယ်။ မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို သိရဖို့ မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ငါတို့ အမြစ်ပြတ်ဖော်ထုတ်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ သတ်ပစ်မယ်။ ဒါမှသာ ကောင်းကင်ဘုံမှာရှိတဲ့ ငါ့သားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်မှာ။”

မုရှင်းဟာ ဒေါသငယ်ထိပ်တက်နေလေ၏။ လူသတ်သမားကို နှစ်နှစ်ကျော်ကြာ မဖမ်းမိနိုင်ဘဲ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အာရုံစိုက်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ အခုတော့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့ခဲ့လေပြီ။