← Chapters

တိရစ္ဆာန်အသွင်ပြောင်းခြင်းငါးသွယ်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအား။ (၃)

Vol. 27 Ch. 398

တိရစ္ဆာန်အသွင်ပြောင်းခြင်းငါးသွယ်။ ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအား။ (၃)

Vol. 27 Ch. 398

မုရွှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကား အေးစက်စက်။ သူတို့၏ သွေးမျိုးဆက်သည် တစ်ဦးတည်းဆီကိုသာ ဆင်းသက်ပြီး လူငယ် မုကျင်တစ်ဦးတည်းသာ ဆက်ခံသူဖြစ်သည်။ ယခု မုကျင်သည် အပြင်လူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ထိုလူသတ်သမားကို ရှာတွေ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုသူသည် အလွန်ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရမှာ သေချာပါသည်။

ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် စူးချန်ခုန်းက ငြင်းလိုက်သည်။ "လုပ်တဲ့သူပဲ ခံပါစေပေါ့။ အခြားသူများကို မစွပ်စွဲပါနဲ့။"

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူသည် မုကျင်ကို သတ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်ဝန်ခံခဲ့ပြီး ဒါက လူနှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးတွေထဲက အေးစက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ စူးချန်ခုန်းက စိတ်ကို ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တခြား မုမိသားစုဝင်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်ကို ရှင်းမယ်ဆိုရင် ဒီမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တော့ ရှိရမယ် မဟုတ်လား။ သူတို့အားလုံး ထွက်လာခိုင်းလိုက်။"

မုမိသားစုဝင်တွေ ရှိနေသလား၊ မုမိသားစုဌာနချုပ်က ဒီအခြေအနေကို သိနေသလားဆိုတာ သိရဖို့ စူးချန်ခုန်းက ဤသို့မေးခဲ့တာဖြစ်သည်။

သူ့စကားကြားတော့ မုရှင်းက အေးတိအေးစက် ရယ်မောကာ ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။ “မင်းက မသန်မစွမ်း ဖြစ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။ ငါတို့မုမိသားစုရဲ့ မူလနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တွေက မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား။ အခု မင်းကို မုမိသားစုဆီ ပြန်ခေါ်သွားပြီး နာကျင်မှုနဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုအမျိုးမျိုးကို ခံစားရအောင်၊ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်တွေကို နောင်တရအောင် လုပ်ပေးမယ်။”

မုရှင်းရဲ့ စကားကနေ စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာက မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မိသားစုက မသိသေးဘူးဆိုတာကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။ ဆိုလိုတာက သူတို့ကို သတ်လိုက်ရင် အားလုံး ဖြေရှင်းပြီးသားပင်။

“သတိထား”

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူအိုကြီး မုရွှင်းက တစ်ခုခုကို ခံစားမိလိုက်ပုံရသည်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ စူးချန်ခုန်းရဲ့ မျက်နှာကနေ ထိတ်လန့်မှု၊ ဒေါသနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်တဲ့ လျစ်လျူရှုမှု၊ ရေခဲလို အေးခဲပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ အစားထိုးသွားလေ၏။

ဝူချင်းရှီ၊ အစာလိုက် ကျား

စူးချန်ခုန်းသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်သုံးခု၏ အနှစ်သာရကို ပြင်ပသို့ ထုတ်လွှတ်ကာ သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဆွဲယူလျက် စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အတွေးကို ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဝှစ်

စူးချန်ခုန်းရှေ့တွင် သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ဆွဲသွင်းလိုက်သော ကမ္ဘာကြီး၏ မမြင်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ၏ အတွေးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။ အညိုရောင်ကျား၏ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် စုဝေးလာကာ ၎င်း၏ အမွှေးများသည် လေပြေထဲတွင် လွင့်နေလျက်။

“ဒါက ဘာလဲ…” မုရွှင်းနှင့် မုရှင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဒါက နတ်ဘုရား သွေးမျိုးဆက်တစ်ခုများလား။ ဒီကောင်လေးကလည်း အထူးသွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ မျိုးရိုးမြင့်မိသားစုကလား။

“ဝေါင်း”

နောက်တစ်ခဏတွင် အညိုရောင်ကျားပုံရိပ်သည် အဖြူရောင်ဝတ်ထားသော မုရှင်းထံသို့ ကောင်းကင်ကို တုန်ခါစေသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လေထုက သူ့ဘာသာသူ ပေါက်ကွဲသွားသည့်နှယ် မမြင်ရသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ နှင်းများကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော တွင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ရောက်လာလေသည်။

မုရှင်းသည် လေပြင်းတစ်ချက် သူ့ဆီသို့ တည့်တည့်တိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့သွားလေ၏။ သူက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ချီနဲ့သွေးတွေဟာ မြင့်တက်လာပြီး အစိမ်းပုပ်ရောင်ရှိသော အလွန်သန်မာသည့် ချီသွေးရှည်နဂါးတစ်ကောင်၏ မြင်ကွင်းကို ပုံဖော်ပြီး ပျက်ဆီးဆွေးမြေ့နေတဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ဒါပေမယ့် မမြင်ရတဲ့ ထိုအသံပေါက်ကွဲမှုက ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ခဲ့။ မုရှင်းဟာ ဓားတွေနဲ့ ခုတ်ခံလိုက်ရသလိုမျိုး ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးတွေ ဒလသော စီးကျနေသလိုပါပင်။

ဒါက တိုက်ခိုက်မှုရဲ့ အစသာရှိပါသေးသည်။

“ဒုန်း”

ဟိန်းသံ ပဲ့တင်ထပ်သွားတဲ့အခါ ဧရာမ ကျားပုံရိပ်ဟာ ရှေ့ကို ခုန်တက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့ လက်သည်းကြီးတွေက ဒေါသတကြီးနဲ့ မုရှင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ခုတ်ပါတော့သည်။

“ဘုန်း”

မုရှင်းဟာ မခုခံနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်ပြီး ကိုက်နှစ်ဆယ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ်လောက်အထိ အမြောက်ဆန်လို နောက်ပြန်လွင့်သွားတဲ့အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်က သစ်ပင်တွေ ကျိုးကြေကုန်ပြီး နှင်းတွေ လွင့်စင်ကုန်ကာ အရိုးကျိုးသံတွေနဲ့အတူ မြေပြင်ပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။ သူ့ပါးစပ်က သွေးတွေ ပန်းထွက်လာပြီး နှင်းတွေကို သိသာထင်ရှားသော အနီရောင် သွေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားစေတော့သည်။

“ရှင်းအာ”

မုရွှင်းက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ထဲ သိမ့်ကနဲဖြစ်သွားသည်။

မုရှင်းဟာ မုမိသားစုရဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့မျိုးဆက်တွေထဲမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ချီသွေးမီးပြင်းဖိုနယ်မြေအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကျရှံးခဲ့ပေမယ့် ချီသွေးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကိုးရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာပဲ အမြဲရပ်တည်နေခဲ့တာပင်။

သို့ပေမယ့် သူဟာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်တဲ့မိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက်ဖြစ်တာကြောင့် ထူးခြားတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ချီသွေးမီးပြင်းဖိုနယ်ပယ်က သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်ပါသည်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ တစ်ကြိမ်သာ အကွက်ဖလှယ်ရသေးသည် ပြန်တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့။ သူ့အရိုးတွေကျိုးကြေပြီး အသက်ရှူသံတွေ မမှန်တော့။ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

လေအေးတွေ တိုက်ခတ်လာပြီး စူးချန်ခုန်းရဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင်တွေ လေမှာလွင့်နေလျက်။ သူ့မျက်လုံးတွေက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အေးစက်မှုကို ဖော်ပြနေပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေတဲ့ မုရှင်းကို တစ်ချက်တောင်မကြည့်ဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေက အေးစက်စက် ကွေးညွတ်ကာ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့ကို လက်စားချေရဲတယ်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တကယ်လို့ စူးချန်ခုန်းက လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်ကလိုဆိုရင် မုမိသားစုဝင်နှစ်ယောက် သူ့ထံ လက်စားလာချေခဲ့ပါက သူလုပ်နိုင်တာက ပုန်းအောင်းပြီး သူတို့ရဲ့ဒေါသကို ရှောင်ရှားဖို့ပင်။ ဒါပေမယ့် လက်ရှိ စူးချန်ခုန်းအတွက်တော့ မုမိသားစုက မွေးရာပါ ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်ရင် သူ့ရှေ့က ဘယ်သူမဆို သေသွားနိုင်ပါသည်။

“မင်း မသန်မစွမ်းဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါကဘာသိုင်းလဲ။”

ခန္ဓာကိုယ်ဆန့်ထုတ်နေတဲ့ ဧရာမကျားအရိပ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း မုရွှင်းတောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ သူ အံ့အားသင့်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်။

သူတို့ရဲ့ အစောပိုင်း စုံစမ်းထားတွေအရ အဲဒီလူငယ်လေးဟာ အလွန်အားနည်းနေပြီး မသန်စွမ်းဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆရသည်။ ဒါပေမယ့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ မုရှင်းဟာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားခဲ့လေပြီ။

ဒါ့အပြင် ရန်သူအသုံးပြုတဲ့ နည်းစနစ်တွေက ထူးဆန်းလွန်းပါသည်။ စိတ်စွမ်းအင်ကို ပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ဆိုတာ သာမန်လူတွေ နားမလည်နိုင်တဲ့ကိစ္စဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေမယ့်အရာပင်။

“ခင်ဗျားအလှည့်ရောက်ပြီ။”

စူးချန်ခုန်းက စကားအပိုတွေ ပြောမနေတော့။

မုကျင်က ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းမှာ ပြဿနာရှာခဲ့စဉ်က တကယ်ကို ဆိုးရွားလှသည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံမှုမှာတောင် စူးချန်ခုန်းက မုကျင်ကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။ သို့ပေမယ့် မုကျင်က သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး သူ့သေတွင်းသူတူးခဲ့သည်။ သူ့အဘိုးနဲ့ အဖေက လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားနေတာက သဘာဝကျပါသည်။ စူးချန်ခုန်းက သူတို့သုံးယောက်ကို တမလွန်ဘဝမှာ ပြန်လည်ဆုံတွေ့အောင် စေလွှတ်ပေးလိုက်ရုံသာ။

စူးချန်ခုန်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအင်အနည်းငယ်နဲ့အတူ ကျားပုံရိပ်ဟာ ရုတ်တရက် လိမ်ကောက်ပြီး ဆယ်ပေကျော်မြင့်တဲ့ ဝက်ဝံနက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူဟာ နောက်ခြေထောက်တွေပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး မြေကြီးတုန်ခါအောင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သလို ဧရာမလက်တစ်ဖက်နှင့် မုရွှင်းရဲ့ ဦးခေါင်းထံ ရက်စက်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေ၏။

စူးချန်ခုန်းဟာ နတ်ဆိုးပုံစံအတတ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သောကြောင့် ဝူချင်းရှီထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထားသည်။ သူ့ရဲ့ နက်နဲလှတဲ့ အခြေခံနဲ့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေနှင့်အတူ ဝူချင်းရှီကို အဆင့် ၁၀ အထိ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ချက်လောက်တွေးလိုက်ရုံနဲ့ တိရစ္ဆာန်ငါးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး စိတ်က လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်လာသည်။ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေမယ့် မြင်ကွင်းတစ်ခုပါပင်။

မုရွှင်းဟာ ကြီးမားတဲ့ ဝက်ဝံလက်သည်းကြီး သူ့ကို မထိခင်မှာပဲ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အင်အားတစ်ခု သူ့အပေါ် ကျရောက်လာတာကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူရပ်နေတဲ့ မြေပြင် ချိုင့်ဝင်သွားလေ၏။

“သစ်မြွေနတ်ဘုရားစွမ်းရည်။ သစ်နတ်ဘုရားဒိုင်း”

မုရွှင်းသည် သူ့သွေးများ ဆူပွက်လာသဖြင့် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ မယူရဲပေ။ သူ၏ အိုမင်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီနှင့်သွေးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ပင်။ ထို့နောက် စိမ်းပုပ်ရောင် ချီသွေးမီးဖိုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ ၎င်းထုတ်လွှတ်လိုက်သော အေးစက်သည့် အရှိန်အဝါကြောင့် ခြောက်သွေ့သောလေပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသော ရေခဲအမှုန်များအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားသည်။

သူ၏သွေးမျိုးဆက်မှ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်မောင်းများကဲ့သို့ ထူထဲသော မှောင်မိုက်သော နွယ်ပင်များသည် နှင်းဖုံးနေသော မြေပြင်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်နေပြီး ဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ခိုင်မာစွာ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမဝက်ဝံလက်သည်းကြီးသည် အဝေးမှ အားအပြည့်နှင့် ကျရောက်လာလေ၏။ ခိုင်မာပုံရသော နွယ်ပင်ဒိုင်းသည် ခဏအတွင်း ကျိုးပဲ့သွားပြီး မြေကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကာ ထိခိုက်မှုအနီးတစ်ဝိုက်ရှိ ကိုက်ဆယ်ကျော်တွင် တစ်ပေခန့် ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။ နှင်းများသည် ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားလျက် အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပြန့်ကျဲကာ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက်ဖြစ်သွားလေ၏။

All Chapters